Mahābhārata · Adhyāya 15.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.41.1
नासौ वृथाऽग्निना दग्धो यथा तत्र श्रुतं मया ।
वैचित्रवीर्यो नृपतिर्न ते शोच्यो नराधिप ॥ १५.४१.१ ॥
Como ouvi ali, aquele rei, filho de Vicitravīrya, não foi queimado pelo fogo em vão; não deves lamentá-lo, senhor dos homens.
15.41.2
वनं प्रविशतानेन वायुभक्षेण धीमता ।
अग्नयः कारयित्वेष्टिमुत्सृष्टा इति नः श्रुतम् ॥ १५.४१.२ ॥
Ouvimos que aquele sábio, que se alimenta de vento, ao entrar na floresta, mandou realizar um sacrifício e depois abandonou os fogos sagrados.
15.41.3
याजकास्तु ततस्तस्य तानग्नीन्निर्जने वने ।
समुत्सृज्य यथाकामं जग्मुर्भरतसत्तम ॥ १५.४१.३ ॥
Então seus sacerdotes oficiantes abandonaram aqueles fogos na floresta deserta e foram para onde quiseram, ó melhor dos Bharatas.
15.41.4
स विवृद्धस्तदा वह्निर्वने तस्मिन्नभूत्किल ।
तेन तद्वनमादीप्तमिति ते तापसाऽब्रुवन् ॥ १५.४१.४ ॥
Então aquele fogo cresceu na floresta, e por ele a floresta foi incendiada, disseram aqueles ascetas.
15.41.5
स राजा जाह्नवीतीरे यथा ते कथितं मया ।
तेनाग्निना समायुक्तः स्वेनैव भरतर्षभ ॥ १५.४१.५ ॥
Como te contei, aquele rei, à margem do Ganges, uniu-se àquele fogo, ao seu próprio fogo, touro dos Bharatas.
15.41.6
एवमावेदयामासुर्मुनयस्ते ममानघ ।
ये ते भागीरथीतीरे मया दृष्टा युधिष्ठिर ॥ १५.४१.६ ॥
Assim me informaram aqueles sábios que vi na margem do Bhāgīrathī, ó Yudhiṣṭhira sem mácula.
15.41.7
एवं स्वेनाग्निना राजा समायुक्तो महीपते ।
मा शोचिथास्त्वं नृपतिं गतः स परमां गतिम् ॥ १५.४१.७ ॥
Assim o rei foi unido ao seu próprio fogo. Ó senhor da terra, não te aflijas pelo rei; ele alcançou o destino supremo.
15.41.8
गुरुशुश्रूषया चैव जननी ते जनाधिप ।
प्राप्ता सुमहतीं सिद्धिमिति मे नात्र संशयः ॥ १५.४१.८ ॥
E, ó senhor do povo, a tua mãe alcançou a grande perfeição servindo os mais velhos; disso não tenho dúvida.
15.41.9
कर्तुमर्हसि राजेन्द्र तेषां त्वमुदकक्रियाम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरेतदत्र विधीयताम् ॥ १५.४१.९ ॥
Ó melhor dos reis, deves realizar para eles o rito da oferenda de água; que isto seja ordenado aqui, juntamente com todos os teus irmãos.
15.41.10
ततः स पृथिवीपालः पाण्डवानां धुरंधरः ।
निर्ययौ सहसोदर्यः सदारश्च नरर्षभः ॥ १५.४१.१० ॥
Então aquele protetor da terra, o principal sustentáculo dos Pāṇḍava, touro entre os homens, partiu com os seus irmãos e esposas.
15.41.11
पौरजानपदाश्चैव राजभक्तिपुरस्कृताः ।
गङ्गां प्रजग्मुरभितो वाससैकेन संवृताः ॥ १५.४१.११ ॥
Os habitantes da cidade e do campo também, com a devoção ao rei em primeiro lugar, foram ao Gaṅgā de todos os lados, cada um envolto num único pano.
15.41.12
ततोऽवगाह्य सलिले सर्वे तु कुरुपुङ्गवाः ।
युयुत्सुमग्रतः कृत्वा ददुस्तोयं महात्मने ॥ १५.४१.१२ ॥
Então todos os touros dos Kuru, tendo banhado-se na água e colocado Yuyutsu à frente, ofereceram água àquele de grande alma.
15.41.13
गान्धार्याश्च पृथायाश्च विधिवन्नामगोत्रतः ।
शाचं निवर्तयन्तस्ते तत्रोषुर्नगराद्बहिः ॥ १५.४१.१३ ॥
Recitando os nomes e linhagens de Gāndhārī e Pṛthā e realizando os ritos de purificação segundo a regra, permaneceram ali, fora da cidade.
