மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.5.1
युधिष्ठिर महाबाहो कुरुनन्दनः ।
धृतराष्ट्रो महातेजास्तत्कुरुष्वाविचारयन् ॥ १५.५.१ ॥
மஹாபாஹுவே யுதிஷ்டிரா, குருகுலத்தின் மகிழ்ச்சியே! மகாதேஜஸ்வியான திருதராஷ்டிரன் (சொல்லியதை) ஆராயாமல் அவ்வாறே செய்.
15.5.2
अयं हि वृद्धो नृपतिर्हतपुत्रो विशेषतः ।
नेदं कृच्छ्रं चिरतरं सहेदिति मतिर्मम ॥ १५.५.२ ॥
இந்த முதிய அரசன், குறிப்பாக மகன்கள் கொல்லப்பட்டவன், இத்தனை நீண்ட காலம் இந்தத் துன்பத்தைத் தாங்க மாட்டான் என்பது என் கருத்து.
15.5.3
गान्धारी च महाभागा प्राज्ञा करुणवेदिनी ।
पुत्रशोकं महाराज धैर्येणोद्वहते भृशम् ॥ १५.५.३ ॥
மஹாபாகையும், அறிவுள்ளவளும், கருணையை உணர்பவளுமான காந்தாரி, மகாராஜனே, மகன்களின் துயரத்தை பொறுமையுடன் மிகவும் தாங்குகிறாள்.
15.5.4
अहमप्येतदेव त्वां ब्रवीमि कुरु मे वचः ।
अनुज्ञां लभतां राजा मां वृथेह मरिष्यति ॥ १५.५.४ ॥
நானும் உன்னிடம் இதையே சொல்கிறேன்—என் சொல்லைச் செய். அரசன் என்னிடம் அனுமதி பெறட்டும்; இல்லையேல் இங்கு வீணாக இறந்துவிடுவான்.
15.5.5
स्वस्थो भवत्वयं धीमान्वनेषु मधुगन्धिषु ।
राजर्षीणां पुराणानामनुयातु गतिं नृपः। ॥ १५.५.५ ॥
இந்த அறிவுள்ள அரசன் தேன் மணக்கும் காடுகளில் அமைதியாக இருக்கட்டும்; பழைய அரச முனிவர்களின் வழியைப் பின்பற்றட்டும்.
15.5.6
इत्युक्तः स तदा राजा व्यासेनाद्भुतकर्मणा ।
प्रत्युवाच महातेजा धर्मराजो महामुनिम् ॥ १५.५.६ ॥
அற்புதச் செயல்களையுடைய வியாசரால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, மகாதேஜஸ்வியான தர்மராஜன் அந்த மகாமுனிவருக்கு மறுமொழி கூறினான்.
15.5.7
भगवानेव नो मान्यो भगवानेव नो गुरुः ।
भगवानस्य राज्यस्य कुलस्य च परायणम् ॥ १५.५.७ ॥
பகவானே எங்களுக்கு மதிப்புக்குரியவர்; பகவானே எங்கள் குரு. பகவான் இந்த அரசுக்கும் குலத்திற்கும் புகலிடம்.
15.5.8
अहं तु पुत्रो भगवन्पिता राजा गुरुश्च मे ।
निदेशवती च पितुः पुत्रो भवति धर्मतः ॥ १५.५.८ ॥
நானோ மகன், ஐயனே; அரசர் எனக்குத் தந்தையும் குருவும். தருமப்படி மகன் தந்தையின் கட்டளைக்கு உட்பட்டவனாக இருக்கிறான்.
15.5.9
इत्युक्तः स तु तं प्राह व्यासो वेदविदांवरः ।
युधिष्ठिरं महातेजाः पुनरेव महाकविः ॥ १५.५.९ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, வேதம் அறிந்தோரில் சிறந்தவரும் மகா தேஜஸ் கொண்டவருமான மகாகவி வியாசர் யுதிஷ்டிரரிடம் மீண்டும் பேசினார்.
15.5.10
एवमेतन्महाभाग यथा वदसिं भारत ।
राजाऽयं वृद्धतां प्राप्तः प्रमाणे परमे स्थितः ॥ १५.५.१० ॥
மகாபாக்கியவானே, பாரதனே, நீ சொல்வது போலவே இது. இந்த அரசர் முதுமையை அடைந்து, உயர்ந்த அதிகாரத்தில் நிலைபெற்றிருக்கிறார்.
15.5.11
सोयं मयाऽभ्यनुज्ञातस्त्वथा च पृथिवीपतिः ।
करोतु स्वमभिप्रायं मा स्म विघ्नकरो भव ॥ १५.५.११ ॥
இந்த பூமிபதி என்னாலும் உன்னாலும் அனுமதிக்கப்பட்டவர். அவர் தன் நோக்கத்தைச் செய்யட்டும்; நீ இடையூறாக இருக்காதே.
