மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.41.1
नासौ वृथाऽग्निना दग्धो यथा तत्र श्रुतं मया ।
वैचित्रवीर्यो नृपतिर्न ते शोच्यो नराधिप ॥ १५.४१.१ ॥
மன்னர்களின் தலைவனே, நான் அங்கே கேட்டபடி, விசித்திரவீர்யனின் அந்த அரசன் வீணாக நெருப்பால் எரிக்கப்படவில்லை; அவருக்காக நீ துக்கப்படக் கூடாது.
15.41.2
वनं प्रविशतानेन वायुभक्षेण धीमता ।
अग्नयः कारयित्वेष्टिमुत्सृष्टा इति नः श्रुतम् ॥ १५.४१.२ ॥
காற்றை உணவாகக் கொண்ட அந்த ஞானி காட்டில் நுழைந்தபோது, யாகம் செய்வித்த பின் அக்னிகளைக் கைவிட்டான் என்று நாங்கள் கேட்டோம்.
15.41.3
याजकास्तु ततस्तस्य तानग्नीन्निर्जने वने ।
समुत्सृज्य यथाकामं जग्मुर्भरतसत्तम ॥ १५.४१.३ ॥
பின்னர் அவனுடைய யாகம் செய்த புரோகிதர்கள் அந்த அக்னிகளை ஆளற்ற காட்டில் கைவிட்டு, விருப்பம்போல் சென்றுவிட்டனர், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
15.41.4
स विवृद्धस्तदा वह्निर्वने तस्मिन्नभूत्किल ।
तेन तद्वनमादीप्तमिति ते तापसाऽब्रुवन् ॥ १५.४१.४ ॥
அப்போது அந்த அக்னி அந்தக் காட்டில் பெருகியது; அதனால் அந்தக் காடு எரிந்தது என்று அந்தத் தவசிகள் சொன்னார்கள்.
15.41.5
स राजा जाह्नवीतीरे यथा ते कथितं मया ।
तेनाग्निना समायुक्तः स्वेनैव भरतर्षभ ॥ १५.४१.५ ॥
நான் உன்னிடம் சொன்னபடி அந்த அரசன் கங்கைக் கரையில், அந்த அக்னியுடன், அவனுடைய சொந்த அக்னியுடனேயே இணைந்தான், பரத காளையே.
15.41.6
एवमावेदयामासुर्मुनयस्ते ममानघ ।
ये ते भागीरथीतीरे मया दृष्टा युधिष्ठिर ॥ १५.४१.६ ॥
பாவமற்றவனே யுதிஷ்டிரா, பாகீரதியின் கரையில் நான் கண்ட அந்த முனிவர்கள் எனக்கு இவ்வாறு தெரிவித்தார்கள்.
15.41.7
एवं स्वेनाग्निना राजा समायुक्तो महीपते ।
मा शोचिथास्त्वं नृपतिं गतः स परमां गतिम् ॥ १५.४१.७ ॥
இவ்வாறு அரசன் தன் சொந்த அக்னியால் இணைக்கப்பட்டான். ஓ மன்னா, அந்த அரசனுக்காக துயரப்பட வேண்டாம்; அவன் உயர்ந்த கதியை அடைந்துவிட்டான்.
15.41.8
गुरुशुश्रूषया चैव जननी ते जनाधिप ।
प्राप्ता सुमहतीं सिद्धिमिति मे नात्र संशयः ॥ १५.४१.८ ॥
ஓ மக்களின் தலைவா, உன் தாய் குருக்களுக்குச் சேவை செய்ததன் மூலம் மிகப் பெரிய சித்தியை அடைந்துவிட்டாள்; இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
15.41.9
कर्तुमर्हसि राजेन्द्र तेषां त्वमुदकक्रियाम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरेतदत्र विधीयताम् ॥ १५.४१.९ ॥
ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே, அவர்களுக்காக நீ நீர்க்கடன் (உதகக்ரியை) செய்ய வேண்டும்; எல்லா சகோதரர்களுடனும் சேர்ந்து இங்கே இது நடத்தப்படட்டும்.