15.41.14
प्रेषयामास स नरान्विधिज्ञानाप्तकारिणः ।
गङ्गाद्वारं कुरुश्रेष्ठो यत्र दग्धोऽभवन्नृपः। ॥ १५.४१.१४ ॥
Aquele melhor dos Kuru enviou a Gaṅgādvāra homens de confiança que conheciam os ritos, onde o rei fora queimado.
15.41.15
तत्रैव तेषां तुल्यानि गङ्गाद्वारेऽन्वशात्तदा ।
कर्तव्यानीति पुरुषान्दत्तदेयान्महीपतिः ॥ १५.४१.१५ ॥
Então, ali mesmo em Gaṅgādvāra, o senhor da terra ordenou que ritos iguais lhes fossem realizados, dizendo: 'Que o façam os homens dignos de dar presentes.'
15.41.16
द्वादशेऽहनि तेभ्यः स कृतशौचो नराधिपः ।
ददौ श्राद्धानि विधिवद्दक्षइणावन्ति पाण्डवः ॥ १५.४१.१६ ॥
No décimo segundo dia, o rei pāṇḍava, tendo completado sua purificação, realizou devidamente os śrāddhas por eles e deu dakṣiṇā.
15.41.17
धृतराष्ट्रं समुद्दिश्य ददौ स पृथिवीपतिः ।
सुवर्णं रजतं गाश्च शय्याश्च सुमहाधनाः ॥ १५.४१.१७ ॥
Em honra de Dhṛtarāṣṭra, o senhor da terra deu ouro, prata, vacas e leitos de grande valor.
15.41.18
गान्धार्याश्चैव तेजस्वी पृथायाश्च पृथक्पृथक् ।
सङ्कीर्त्य नामनी राजा ददौ दानमनुत्तमम् ॥ १५.४१.१८ ॥
O rei radiante, proclamando separadamente os nomes de Gāndhārī e Pṛthā, deu o dom supremo.
15.41.19
यो यदिच्छति यावच्च तावत्स लभते द्विजः ।
शयनं भोजनं यानं मणिरत्नमथो धनम् ॥ १५.४१.१९ ॥
Tudo o que um dvija desejava e quanto desejava, isso obtinha: leito, alimento, veículos, joias e pedras preciosas, e riqueza.
15.41.20
यानमाच्छादनं भोगान्दासीश्च समलङ्कृताः ।
ददौ राजा समुद्दिश्य तयोर्मात्रोर्महीपतिः ॥ १५.४१.२० ॥
Veículos, vestes, objetos de deleite e servas adornadas: o rei os deu, destinados às duas mães.
15.41.21
ततः स पृथिवीपालो दत्त्वा श्राद्धान्यनेकशः ।
प्रविवेश पुनर्धीमान्नगरं वारणाह्वयम् ॥ १५.४१.२१ ॥
Então aquele protetor da terra, tendo realizado muitas vezes os rituais de śrāddha, o sábio entrou de novo na cidade chamada Vāraṇāvata.
15.41.22
ते चापि राजवचनात्पुरुषा ये गताऽभवन् ।
सङ्कल्प्य तेषां कुल्यानि पुनः प्रत्यागमंस्ततः ॥ १५.४१.२२ ॥
E também aqueles homens que haviam partido por ordem do rei retornaram, após determinar as linhagens daquelas mulheres.
15.41.23
माल्यैर्गन्धैश्च विविधैरर्चयित्वा यथाविधि ।
कुल्यानि तेषां संयोज्य तदाचख्युर्महीपतेः ॥ १५.४१.२३ ॥
Tendo-as honrado conforme o rito com guirlandas, perfumes e diversas oferendas, e tendo unido suas linhagens, então relataram ao senhor da terra.
15.41.24
समाश्वास्य तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
नारदोप्यगमत्प्रीतः परमर्षिर्यथोप्सितम् ॥ १५.४१.२४ ॥
Tendo consolado o rei Yudhiṣṭhira, de alma justa, o grande sábio Nārada também, satisfeito, partiu como desejava.
15.41.25
एवं वर्षाण्यतीतानि धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
वनवासे तथा त्रीणि नगरे दशपञ्च च ॥ १५.४१.२५ ॥
Assim passaram os anos do sábio Dhṛtarāṣṭra: três na vida na floresta e quinze na cidade.
15.41.26
हतपुत्रस्य सङ्ग्रामे दानानि ददतः सदा ।
ज्ञातिसम्बन्धिमित्राणां भ्रातॄणां स्वजनस्य च ॥ १५.४१.२६ ॥
Embora seus filhos tivessem sido mortos na batalha, ele sempre dava presentes a parentes, aliados, amigos, irmãos e aos seus.
15.41.27
युधिष्ठिरस्तु नृपतिर्नातिप्रीतमनास्तदा ।
धारयामास तद्राज्यं निहतज्ञातिबान्धवः ॥ १५.४१.२७ ॥
Mas o rei Yudhiṣṭhira, com o ânimo pouco alegre, então governou aquele reino, tendo perdido os parentes e aliados mortos.