Mahābhārata · Adhyāya 15.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.41.1
नासौ वृथाऽग्निना दग्धो यथा तत्र श्रुतं मया ।
वैचित्रवीर्यो नृपतिर्न ते शोच्यो नराधिप ॥ १५.४१.१ ॥
Wie ich dort gehört habe, wurde jener König, der Sohn Vicitravīryas, nicht vergeblich vom Feuer verzehrt; du sollst ihn nicht betrauern, Herr der Menschen.
15.41.2
वनं प्रविशतानेन वायुभक्षेण धीमता ।
अग्नयः कारयित्वेष्टिमुत्सृष्टा इति नः श्रुतम् ॥ १५.४१.२ ॥
Wir haben gehört, dass jener Weise, der von Wind lebt, als er in den Wald ging, ein Opfer vollziehen ließ und dann die heiligen Feuer verließ.
15.41.3
याजकास्तु ततस्तस्य तानग्नीन्निर्जने वने ।
समुत्सृज्य यथाकामं जग्मुर्भरतसत्तम ॥ १५.४१.३ ॥
Dann ließen seine opfernden Priester jene Feuer im einsamen Wald zurück und gingen, wohin es ihnen beliebte, o Bester der Bharatas.
15.41.4
स विवृद्धस्तदा वह्निर्वने तस्मिन्नभूत्किल ।
तेन तद्वनमादीप्तमिति ते तापसाऽब्रुवन् ॥ १५.४१.४ ॥
Da wuchs jenes Feuer im Wald an, und durch es wurde der Wald entflammt, so sagten jene Asketen.
15.41.5
स राजा जाह्नवीतीरे यथा ते कथितं मया ।
तेनाग्निना समायुक्तः स्वेनैव भरतर्षभ ॥ १५.४१.५ ॥
Wie ich dir erzählt habe, vereinigte sich jener König am Ufer des Ganges mit jenem Feuer, mit seinem eigenen Feuer, Stier der Bharatas.
15.41.6
एवमावेदयामासुर्मुनयस्ते ममानघ ।
ये ते भागीरथीतीरे मया दृष्टा युधिष्ठिर ॥ १५.४१.६ ॥
So berichteten mir jene Weisen, die ich am Ufer der Bhāgīrathī sah, o makelloser Yudhiṣṭhira.
15.41.7
एवं स्वेनाग्निना राजा समायुक्तो महीपते ।
मा शोचिथास्त्वं नृपतिं गतः स परमां गतिम् ॥ १५.४१.७ ॥
So wurde der König mit seinem eigenen Feuer vereint. O Herr der Erde, betrübe dich nicht um den König; er hat das höchste Ziel erreicht.
15.41.8
गुरुशुश्रूषया चैव जननी ते जनाधिप ।
प्राप्ता सुमहतीं सिद्धिमिति मे नात्र संशयः ॥ १५.४१.८ ॥
Und, o Herr des Volkes, deine Mutter hat durch den Dienst an den Ältesten große Vollkommenheit erlangt; daran habe ich keinen Zweifel.
15.41.9
कर्तुमर्हसि राजेन्द्र तेषां त्वमुदकक्रियाम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरेतदत्र विधीयताम् ॥ १५.४१.९ ॥
O Bester der Könige, du solltest für sie das Wasseropfer-Ritual vollziehen; mögen hier alle deine Brüder zusammen dies veranlassen.
15.41.10
ततः स पृथिवीपालः पाण्डवानां धुरंधरः ।
निर्ययौ सहसोदर्यः सदारश्च नरर्षभः ॥ १५.४१.१० ॥
Dann brach jener Beschützer der Erde, der Hauptträger der Last unter den Pāṇḍava, der Stier unter den Menschen, mit seinen Brüdern und Gattinnen auf.
15.41.11
पौरजानपदाश्चैव राजभक्तिपुरस्कृताः ।
गङ्गां प्रजग्मुरभितो वाससैकेन संवृताः ॥ १५.४१.११ ॥
Auch die Bürger und die Landleute gingen, die Hingabe an den König an erster Stelle, von allen Seiten zum Gaṅgā, jeder in ein einziges Tuch gehüllt.
15.41.12
ततोऽवगाह्य सलिले सर्वे तु कुरुपुङ्गवाः ।
युयुत्सुमग्रतः कृत्वा ददुस्तोयं महात्मने ॥ १५.४१.१२ ॥
Dann brachten alle Stiere der Kuru, nachdem sie sich im Wasser gebadet und Yuyutsu vorangestellt hatten, dem großherzigen Mann Wasser dar.
15.41.13
गान्धार्याश्च पृथायाश्च विधिवन्नामगोत्रतः ।
शाचं निवर्तयन्तस्ते तत्रोषुर्नगराद्बहिः ॥ १५.४१.१३ ॥
Unter Nennung der Namen und Geschlechter von Gāndhārī und Pṛthā und nach Vorschrift die Reinigungsriten vollziehend, weilten sie dort außerhalb der Stadt.
15.41.14
प्रेषयामास स नरान्विधिज्ञानाप्तकारिणः ।
गङ्गाद्वारं कुरुश्रेष्ठो यत्र दग्धोऽभवन्नृपः। ॥ १५.४१.१४ ॥
Der Beste der Kuru sandte vertrauenswürdige Männer, die die Riten kannten, nach Gaṅgādvāra, wo der König verbrannt worden war.
