Mahābhārata · Adhyāya 15.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.5.1
युधिष्ठिर महाबाहो कुरुनन्दनः ।
धृतराष्ट्रो महातेजास्तत्कुरुष्वाविचारयन् ॥ १५.५.१ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, de braços poderosos, alegria dos Kurus! Faze isto sem deliberar, como disse o grandiosamente esplendoroso Dhṛtarāṣṭra.
15.5.2
अयं हि वृद्धो नृपतिर्हतपुत्रो विशेषतः ।
नेदं कृच्छ्रं चिरतरं सहेदिति मतिर्मम ॥ १५.५.२ ॥
Este rei idoso, sobretudo aquele cujos filhos foram mortos, não poderá suportar por tanto tempo este sofrimento; essa é a minha opinião.
15.5.3
गान्धारी च महाभागा प्राज्ञा करुणवेदिनी ।
पुत्रशोकं महाराज धैर्येणोद्वहते भृशम् ॥ १५.५.३ ॥
E Gāndhārī, de grande ventura, sábia e compassiva, ó grande rei, suporta com firmeza o luto pelos filhos.
15.5.4
अहमप्येतदेव त्वां ब्रवीमि कुरु मे वचः ।
अनुज्ञां लभतां राजा मां वृथेह मरिष्यति ॥ १५.५.४ ॥
Eu também te digo isto mesmo: faz o que te digo. Que o rei obtenha a minha permissão, ou morrerá aqui em vão.
15.5.5
स्वस्थो भवत्वयं धीमान्वनेषु मधुगन्धिषु ।
राजर्षीणां पुराणानामनुयातु गतिं नृपः। ॥ १५.५.५ ॥
Que este rei sábio viva em paz nas florestas perfumadas de mel e siga o caminho dos antigos reis sábios.
15.5.6
इत्युक्तः स तदा राजा व्यासेनाद्भुतकर्मणा ।
प्रत्युवाच महातेजा धर्मराजो महामुनिम् ॥ १५.५.६ ॥
Assim interpelado por Vyāsa, de feitos maravilhosos, o rei Dharma, de grande esplendor, respondeu então ao grande sábio.
15.5.7
भगवानेव नो मान्यो भगवानेव नो गुरुः ।
भगवानस्य राज्यस्य कुलस्य च परायणम् ॥ १५.५.७ ॥
Somente o bem-aventurado é digno de honra para nós; somente o bem-aventurado é nosso mestre. O bem-aventurado é o refúgio deste reino e desta família.
15.5.8
अहं तु पुत्रो भगवन्पिता राजा गुरुश्च मे ।
निदेशवती च पितुः पुत्रो भवति धर्मतः ॥ १५.५.८ ॥
Quanto a mim, sou um filho, ó bem-aventurado; o rei é meu pai e meu mestre. Segundo o dharma, o filho está sujeito ao mandado do pai.
15.5.9
इत्युक्तः स तु तं प्राह व्यासो वेदविदांवरः ।
युधिष्ठिरं महातेजाः पुनरेव महाकविः ॥ १५.५.९ ॥
Assim interpelado, Vyāsa, o melhor dos conhecedores dos Vedas, de grande esplendor, o grande poeta, falou novamente a Yudhiṣṭhira.
15.5.10
एवमेतन्महाभाग यथा वदसिं भारत ।
राजाऽयं वृद्धतां प्राप्तः प्रमाणे परमे स्थितः ॥ १५.५.१० ॥
Assim é, ó grande afortunado, ó Bhārata, como dizes. Este rei chegou à velhice e está na suprema autoridade.
15.5.11
सोयं मयाऽभ्यनुज्ञातस्त्वथा च पृथिवीपतिः ।
करोतु स्वमभिप्रायं मा स्म विघ्नकरो भव ॥ १५.५.११ ॥
Este senhor da terra foi permitido por mim e por ti. Que cumpra a sua própria intenção; não te tornes um obstáculo.
