Mahābhārata · Adhyāya 15.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.41.1
नासौ वृथाऽग्निना दग्धो यथा तत्र श्रुतं मया ।
वैचित्रवीर्यो नृपतिर्न ते शोच्यो नराधिप ॥ १५.४१.१ ॥
Como oí allí, aquel rey, el hijo de Vicitravīrya, no fue quemado por el fuego en vano; no debes lamentarlo, señor de los hombres.
15.41.2
वनं प्रविशतानेन वायुभक्षेण धीमता ।
अग्नयः कारयित्वेष्टिमुत्सृष्टा इति नः श्रुतम् ॥ १५.४१.२ ॥
Hemos oído que aquel sabio, que se alimenta de viento, al entrar en el bosque, hizo realizar un sacrificio y luego abandonó los fuegos sagrados.
15.41.3
याजकास्तु ततस्तस्य तानग्नीन्निर्जने वने ।
समुत्सृज्य यथाकामं जग्मुर्भरतसत्तम ॥ १५.४१.३ ॥
Entonces sus sacerdotes oficiantes abandonaron aquellos fuegos en el bosque solitario y se marcharon a donde quisieron, oh el mejor de los Bharatas.
15.41.4
स विवृद्धस्तदा वह्निर्वने तस्मिन्नभूत्किल ।
तेन तद्वनमादीप्तमिति ते तापसाऽब्रुवन् ॥ १५.४१.४ ॥
Entonces aquel fuego creció en el bosque, y por él el bosque se encendió, según dijeron aquellos ascetas.
15.41.5
स राजा जाह्नवीतीरे यथा ते कथितं मया ।
तेनाग्निना समायुक्तः स्वेनैव भरतर्षभ ॥ १५.४१.५ ॥
Como te conté, aquel rey, a orillas del Ganges, se unió a aquel fuego, a su propio fuego, toro de los Bharatas.
15.41.6
एवमावेदयामासुर्मुनयस्ते ममानघ ।
ये ते भागीरथीतीरे मया दृष्टा युधिष्ठिर ॥ १५.४१.६ ॥
Así me informaron aquellos sabios, a quienes vi en la orilla del Bhāgīrathī, oh Yudhiṣṭhira sin mancha.
15.41.7
एवं स्वेनाग्निना राजा समायुक्तो महीपते ।
मा शोचिथास्त्वं नृपतिं गतः स परमां गतिम् ॥ १५.४१.७ ॥
Así el rey fue unido con su propio fuego. Oh señor de la tierra, no te aflijas por el rey; él ha alcanzado la meta suprema.
15.41.8
गुरुशुश्रूषया चैव जननी ते जनाधिप ।
प्राप्ता सुमहतीं सिद्धिमिति मे नात्र संशयः ॥ १५.४१.८ ॥
Y, oh señor del pueblo, tu madre ha alcanzado la gran perfección sirviendo a sus mayores; de ello no tengo duda.
15.41.9
कर्तुमर्हसि राजेन्द्र तेषां त्वमुदकक्रियाम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरेतदत्र विधीयताम् ॥ १५.४१.९ ॥
Oh mejor de los reyes, debes realizar el rito de la ofrenda de agua por ellos; que esto se disponga aquí, junto con todos tus hermanos.
15.41.10
ततः स पृथिवीपालः पाण्डवानां धुरंधरः ।
निर्ययौ सहसोदर्यः सदारश्च नरर्षभः ॥ १५.४१.१० ॥
Entonces aquel protector de la tierra, el principal sostén de los Pāṇḍavas, toro entre los hombres, partió con sus hermanos y sus esposas.
15.41.11
पौरजानपदाश्चैव राजभक्तिपुरस्कृताः ।
गङ्गां प्रजग्मुरभितो वाससैकेन संवृताः ॥ १५.४१.११ ॥
Los habitantes de la ciudad y del campo también, con la devoción al rey como primer principio, fueron al Gaṅgā desde todas partes, cada uno envuelto en una sola tela.
15.41.12
ततोऽवगाह्य सलिले सर्वे तु कुरुपुङ्गवाः ।
युयुत्सुमग्रतः कृत्वा ददुस्तोयं महात्मने ॥ १५.४१.१२ ॥
Entonces todos los toros de los Kuru, tras bañarse en el agua y poniendo a Yuyutsu delante, ofrecieron agua a aquel de gran alma.
15.41.13
गान्धार्याश्च पृथायाश्च विधिवन्नामगोत्रतः ।
शाचं निवर्तयन्तस्ते तत्रोषुर्नगराद्बहिः ॥ १५.४१.१३ ॥
Pronunciando los nombres y linajes de Gāndhārī y Pṛthā, y realizando los ritos de purificación según la regla, permanecieron allí fuera de la ciudad.