15.5.12
एष एव परो धर्मो राजर्षीणां युधिष्ठिर ।
समरे वा भवेन्मृत्युर्वने वा विधिपूर्वकम् ॥ १५.५.१२ ॥
யுதிஷ்டிரா, இதுவே அரசரிஷிகளின் உயர்ந்த தருமம்: போரில் அல்லது காட்டில், முறைப்படி மரணம் நேர வேண்டும்.
15.5.13
पित्रा तु तव राजेन्द्र पाण्डुना पृथिवीक्षिता ।
शिष्यभूतेन राजाऽयं गुरुवत्पर्युपासितः ॥ १५.५.१३ ॥
ஓ அரசர்களின் தலைவனே! உன் தந்தை பூமியை ஆளும் பாண்டு, சீடனாக இருந்து இந்த அரசனை குருவைப் போல பணிந்து சேவித்தார்.
15.5.14
क्रतुभिर्दक्षिणावद्भी रत्नपर्वतशोभितैः ।
महद्भिरिष्टं गौर्भुक्ता प्रजाश्च परिपालिताः ॥ १५.५.१४ ॥
தக்ஷிணையுடன் கூடிய பெரிய யாகங்களைச் செய்தார்; ரத்தின மலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பூமியை அனுபவித்து, குடிமக்களைக் காத்தார்.
15.5.15
पुत्रसंस्यं च विपुलं राज्यं विप्रोषिते त्वयि ।
त्रयोदशसमा भुक्तं दत्तं च विविधं वसु ॥ १५.५.१५ ॥
நீ நாடு கடத்தப்பட்டிருந்தபோது, பதின்மூன்று ஆண்டுகள் மகன்களுக்குரிய பரந்த அரசை அனுபவித்து, பல்வேறு செல்வங்களை அளித்தார்.
15.5.16
त्वया चायं नरव्याघ्र गुरुशुश्रूषयाऽनघ ।
आराधितः स भृत्येन गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.५.१६ ॥
ஓ பாவமற்றவனே, ஆண்களில் புலியே! குருவுக்குப் பணிவிடை செய்ததால் நீ இவரை மகிழ்வித்தாய்; ஊழியனால் இவரும், புகழ்மிக்க காந்தாரியும் மகிழ்ந்தனர்.
15.5.17
अनुजानीहि पितरं समयोऽस्म तपोविधौ ।
न मन्युर्विद्यते चास्य सुसूक्ष्मोऽपि युधिष्ठिर ॥ १५.५.१७ ॥
உன் தந்தையிடம் அனுமதி கேள்; இது தவம் செய்யும் காலம். ஓ யுதிஷ்டிரா! அவரிடம் சிறிதளவும் கோபம் இல்லை.
15.5.18
एतावदुक्त्वा वचनमनुमान्य च पार्थिवम् ।
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तः कौतेयेन ययौ वनम् ॥ १५.५.१८ ॥
இவ்வளவு சொல்லி, அரசனிடம் விடைபெற்று, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று குந்தியின் மகனால் சொல்லப்பட்டு, அவன் காட்டுக்குச் சென்றான்.
15.5.19
गते भगवति व्यासे राजा पाण्डुसुतस्तदा ।
प्रोवाच पितरं वृद्धं मन्दंमन्दमिवानतः ॥ १५.५.१९ ॥
பகவான் வியாசர் சென்ற பின், பாண்டுவின் மகனாகிய அரசன் அப்போது தலை வணங்கி, முதிய தந்தையிடம் மெல்லிய குரலில் பேசினான்.
15.5.20
यदाह भगवान्व्यासो यच्चापि भवतो मतम् ।
यथाऽऽह च महेष्वासः कृपो विदुर एव च ॥ १५.५.२० ॥
பகவான் வியாசர் சொன்னதும், உங்கள் கருத்தும், மாபெரும் வில்வீரன் கிருபரும் விதுரரும் சொன்னதும் அதுவே.
15.5.21
युयुत्सुः संजयश्चैव तत्कर्तास्म्यहमञ्जसा ।
सर्व एव हि मान्या मे कुलस्य हि हितैषिणः ॥ १५.५.२१ ॥
யுயுத்சுவும் சஞ்சயனும் அதனை நான் எளிதில் செய்வேன். குலத்தின் நலம் விரும்பும் அனைவரும் எனக்கு மதிப்புக்குரியவர்கள்.
15.5.22
इदं तु याचे नृपते त्वामहं शिरसा नतः ।
क्रियतां तावदाहारस्ततो गच्छाश्रमं प्रति ॥ १५.५.२२ ॥
ஆனால் அரசே, தலை வணங்கி உம்மிடம் இதனை வேண்டுகிறேன்: இப்போது உணவு கொள்ளுங்கள், பின்னர் ஆசிரமத்திற்குச் செல்லுங்கள்.