மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 17.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
17.3.1
ततः सन्नादयञ्शक्रो दिवं भूमिं च सर्वशः ।
रथेनोपययौ पार्थमारोहेत्यब्रवीच्च तम् ॥ १७.३.१ ॥
அப்போது இந்திரன் வானையும் பூமியையும் எங்கும் முழங்கச் செய்தபடி தேருடன் பார்த்தனிடம் வந்து, "ஏறு" என்றான்.
17.3.2
स्वभ्रातॄन्पतितान्दृष्ट्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीच्छोकसंतप्तः सहस्राक्षमिदं वचः ॥ १७.३.२ ॥
தன் சகோதரர்கள் வீழ்ந்து கிடப்பதைக் கண்ட துயரத்தால் வருந்திய தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன், ஆயிரம் கண்ணுடையவனிடம் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.
17.3.3
भ्रातरः पतिता मेऽत्र गच्छेयुस्ते मया सह ।
न विना भ्रातृभिः स्वर्गमिच्छे गन्तुं सुरेश्वर ॥ १७.३.३ ॥
இங்கே வீழ்ந்துள்ள என் சகோதரர்கள் என்னுடன் வரட்டும். தேவர்களின் தலைவனே, சகோதரர்கள் இல்லாமல் சொர்க்கம் செல்ல நான் விரும்பவில்லை.
17.3.4
सुकुमारी सुखार्हा च राजपुत्री पुरंदर ।
साऽस्माभिः सह गच्छेत तद्भवाननुमन्यताम् ॥ १७.३.४ ॥
புரந்தரனே, மென்மையானவளும் இன்பத்திற்குத் தகுதியானவளுமான அரசகுமாரி எங்களுடன் வரட்டும். அதற்கு நீங்கள் அனுமதி தரவேண்டும்.
17.3.5
भ्रातॄन्द्रक्ष्यसि स्वर्गे त्वमग्रतस्त्रिदिवं गतान् ।
कृष्णया सहितान्सर्वान्मा शुचो भरतर्षभ ॥ १७.३.५ ॥
பரதர்களில் காளையே, நீ சொர்க்கத்தில் முன்னே சென்ற சகோதரர்களையெல்லாம், கிருஷ்ணையுடன் கூடியவர்களை, காண்பாய். துயரப்படாதே.
17.3.6
निक्षिप्य मानुषं देहं गतास्ते भरतर्षभ ।
अनेन त्वं शरीरेण स्वर्गं गन्ता न संशयः ॥ १७.३.६ ॥
பரதர்களில் காளையே, அவர்கள் மனித உடலைக் களைந்துவிட்டுச் சென்றுவிட்டார்கள். இதே உடலுடன் நீ சொர்க்கம் செல்வாய், இதில் ஐயமில்லை.
17.3.7
अयं श्वा भूतभव्येश भक्तो मां नित्यमेव ह ।
स गच्छेत मया सार्धमानृशंस्या हि मे मतिः ॥ १७.३.७ ॥
பூத-பவ்யேசனே, இந்த நாய் எப்போதும் எனக்கு பக்தனாக இருந்தது. இது என்னுடன் வரட்டும், ஏனெனில் என் எண்ணம் கருணையால் நிறைந்துள்ளது.
17.3.8
अमर्त्यत्वं मत्समत्वं च राज-
ञ्श्रियं कृत्स्नां महतीं चैव सिद्धिम्।
संप्राप्तोद्य स्वर्गसुखानि च त्वं ।
त्यज श्वानं नात्र नृशंसमस्ति ॥ १७.३.८ ॥
அரசே, இன்று நீ அமரத்துவம், எனக்கு இணையான நிலை, முழுமையான பெரும் செல்வம், சித்தி மற்றும் சொர்க்க இன்பங்களைப் பெற்றாய். நாயை விட்டுவிடு; இதில் கொடுமை இல்லை.
