Mahābhārata · Adhyāya 15.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.5.1
युधिष्ठिर महाबाहो कुरुनन्दनः ।
धृतराष्ट्रो महातेजास्तत्कुरुष्वाविचारयन् ॥ १५.५.१ ॥
¡Oh Yudhiṣṭhira, de brazos poderosos, deleite de los Kurus! Haz esto sin deliberar, como ha dicho el gran Dhṛtarāṣṭra de gran esplendor.
15.5.2
अयं हि वृद्धो नृपतिर्हतपुत्रो विशेषतः ।
नेदं कृच्छ्रं चिरतरं सहेदिति मतिर्मम ॥ १५.५.२ ॥
Este anciano rey, sobre todo uno cuyos hijos han sido muertos, no podrá soportar tanto tiempo esta aflicción; ése es mi parecer.
15.5.3
गान्धारी च महाभागा प्राज्ञा करुणवेदिनी ।
पुत्रशोकं महाराज धैर्येणोद्वहते भृशम् ॥ १५.५.३ ॥
Y Gāndhārī, de gran fortuna, sabia y compasiva, oh gran rey, soporta con gran entereza su dolor por los hijos.
15.5.4
अहमप्येतदेव त्वां ब्रवीमि कुरु मे वचः ।
अनुज्ञां लभतां राजा मां वृथेह मरिष्यति ॥ १५.५.४ ॥
Yo también te digo esto mismo: haz lo que te digo. Que el rey obtenga mi permiso, o morirá aquí en vano.
15.5.5
स्वस्थो भवत्वयं धीमान्वनेषु मधुगन्धिषु ।
राजर्षीणां पुराणानामनुयातु गतिं नृपः। ॥ १५.५.५ ॥
Que este sabio rey viva en paz en los bosques fragantes de miel y siga el camino de los antiguos reyes sabios.
15.5.6
इत्युक्तः स तदा राजा व्यासेनाद्भुतकर्मणा ।
प्रत्युवाच महातेजा धर्मराजो महामुनिम् ॥ १५.५.६ ॥
Así interpelado por Vyāsa, de hechos maravillosos, el rey Dharma, de gran esplendor, respondió entonces al gran sabio.
15.5.7
भगवानेव नो मान्यो भगवानेव नो गुरुः ।
भगवानस्य राज्यस्य कुलस्य च परायणम् ॥ १५.५.७ ॥
Solo el bienaventurado es digno de honor para nosotros; solo el bienaventurado es nuestro maestro. El bienaventurado es el refugio de este reino y de esta familia.
15.5.8
अहं तु पुत्रो भगवन्पिता राजा गुरुश्च मे ।
निदेशवती च पितुः पुत्रो भवति धर्मतः ॥ १५.५.८ ॥
En cuanto a mí, soy un hijo, oh bienaventurado; el rey es mi padre y mi maestro. Según el dharma, el hijo está sujeto al mandato de su padre.
15.5.9
इत्युक्तः स तु तं प्राह व्यासो वेदविदांवरः ।
युधिष्ठिरं महातेजाः पुनरेव महाकविः ॥ १५.५.९ ॥
Así interpelado, Vyāsa, el mejor de los conocedores de los Vedas, de gran esplendor, el gran poeta, volvió a hablar a Yudhiṣṭhira.
15.5.10
एवमेतन्महाभाग यथा वदसिं भारत ।
राजाऽयं वृद्धतां प्राप्तः प्रमाणे परमे स्थितः ॥ १५.५.१० ॥
Así es, oh gran afortunado, oh Bhārata, como dices. Este rey ha llegado a la vejez y se halla en la suprema autoridad.
15.5.11
सोयं मयाऽभ्यनुज्ञातस्त्वथा च पृथिवीपतिः ।
करोतु स्वमभिप्रायं मा स्म विघ्नकरो भव ॥ १५.५.११ ॥
Este señor de la tierra ha sido permitido por mí y por ti. Que cumpla su propio propósito; no te conviertas en obstáculo.