15.41.15
तत्रैव तेषां तुल्यानि गङ्गाद्वारेऽन्वशात्तदा ।
कर्तव्यानीति पुरुषान्दत्तदेयान्महीपतिः ॥ १५.४१.१५ ॥
Da ordnete der Herr der Erde dort in Gaṅgādvāra an, dass für sie gleiche Riten vollzogen würden: „Mögen die Männer, die Gaben zu geben haben, dies tun.“
15.41.16
द्वादशेऽहनि तेभ्यः स कृतशौचो नराधिपः ।
ददौ श्राद्धानि विधिवद्दक्षइणावन्ति पाण्डवः ॥ १५.४१.१६ ॥
Am zwölften Tag vollzog der Pāṇḍava-König, nachdem er seine Reinigung beendet hatte, nach Vorschrift die Śrāddha-Riten für sie und gab Dakṣiṇā.
15.41.17
धृतराष्ट्रं समुद्दिश्य ददौ स पृथिवीपतिः ।
सुवर्णं रजतं गाश्च शय्याश्च सुमहाधनाः ॥ १५.४१.१७ ॥
Zu Ehren Dhṛtarāṣṭras gab der Herr der Erde Gold, Silber, Kühe und sehr kostbare Lager.
15.41.18
गान्धार्याश्चैव तेजस्वी पृथायाश्च पृथक्पृथक् ।
सङ्कीर्त्य नामनी राजा ददौ दानमनुत्तमम् ॥ १५.४१.१८ ॥
Der strahlende König verkündete die Namen Gāndhārīs und Pṛthās getrennt und gab die höchste Gabe.
15.41.19
यो यदिच्छति यावच्च तावत्स लभते द्विजः ।
शयनं भोजनं यानं मणिरत्नमथो धनम् ॥ १५.४१.१९ ॥
Was ein Zweimalgeborener begehrte und wie viel er begehrte, das erhielt er: Lager, Speise, Fahrzeuge, Juwelen und Edelsteine, und Reichtum.
15.41.20
यानमाच्छादनं भोगान्दासीश्च समलङ्कृताः ।
ददौ राजा समुद्दिश्य तयोर्मात्रोर्महीपतिः ॥ १५.४१.२० ॥
Fahrzeuge, Gewänder, Genussgegenstände und geschmückte Dienerinnen: Der König gab sie, für die beiden Mütter bestimmt.
15.41.21
ततः स पृथिवीपालो दत्त्वा श्राद्धान्यनेकशः ।
प्रविवेश पुनर्धीमान्नगरं वारणाह्वयम् ॥ १५.४१.२१ ॥
Dann betrat jener Hüter der Erde, nachdem er viele Male Śrāddha-Riten vollzogen hatte, der Weise, erneut die Stadt namens Vāraṇāvata.
15.41.22
ते चापि राजवचनात्पुरुषा ये गताऽभवन् ।
सङ्कल्प्य तेषां कुल्यानि पुनः प्रत्यागमंस्ततः ॥ १५.४१.२२ ॥
Auch jene Männer, die auf Befehl des Königs gegangen waren, kehrten zurück, nachdem sie die Geschlechter jener Frauen festgestellt hatten.
15.41.23
माल्यैर्गन्धैश्च विविधैरर्चयित्वा यथाविधि ।
कुल्यानि तेषां संयोज्य तदाचख्युर्महीपतेः ॥ १५.४१.२३ ॥
Nachdem sie sie nach Vorschrift mit Girlanden, Duftstoffen und mannigfachen Gaben geehrt und ihre Geschlechter zusammengeführt hatten, berichteten sie danach dem Herrn der Erde.
15.41.24
समाश्वास्य तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
नारदोप्यगमत्प्रीतः परमर्षिर्यथोप्सितम् ॥ १५.४१.२४ ॥
Nachdem er den König Yudhiṣṭhira, den Rechtschaffenen, getröstet hatte, ging auch der höchste Weise Nārada erfreut davon, wie er es wünschte.
15.41.25
एवं वर्षाण्यतीतानि धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
वनवासे तथा त्रीणि नगरे दशपञ्च च ॥ १५.४१.२५ ॥
So vergingen die Jahre des weisen Dhṛtarāṣṭra: drei im Waldleben und fünfzehn in der Stadt.
15.41.26
हतपुत्रस्य सङ्ग्रामे दानानि ददतः सदा ।
ज्ञातिसम्बन्धिमित्राणां भ्रातॄणां स्वजनस्य च ॥ १५.४१.२६ ॥
Obwohl seine Söhne im Kampf erschlagen worden waren, gab er stets Gaben an Verwandte, Angehörige, Freunde, Brüder und die Seinen.
15.41.27
युधिष्ठिरस्तु नृपतिर्नातिप्रीतमनास्तदा ।
धारयामास तद्राज्यं निहतज्ञातिबान्धवः ॥ १५.४१.२७ ॥
Doch König Yudhiṣṭhira, dessen Sinn nicht sehr erfreut war, hielt damals jenes Reich, da er seine erschlagenen Verwandten und Angehörigen verloren hatte.