مهابهاراتا · أدهيايا 17.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
17.3.1
ततः सन्नादयञ्शक्रो दिवं भूमिं च सर्वशः ।
रथेनोपययौ पार्थमारोहेत्यब्रवीच्च तम् ॥ १७.३.१ ॥
ثم أحدث شكرا دويًا في السماء والأرض من كل جانب، واقترب من بارثا بعربته وقال له: «اصعد».
17.3.2
स्वभ्रातॄन्पतितान्दृष्ट्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीच्छोकसंतप्तः सहस्राक्षमिदं वचः ॥ १७.३.२ ॥
لما رأى إخوته ساقطين، قال يودهيشتيرا، ملك الدهرما، المعذب بالحزن، لذي الألف عين هذه الكلمات.
17.3.3
भ्रातरः पतिता मेऽत्र गच्छेयुस्ते मया सह ।
न विना भ्रातृभिः स्वर्गमिच्छे गन्तुं सुरेश्वर ॥ १७.३.३ ॥
ليذهب معي إخواني الذين سقطوا هنا. يا سيد الآلهة، لا أريد الذهاب إلى السماء بلا إخوتي.
17.3.4
सुकुमारी सुखार्हा च राजपुत्री पुरंदर ।
साऽस्माभिः सह गच्छेत तद्भवाननुमन्यताम् ॥ १७.३.४ ॥
يا بورندارا، ينبغي أن تذهب الأميرة الرقيقة الجديرة بالسعادة معنا؛ فلتوافق على ذلك.
17.3.5
भ्रातॄन्द्रक्ष्यसि स्वर्गे त्वमग्रतस्त्रिदिवं गतान् ।
कृष्णया सहितान्सर्वान्मा शुचो भरतर्षभ ॥ १७.३.५ ॥
ستری إخوتك الذين مضوا قبلك إلى السماء، جميعهم مع كرشنا. لا تحزن، يا ثور البهاراتا.
17.3.6
निक्षिप्य मानुषं देहं गतास्ते भरतर्षभ ।
अनेन त्वं शरीरेण स्वर्गं गन्ता न संशयः ॥ १७.३.६ ॥
لقد تركوا أجسادهم البشرية ومضوا، يا ثور البهاراتا. وبهذا الجسد نفسه ستذهب إلى السماء؛ لا شك في ذلك.
17.3.7
अयं श्वा भूतभव्येश भक्तो मां नित्यमेव ह ।
स गच्छेत मया सार्धमानृशंस्या हि मे मतिः ॥ १७.३.७ ॥
يا سيد ما كان وما سيكون، هذا الكلب كان دائما وفيا لي. ليمض معي، فإن نيتي هي الرحمة.
17.3.8
अमर्त्यत्वं मत्समत्वं च राज-
ञ्श्रियं कृत्स्नां महतीं चैव सिद्धिम्।
संप्राप्तोद्य स्वर्गसुखानि च त्वं ।
त्यज श्वानं नात्र नृशंसमस्ति ॥ १७.३.८ ॥
أيها الملك، لقد نلت اليوم الخلود والمساواة معي، والمجد الكامل العظيم والكمال، ومسرات السماء. فاترك الكلب، فليس هنا قسوة.
17.3.9
अनार्यमार्येणि सहस्रनेत्र ।
शक्यं कर्तुं दुष्करमेतदार्य।
मा मे श्रिया सङ्गमनं तयाऽस्तु ।
यस्याः कृते भक्तजनं त्यजेयम् ॥ १७.३.९ ॥
يا ذا الألف عين، يصعب على النبيل أن يفعل فعلا دنيئا، أيها النبيل. ليكن لي ألا أتحد أبدا بذلك المجد الذي لأجله أترك تابعا مخلصا.
17.3.10
स्वर्गे लोके श्ववतां नास्ति धिष्ण्य-
मिष्टापूर्तं क्रोधवशा हरन्ति।
ततो विचार्यि क्रियतां धर्मराज ।
त्यज श्वानं नात्र नृशंसमस्ति। ॥ १७.३.१० ॥
في العالم السماوي لا مكان لمن يربي كلبا؛ فالذين يغلبهم الغضب يسلبون ثمرة القرابين والصدقات. فلتتأمل إذن أيها ملك الدهرما وافعل. فاترك الكلب، فليس هنا قسوة.