17.3.9
अनार्यमार्येणि सहस्रनेत्र ।
शक्यं कर्तुं दुष्करमेतदार्य।
मा मे श्रिया सङ्गमनं तयाऽस्तु ।
यस्याः कृते भक्तजनं त्यजेयम् ॥ १७.३.९ ॥
ஆயிரம் கண்ணனே, ஆர்யனுக்கு அனார்யமான செயல் செய்வது கடினம்; ஆர்யனே! எந்தச் செல்வத்திற்காக பக்தனை விட்டுவிடுவேனோ, அந்தச் செல்வத்துடன் எனக்குச் சேர்க்கை இல்லாமல் போகட்டும்.
17.3.10
स्वर्गे लोके श्ववतां नास्ति धिष्ण्य-
मिष्टापूर्तं क्रोधवशा हरन्ति।
ततो विचार्यि क्रियतां धर्मराज ।
त्यज श्वानं नात्र नृशंसमस्ति। ॥ १७.३.१० ॥
சொர்க்க உலகில் நாய் வைத்திருப்பவர்களுக்கு இடமில்லை; கோபத்திற்கு அடிமையானவர்கள் இஷ்டமும் பூர்த்தமும் பறித்துக்கொள்வார்கள். எனவே, தர்மராஜனே, நன்கு யோசித்துச் செய். நாயை விட்டுவிடு; இதில் கொடுமை இல்லை.
17.3.11
भक्तत्यागं प्राहुरत्यन्तपापं ।
तुल्यं लोके ब्रह्मवध्याकृतेन।
तस्मान्नाहं जातु कथञ्चनाद्य ।
त्यक्ष्याम्येनं स्वसुखार्थी महेन्द्रः ॥ १७.३.११ ॥
பக்தனைக் கைவிடுவது உலகில் பிராமணக் கொலைக்கு நிகரான மிகப் பெரும் பாவம் என்று சொல்லப்படுகிறது. எனவே, இன்று நான் எந்த வழியிலும் இவனை விடமாட்டேன்; தன் சுகத்தை விரும்பும் மகேந்திரன் அவ்வாறு விரும்பினாலும் சரி.
17.3.12
भीतं भक्तं नान्यदस्तीति चार्तं ।
प्राप्तं क्षीणं रक्षणे प्राणलिप्सुम्।
प्राणत्यागादप्यहं नैव मोक्तुं ।
यतेयं वै नित्यमेतद्व्रतं मे ॥ १७.३.१२ ॥
பயந்தவனும், பக்தனும், வேறு புகலிடம் இல்லாதவனும், துன்புற்றவனும், களைத்து வந்து காப்பு வேண்டுபவனும், உயிரை விரும்புபவனும் ஆனவனை, உயிரையே கொடுத்தாலும் நான் விட மாட்டேன்; இதுவே என் நித்திய விரதம், இதற்காக நான் எப்போதும் முயல்வேன்.
17.3.13
शुना दृष्टं क्रोधवशा हरन्ति ।
यद्दत्तमिष्टं विवृतमथो हुतं च।
तस्माच्छुनस्त्यागमिमं कुरुष्व ।
शुनस्त्यागात्प्राप्स्यसे देवलोकम् ॥ १७.३.१३ ॥
நாய் பார்த்ததை, சினத்தின் வசப்பட்டு அவர்கள் பறிக்கின்றனர் — கொடுக்கப்பட்டதும், யாகம் செய்யப்பட்டதும், வெளிப்படையாக அளிக்கப்பட்டதும், ஹோமம் செய்யப்பட்டதும். ஆகவே இந்த நாயை விட்டுவிடு; நாயை விடுவதால் தேவலோகத்தை அடைவாய்.
17.3.14
त्यक्त्वा भ्रातॄन्दयितां चापि कृष्णां ।
प्राप्तो लोकः कर्मणा स्वेन वीर।
श्वानं चैनं न त्यजसे कथं नु ।
त्यागं कृत्स्नं चास्थितो मुह्यसेऽद्य ॥ १७.३.१४ ॥
சகோதரர்களையும், அன்புக்குரிய மனைவி கிருஷ்ணையையும்கூட விட்டு, வீரனே, உன் சொந்த செயலால் உலகத்தைப் பெற்றாய்; பின் ஏன் இந்த நாயை விடவில்லை? முழுமையான துறவை மேற்கொண்டிருந்தும் இன்று ஏன் மயங்குகிறாய்?
