ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 17.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
17.3.1
ततः सन्नादयञ्शक्रो दिवं भूमिं च सर्वशः ।
रथेनोपययौ पार्थमारोहेत्यब्रवीच्च तम् ॥ १७.३.१ ॥
ତା'ପରେ ଶକ୍ର ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରି ରଥ ସହିତ ପାର୍ଥଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି କହିଲେ, "ଚଢ଼।"
17.3.2
स्वभ्रातॄन्पतितान्दृष्ट्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीच्छोकसंतप्तः सहस्राक्षमिदं वचः ॥ १७.३.२ ॥
ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ପଡ଼ିଥିବାର ଦେଖି ଶୋକରେ ସନ୍ତପ୍ତ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସହସ୍ରାକ୍ଷଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
17.3.3
भ्रातरः पतिता मेऽत्र गच्छेयुस्ते मया सह ।
न विना भ्रातृभिः स्वर्गमिच्छे गन्तुं सुरेश्वर ॥ १७.३.३ ॥
ଏଠାରେ ପଡ଼ିଥିବା ମୋ ଭାଇମାନେ ମୋ ସହିତ ଯାଆନ୍ତୁ। ହେ ସୁରେଶ୍ୱର, ଭାଇମାନଙ୍କ ବିନା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ।
17.3.4
सुकुमारी सुखार्हा च राजपुत्री पुरंदर ।
साऽस्माभिः सह गच्छेत तद्भवाननुमन्यताम् ॥ १७.३.४ ॥
ହେ ପୁରନ୍ଦର, ସୁକୁମାରୀ ଓ ସୁଖ ଯୋଗ୍ୟ ରାଜକନ୍ୟା ଆମ ସହିତ ଯାଆନ୍ତୁ। ଆପଣ ତାହାକୁ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ।
17.3.5
भ्रातॄन्द्रक्ष्यसि स्वर्गे त्वमग्रतस्त्रिदिवं गतान् ।
कृष्णया सहितान्सर्वान्मा शुचो भरतर्षभ ॥ १७.३.५ ॥
ହେ ଭରତଋଷଭ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆଗରୁ ଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣା ସହିତ ତୁମେ ଦେଖିବ। ଶୋକ କର ନାହିଁ।
17.3.6
निक्षिप्य मानुषं देहं गतास्ते भरतर्षभ ।
अनेन त्वं शरीरेण स्वर्गं गन्ता न संशयः ॥ १७.३.६ ॥
ହେ ଭରତଋଷଭ, ସେମାନେ ମାନବ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ଦେହ ସହିତ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
17.3.7
अयं श्वा भूतभव्येश भक्तो मां नित्यमेव ह ।
स गच्छेत मया सार्धमानृशंस्या हि मे मतिः ॥ १७.३.७ ॥
ହେ ଭୂତ-ଭବ୍ୟେଶ, ଏହି କୁକୁର ସର୍ବଦା ମୋର ଭକ୍ତ ଥିଲା। ଏ ମୋ ସହିତ ଯାଉ, କାରଣ ମୋ ମତି କରୁଣାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
17.3.8
अमर्त्यत्वं मत्समत्वं च राज-
ञ्श्रियं कृत्स्नां महतीं चैव सिद्धिम्।
संप्राप्तोद्य स्वर्गसुखानि च त्वं ।
त्यज श्वानं नात्र नृशंसमस्ति ॥ १७.३.८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଆଜି ତୁମେ ଅମରତ୍ୱ, ମୋ ସମାନ ପଦ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମହା ଶ୍ରୀ, ସିଦ୍ଧି ଓ ସ୍ୱର୍ଗସୁଖ ପାଇଛ। କୁକୁରକୁ ତ୍ୟାଗ କର; ଏଥିରେ ନିଷ୍ଠୁରତା ନାହିଁ।
17.3.9
अनार्यमार्येणि सहस्रनेत्र ।
शक्यं कर्तुं दुष्करमेतदार्य।
मा मे श्रिया सङ्गमनं तयाऽस्तु ।
यस्याः कृते भक्तजनं त्यजेयम् ॥ १७.३.९ ॥