15.5.12
एष एव परो धर्मो राजर्षीणां युधिष्ठिर ।
समरे वा भवेन्मृत्युर्वने वा विधिपूर्वकम् ॥ १५.५.१२ ॥
Este, ó Yudhiṣṭhira, é o dharma supremo dos reis sábios: que a morte chegue, segundo a regra, seja na batalha, seja na floresta.
15.5.13
पित्रा तु तव राजेन्द्र पाण्डुना पृथिवीक्षिता ।
शिष्यभूतेन राजाऽयं गुरुवत्पर्युपासितः ॥ १५.५.१३ ॥
Ó senhor dos reis, teu pai Pāṇḍu, governante da terra, tornando-se discípulo, serviu este rei como a um mestre.
15.5.14
क्रतुभिर्दक्षिणावद्भी रत्नपर्वतशोभितैः ।
महद्भिरिष्टं गौर्भुक्ता प्रजाश्च परिपालिताः ॥ १५.५.१४ ॥
Por grandes sacrifícios acompanhados de oferendas aos sacerdotes, adornado com montanhas de joias, desfrutou a terra e protegeu os súditos.
15.5.15
पुत्रसंस्यं च विपुलं राज्यं विप्रोषिते त्वयि ।
त्रयोदशसमा भुक्तं दत्तं च विविधं वसु ॥ १५.५.१५ ॥
Enquanto estavas exilado, durante treze anos desfrutou do vasto reino destinado aos filhos e deu diversas riquezas.
15.5.16
त्वया चायं नरव्याघ्र गुरुशुश्रूषयाऽनघ ।
आराधितः स भृत्येन गान्धारी च यशस्विनी ॥ १५.५.१६ ॥
Ó sem mácula, tigre entre os homens, pelo teu serviço ao mestre o agradaste; pelo servo ele e a gloriosa Gāndhārī também ficaram satisfeitos.
15.5.17
अनुजानीहि पितरं समयोऽस्म तपोविधौ ।
न मन्युर्विद्यते चास्य सुसूक्ष्मोऽपि युधिष्ठिर ॥ १५.५.१७ ॥
Pede licença a teu pai; chegou o tempo da austeridade. Ó Yudhiṣṭhira, nele não há sequer a mais sutil ira.
15.5.18
एतावदुक्त्वा वचनमनुमान्य च पार्थिवम् ।
तथाऽस्त्विति च तेनोक्तः कौतेयेन ययौ वनम् ॥ १५.५.१८ ॥
Tendo dito isto e despedido-se do rei, e sendo dito 'Assim seja' pelo filho de Kuntī, foi para a floresta.
15.5.19
गते भगवति व्यासे राजा पाण्डुसुतस्तदा ।
प्रोवाच पितरं वृद्धं मन्दंमन्दमिवानतः ॥ १५.५.१९ ॥
Quando o venerável Vyāsa partiu, o rei, filho de Pāṇḍu, curvando-se, falou suavemente ao seu pai idoso.
15.5.20
यदाह भगवान्व्यासो यच्चापि भवतो मतम् ।
यथाऽऽह च महेष्वासः कृपो विदुर एव च ॥ १५.५.२० ॥
O que disse o venerável Vyāsa, o que também é a vossa opinião, e o que disseram o grande arqueiro Kṛpa e Vidura, é o mesmo.
15.5.21
युयुत्सुः संजयश्चैव तत्कर्तास्म्यहमञ्जसा ।
सर्व एव हि मान्या मे कुलस्य हि हितैषिणः ॥ १५.५.२१ ॥
Yuyutsu e Sañjaya também — farei isso prontamente. Todos os que desejam o bem da família são honrados por mim.
15.5.22
इदं तु याचे नृपते त्वामहं शिरसा नतः ।
क्रियतां तावदाहारस्ततो गच्छाश्रमं प्रति ॥ १५.५.२२ ॥
Mas, ó rei, inclinando a cabeça, peço-te isto: primeiro toma alimento, depois segue para o eremitério.