17.3.11
भक्तत्यागं प्राहुरत्यन्तपापं ।
तुल्यं लोके ब्रह्मवध्याकृतेन।
तस्मान्नाहं जातु कथञ्चनाद्य ।
त्यक्ष्याम्येनं स्वसुखार्थी महेन्द्रः ॥ १७.३.११ ॥
يقال إن التخلي عن التابع المخلص في العالم ذنب بالغ العِظَم، يساوي قتل البراهمي. لذلك لن أتخلى عنه اليوم بأي حال، حتى لو أراد ذلك مهندرا العظيم الباحث عن سعادته.
17.3.12
भीतं भक्तं नान्यदस्तीति चार्तं ।
प्राप्तं क्षीणं रक्षणे प्राणलिप्सुम्।
प्राणत्यागादप्यहं नैव मोक्तुं ।
यतेयं वै नित्यमेतद्व्रतं मे ॥ १७.३.१२ ॥
لن أتخلى أبدًا، ولو بتضحية بحياتي، عمّن هو خائف، متعبد، لا ملجأ له سواي، مهموم، جاء مرهقًا يطلب الحماية، ويتمنى الحياة؛ هذا نذري الدائم، وسأسعى إليه أبدًا.
17.3.13
शुना दृष्टं क्रोधवशा हरन्ति ।
यद्दत्तमिष्टं विवृतमथो हुतं च।
तस्माच्छुनस्त्यागमिमं कुरुष्व ।
शुनस्त्यागात्प्राप्स्यसे देवलोकम् ॥ १७.३.१३ ॥
ما رأته الكلبة يختطفه الذين تسيطر عليهم الغضب — ما أُعطي، وما قُدّم قربانًا، وما قُدّم علنًا، وكذلك ما قُدّم في النار. فاترك هذا الكلب؛ بتركك الكلب تنال عالم الآلهة.
17.3.14
त्यक्त्वा भ्रातॄन्दयितां चापि कृष्णां ।
प्राप्तो लोकः कर्मणा स्वेन वीर।
श्वानं चैनं न त्यजसे कथं नु ।
त्यागं कृत्स्नं चास्थितो मुह्यसेऽद्य ॥ १७.३.१४ ॥
لقد تركت إخوتك وحتى حبيبتك كريشنا أيها البطل، فنلت العالم بعملك الخاص؛ فلماذا إذن لا تترك هذا الكلب؟ وقد اتخذت التخلي التام، فلماذا تتحير اليوم؟
17.3.15
न विद्यते संधिरथापि विग्रहो ।
मृतैर्मर्त्यैरिति लोकेषु निष्ठा।
न ते मया जीवयितुं हि शक्या-
स्ततस्त्यागस्तेषु कृतो न जीवताम् ॥ १७.३.१५ ॥
وفي العوالم هذا هو الرأي الراسخ: لا صلح ولا خصام مع الموتى والفانين. لا أستطيع أن أحييهم لأجلك؛ لذلك كان هم الذين تُركوا، لا الأحياء.
17.3.16
प्रतिप्रदानं शरणागतस्य ।
स्त्रिया वधो ब्राह्मणस्वापहारः।
मित्रद्रोहस्तानि चत्वारि शक्र ।
भक्तत्यागश्चैव समो मतो मे ॥ १७.३.१६ ॥
تسليم من لجأ إلى الحماية، وقتل امرأة، وسلب مال البراهمي، وخيانة الصديق، وترك من يعتمد عليك — يا شakra، هذه الأربعة في رأيي سواء.
17.3.17
तद्धर्मराजस्य वचो निशम्य ।
धर्मस्वरूपी भगवानुवाच।
युधिष्ठिरं प्रीतियुक्तो नरेन्द्रं ।
श्लक्ष्णैर्वाक्यैः संस्तवसंप्रयुक्तैः ॥ १७.३.१७ ॥
وبعد أن سمع الرجل كلمات ملك الدهرما، تكلم المبارك، الذي صورته هي الدهرما، مسرورا مع الملك يودهيشثيرا بكلمات لينة مشفوعة بالثناء.
