Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 15.5

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

15.5.1

युधिष्ठिर महाबाहो कुरुनन्दनः ।
धृतराष्ट्रो महातेजास्तत्कुरुष्वाविचारयन् ॥ १५.५.१ ॥

മഹാബാഹുവായ യുധിഷ്ഠിരാ, കുരുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമേ! മഹാതേജസ്വിയായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ (പറഞ്ഞത്) ആലോചിക്കാതെ അപ്രകാരം ചെയ്യുക.

15.5.2

अयं हि वृद्धो नृपतिर्हतपुत्रो विशेषतः ।
नेदं कृच्छ्रं चिरतरं सहेदिति मतिर्मम ॥ १५.५.२ ॥

ഈ വൃദ്ധനായ രാജാവ്, പ്രത്യേകിച്ച് പുത്രന്മാർ ഹതരായവൻ, ഇത്രയും ദീർഘമായ ദുരിതം സഹിക്കില്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.

15.5.3

गान्धारी च महाभागा प्राज्ञा करुणवेदिनी ।
पुत्रशोकं महाराज धैर्येणोद्वहते भृशम् ॥ १५.५.३ ॥

മഹാഭാഗയും പ്രജ്ഞയുള്ളവളും കരുണയറിയുന്നവളുമായ ഗാന്ധാരി, മഹാരാജാവേ, പുത്രശോകത്തെ ധൈര്യത്തോടെ ഏറെ വഹിക്കുന്നു.

15.5.4

अहमप्येतदेव त्वां ब्रवीमि कुरु मे वचः ।
अनुज्ञां लभतां राजा मां वृथेह मरिष्यति ॥ १५.५.४ ॥

ഞാനും നിന്നോട് ഇതുതന്നെ പറയുന്നു—എന്റെ വാക്ക് ചെയ്യുക. രാജാവ് എന്നിൽനിന്ന് അനുമതി നേടട്ടെ; അല്ലെങ്കിൽ അവൻ ഇവിടെ വെറുതെ മരിക്കും.

15.5.5

स्वस्थो भवत्वयं धीमान्वनेषु मधुगन्धिषु ।
राजर्षीणां पुराणानामनुयातु गतिं नृपः। ॥ १५.५.५ ॥

ഈ ബുദ്ധിമാനായ രാജാവ് തേനിന്റെ ഗന്ധമുള്ള കാടുകളിൽ സ്വസ്ഥനായിരിക്കട്ടെ; പുരാതന രാജർഷികളുടെ പാത പിന്തുടരട്ടെ.

15.5.6

इत्युक्तः स तदा राजा व्यासेनाद्भुतकर्मणा ।
प्रत्युवाच महातेजा धर्मराजो महामुनिम् ॥ १५.५.६ ॥

അദ്ഭുതകർമ്മിയായ വ്യാസൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയായ ധർമ്മരാജൻ ആ മഹാമുനിക്ക് മറുപടി പറഞ്ഞു.

15.5.7

भगवानेव नो मान्यो भगवानेव नो गुरुः ।
भगवानस्य राज्यस्य कुलस्य च परायणम् ॥ १५.५.७ ॥

ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് മാന്യൻ, ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ഗുരു. ഈ രാജ്യത്തിനും കുലത്തിനും ഭഗവാനാണ് ആശ്രയം.

15.5.8

अहं तु पुत्रो भगवन्पिता राजा गुरुश्च मे ।
निदेशवती च पितुः पुत्रो भवति धर्मतः ॥ १५.५.८ ॥

ഞാൻ പുത്രനാണ്, ഭഗവാനേ; രാജാവ് എനിക്ക് പിതാവും ഗുരുവുമാണ്. ധർമ്മപ്രകാരം പുത്രൻ പിതാവിന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് വിധേയനാണ്.

15.5.9

इत्युक्तः स तु तं प्राह व्यासो वेदविदांवरः ।
युधिष्ठिरं महातेजाः पुनरेव महाकविः ॥ १५.५.९ ॥

ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, വേദജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മഹാതേജസ്വിയുമായ മഹാകവി വ്യാസൻ യുധിഷ്ഠിരനോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

15.5.10

एवमेतन्महाभाग यथा वदसिं भारत ।
राजाऽयं वृद्धतां प्राप्तः प्रमाणे परमे स्थितः ॥ १५.५.१० ॥

മഹാഭാഗാ, ഭാരതാ, നീ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് ഇത്. ഈ രാജാവ് വാർദ്ധക്യം പ്രാപിച്ച്, പരമമായ അധികാരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

15.5.11

सोयं मयाऽभ्यनुज्ञातस्त्वथा च पृथिवीपतिः ।
करोतु स्वमभिप्रायं मा स्म विघ्नकरो भव ॥ १५.५.११ ॥

ഈ ഭൂപതി എന്നാലും നിന്നാലും അനുവദിക്കപ്പെട്ടവനാണ്. അദ്ദേഹം തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റട്ടെ; നീ വിഘ്നകാരകനാകരുത്.