17.3.15
न विद्यते संधिरथापि विग्रहो ।
मृतैर्मर्त्यैरिति लोकेषु निष्ठा।
न ते मया जीवयितुं हि शक्या-
स्ततस्त्यागस्तेषु कृतो न जीवताम् ॥ १७.३.१५ ॥
உலகில் நிலைபெற்ற கொள்கை இதுவே — இறந்தவர்களுடனும் மரணமுள்ளவர்களுடனும் சமாதானமும் இல்லை, போரும் இல்லை. அவர்களை உன் பொருட்டு நான் உயிர்ப்பிக்க முடியாது; ஆகையால் அவர்களையே விட்டுவிட்டேன், உயிருள்ளவர்களை அல்ல.
17.3.16
प्रतिप्रदानं शरणागतस्य ।
स्त्रिया वधो ब्राह्मणस्वापहारः।
मित्रद्रोहस्तानि चत्वारि शक्र ।
भक्तत्यागश्चैव समो मतो मे ॥ १७.३.१६ ॥
சரணடைந்தவனைக் கைவிடுதல், பெண்ணைக் கொல்லுதல், பிராமணனின் சொத்தைக் கவர்தல், நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்தல், மற்றும் சார்ந்திருப்பவனைக் கைவிடுதல் — ஓ சக்ரா, இந்த நான்கும் எனக்கு ஒன்றுக்கொன்று சமமானவை.
17.3.17
तद्धर्मराजस्य वचो निशम्य ।
धर्मस्वरूपी भगवानुवाच।
युधिष्ठिरं प्रीतियुक्तो नरेन्द्रं ।
श्लक्ष्णैर्वाक्यैः संस्तवसंप्रयुक्तैः ॥ १७.३.१७ ॥
தர்மராஜனின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, தர்ம வடிவான பகவான் மகிழ்ச்சியுடன் அரசன் யுதிஷ்டிரனிடம் மென்மையான, புகழ்ச்சி கலந்த சொற்களால் பேசினார்.
17.3.18
अभिजातोसि राजेन्द्र पितुर्वृत्तेन मेधया ।
अनुक्रोशेनि चानेन सर्वभूतेषु भारत ॥ १७.३.१८ ॥
ஓ ராஜேந்திரா, உன் தந்தையின் நடத்தையாலும், அறிவாலும், எல்லா உயிர்களிடமும் உள்ள இந்தக் கருணையாலும் நீ உயர்குலத்தில் பிறந்தவன் ஆவாய், ஓ பாரதா.
17.3.19
पुरा द्वैतवने चासि मया पुत्र परीक्षितः ।
पानीयार्थे पराक्रान्ता यत्र ते भ्रातरो हताः ॥ १७.३.१९ ॥
மகனே, முன்பு த்வைத வனத்தில் நான் உன்னைச் சோதித்தேன்; அங்கே நீர் தேடிச் சென்றபோது உன் சகோதரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
17.3.20
भीमार्जुनौ परित्यज्य यत्र त्वं भ्रातरावुभौ ।
मात्रोः साम्यमभीप्सन्वै नकुलं जीवमिच्छसि ॥ १७.३.२० ॥
அங்கே நீ பீமனையும் அர்ஜுனனையும் இருவரான உன் சகோதரர்களையும் விட்டுவிட்டு, இரு தாய்களுக்கும் சமநிலை வேண்டி நகுலனின் உயிரை விரும்பினாய்.
17.3.21
अयं श्वा भक्त इत्येवं त्यक्तो देवरथस्त्वया ।
तस्मात्स्वर्गे न ते तुल्यः कश्चिदस्ति नराधिपः ॥ १७.३.२१ ॥
'இந்த நாய் என் பக்தன்' என்று சொல்லி நீ தேவரதத்தைக் கைவிட்டாய்; ஆகவே, ஓ நராதிபா, சொர்க்கத்தில் உனக்கு இணையானவர் யாரும் இல்லை.
