ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 15.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.41.1
नासौ वृथाऽग्निना दग्धो यथा तत्र श्रुतं मया ।
वैचित्रवीर्यो नृपतिर्न ते शोच्यो नराधिप ॥ १५.४१.१ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ମୁଁ ସେଠାରେ ଶୁଣିଥିବା ଅନୁସାରେ, ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସେ ରାଜା ବୃଥା ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇନାହାନ୍ତି; ତୁମେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
15.41.2
वनं प्रविशतानेन वायुभक्षेण धीमता ।
अग्नयः कारयित्वेष्टिमुत्सृष्टा इति नः श्रुतम् ॥ १५.४१.२ ॥
ବାୟୁ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ ଯଜ୍ଞ କରାଇ ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
15.41.3
याजकास्तु ततस्तस्य तानग्नीन्निर्जने वने ।
समुत्सृज्य यथाकामं जग्मुर्भरतसत्तम ॥ १५.४१.३ ॥
ତା'ପରେ ତାଙ୍କର ଯାଜକମାନେ ସେହି ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଜନ ବନରେ ଛାଡ଼ି ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲିଗଲେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
15.41.4
स विवृद्धस्तदा वह्निर्वने तस्मिन्नभूत्किल ।
तेन तद्वनमादीप्तमिति ते तापसाऽब्रुवन् ॥ १५.४१.४ ॥
ସେତେବେଳେ ସେ ଅଗ୍ନି ସେହି ବନରେ ବଢ଼ିଗଲା; ତଦ୍ୱାରା ସେ ବନ ଜଳି ଉଠିଲା ବୋଲି ସେହି ତାପସମାନେ କହିଲେ।
15.41.5
स राजा जाह्नवीतीरे यथा ते कथितं मया ।
तेनाग्निना समायुक्तः स्वेनैव भरतर्षभ ॥ १५.४१.५ ॥
ମୁଁ ତୁମକୁ ଯେପରି କହିଛି, ସେହି ରାଜା ଗଙ୍ଗାକୂଳରେ ସେହି ଅଗ୍ନି ସହିତ, ନିଜର ଅଗ୍ନି ସହିତ ମିଳିତ ହେଲେ, ହେ ଭରତର୍ଷଭ।
15.41.6
एवमावेदयामासुर्मुनयस्ते ममानघ ।
ये ते भागीरथीतीरे मया दृष्टा युधिष्ठिर ॥ १५.४१.६ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭାଗୀରଥୀ କୂଳରେ ମୁଁ ଦେଖିଥିବା ସେ ମୁନିମାନେ ମୋତେ ଏହିପରି ଜଣାଇଲେ।
15.41.7
एवं स्वेनाग्निना राजा समायुक्तो महीपते ।
मा शोचिथास्त्वं नृपतिं गतः स परमां गतिम् ॥ १५.४१.७ ॥
ଏହିପରି ରାଜା ନିଜ ଅଗ୍ନି ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହେଲେ। ହେ ମହୀପତି, ସେହି ରାଜା ପାଇଁ ଶୋକ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ସେ ପରମ ଗତି ପାଇଛନ୍ତି।
15.41.8
गुरुशुश्रूषया चैव जननी ते जनाधिप ।
प्राप्ता सुमहतीं सिद्धिमिति मे नात्र संशयः ॥ १५.४१.८ ॥
ହେ ଜନାଧିପ, ଗୁରୁସେବା ଦ୍ୱାରା ତୁମର ମାତା ମହାସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି; ଏଥିରେ ମୋର କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
15.41.9
कर्तुमर्हसि राजेन्द्र तेषां त्वमुदकक्रियाम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरेतदत्र विधीयताम् ॥ १५.४१.९ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଉଦକକ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍; ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଏଠାରେ ଏହା ବିହିତ ହେଉ।
15.41.10
ततः स पृथिवीपालः पाण्डवानां धुरंधरः ।
निर्ययौ सहसोदर्यः सदारश्च नरर्षभः ॥ १५.४१.१० ॥
ତା'ପରେ ସେ ପୃଥିବୀପାଳକ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧୁରନ୍ଧର, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଜ ଭାଇ ଓ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ସହିତ ବାହାରିଲେ।
15.41.11
पौरजानपदाश्चैव राजभक्तिपुरस्कृताः ।
गङ्गां प्रजग्मुरभितो वाससैकेन संवृताः ॥ १५.४१.११ ॥
ନଗରବାସୀ ଓ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ରାଜଭକ୍ତିକୁ ଆଗରେ ରଖି, ଏକ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ ହୋଇ ସବୁ ଦିଗରୁ ଗଙ୍ଗା ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
15.41.12
ततोऽवगाह्य सलिले सर्वे तु कुरुपुङ्गवाः ।
युयुत्सुमग्रतः कृत्वा ददुस्तोयं महात्मने ॥ १५.४१.१२ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯୁଯୁତ୍ସୁଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଜଳ ଦାନ କଲେ।
15.41.13
गान्धार्याश्च पृथायाश्च विधिवन्नामगोत्रतः ।
शाचं निवर्तयन्तस्ते तत्रोषुर्नगराद्बहिः ॥ १५.४१.१३ ॥
ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ପୃଥାଙ୍କ ନାମ-ଗୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବିଧିବତ୍ ଶୌଚକର୍ମ କରି ସେମାନେ ସେଠାରେ ନଗର ବାହାରେ ରହିଲେ।
15.41.14
प्रेषयामास स नरान्विधिज्ञानाप्तकारिणः ।
गङ्गाद्वारं कुरुश्रेष्ठो यत्र दग्धोऽभवन्नृपः। ॥ १५.४१.१४ ॥
କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଧି ଜାଣିଥିବା ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାରକୁ ପଠାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେହି ରାଜା ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ।
15.41.15
तत्रैव तेषां तुल्यानि गङ्गाद्वारेऽन्वशात्तदा ।
कर्तव्यानीति पुरुषान्दत्तदेयान्महीपतिः ॥ १५.४१.१५ ॥
ସେତେବେଳେ ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାରରେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ କର୍ମ କରିବା ପାଇଁ, 'ଦାନଯୋଗ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଏହା କରନ୍ତୁ' ବୋଲି ମହୀପତି ଆଦେଶ ଦେଲେ।
15.41.16
द्वादशेऽहनि तेभ्यः स कृतशौचो नराधिपः ।
ददौ श्राद्धानि विधिवद्दक्षइणावन्ति पाण्डवः ॥ १५.४१.१६ ॥
ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନରେ ସେହି ପାଣ୍ଡବ ରାଜା ଶୌଚକର୍ମ ସମାପ୍ତ କରି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଧିବତ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ।
15.41.17
धृतराष्ट्रं समुद्दिश्य ददौ स पृथिवीपतिः ।
सुवर्णं रजतं गाश्च शय्याश्च सुमहाधनाः ॥ १५.४१.१७ ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେହି ପୃଥିବୀପତି ସୁନା, ରୂପା, ଗାଇ ଓ ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ ଶଯ୍ୟା ଦାନ କଲେ।
15.41.18
गान्धार्याश्चैव तेजस्वी पृथायाश्च पृथक्पृथक् ।
सङ्कीर्त्य नामनी राजा ददौ दानमनुत्तमम् ॥ १५.४१.१८ ॥
ତେଜସ୍ୱୀ ରାଜା ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ପୃଥାଙ୍କ ନାମ ପୃଥକ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦେଲେ।
15.41.19
यो यदिच्छति यावच्च तावत्स लभते द्विजः ।
शयनं भोजनं यानं मणिरत्नमथो धनम् ॥ १५.४१.१९ ॥
ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ଏବଂ ଯେତେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେତିକି ସେ ପାଆନ୍ତି — ଶଯ୍ୟା, ଭୋଜନ, ଯାନ, ମଣିରତ୍ନ ଓ ଧନ।
15.41.20
यानमाच्छादनं भोगान्दासीश्च समलङ्कृताः ।
ददौ राजा समुद्दिश्य तयोर्मात्रोर्महीपतिः ॥ १५.४१.२० ॥
ଯାନ, ବସ୍ତ୍ର, ଭୋଗସାମଗ୍ରୀ ଓ ସଜ୍ଜିତ ଦାସୀ — ସେହି ଦୁଇ ମାତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରାଜା ଦାନ କଲେ।
15.41.21
ततः स पृथिवीपालो दत्त्वा श्राद्धान्यनेकशः ।
प्रविवेश पुनर्धीमान्नगरं वारणाह्वयम् ॥ १५.४१.२१ ॥
ତା'ପରେ ସେ ପୃଥିବୀପାଳକ ଅନେକ ଥର ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦାନ କରି ବୁଦ୍ଧିମାନ ସେ ପୁଣି ବାରଣାବତ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
15.41.22
ते चापि राजवचनात्पुरुषा ये गताऽभवन् ।
सङ्कल्प्य तेषां कुल्यानि पुनः प्रत्यागमंस्ततः ॥ १५.४१.२२ ॥
ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଯାଇଥିବା ସେହି ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ କୁଳ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରି ପରେ ଫେରି ଆସିଲେ।
15.41.23
माल्यैर्गन्धैश्च विविधैरर्चयित्वा यथाविधि ।
कुल्यानि तेषां संयोज्य तदाचख्युर्महीपतेः ॥ १५.४१.२३ ॥
ବିଭିନ୍ନ ମାଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧରେ ବିଧି ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରି, ସେମାନଙ୍କ କୁଳ ଯୋଡି, ତଦା ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
15.41.24
समाश्वास्य तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
नारदोप्यगमत्प्रीतः परमर्षिर्यथोप्सितम् ॥ १५.४१.२४ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରି, ପରମ ଋଷି ନାରଦ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଯଥେଚ୍ଛା ଚାଲିଗଲେ।
15.41.25
एवं वर्षाण्यतीतानि धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
वनवासे तथा त्रीणि नगरे दशपञ्च च ॥ १५.४१.२५ ॥
ଏହିପରି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କର ବନବାସରେ ତିନି ଓ ନଗରରେ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ଅତୀତ ହେଲା।
15.41.26
हतपुत्रस्य सङ्ग्रामे दानानि ददतः सदा ।
ज्ञातिसम्बन्धिमित्राणां भ्रातॄणां स्वजनस्य च ॥ १५.४१.२६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁତ୍ରହରା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଯେ ସର୍ବଦା ଜ୍ଞାତି, ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ମିତ୍ର, ଭାଇ ଓ ସ୍ୱଜନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଥିଲେ।
15.41.27
युधिष्ठिरस्तु नृपतिर्नातिप्रीतमनास्तदा ।
धारयामास तद्राज्यं निहतज्ञातिबान्धवः ॥ १५.४१.२७ ॥
କିନ୍ତୁ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେତେବେଳେ ମନରେ ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ନଥିଲେ; ନିହତ ଜ୍ଞାତି ଓ ବାନ୍ଧବମାନଙ୍କୁ ହରାଇ ସେ ସେହି ରାଜ୍ୟ ଧାରଣ କଲେ।