Mahābhārata · Adhyāya 17.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
17.3.1
ततः सन्नादयञ्शक्रो दिवं भूमिं च सर्वशः ।
रथेनोपययौ पार्थमारोहेत्यब्रवीच्च तम् ॥ १७.३.१ ॥
Então Śakra, fazendo ressoar o céu e a terra por todos os lados, aproximou-se de Pārtha com seu carro e disse: "Sobe."
17.3.2
स्वभ्रातॄन्पतितान्दृष्ट्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीच्छोकसंतप्तः सहस्राक्षमिदं वचः ॥ १७.३.२ ॥
Ao ver seus irmãos caídos, Yudhiṣṭhira, rei do dharma, atormentado pela dor, dirigiu estas palavras ao de mil olhos.
17.3.3
भ्रातरः पतिता मेऽत्र गच्छेयुस्ते मया सह ।
न विना भ्रातृभिः स्वर्गमिच्छे गन्तुं सुरेश्वर ॥ १७.३.३ ॥
Que meus irmãos caídos aqui me acompanhem. Ó senhor dos deuses, não desejo ir ao céu sem meus irmãos.
17.3.4
सुकुमारी सुखार्हा च राजपुत्री पुरंदर ।
साऽस्माभिः सह गच्छेत तद्भवाननुमन्यताम् ॥ १७.३.४ ॥
Ó Purandara, a delicada princesa, digna de felicidade, deve ir conosco; que Vossa Senhoria consinta.
17.3.5
भ्रातॄन्द्रक्ष्यसि स्वर्गे त्वमग्रतस्त्रिदिवं गतान् ।
कृष्णया सहितान्सर्वान्मा शुचो भरतर्षभ ॥ १७.३.५ ॥
Verás teus irmãos que foram ao céu antes de ti, todos eles junto com Kṛṣṇā. Não te aflijas, touro dos Bharatas.
17.3.6
निक्षिप्य मानुषं देहं गतास्ते भरतर्षभ ।
अनेन त्वं शरीरेण स्वर्गं गन्ता न संशयः ॥ १७.३.६ ॥
Tendo deixado seus corpos humanos, partiram, touro dos Bharatas. Com este mesmo corpo irás ao céu; não há dúvida.
17.3.7
अयं श्वा भूतभव्येश भक्तो मां नित्यमेव ह ।
स गच्छेत मया सार्धमानृशंस्या हि मे मतिः ॥ १७.३.७ ॥
Ó senhor do que foi e do que será, este cão sempre me foi devoto. Que vá comigo, pois a minha intenção é a compaixão.
17.3.8
अमर्त्यत्वं मत्समत्वं च राज-
ञ्श्रियं कृत्स्नां महतीं चैव सिद्धिम्।
संप्राप्तोद्य स्वर्गसुखानि च त्वं ।
त्यज श्वानं नात्र नृशंसमस्ति ॥ १७.३.८ ॥
Ó rei, hoje alcançaste a imortalidade, a igualdade comigo, a glória completa e grande, a perfeição e as alegrias do céu. Abandona o cão; aqui não há crueldade.
17.3.9
अनार्यमार्येणि सहस्रनेत्र ।
शक्यं कर्तुं दुष्करमेतदार्य।
मा मे श्रिया सङ्गमनं तयाऽस्तु ।
यस्याः कृते भक्तजनं त्यजेयम् ॥ १७.३.९ ॥
Ó de mil olhos, é difícil para um nobre praticar um ato indigno, ó nobre. Que eu nunca me una àquela glória por cuja causa abandonaria um devoto.
17.3.10
स्वर्गे लोके श्ववतां नास्ति धिष्ण्य-
मिष्टापूर्तं क्रोधवशा हरन्ति।
ततो विचार्यि क्रियतां धर्मराज ।
त्यज श्वानं नात्र नृशंसमस्ति। ॥ १७.३.१० ॥
No mundo celestial não há lugar para quem tem cães; os dominados pela ira roubam o fruto do sacrifício e da caridade. Portanto, ó rei do dharma, pondera e age. Abandona o cão; aqui não há crueldade.