15.5.12
एष एव परो धर्मो राजर्षीणां युधिष्ठिर ।
समरे वा भवेन्मृत्युर्वने वा विधिपूर्वकम् ॥ १५.५.१२ ॥
Este, oh Yudhiṣṭhira, es el dharma supremo de los reyes sabios: que la muerte llegue, según la regla, ya sea en la batalla o en el bosque.
15.5.13
पित्रा तु तव राजेन्द्र पाण्डुना पृथिवीक्षिता ।
शिष्यभूतेन राजाऽयं गुरुवत्पर्युपासितः ॥ १५.५.१३ ॥
Oh señor de reyes, tu padre Pāṇḍu, gobernante de la tierra, siendo discípulo, sirvió a este rey como a un maestro.
15.5.14
क्रतुभिर्दक्षिणावद्भी रत्नपर्वतशोभितैः ।
महद्भिरिष्टं गौर्भुक्ता प्रजाश्च परिपालिताः ॥ १५.५.१४ ॥
Mediante grandes sacrificios acompañados de ofrendas a los sacerdotes, adornado con montañas de joyas, disfrutó la tierra y protegió a los súbditos.
15.5.15
पुत्रसंस्यं च विपुलं राज्यं विप्रोषिते त्वयि ।
त्रयोदशसमा भुक्तं दत्तं च विविधं वसु ॥ १५.५.१५ ॥
Mientras tú estabas desterrado, durante trece años disfrutó del vasto reino destinado a los hijos y dio diversas riquezas.
15.5.16
त्वया चायं नरव्याघ्र गुरुशुश्रूषयाऽनघ ।
आराधितः स भृत्येन गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.५.१६ ॥
Oh sin mácula, tigre entre los hombres, con tu servicio al maestro lo complaciste; por el sirviente, él y la gloriosa Gāndhārī también quedaron satisfechos.
15.5.17
अनुजानीहि पितरं समयोऽस्म तपोविधौ ।
न मन्युर्विद्यते चास्य सुसूक्ष्मोऽपि युधिष्ठिर ॥ १५.५.१७ ॥
Pide permiso a tu padre; ha llegado el momento de la austeridad. Oh Yudhiṣṭhira, en él no existe ni la más sutil ira.
15.5.18
एतावदुक्त्वा वचनमनुमान्य च पार्थिवम् ।
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तः कौतेयेन ययौ वनम् ॥ १५.५.१८ ॥
Habiendo dicho esto y despedido al rey, y siendo dicho 'Así sea' por el hijo de Kuntī, se fue al bosque.
15.5.19
गते भगवति व्यासे राजा पाण्डुसुतस्तदा ।
प्रोवाच पितरं वृद्धं मन्दंमन्दमिवानतः ॥ १५.५.१९ ॥
Cuando el venerable Vyāsa se hubo marchado, el rey, hijo de Pāṇḍu, inclinándose, habló suavemente a su anciano padre.
15.5.20
यदाह भगवान्व्यासो यच्चापि भवतो मतम् ।
यथाऽऽह च महेष्वासः कृपो विदुर एव च ॥ १५.५.२० ॥
Lo que dijo el venerable Vyāsa, lo que también es vuestra opinión, y lo que dijeron el gran arquero Kṛpa y Vidura, es lo mismo.
15.5.21
युयुत्सुः संजयश्चैव तत्कर्तास्म्यहमञ्जसा ।
सर्व एव हि मान्या मे कुलस्य हि हितैषिणः ॥ १५.५.२१ ॥
Yuyutsu y Sañjaya también — lo haré de buena gana. Todos los que desean el bien de la familia son honrados por mí.
15.5.22
इदं तु याचे नृपते त्वामहं शिरसा नतः ।
क्रियतां तावदाहारस्ततो गच्छाश्रमं प्रति ॥ १५.५.२२ ॥
Pero, oh rey, inclinando la cabeza, te pido esto: primero toma alimento, luego ve hacia el ermitaño.