17.3.22
अतस्तवाक्षया लोकाः स्वशरीरेण भारत ।
प्राप्तोसि भरतश्रेष्ठ दिव्यां गतिमनुत्तमाम् ॥ १७.३.२२ ॥
ஆகையால், பாரதா, உன் உடலுடனேயே அழியாத உலகங்களை நீ அடைந்திருக்கிறாய். பரதர்களில் சிறந்தவனே, மிக உயர்ந்த தெய்வீக நிலையை நீ பெற்றிருக்கிறாய்.
17.3.23
ततो धर्मश्च शक्रश्च मरुतश्चाश्विनावपि ।
देवा देवर्षयश्चैव रथमारोप्य पाण्डवम् ॥ १७.३.२३ ॥
பின்னர் தர்மனும், இந்திரனும், மருத்துகளும், அஸ்வினிகளும், தேவர்களும், தேவரிஷிகளும் பாண்டவனை ரதத்தில் ஏற்றிச் சென்றனர்.
17.3.24
प्रययुः स्वैर्विमानैस्ते सिद्धाः कामविहारिणः ।
सर्वे विरजसः पुण्याः पुण्यवाग्बुद्धिकर्मिणः ॥ १७.३.२४ ॥
விருப்பம்போல் உலவும் சித்தர்கள் அனைவரும் தங்கள் விமானங்களில் சென்றனர். அவர்கள் அனைவரும் தூய்மையானவர்கள், சொல், புத்தி, செயல் ஆகியவை புண்ணியமானவர்கள்.
17.3.25
स तं रथं समास्थाय राजा कुरुकुलोद्वहः ।
ऊर्ध्वमाचक्रमे शीघ्रं तेजसाऽऽवृत्यरोदसी ॥ १७.३.२५ ॥
குருகுலத்தைத் தாங்கும் அந்த அரசன் அந்த ரதத்தில் ஏறி விரைவாக மேல்நோக்கி எழுந்தான்; தன் ஒளியால் வானையும் பூமியையும் சூழ்ந்தபடி.
17.3.26
ततो देवनिकाय्यस्थो नारदः सर्वलोकवित् ।
उवाचोच्चैस्तदा वाक्यं बृहद्वादी बृहत्तपाः ॥ १७.३.२६ ॥
அப்போது தேவசபையில் நின்றிருந்த, எல்லா உலகங்களையும் அறிந்த, பெரும் பேச்சாளரும் பெரும் தவம் செய்தவருமான நாரதர் உரத்த குரலில் இந்தச் சொல்லைச் சொன்னார்.
17.3.27
येऽपि राजर्षयः पूर्वे ते चापि समुपस्थिताः ।
कीति प्रच्छाद्य तेषां वै कुरुराजोऽधितिष्ठति ॥ १७.३.२७ ॥
முன்பிருந்த ராஜரிஷிகள் அனைவரும் இங்கே வந்திருக்கின்றனர். அவர்களுடைய புகழை மறைத்து குருராஜன் அவர்களுக்கு மேலாக நிற்கிறான்.
17.3.28
लोकानावृत्य यशसा तेजसा वृत्तसंपदा ।
स्वशरीरेण सम्प्राप्तं नान्यं शुश्रम पाण्डवात् ॥ १७.३.२८ ॥
புகழாலும் ஒளியாலும் நல்லொழுக்கச் செல்வத்தாலும் உலகங்களை மூடி, தன் உடலோடேயே சென்றடைந்தவன் பாண்டவனைத் தவிர வேறு எவரையும் நாம் கேட்டதில்லை.
17.3.29
तेजांसि यानि दृष्टानि भूमिष्ठेन त्वया विभो ।
वेश्मानि भुवि देवानां पश्यामूनि सहस्रशः ॥ १७.३.२९ ॥
ஓ வல்லவனே, நிலத்தில் நின்றிருந்தபோது நீ கண்ட ஒளிமிக்க தேவர்களின் இல்லங்களை, இப்போது ஆயிரக்கணக்கில் காண்பாயாக.
17.3.30
नारदस्य वचः श्रुत्वा राजा वचनमब्रवीत् ।
भ्रातॄनपश्यन्धर्मात्मा स्वपक्षांश्चैव पार्थिवान् ॥ १७.३.३० ॥
நாரதரின் சொற்களைக் கேட்ட தர்மாத்மா அரசன், தன் சகோதரர்களையும் தன் பக்கத்து அரசர்களையும் காணாமல் இவ்வாறு சொன்னான்.