17.3.11
भक्तत्यागं प्राहुरत्यन्तपापं ।
तुल्यं लोके ब्रह्मवध्याकृतेन।
तस्मान्नाहं जातु कथञ्चनाद्य ।
त्यक्ष्याम्येनं स्वसुखार्थी महेन्द्रः ॥ १७.३.११ ॥
Abandonar um devoto é chamado no mundo de um pecado extremamente grave, igual ao assassinato de um brâmane. Por isso não o abandonarei hoje de modo algum, mesmo que o grande Indra, que busca a própria felicidade, o deseje.
17.3.12
भीतं भक्तं नान्यदस्तीति चार्तं ।
प्राप्तं क्षीणं रक्षणे प्राणलिप्सुम्।
प्राणत्यागादप्यहं नैव मोक्तुं ।
यतेयं वै नित्यमेतद्व्रतं मे ॥ १७.३.१२ ॥
Mesmo ao custo da minha vida, jamais abandonarei aquele que está amedrontado, devoto, sem outro refúgio, aflito, que chega exausto buscando proteção e deseja viver; este é o meu voto constante, e sempre me esforçarei por ele.
17.3.13
शुना दृष्टं क्रोधवशा हरन्ति ।
यद्दत्तमिष्टं विवृतमथो हुतं च।
तस्माच्छुनस्त्यागमिमं कुरुष्व ।
शुनस्त्यागात्प्राप्स्यसे देवलोकम् ॥ १७.३.१३ ॥
O que o cão viu, os dominados pela ira arrebatam: o que foi dado, sacrificado, oferecido abertamente e também o que foi oferecido ao fogo. Portanto, abandona este cão; ao abandonar o cão alcançarás o mundo dos deuses.
17.3.14
त्यक्त्वा भ्रातॄन्दयितां चापि कृष्णां ।
प्राप्तो लोकः कर्मणा स्वेन वीर।
श्वानं चैनं न त्यजसे कथं नु ।
त्यागं कृत्स्नं चास्थितो मुह्यसेऽद्य ॥ १७.३.१४ ॥
Tendo abandonado teus irmãos e até tua amada Kṛṣṇā, ó herói, alcançaste o mundo por teu próprio ato; por que, então, não abandonas este cão? Tendo adotado a renúncia completa, por que te confundes hoje?
17.3.15
न विद्यते संधिरथापि विग्रहो ।
मृतैर्मर्त्यैरिति लोकेषु निष्ठा।
न ते मया जीवयितुं हि शक्या-
स्ततस्त्यागस्तेषु कृतो न जीवताम् ॥ १७.३.१५ ॥
Nos mundos esta é a convicção firme: não há reconciliação nem conflito com os mortos e com os mortais. Eles não podem ser reanimados por mim por tua causa; portanto, foram eles que foram abandonados, não os que vivem.
17.3.16
प्रतिप्रदानं शरणागतस्य ।
स्त्रिया वधो ब्राह्मणस्वापहारः।
मित्रद्रोहस्तानि चत्वारि शक्र ।
भक्तत्यागश्चैव समो मतो मे ॥ १७.३.१६ ॥
Devolver quem buscou refúgio, matar uma mulher, roubar a riqueza de um brâmane, trair um amigo e abandonar quem depende de nós: ó Śakra, estes quatro são, em minha opinião, iguais.
17.3.17
तद्धर्मराजस्य वचो निशम्य ।
धर्मस्वरूपी भगवानुवाच।
युधिष्ठिरं प्रीतियुक्तो नरेन्द्रं ।
श्लक्ष्णैर्वाक्यैः संस्तवसंप्रयुक्तैः ॥ १७.३.१७ ॥
Tendo ouvido as palavras do rei do dharma, o bem-aventurado, cuja forma é o dharma, alegre, falou ao rei Yudhiṣṭhira com palavras suaves, unidas ao louvor.