17.3.18
अभिजातोसि राजेन्द्र पितुर्वृत्तेन मेधया ।
अनुक्रोशेनि चानेन सर्वभूतेषु भारत ॥ १७.३.१८ ॥
أنت من نسب شريف يا سيد الملوك، بسيرة أبيك وبحكمتك وبهذه الرحمة تجاه جميع الكائنات، يا بهارتا.
17.3.19
पुरा द्वैतवने चासि मया पुत्र परीक्षितः ।
पानीयार्थे पराक्रान्ता यत्र ते भ्रातरो हताः ॥ १७.३.१९ ॥
يا بني، في الماضي في غابة دفيتا امتحنتك، حين قُتل إخوتك إذ مضوا يطلبون الماء.
17.3.20
भीमार्जुनौ परित्यज्य यत्र त्वं भ्रातरावुभौ ।
मात्रोः साम्यमभीप्सन्वै नकुलं जीवमिच्छसि ॥ १७.३.२० ॥
هناك تركت بهيما وأرجونا، أخويك الاثنين، راغبًا في المساواة بين الأمّين، فتمنّيت حياة ناكولا.
17.3.21
अयं श्वा भक्त इत्येवं त्यक्तो देवरथस्त्वया ।
तस्मात्स्वर्गे न ते तुल्यः कश्चिदस्ति नराधिपः ॥ १७.३.२१ ॥
لأنك قلت: 'هذا الكلب تابعي'، فتركت المركبة الإلهية؛ لذلك يا سيد البشر، ليس في السماء من يضاهيك.
17.3.22
अतस्तवाक्षया लोकाः स्वशरीरेण भारत ।
प्राप्तोसि भरतश्रेष्ठ दिव्यां गतिमनुत्तमाम् ॥ १७.३.२२ ॥
لذلك، يا بهاراتا، بجسدك الخاص قد نلت عوالم لا تفنى. يا خير البهاراتا، لقد بلغت مقامًا إلهيًا وأسمى مآل.
17.3.23
ततो धर्मश्च शक्रश्च मरुतश्चाश्विनावपि ।
देवा देवर्षयश्चैव रथमारोप्य पाण्डवम् ॥ १७.३.२३ ॥
ثم أركب الدهرما وشكرا والمارُوت والأشفينان أيضًا والآلهة والحكماء الإلهيون البانداڤا على العربة.
17.3.24
प्रययुः स्वैर्विमानैस्ते सिद्धाः कामविहारिणः ।
सर्वे विरजसः पुण्याः पुण्यवाग्बुद्धिकर्मिणः ॥ १७.३.२४ ॥
رحل أولئك السِّدْهَا الذين يتجولون بإرادتهم، كلٌّ في مركبته السماوية؛ وكانوا جميعًا طاهرين لا غبار عليهم، وكانت أقوالهم وعقولهم وأفعالهم فاضلة.
17.3.25
स तं रथं समास्थाय राजा कुरुकुलोद्वहः ।
ऊर्ध्वमाचक्रमे शीघ्रं तेजसाऽऽवृत्यरोदसी ॥ १७.३.२५ ॥
ذلك الملك، حامل سلالة الكورو، إذ صعد إلى تلك العربة، ارتفع سريعًا نحو الأعلى، يغمر السماء والأرض ببهائه.
17.3.26
ततो देवनिकाय्यस्थो नारदः सर्वलोकवित् ।
उवाचोच्चैस्तदा वाक्यं बृहद्वादी बृहत्तपाः ॥ १७.३.२६ ॥
فقال ناراداه، الواقف في جمع الآلهة، العالم بجميع العوالم، الخطيب العظيم ذو التقشف الكبير، بصوت عالٍ هذه الكلمات حينئذ.
17.3.27
येऽपि राजर्षयः पूर्वे ते चापि समुपस्थिताः ।
कीति प्रच्छाद्य तेषां वै कुरुराजोऽधितिष्ठति ॥ १७.३.२७ ॥
والملوك الحكماء القدماء حاضرون هنا أيضًا؛ وقد طمس ملك الكورو شهرتهم وهو قائم فوقهم.