15.41.14
प्रेषयामास स नरान्विधिज्ञानाप्तकारिणः ।
गङ्गाद्वारं कुरुश्रेष्ठो यत्र दग्धोऽभवन्नृपः। ॥ १५.४१.१४ ॥
Aquel mejor de los Kuru envió a Gaṅgādvāra hombres de fiar que conocían los ritos, allí donde el rey había sido quemado.
15.41.15
तत्रैव तेषां तुल्यानि गङ्गाद्वारेऽन्वशात्तदा ।
कर्तव्यानीति पुरुषान्दत्तदेयान्महीपतिः ॥ १५.४१.१५ ॥
Entonces, allí mismo en Gaṅgādvāra, el señor de la tierra ordenó que se realizaran para ellos ritos iguales, diciendo: 'Que lo hagan los hombres dignos de dar dones.'
15.41.16
द्वादशेऽहनि तेभ्यः स कृतशौचो नराधिपः ।
ददौ श्राद्धानि विधिवद्दक्षइणावन्ति पाण्डवः ॥ १५.४१.१६ ॥
En el duodécimo día, el rey pāṇḍava, habiendo completado su purificación, celebró debidamente los śrāddhas por ellos y dio dakṣiṇā.
15.41.17
धृतराष्ट्रं समुद्दिश्य ददौ स पृथिवीपतिः ।
सुवर्णं रजतं गाश्च शय्याश्च सुमहाधनाः ॥ १५.४१.१७ ॥
En honor de Dhṛtarāṣṭra, el señor de la tierra dio oro, plata, vacas y lechos de gran valor.
15.41.18
गान्धार्याश्चैव तेजस्वी पृथायाश्च पृथक्पृथक् ।
सङ्कीर्त्य नामनी राजा ददौ दानमनुत्तमम् ॥ १५.४१.१८ ॥
El radiante rey, pronunciando por separado los nombres de Gāndhārī y Pṛthā, dio el don supremo.
15.41.19
यो यदिच्छति यावच्च तावत्स लभते द्विजः ।
शयनं भोजनं यानं मणिरत्नमथो धनम् ॥ १५.४१.१९ ॥
Lo que cada dvija deseaba y cuanto deseaba, eso obtenía: lecho, alimento, vehículos, joyas y piedras preciosas, y riqueza.
15.41.20
यानमाच्छादनं भोगान्दासीश्च समलङ्कृताः ।
ददौ राजा समुद्दिश्य तयोर्मात्रोर्महीपतिः ॥ १५.४१.२० ॥
Vehículos, vestidos, objetos de disfrute y sirvientas adornadas: el rey los dio, destinándolos a aquellas dos madres.
15.41.21
ततः स पृथिवीपालो दत्त्वा श्राद्धान्यनेकशः ।
प्रविवेश पुनर्धीमान्नगरं वारणाह्वयम् ॥ १५.४१.२१ ॥
Entonces aquel protector de la tierra, tras ofrecer muchas veces los śrāddha, el sabio entró de nuevo en la ciudad llamada Vāraṇāvata.
15.41.22
ते चापि राजवचनात्पुरुषा ये गताऽभवन् ।
सङ्कल्प्य तेषां कुल्यानि पुनः प्रत्यागमंस्ततः ॥ १५.४१.२२ ॥
Y aquellos hombres que habían partido por orden del rey también regresaron, tras determinar los linajes de aquellas mujeres.
15.41.23
माल्यैर्गन्धैश्च विविधैरर्चयित्वा यथाविधि ।
कुल्यानि तेषां संयोज्य तदाचख्युर्महीपतेः ॥ १५.४१.२३ ॥
Tras honrarlas según el rito con guirnaldas, perfumes y diversas ofrendas, y tras unir sus linajes, entonces informaron al señor de la tierra.
15.41.24
समाश्वास्य तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
नारदोप्यगमत्प्रीतः परमर्षिर्यथोप्सितम् ॥ १५.४१.२४ ॥
Tras consolar al rey Yudhiṣṭhira, de alma justa, también el gran sabio Nārada, complacido, se marchó como deseaba.
15.41.25
एवं वर्षाण्यतीतानि धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
वनवासे तथा त्रीणि नगरे दशपञ्च च ॥ १५.४१.२५ ॥
Así transcurrieron los años del sabio Dhṛtarāṣṭra: tres en la vida del bosque y quince en la ciudad.
15.41.26
हतपुत्रस्य सङ्ग्रामे दानानि ददतः सदा ।
ज्ञातिसम्बन्धिमित्राणां भ्रातॄणां स्वजनस्य च ॥ १५.४१.२६ ॥
Aunque sus hijos habían sido muertos en la batalla, él siempre daba dones a parientes, allegados, amigos, hermanos y a los suyos.
15.41.27
युधिष्ठिरस्तु नृपतिर्नातिप्रीतमनास्तदा ।
धारयामास तद्राज्यं निहतज्ञातिबान्धवः ॥ १५.४१.२७ ॥
Pero el rey Yudhiṣṭhira, con el ánimo no muy complacido, sostuvo entonces aquel reino, habiendo perdido a sus parientes y allegados muertos.