Mahābhārata · Adhyāya 15.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.5.1
युधिष्ठिर महाबाहो कुरुनन्दनः ।
धृतराष्ट्रो महातेजास्तत्कुरुष्वाविचारयन् ॥ १५.५.१ ॥
O Yudhiṣṭhira, Starkarmiger, Freude der Kurus! Tue dies ohne Überlegung, wie der hochglänzende Dhṛtarāṣṭra gesagt hat.
15.5.2
अयं हि वृद्धो नृपतिर्हतपुत्रो विशेषतः ।
नेदं कृच्छ्रं चिरतरं सहेदिति मतिर्मम ॥ १५.५.२ ॥
Dieser alte König, zumal dessen Söhne erschlagen wurden, wird dieses Leid nicht so lange ertragen können – so meine Meinung.
15.5.3
गान्धारी च महाभागा प्राज्ञा करुणवेदिनी ।
पुत्रशोकं महाराज धैर्येणोद्वहते भृशम् ॥ १५.५.३ ॥
Und Gāndhārī, hochbeglückt, weise und mitfühlend, o großer König, trägt ihren Kummer um die Söhne mit standhaftem Mut.
15.5.4
अहमप्येतदेव त्वां ब्रवीमि कुरु मे वचः ।
अनुज्ञां लभतां राजा मां वृथेह मरिष्यति ॥ १५.५.४ ॥
Auch ich sage dir dasselbe: Tu, was ich dir sage. Der König soll meine Erlaubnis erhalten, sonst wird er hier vergeblich sterben.
15.5.5
स्वस्थो भवत्वयं धीमान्वनेषु मधुगन्धिषु ।
राजर्षीणां पुराणानामनुयातु गतिं नृपः। ॥ १५.५.५ ॥
Möge dieser weise König in den honigduftenden Wäldern in Frieden leben und dem Pfad der alten königlichen Weisen folgen.
15.5.6
इत्युक्तः स तदा राजा व्यासेनाद्भुतकर्मणा ।
प्रत्युवाच महातेजा धर्मराजो महामुनिम् ॥ १५.५.६ ॥
So angesprochen von Vyāsa, dem Wundertäter, antwortete da der hochglänzende König Dharmarāja dem großen Weisen.
15.5.7
भगवानेव नो मान्यो भगवानेव नो गुरुः ।
भगवानस्य राज्यस्य कुलस्य च परायणम् ॥ १५.५.७ ॥
Der Erhabene allein ist uns ehrwürdig; der Erhabene allein ist unser Lehrer. Der Erhabene ist die Zuflucht dieses Reiches und dieser Familie.
15.5.8
अहं तु पुत्रो भगवन्पिता राजा गुरुश्च मे ।
निदेशवती च पितुः पुत्रो भवति धर्मतः ॥ १५.५.८ ॥
Ich aber bin ein Sohn, o Erhabener; der König ist mein Vater und mein Lehrer. Gemäß dem Dharma steht der Sohn unter dem Befehl des Vaters.
15.5.9
इत्युक्तः स तु तं प्राह व्यासो वेदविदांवरः ।
युधिष्ठिरं महातेजाः पुनरेव महाकविः ॥ १५.५.९ ॥
So angesprochen, sprach Vyāsa, der beste unter den Kennern der Veden, von großem Glanz, der große Dichter, wieder zu Yudhiṣṭhira.
15.5.10
एवमेतन्महाभाग यथा वदसिं भारत ।
राजाऽयं वृद्धतां प्राप्तः प्रमाणे परमे स्थितः ॥ १५.५.१० ॥
So ist es, o Glücklicher, o Bhārata, wie du sagst. Dieser König hat das Greisenalter erreicht und steht in höchster Autorität.
15.5.11
सोयं मयाऽभ्यनुज्ञातस्त्वथा च पृथिवीपतिः ।
करोतु स्वमभिप्रायं मा स्म विघ्नकरो भव ॥ १५.५.११ ॥
Dieser Herr der Erde ist von mir und von dir erlaubt worden. Er möge sein eigenes Vorhaben ausführen; sei kein Hindernis.