17.3.18
अभिजातोसि राजेन्द्र पितुर्वृत्तेन मेधया ।
अनुक्रोशेनि चानेन सर्वभूतेषु भारत ॥ १७.३.१८ ॥
Tu és de nobre nascimento, ó senhor dos reis, pela conduta de teu pai, pela tua sabedoria e por esta compaixão para com todos os seres, ó Bhārata.
17.3.19
पुरा द्वैतवने चासि मया पुत्र परीक्षितः ।
पानीयार्थे पराक्रान्ता यत्र ते भ्रातरो हताः ॥ १७.३.१९ ॥
Filho, outrora, na floresta de Dvaita, eu te pus à prova, quando teus irmãos, tendo partido em busca de água, foram mortos.
17.3.20
भीमार्जुनौ परित्यज्य यत्र त्वं भ्रातरावुभौ ।
मात्रोः साम्यमभीप्सन्वै नकुलं जीवमिच्छसि ॥ १७.३.२० ॥
Ali, tendo abandonado Bhīma e Arjuna, teus dois irmãos, desejando igualdade entre as duas mães, quiseste a vida de Nakula.
17.3.21
अयं श्वा भक्त इत्येवं त्यक्तो देवरथस्त्वया ।
तस्मात्स्वर्गे न ते तुल्यः कश्चिदस्ति नराधिपः ॥ १७.३.२१ ॥
Dizendo: 'Este cão é meu devoto', abandonaste o carro divino; por isso, ó senhor dos homens, no céu não há ninguém igual a ti.
17.3.22
अतस्तवाक्षया लोकाः स्वशरीरेण भारत ।
प्राप्तोसि भरतश्रेष्ठ दिव्यां गतिमनुत्तमाम् ॥ १७.३.२२ ॥
Portanto, ó Bhārata, com o teu próprio corpo alcançaste mundos imperecíveis. Ó melhor dos Bharatas, alcançaste um destino divino e supremo.
17.3.23
ततो धर्मश्च शक्रश्च मरुतश्चाश्विनावपि ।
देवा देवर्षयश्चैव रथमारोप्य पाण्डवम् ॥ १७.३.२३ ॥
Então Dharma, Śakra, os Maruts, também os Aśvins, os deuses e os sábios divinos, tendo colocado o Pāṇḍava no carro.
17.3.24
प्रययुः स्वैर्विमानैस्ते सिद्धाः कामविहारिणः ।
सर्वे विरजसः पुण्याः पुण्यवाग्बुद्धिकर्मिणः ॥ १७.३.२४ ॥
Aqueles siddhas que vagueiam à vontade partiram em seus próprios carros celestiais; todos eram sem mácula e puros, cujas palavras, mente e ações eram meritórias.
17.3.25
स तं रथं समास्थाय राजा कुरुकुलोद्वहः ।
ऊर्ध्वमाचक्रमे शीघ्रं तेजसाऽऽवृत्यरोदसी ॥ १७.३.२५ ॥
Aquele rei, sustentáculo da linhagem kuru, subindo àquele carro, ascendeu rapidamente para o alto, envolvendo céu e terra com o seu esplendor.
17.3.26
ततो देवनिकाय्यस्थो नारदः सर्वलोकवित् ।
उवाचोच्चैस्तदा वाक्यं बृहद्वादी बृहत्तपाः ॥ १७.३.२६ ॥
Então Nārada, de pé na assembleia dos deuses, conhecedor de todos os mundos, grande orador e de grande austeridade, proferiu em voz alta estas palavras.
17.3.27
येऽपि राजर्षयः पूर्वे ते चापि समुपस्थिताः ।
कीति प्रच्छाद्य तेषां वै कुरुराजोऽधितिष्ठति ॥ १७.३.२७ ॥
Os reis-sábios de outrora também estão aqui presentes; tendo eclipsado a fama deles, o rei kuru ergue-se acima deles.