15.41.10
ततः स पृथिवीपालः पाण्डवानां धुरंधरः ।
निर्ययौ सहसोदर्यः सदारश्च नरर्षभः ॥ १५.४१.१० ॥
பின்னர் அந்த பூமிக் காவலன், பாண்டவர்களில் தலைசிறந்தவன், மனிதர்களில் காளையான அவன் தன் சகோதரர்களுடனும் மனைவிகளுடனும் புறப்பட்டான்.
15.41.11
पौरजानपदाश्चैव राजभक्तिपुरस्कृताः ।
गङ्गां प्रजग्मुरभितो वाससैकेन संवृताः ॥ १५.४१.११ ॥
நகரவாசிகளும் கிராமவாசிகளும் அரசபக்தியை முன்னிறுத்தி, ஒரே ஆடையால் போர்த்தியவர்களாக எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் கங்கையை நோக்கிச் சென்றனர்.
15.41.12
ततोऽवगाह्य सलिले सर्वे तु कुरुपुङ्गवाः ।
युयुत्सुमग्रतः कृत्वा ददुस्तोयं महात्मने ॥ १५.४१.१२ ॥
பின்னர் அனைத்து குருக்களின் சிறந்தவர்களும் நீரில் நீராடி, யுயுத்சுவை முன்னால் வைத்து, அந்த மகாத்மாவுக்கு நீர் அர்ப்பணித்தனர்.
15.41.13
गान्धार्याश्च पृथायाश्च विधिवन्नामगोत्रतः ।
शाचं निवर्तयन्तस्ते तत्रोषुर्नगराद्बहिः ॥ १५.४१.१३ ॥
காந்தாரி மற்றும் பிருதையின் பெயர் கோத்திரங்களைச் சொல்லி முறைப்படி சௌச கருமங்களைச் செய்தவர்களாக அவர்கள் அங்கே நகரத்திற்கு வெளியே தங்கினர்.
15.41.14
प्रेषयामास स नरान्विधिज्ञानाप्तकारिणः ।
गङ्गाद्वारं कुरुश्रेष्ठो यत्र दग्धोऽभवन्नृपः। ॥ १५.४१.१४ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனான அவன், சடங்குகளை அறிந்த நம்பகமான ஆட்களை கங்கைத்துவாரத்திற்கு அனுப்பினான், அங்கேதான் அந்த அரசன் தகனம் செய்யப்பட்டிருந்தான்.
15.41.15
तत्रैव तेषां तुल्यानि गङ्गाद्वारेऽन्वशात्तदा ।
कर्तव्यानीति पुरुषान्दत्तदेयान्महीपतिः ॥ १५.४१.१५ ॥
அப்போது கங்கைத்துவாரத்திலேயே அவர்களுக்கு சமமான சடங்குகளைச் செய்ய வேண்டும் என்று நிலத்தின் அதிபதி ஆட்களுக்கு ஆணையிட்டான், 'தானம் அளிக்கத் தக்கவர்கள் இதைச் செய்யட்டும்' என்று.
15.41.16
द्वादशेऽहनि तेभ्यः स कृतशौचो नराधिपः ।
ददौ श्राद्धानि विधिवद्दक्षइणावन्ति पाण्डवः ॥ १५.४१.१६ ॥
பன்னிரண்டாம் நாளில் அந்த பாண்டவ மன்னன் சௌச கருமங்களை முடித்து, அவர்களுக்காக முறைப்படி சிராத்தங்களைச் செய்து தட்சிணைகளைக் கொடுத்தான்.
15.41.17
धृतराष्ट्रं समुद्दिश्य ददौ स पृथिवीपतिः ।
सुवर्णं रजतं गाश्च शय्याश्च सुमहाधनाः ॥ १५.४१.१७ ॥
திருதராஷ்டிரனை நோக்கி அந்த நிலத்தின் அதிபதி பொன், வெள்ளி, பசுக்கள் மற்றும் மிகு விலையுள்ள படுக்கைகளைக் கொடுத்தான்.
15.41.18
गान्धार्याश्चैव तेजस्वी पृथायाश्च पृथक्पृथक् ।
सङ्कीर्त्य नामनी राजा ददौ दानमनुत्तमम् ॥ १५.४१.१८ ॥
ஒளிமிக்க அரசன் காந்தாரி மற்றும் பிருதையின் பெயர்களைத் தனித்தனியாக உச்சரித்து, மிகச் சிறந்த தானத்தை அளித்தான்.