15.5.12

एष एव परो धर्मो राजर्षीणां युधिष्ठिर ।
समरे वा भवेन्मृत्युर्वने वा विधिपूर्वकम् ॥ १५.५.१२ ॥

യുധിഷ്ഠിരാ, ഇതാണ് രാജർഷികളുടെ പരമധർമ്മം: യുദ്ധത്തിലോ വനത്തിലോ വിധിപ്രകാരം മരണം സംഭവിക്കണം.

15.5.13

पित्रा तु तव राजेन्द्र पाण्डुना पृथिवीक्षिता ।
शिष्यभूतेन राजाऽयं गुरुवत्पर्युपासितः ॥ १५.५.१३ ॥

ഓ രാജേന്ദ്രാ! നിന്റെ പിതാവ്, ഭൂമി ഭരിച്ച പാണ്ഡു, ശിഷ്യനായി ഈ രാജാവിനെ ഗുരുവിനെപ്പോലെ സേവിച്ചു.

15.5.14

क्रतुभिर्दक्षिणावद्भी रत्नपर्वतशोभितैः ।
महद्भिरिष्टं गौर्भुक्ता प्रजाश्च परिपालिताः ॥ १५.५.१४ ॥

ദക്ഷിണയോടുകൂടിയ മഹായജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്തു; രത്നപർവതങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്ന ഭൂമി അനുഭവിച്ച് പ്രജകളെ പരിപാലിച്ചു.

15.5.15

पुत्रसंस्यं च विपुलं राज्यं विप्रोषिते त्वयि ।
त्रयोदशसमा भुक्तं दत्तं च विविधं वसु ॥ १५.५.१५ ॥

നീ പ്രവാസത്തിലായിരുന്നപ്പോൾ, പതിമൂന്നു വർഷം പുത്രന്മാർക്കുള്ള വിശാലരാജ്യം അനുഭവിച്ച്, വിവിധ സമ്പത്തുകൾ ദാനം ചെയ്തു.

15.5.16

त्वया चायं नरव्याघ्र गुरुशुश्रूषयाऽनघ ।
आराधितः स भृत्येन गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.५.१६ ॥

ഓ നിഷ്പാപനായ നരവ്യാഘ്രാ! ഗുരുശുശ്രൂഷയാൽ നീ ഇവനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു; ദാസനാൽ ഇവനും യശസ്വിനിയായ ഗാന്ധാരിയും സന്തുഷ്ടരായി.

15.5.17

अनुजानीहि पितरं समयोऽस्म तपोविधौ ।
न मन्युर्विद्यते चास्य सुसूक्ष्मोऽपि युधिष्ठिर ॥ १५.५.१७ ॥

നിന്റെ പിതാവിനോട് അനുവാദം ചോദിക്കൂ; ഇത് തപസ്സിനുള്ള സമയമാണ്. ഓ യുധിഷ്ഠിരാ! അദ്ദേഹത്തിൽ അതിസൂക്ഷ്മമായ കോപവും ഇല്ല.

15.5.18

एतावदुक्त्वा वचनमनुमान्य च पार्थिवम् ।
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तः कौतेयेन ययौ वनम् ॥ १५.५.१८ ॥

ഇത്രയും പറഞ്ഞ്, രാജാവിനോട് യാത്ര ചോദിച്ച്, 'അങ്ങനെ ആകട്ടെ' എന്ന് കുന്തീപുത്രൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ വനത്തിലേക്ക് പോയി.

15.5.19

गते भगवति व्यासे राजा पाण्डुसुतस्तदा ।
प्रोवाच पितरं वृद्धं मन्दंमन्दमिवानतः ॥ १५.५.१९ ॥

ഭഗവാൻ വ്യാസൻ പോയ ശേഷം പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രനായ രാജാവ് വിനീതനായി വൃദ്ധനായ പിതാവിനോട് മന്ദമായി പറഞ്ഞു.

15.5.20

यदाह भगवान्व्यासो यच्चापि भवतो मतम् ।
यथाऽऽह च महेष्वासः कृपो विदुर एव च ॥ १५.५.२० ॥

ഭഗവാൻ വ്യാസൻ പറഞ്ഞതും, നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായവും, മഹാധനുർധരനായ കൃപനും വിദുരനും പറഞ്ഞതും അതുതന്നെ.

15.5.21

युयुत्सुः संजयश्चैव तत्कर्तास्म्यहमञ्जसा ।
सर्व एव हि मान्या मे कुलस्य हि हितैषिणः ॥ १५.५.२१ ॥

യുയുത്സുവും സഞ്ജയനും — അത് ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ ചെയ്യും. കുലത്തിന്റെ ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവരും എനിക്ക് ആദരണീയരാണ്.

15.5.22

इदं तु याचे नृपते त्वामहं शिरसा नतः ।
क्रियतां तावदाहारस्ततो गच्छाश्रमं प्रति ॥ १५.५.२२ ॥

എന്നാൽ രാജാവേ, ശിരസ്സ് നമ്രമാക്കി ഞാൻ നിന്നോട് ഇത് യാചിക്കുന്നു: ആദ്യം ആഹാരം കഴിക്കുക, പിന്നീട് ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോവുക.