ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 15.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.5.1
युधिष्ठिर महाबाहो कुरुनन्दनः ।
धृतराष्ट्रो महातेजास्तत्कुरुष्वाविचारयन् ॥ १५.५.१ ॥
ହେ ମହାବାହୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ! ମହାତେଜସ୍ବୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର (ଯାହା କହିଛନ୍ତି), ବିଚାର ନ କରି ତାହା କର।
15.5.2
अयं हि वृद्धो नृपतिर्हतपुत्रो विशेषतः ।
नेदं कृच्छ्रं चिरतरं सहेदिति मतिर्मम ॥ १५.५.२ ॥
ଏହି ବୃଦ୍ଧ ରାଜା, ବିଶେଷତଃ ଯାହାର ପୁତ୍ରମାନେ ହତ, ଏତେ ଦୀର୍ଘ କଷ୍ଟ ସହି ପାରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ମୋର ମତ।
15.5.3
गान्धारी च महाभागा प्राज्ञा करुणवेदिनी ।
पुत्रशोकं महाराज धैर्येणोद्वहते भृशम् ॥ १५.५.३ ॥
ମହାଭାଗା, ପ୍ରାଜ୍ଞା, କରୁଣା ବୁଝୁଥିବା ଗାନ୍ଧାରୀ, ହେ ମହାରାଜ, ପୁତ୍ରଶୋକକୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଅତ୍ୟଧିକ ସହୁଛନ୍ତି।
15.5.4
अहमप्येतदेव त्वां ब्रवीमि कुरु मे वचः ।
अनुज्ञां लभतां राजा मां वृथेह मरिष्यति ॥ १५.५.४ ॥
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଏହା କହୁଛି—ମୋ କଥା ପାଳ। ରାଜା ମୋ ଠାରୁ ଅନୁମତି ପାଆନ୍ତୁ; ନ ହେଲେ ସେ ଏଠାରେ ବୃଥା ମରିବେ।
15.5.5
स्वस्थो भवत्वयं धीमान्वनेषु मधुगन्धिषु ।
राजर्षीणां पुराणानामनुयातु गतिं नृपः। ॥ १५.५.५ ॥
ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ମଧୁଗନ୍ଧୀ ବନରେ ସୁସ୍ଥ ରହନ୍ତୁ; ପୁରାତନ ରାଜର୍ଷିମାନଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ।
15.5.6
इत्युक्तः स तदा राजा व्यासेनाद्भुतकर्मणा ।
प्रत्युवाच महातेजा धर्मराजो महामुनिम् ॥ १५.५.६ ॥
ଅଦ୍ଭୁତକର୍ମା ବ୍ୟାସ ଏହିପରି କହିବାରୁ ମହାତେଜସ୍ବୀ ଧର୍ମରାଜ ସେହି ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
15.5.7
भगवानेव नो मान्यो भगवानेव नो गुरुः ।
भगवानस्य राज्यस्य कुलस्य च परायणम् ॥ १५.५.७ ॥
ଭଗବାନ ହିଁ ଆମ ପାଇଁ ମାନ୍ୟ, ଭଗବାନ ହିଁ ଆମ ଗୁରୁ। ଏହି ରାଜ୍ୟ ଓ କୁଳର ଭଗବାନ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ।
15.5.8
अहं तु पुत्रो भगवन्पिता राजा गुरुश्च मे ।
निदेशवती च पितुः पुत्रो भवति धर्मतः ॥ १५.५.८ ॥
ମୁଁ ତ ପୁତ୍ର, ହେ ଭଗବନ୍; ରାଜା ମୋର ପିତା ଓ ଗୁରୁ। ଧର୍ମାନୁସାରେ ପୁତ୍ର ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅଧୀନରେ ରହେ।
15.5.9
इत्युक्तः स तु तं प्राह व्यासो वेदविदांवरः ।
युधिष्ठिरं महातेजाः पुनरेव महाकविः ॥ १५.५.९ ॥
ଏହିପରି କୁହାଗଲେ, ବେଦଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ ମହାକବି ବ୍ୟାସ ପୁନର୍ବାର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ।
15.5.10
एवमेतन्महाभाग यथा वदसिं भारत ।
राजाऽयं वृद्धतां प्राप्तः प्रमाणे परमे स्थितः ॥ १५.५.१० ॥
ହେ ମହାଭାଗ, ହେ ଭାରତ, ତୁମେ ଯେପରି କହୁଛ, ଏହା ସେମିତି। ଏହି ରାଜା ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ପରମ ପ୍ରମାଣରେ ସ୍ଥିତ।
15.5.11
सोयं मयाऽभ्यनुज्ञातस्त्वथा च पृथिवीपतिः ।
करोतु स्वमभिप्रायं मा स्म विघ्नकरो भव ॥ १५.५.११ ॥
ଏହି ପୃଥିବୀପତି ମୋ ଓ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଅନୁମତି ପାଇଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ଅଭିପ୍ରାୟ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ; ତୁମେ ବିଘ୍ନକାରୀ ହୁଅ ନାହିଁ।
15.5.12
एष एव परो धर्मो राजर्षीणां युधिष्ठिर ।