15.5.12
एष एव परो धर्मो राजर्षीणां युधिष्ठिर ।
समरे वा भवेन्मृत्युर्वने वा विधिपूर्वकम् ॥ १५.५.१२ ॥
Dies, o Yudhiṣṭhira, ist das höchste Dharma der königlichen Weisen: dass der Tod, gemäß der Vorschrift, sei es in der Schlacht oder im Wald, eintrete.
15.5.13
पित्रा तु तव राजेन्द्र पाण्डुना पृथिवीक्षिता ।
शिष्यभूतेन राजाऽयं गुरुवत्पर्युपासितः ॥ १५.५.१३ ॥
O Herr der Könige, dein Vater Pāṇḍu, Herrscher der Erde, diente diesem König als Schüler wie einem Lehrer.
15.5.14
क्रतुभिर्दक्षिणावद्भी रत्नपर्वतशोभितैः ।
महद्भिरिष्टं गौर्भुक्ता प्रजाश्च परिपालिताः ॥ १५.५.१४ ॥
Durch große Opfer mit Gaben an die Priester, geschmückt mit Bergen von Juwelen, genoss er die Erde und beschützte die Untertanen.
15.5.15
पुत्रसंस्यं च विपुलं राज्यं विप्रोषिते त्वयि ।
त्रयोदशसमा भुक्तं दत्तं च विविधं वसु ॥ १५.५.१५ ॥
Während du verbannt warst, genoss er dreizehn Jahre lang das weite Reich, das für die Söhne bestimmt war, und gab vielfältige Schätze.
15.5.16
त्वया चायं नरव्याघ्र गुरुशुश्रूषयाऽनघ ।
आराधितः स भृत्येन गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.५.१६ ॥
O Makelloser, Tiger unter den Menschen, durch deinen Dienst am Lehrer hast du ihn erfreut; durch den Diener wurden er und die ruhmreiche Gāndhārī ebenfalls erfreut.
15.5.17
अनुजानीहि पितरं समयोऽस्म तपोविधौ ।
न मन्युर्विद्यते चास्य सुसूक्ष्मोऽपि युधिष्ठिर ॥ १५.५.१७ ॥
Erbitte die Erlaubnis deines Vaters; die Zeit der Askese ist gekommen. O Yudhiṣṭhira, in ihm ist nicht einmal der feinste Zorn.
15.5.18
एतावदुक्त्वा वचनमनुमान्य च पार्थिवम् ।
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तः कौतेयेन ययौ वनम् ॥ १५.५.१८ ॥
Nachdem er so viel gesagt und sich vom König verabschiedet hatte, und der Sohn der Kuntī 'So sei es' gesagt hatte, ging er in den Wald.
15.5.19
गते भगवति व्यासे राजा पाण्डुसुतस्तदा ।
प्रोवाच पितरं वृद्धं मन्दंमन्दमिवानतः ॥ १५.५.१९ ॥
Als der ehrwürdige Vyāsa gegangen war, sprach der König, Pāṇḍus Sohn, sich verneigend, leise zu seinem alten Vater.
15.5.20
यदाह भगवान्व्यासो यच्चापि भवतो मतम् ।
यथाऽऽह च महेष्वासः कृपो विदुर एव च ॥ १५.५.२० ॥
Was der ehrwürdige Vyāsa gesagt hat, was auch eure Meinung ist, und was der große Bogenschütze Kṛpa und Vidura gesagt haben, ist dasselbe.
15.5.21
युयुत्सुः संजयश्चैव तत्कर्तास्म्यहमञ्जसा ।
सर्व एव हि मान्या मे कुलस्य हि हितैषिणः ॥ १५.५.२१ ॥
Auch Yuyutsu und Sañjaya — das werde ich gerne tun. Alle, die das Wohl der Familie wünschen, sind mir teuer.
15.5.22
इदं तु याचे नृपते त्वामहं शिरसा नतः ।
क्रियतां तावदाहारस्ततो गच्छाश्रमं प्रति ॥ १५.५.२२ ॥
Aber, o König, mit geneigtem Haupt bitte ich dich darum: Nimm zuerst Speise zu dir, dann geh zur Einsiedelei.