17.3.28
लोकानावृत्य यशसा तेजसा वृत्तसंपदा ।
स्वशरीरेण सम्प्राप्तं नान्यं शुश्रम पाण्डवात् ॥ १७.३.२८ ॥
Tendo coberto os mundos com fama, esplendor e a riqueza da boa conduta, não ouvimos de ninguém além do Pāṇḍava que chegou com o próprio corpo.
17.3.29
तेजांसि यानि दृष्टानि भूमिष्ठेन त्वया विभो ।
वेश्मानि भुवि देवानां पश्यामूनि सहस्रशः ॥ १७.३.२९ ॥
Ó poderoso, contempla agora aos milhares as moradas radiantes dos deuses que viste quando estavas sobre a terra.
17.3.30
नारदस्य वचः श्रुत्वा राजा वचनमब्रवीत् ।
भ्रातॄनपश्यन्धर्मात्मा स्वपक्षांश्चैव पार्थिवान् ॥ १७.३.३० ॥
Tendo ouvido as palavras de Nārada, o rei de alma justa, não vendo seus irmãos nem os reis de seu lado, disse estas palavras.
17.3.31
शुभं वा यदि वा पापं भ्रातॄणां स्थानमद्य मे ।
तदेव प्राप्तुमिच्छामि लोकान्यान्न कामये ॥ १७.३.३१ ॥
Seja boa ou má a morada dos meus irmãos, que hoje seja também a minha. Somente isso desejo alcançar, não os mundos que não desejo.
17.3.32
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा देवराजः पुरंदरः ।
आनृशंस्यसमायुक्तं प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १७.३.३२ ॥
Tendo ouvido as palavras do rei, Indra, rei dos deuses, Purandara, respondeu a Yudhiṣṭhira, dotado de compaixão.
17.3.33
स्थानेऽस्मिन्वस राजेन्द्र कर्मभिर्निर्जिते शुभैः ।
किं त्वं मानुष्यकं स्नेहमद्यापि परिकर्षसि ॥ १७.३.३३ ॥
Ó senhor dos reis, habita neste lugar conquistado por boas ações. Por que ainda arrastas hoje este afeto humano?
17.3.34
सिद्धिं प्राप्तोसि परमां यता नान्यः पुमान्क्वचित् ।
नैव ते भ्रातरः स्थानं सम्प्राप्ताः कुरुनन्दन ॥ १७.३.३४ ॥
Alcançaste a suprema perfeição, que nenhum outro homem jamais atingiu pelo esforço. Ó alegria dos Kurus, teus irmãos ainda não alcançaram o seu lugar.
17.3.35
अद्यापि मानुषो भावः स्पृशते त्वां नराधिप ।
स्वर्गोऽयं पश्य देवर्षीन्सिद्धांश्च त्रिदिवालयान् ॥ १७.३.३५ ॥
Ó senhor dos homens, o sentimento humano ainda te toca. Este é o céu; contempla os sábios divinos, os perfeitos e os habitantes dos três céus.
17.3.36
युधिष्ठिरस्तु देवेन्द्रमेवंवादिनमीश्वरम् ।
पुनरेवाब्रवीद्धीमानिदं वचनमर्थवत् ॥ १७.३.३६ ॥
Mas o sábio Yudhiṣṭhira voltou a dirigir ao senhor Indra, que assim falara, estas palavras cheias de sentido.
17.3.37
तैर्विना नोत्सहे वस्तुमिह दैत्यनिबर्हण ।
गन्तुमिच्छामि तत्राहं यत्र मे भ्रातरो गताः ॥ १७.३.३७ ॥
Ó destruidor dos daitya, não estou disposto a morar aqui sem eles. Desejo ir para onde foram os meus irmãos.
17.3.38
यत्र सा बृहती श्यामा बुद्धिसत्त्वगुणान्विता ।
द्रौपदी योषितांश्रेष्ठा यत्र चैव सुता मम ॥ १७.३.३८ ॥
Onde ela está, a majestosa Draupadī de pele escura, dotada de inteligência e virtudes, a melhor das mulheres; e onde estão também os meus filhos.