ହେ ସହସ୍ରନେତ୍ର, ଆର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅନାର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରିବା କଠିନ; ହେ ଆର୍ଯ୍ୟ! ଯେଉଁ ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ଭକ୍ତକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ପଡ଼େ, ସେହି ଶ୍ରୀ ସହ ମୋର ସଙ୍ଗମ ନ ହେଉ।
17.3.10
स्वर्गे लोके श्ववतां नास्ति धिष्ण्य-
मिष्टापूर्तं क्रोधवशा हरन्ति।
ततो विचार्यि क्रियतां धर्मराज ।
त्यज श्वानं नात्र नृशंसमस्ति। ॥ १७.३.१० ॥
ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ କୁକୁରଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ; କ୍ରୋଧର ବଶୀଭୂତ ଲୋକେ ଇଷ୍ଟପୂର୍ତ୍ତର ଫଳ ହରଣ କରନ୍ତି। ତେଣୁ, ହେ ଧର୍ମରାଜ, ବିଚାର କରି କର। କୁକୁରକୁ ତ୍ୟାଗ କର; ଏଥିରେ ନିଷ୍ଠୁରତା ନାହିଁ।
17.3.11
भक्तत्यागं प्राहुरत्यन्तपापं ।
तुल्यं लोके ब्रह्मवध्याकृतेन।
तस्मान्नाहं जातु कथञ्चनाद्य ।
त्यक्ष्याम्येनं स्वसुखार्थी महेन्द्रः ॥ १७.३.११ ॥
ଭକ୍ତତ୍ୟାଗକୁ ଜଗତରେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ସମାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପ କୁହାଯାଏ। ତେଣୁ ମୁଁ ଆଜି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଏହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବି ନାହିଁ, ନିଜ ସୁଖାର୍ଥୀ ମହେନ୍ଦ୍ର ଏପରି ଚାହିଁଲେ ମଧ୍ୟ।
17.3.12
भीतं भक्तं नान्यदस्तीति चार्तं ।
प्राप्तं क्षीणं रक्षणे प्राणलिप्सुम्।
प्राणत्यागादप्यहं नैव मोक्तुं ।
यतेयं वै नित्यमेतद्व्रतं मे ॥ १७.३.१२ ॥
ଭୀତ, ଭକ୍ତ, ଅନ୍ୟ ଆଶ୍ରୟହୀନ, ଦୁଃଖିତ, କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ରକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଆସିଥିବା, ପ୍ରାଣ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକକୁ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ; ଏହା ମୋର ନିତ୍ୟ ବ୍ରତ, ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ସର୍ବଦା ଯତ୍ନ କରିବି।
17.3.13
शुना दृष्टं क्रोधवशा हरन्ति ।
यद्दत्तमिष्टं विवृतमथो हुतं च।
तस्माच्छुनस्त्यागमिमं कुरुष्व ।
शुनस्त्यागात्प्राप्स्यसे देवलोकम् ॥ १७.३.१३ ॥
କୁକୁର ଯାହା ଦେଖେ, କ୍ରୋଧବଶ ହୋଇ ସେମାନେ ତାହା ହରଣ କରନ୍ତି — ଦାନ କରାଯାଇଥିବା, ଯଜ୍ଞ କରାଯାଇଥିବା, ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ ଅର୍ପିତ ଓ ହୋମ କରାଯାଇଥିବା ସବୁ। ତେଣୁ ଏହି କୁକୁରକୁ ତ୍ୟାଗ କର; କୁକୁର ତ୍ୟାଗରେ ତୁମେ ଦେବଲୋକ ପାଇବ।
17.3.14
त्यक्त्वा भ्रातॄन्दयितां चापि कृष्णां ।
प्राप्तो लोकः कर्मणा स्वेन वीर।
श्वानं चैनं न त्यजसे कथं नु ।
त्यागं कृत्स्नं चास्थितो मुह्यसेऽद्य ॥ १७.३.१४ ॥
ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ପ୍ରିୟା ପତ୍ନୀ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି, ହେ ବୀର, ତୁମେ ନିଜ କର୍ମରେ ଲୋକ ପାଇଛ; ତେବେ ଏହି କୁକୁରକୁ କାହିଁକି ତ୍ୟାଗ କରୁନାହଁ? ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତ୍ୟାଗ ଅବଲମ୍ବନ କରି ମଧ୍ୟ ଆଜି କାହିଁକି ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଛ?