17.3.28
लोकानावृत्य यशसा तेजसा वृत्तसंपदा ।
स्वशरीरेण सम्प्राप्तं नान्यं शुश्रम पाण्डवात् ॥ १७.३.२८ ॥
لم نسمع بأحد غير البانداوي، الذي غطّى العوالم بالمجد والبهاء وثروة حسن السيرة، وبلغ بجسده الخاص.
17.3.29
तेजांसि यानि दृष्टानि भूमिष्ठेन त्वया विभो ।
वेश्मानि भुवि देवानां पश्यामूनि सहस्रशः ॥ १७.३.२९ ॥
أيها القدير، انظر الآن بالآلاف إلى مساكن الآلهة المتلألئة التي رأيتها وأنت واقف على الأرض.
17.3.30
नारदस्य वचः श्रुत्वा राजा वचनमब्रवीत् ।
भ्रातॄनपश्यन्धर्मात्मा स्वपक्षांश्चैव पार्थिवान् ॥ १७.३.३० ॥
لما سمع الملك ذو الروح الصالحة كلام ناراضا، ولم يرَ إخوته ولا ملوك جانبه، قال هذه الكلمات.
17.3.31
शुभं वा यदि वा पापं भ्रातॄणां स्थानमद्य मे ।
तदेव प्राप्तुमिच्छामि लोकान्यान्न कामये ॥ १७.३.३१ ॥
سواء كان مقام إخوتي حسنًا أم سيئًا، فليكن مقامي اليوم كذلك. إياه وحده أريد أن أنال، لا العوالم التي لا أرغب فيها.
17.3.32
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा देवराजः पुरंदरः ।
आनृशंस्यसमायुक्तं प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १७.३.३२ ॥
لما سمع الملك كلامه، أجاب إندرا، ملك الآلهة بورندرا، يودهيشثيرا المتصف بالرحمة.
17.3.33
स्थानेऽस्मिन्वस राजेन्द्र कर्मभिर्निर्जिते शुभैः ।
किं त्वं मानुष्यकं स्नेहमद्यापि परिकर्षसि ॥ १७.३.३३ ॥
يا سيد الملوك، أقم في هذا المكان الذي فزت به بالأعمال الصالحة. لماذا تجرّ حتى الآن هذه المودة البشرية؟
17.3.34
सिद्धिं प्राप्तोसि परमां यता नान्यः पुमान्क्वचित् ।
नैव ते भ्रातरः स्थानं सम्प्राप्ताः कुरुनन्दन ॥ १७.३.३४ ॥
لقد نلتَ الكمال الأسمى الذي لم يبلغه رجل آخر قط بالجهد. يا فرحة الكورو، لم يبلغ إخوتك مقامهم بعد.
17.3.35
अद्यापि मानुषो भावः स्पृशते त्वां नराधिप ।
स्वर्गोऽयं पश्य देवर्षीन्सिद्धांश्च त्रिदिवालयान् ॥ १७.३.३५ ॥
يا سيد البشر، لا يزال الشعور البشري يمسّك. هذه هي السماء؛ انظر إلى الحكماء الإلهيين والكاملين وسكان العوالم الثلاثة.
17.3.36
युधिष्ठिरस्तु देवेन्द्रमेवंवादिनमीश्वरम् ।
पुनरेवाब्रवीद्धीमानिदं वचनमर्थवत् ॥ १७.३.३६ ॥
غير أن يُدهشثِرا الحكيم قال مرة أخرى هذه الكلمات ذات المعنى للسيد إندرا الذي تكلم هكذا.
17.3.37
तैर्विना नोत्सहे वस्तुमिह दैत्यनिबर्हण ।
गन्तुमिच्छामि तत्राहं यत्र मे भ्रातरो गताः ॥ १७.३.३७ ॥
يا مُهلِكَ الدَّيتيا، لا أرغب في البقاء هنا بدونهم. أريد أن أذهب إلى المكان الذي ذهب إليه إخوتي.
17.3.38
यत्र सा बृहती श्यामा बुद्धिसत्त्वगुणान्विता ।
द्रौपदी योषितांश्रेष्ठा यत्र चैव सुता मम ॥ १७.३.३८ ॥
حيث هي، دراوبدي الجليلة السمراء، المتحلية بالذكاء والفضائل، خير النساء؛ وحيث يوجد أبنائي أيضًا.