17.3.31
शुभं वा यदि वा पापं भ्रातॄणां स्थानमद्य मे ।
तदेव प्राप्तुमिच्छामि लोकान्यान्न कामये ॥ १७.३.३१ ॥
சகோதரர்களின் இடம், நல்லதோ தீயதோ, இன்று எனக்கு அதுவே ஆகட்டும். அதையே அடைய விரும்புகிறேன்; விரும்பாத உலகங்களை அல்ல.
17.3.32
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा देवराजः पुरंदरः ।
आनृशंस्यसमायुक्तं प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १७.३.३२ ॥
அரசனின் சொற்களைக் கேட்ட தேவராஜன் புரந்தரன், கருணையுடன் இருந்த யுதிஷ்டிரனுக்குப் பதில் சொன்னான்.
17.3.33
स्थानेऽस्मिन्वस राजेन्द्र कर्मभिर्निर्जिते शुभैः ।
किं त्वं मानुष्यकं स्नेहमद्यापि परिकर्षसि ॥ १७.३.३३ ॥
ஓ அரசர்களின் தலைவனே, நற்செயல்களால் வென்ற இந்த இடத்தில் வசிப்பாயாக. மனிதர்களுக்குரிய இந்தப் பற்றை இன்றும் ஏன் இழுத்துக்கொண்டிருக்கிறாய்?
17.3.34
सिद्धिं प्राप्तोसि परमां यता नान्यः पुमान्क्वचित् ।
नैव ते भ्रातरः स्थानं सम्प्राप्ताः कुरुनन्दन ॥ १७.३.३४ ॥
நீ பரம சித்தியை அடைந்துவிட்டாய், முயற்சியால் வேறு எந்த மனிதனும் இதுவரை அடைந்ததில்லை. ஓ குருநந்தனா, உன் சகோதரர்கள் இன்னும் தங்கள் இடத்தை அடையவில்லை.
17.3.35
अद्यापि मानुषो भावः स्पृशते त्वां नराधिप ।
स्वर्गोऽयं पश्य देवर्षीन्सिद्धांश्च त्रिदिवालयान् ॥ १७.३.३५ ॥
ஓ மன்னா, இன்னும் மனித உணர்வு உன்னைத் தொடுகிறது. இதோ அது சொர்க்கம்; தேவரிஷிகளையும் சித்தர்களையும் முச்சுவர்க்கவாசிகளையும் பார்.
17.3.36
युधिष्ठिरस्तु देवेन्द्रमेवंवादिनमीश्वरम् ।
पुनरेवाब्रवीद्धीमानिदं वचनमर्थवत् ॥ १७.३.३६ ॥
ஆனால் ஞானியான யுதிஷ்டிரன், இவ்வாறு பேசிய தேவேந்திரனாகிய ஈசுவரனிடம் மீண்டும் இந்த அர்த்தமுள்ள சொல்லைச் சொன்னான்.
17.3.37
तैर्विना नोत्सहे वस्तुमिह दैत्यनिबर्हण ।
गन्तुमिच्छामि तत्राहं यत्र मे भ्रातरो गताः ॥ १७.३.३७ ॥
தைத்தியர்களை அழிப்பவனே, அவர்கள் இன்றி இங்கு வாழ நான் விரும்பவில்லை. என் சகோதரர்கள் சென்ற இடத்திற்கே நான் செல்ல விரும்புகிறேன்.
17.3.38
यत्र सा बृहती श्यामा बुद्धिसत्त्वगुणान्विता ।
द्रौपदी योषितांश्रेष्ठा यत्र चैव सुता मम ॥ १७.३.३८ ॥
புத்தியும் சத்துவ குணங்களும் கொண்ட, பெருமையுடைய, கருமை நிறமுள்ள திரௌபதி எங்கே இருக்கிறாளோ, பெண்களில் சிறந்தவளான அவள் எங்கே உள்ளாளோ, அங்கே என் புதல்வர்களும் இருக்கிறார்கள்.