15.41.19
यो यदिच्छति यावच्च तावत्स लभते द्विजः ।
शयनं भोजनं यानं मणिरत्नमथो धनम् ॥ १५.४१.१९ ॥
எவன் எதை விரும்பினானோ, எவ்வளவு விரும்பினானோ, அந்த அந்திணன் அவ்வளவைப் பெற்றான் — படுக்கை, உணவு, வாகனம், மணி-ரத்தினங்கள், மேலும் செல்வம்.
15.41.20
यानमाच्छादनं भोगान्दासीश्च समलङ्कृताः ।
ददौ राजा समुद्दिश्य तयोर्मात्रोर्महीपतिः ॥ १५.४१.२० ॥
வாகனங்கள், ஆடைகள், போகப் பொருட்கள், அலங்கரிக்கப்பட்ட பணிப்பெண்கள் — அந்த இரு தாய்களின் பொருட்டு அரசன் கொடுத்தான்.
15.41.21
ततः स पृथिवीपालो दत्त्वा श्राद्धान्यनेकशः ।
प्रविवेश पुनर्धीमान्नगरं वारणाह्वयम् ॥ १५.४१.२१ ॥
பின்னர் அந்த நிலக்காவலன் பல முறை சிராத்தங்களைச் செய்து, அறிவாளி அரசன் மீண்டும் வாரணாவதம் என்ற நகரத்தில் நுழைந்தான்.
15.41.22
ते चापि राजवचनात्पुरुषा ये गताऽभवन् ।
सङ्कल्प्य तेषां कुल्यानि पुनः प्रत्यागमंस्ततः ॥ १५.४१.२२ ॥
அரசனின் ஆணையால் சென்றிருந்த அந்த மனிதர்களும், அவர்களின் குலங்களைக் குறித்து உறுதி செய்து, பின்னர் திரும்பி வந்தனர்.
15.41.23
माल्यैर्गन्धैश्च विविधैरर्चयित्वा यथाविधि ।
कुल्यानि तेषां संयोज्य तदाचख्युर्महीपतेः ॥ १५.४१.२३ ॥
பலவிதமான மாலைகளாலும் வாசனைகளாலும் முறைப்படி வணங்கி, அவர்களின் குலங்களை இணைத்து, அப்போது அவர்கள் அரசனுக்கு அறிவித்தனர்.
15.41.24
समाश्वास्य तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
नारदोप्यगमत्प्रीतः परमर्षिर्यथोप्सितम् ॥ १५.४१.२४ ॥
தர்மாத்மாவாகிய அரசன் யுதிஷ்டிரனுக்கு ஆறுதல் கூறி, பரமரிஷியான நாரதரும் மகிழ்ச்சியுடன் விரும்பியபடி சென்றார்.
15.41.25
एवं वर्षाण्यतीतानि धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
वनवासे तथा त्रीणि नगरे दशपञ्च च ॥ १५.४१.२५ ॥
இவ்வாறு ஞானியான திருதராஷ்டிரனுக்கு வனவாசத்தில் மூன்று ஆண்டுகளும், நகரில் பதினைந்து ஆண்டுகளும் கடந்தன.
15.41.26
हतपुत्रस्य सङ्ग्रामे दानानि ददतः सदा ।
ज्ञातिसम्बन्धिमित्राणां भ्रातॄणां स्वजनस्य च ॥ १५.४१.२६ ॥
போரில் மகன்களை இழந்தவனாயினும், உறவினர், சம்பந்திகள், நண்பர்கள், சகோதரர்கள் மற்றும் தம் மக்களுக்கு எப்போதும் தானம் அளித்தவன்.
15.41.27
युधिष्ठिरस्तु नृपतिर्नातिप्रीतमनास्तदा ।
धारयामास तद्राज्यं निहतज्ञातिबान्धवः ॥ १५.४१.२७ ॥
ஆனால் அரசன் யுதிஷ்டிரன் அப்போது மனம் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கவில்லை; கொல்லப்பட்ட உறவினர்களையும் சுற்றத்தாரையும் இழந்தவனாக அவன் அந்த அரசை ஆண்டான்.