समरे वा भवेन्मृत्युर्वने वा विधिपूर्वकम् ॥ १५.५.१२ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏହା ହିଁ ରାଜର୍ଷିମାନଙ୍କର ପରମ ଧର୍ମ: ଯୁଦ୍ଧରେ କିମ୍ବା ବନରେ, ବିଧିପୂର୍ବକ ମୃତ୍ୟୁ ହେଉ।
15.5.13
पित्रा तु तव राजेन्द्र पाण्डुना पृथिवीक्षिता ।
शिष्यभूतेन राजाऽयं गुरुवत्पर्युपासितः ॥ १५.५.१३ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ତୁମ ପିତା, ପୃଥିବୀ ଶାସକ ପାଣ୍ଡୁ, ଶିଷ୍ୟ ହୋଇ ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ପରି ସେବା କରିଥିଲେ।
15.5.14
क्रतुभिर्दक्षिणावद्भी रत्नपर्वतशोभितैः ।
महद्भिरिष्टं गौर्भुक्ता प्रजाश्च परिपालिताः ॥ १५.५.१४ ॥
ଦକ୍ଷିଣା ସହ ମହାଯଜ୍ଞ କରି, ରତ୍ନପର୍ବତରେ ଶୋଭିତ ପୃଥିବୀ ଭୋଗ କରି, ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
15.5.15
पुत्रसंस्यं च विपुलं राज्यं विप्रोषिते त्वयि ।
त्रयोदशसमा भुक्तं दत्तं च विविधं वसु ॥ १५.५.१५ ॥
ତୁମେ ପ୍ରବାସରେ ଥିବାବେଳେ, ତେର ବର୍ଷ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କରି ବିବିଧ ଧନ ଦାନ କଲେ।
15.5.16
त्वया चायं नरव्याघ्र गुरुशुश्रूषयाऽनघ ।
आराधितः स भृत्येन गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.५.१६ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ ନରବ୍ୟାଘ୍ର! ଗୁରୁସେବାରେ ତୁମେ ଏହାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲ; ଭୃତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏ ଓ ଯଶସ୍ବିନୀ ଗାନ୍ଧାରୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
15.5.17
अनुजानीहि पितरं समयोऽस्म तपोविधौ ।
न मन्युर्विद्यते चास्य सुसूक्ष्मोऽपि युधिष्ठिर ॥ १५.५.१७ ॥
ତୁମ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଅନୁମତି ନିଅ; ଏହା ତପସ୍ୟାର ସମୟ। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର! ତାଙ୍କଠାରେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ କ୍ରୋଧ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
15.5.18
एतावदुक्त्वा वचनमनुमान्य च पार्थिवम् ।
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तः कौतेयेन ययौ वनम् ॥ १५.५.१८ ॥
ଏତିକି କହି, ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଅନୁମତି ନେଇ, 'ତାହା ହେଉ' ବୋଲି କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର କହିବାରୁ ସେ ବନକୁ ଗଲେ।
15.5.19
गते भगवति व्यासे राजा पाण्डुसुतस्तदा ।
प्रोवाच पितरं वृद्धं मन्दंमन्दमिवानतः ॥ १५.५.१९ ॥
ଭଗବାନ ବ୍ୟାସ ଚାଲିଗଲା ପରେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ରାଜା ନମ୍ରଭାବେ ନତ ହୋଇ ବୃଦ୍ଧ ପିତାଙ୍କୁ ଧୀରେ ଧୀରେ କହିଲେ।
15.5.20
यदाह भगवान्व्यासो यच्चापि भवतो मतम् ।
यथाऽऽह च महेष्वासः कृपो विदुर एव च ॥ १५.५.२० ॥
ଭଗବାନ ବ୍ୟାସ ଯାହା କହିଲେ, ଆପଣଙ୍କ ଯାହା ମତ, ଏବଂ ମହାଧନୁର୍ଧର କୃପ ଓ ବିଦୁର ଯାହା କହିଲେ, ସେହି।
15.5.21
युयुत्सुः संजयश्चैव तत्कर्तास्म्यहमञ्जसा ।
सर्व एव हि मान्या मे कुलस्य हि हितैषिणः ॥ १५.५.२१ ॥
ଯୁଯୁତ୍ସୁ ଓ ସଞ୍ଜୟ ମଧ୍ୟ — ତାହା ମୁଁ ସହଜରେ କରିବି। କୁଳର ହିତୈଷୀ ସମସ୍ତେ ମୋ ପାଇଁ ମାନ୍ୟ।
15.5.22
इदं तु याचे नृपते त्वामहं शिरसा नतः ।
क्रियतां तावदाहारस्ततो गच्छाश्रमं प्रति ॥ १५.५.२२ ॥
କିନ୍ତୁ ହେ ରାଜନ୍, ମସ୍ତକ ନତ କରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏହି ନିବେଦନ କରୁଛି: ପ୍ରଥମେ ଆହାର କରନ୍ତୁ, ତାପରେ ଆଶ୍ରମ ଦିଗରେ ଯାଆନ୍ତୁ।