17.3.15
न विद्यते संधिरथापि विग्रहो ।
मृतैर्मर्त्यैरिति लोकेषु निष्ठा।
न ते मया जीवयितुं हि शक्या-
स्ततस्त्यागस्तेषु कृतो न जीवताम् ॥ १७.३.१५ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ନିଷ୍ଠା ଅଛି — ମୃତ ଓ ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ନା ସନ୍ଧି ଅଛି ନା ବିଗ୍ରହ। ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ବଞ୍ଚାଇ ପାରିବି ନାହିଁ; ତେଣୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ହିଁ ତ୍ୟାଗ କଲି, ଜୀବିତମାନଙ୍କୁ ନୁହେଁ।
17.3.16
प्रतिप्रदानं शरणागतस्य ।
स्त्रिया वधो ब्राह्मणस्वापहारः।
मित्रद्रोहस्तानि चत्वारि शक्र ।
भक्तत्यागश्चैव समो मतो मे ॥ १७.३.१६ ॥
ଶରଣାଗତକୁ ଫେରାଇ ଦେବା, ସ୍ତ୍ରୀବଧ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଧନ ହରଣ, ମିତ୍ରଦ୍ରୋହ ଏବଂ ଆଶ୍ରିତଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ — ହେ ଶକ୍ର, ଏହି ଚାରିଟି ମୋ ମତରେ ସମାନ।
17.3.17
तद्धर्मराजस्य वचो निशम्य ।
धर्मस्वरूपी भगवानुवाच।
युधिष्ठिरं प्रीतियुक्तो नरेन्द्रं ।
श्लक्ष्णैर्वाक्यैः संस्तवसंप्रयुक्तैः ॥ १७.३.१७ ॥
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସେହି ବଚନ ଶୁଣି ଧର୍ମସ୍ୱରୂପ ଭଗବାନ ପ୍ରୀତ ହୋଇ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କୋମଳ ଓ ସ୍ତୁତିଯୁକ୍ତ ବାକ୍ୟରେ କହିଲେ।
17.3.18
अभिजातोसि राजेन्द्र पितुर्वृत्तेन मेधया ।
अनुक्रोशेनि चानेन सर्वभूतेषु भारत ॥ १७.३.१८ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଆଚରଣ, ବୁଦ୍ଧି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଏହି କରୁଣାରେ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମିତ, ହେ ଭାରତ।
17.3.19
पुरा द्वैतवने चासि मया पुत्र परीक्षितः ।
पानीयार्थे पराक्रान्ता यत्र ते भ्रातरो हताः ॥ १७.३.१९ ॥
ପୁତ୍ର, ପୂର୍ବେ ଦ୍ୱୈତ ବନରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲି; ସେଠାରେ ଜଳ ପାଇଁ ଯାଇଥିବା ତୁମ ଭାଇମାନେ ନିହତ ହୋଇଥିଲେ।
17.3.20
भीमार्जुनौ परित्यज्य यत्र त्वं भ्रातरावुभौ ।
मात्रोः साम्यमभीप्सन्वै नकुलं जीवमिच्छसि ॥ १७.३.२० ॥
ସେଠାରେ ତୁମେ ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଦୁଇ ମାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମାନତା ଚାହିଁ ନକୁଳଙ୍କ ଜୀବନ ଇଚ୍ଛା କଲ।
17.3.21
अयं श्वा भक्त इत्येवं त्यक्तो देवरथस्त्वया ।
तस्मात्स्वर्गे न ते तुल्यः कश्चिदस्ति नराधिपः ॥ १७.३.२१ ॥
'ଏହି କୁକୁର ମୋର ଭକ୍ତ' ଏହା କହି ତୁମେ ଦେବରଥ ତ୍ୟାଗ କଲ; ଅତଏବ, ହେ ନରାଧିପ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ତୁମ ସମାନ କେହି ନାହିଁ।
17.3.22
अतस्तवाक्षया लोकाः स्वशरीरेण भारत ।
प्राप्तोसि भरतश्रेष्ठ दिव्यां गतिमनुत्तमाम् ॥ १७.३.२२ ॥
ଅତଏବ, ହେ ଭାରତ, ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ଶରୀର ସହିତ ଅକ୍ଷୟ ଲୋକସମୂହ ପାଇଛ। ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛ।
17.3.23
ततो धर्मश्च शक्रश्च मरुतश्चाश्विनावपि ।
देवा देवर्षयश्चैव रथमारोप्य पाण्डवम् ॥ १७.३.२३ ॥
ତା'ପରେ ଧର୍ମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁଦ୍ଗଣ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଦ୍ୱୟ, ଦେବତା ଏବଂ ଦେବର୍ଷିମାନେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ରଥରେ ଚଢ଼ାଇଲେ।
17.3.24
प्रययुः स्वैर्विमानैस्ते सिद्धाः कामविहारिणः ।
सर्वे विरजसः पुण्याः पुण्यवाग्बुद्धिकर्मिणः ॥ १७.३.२४ ॥
ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିହାର କରୁଥିବା ସେହି ସିଦ୍ଧମାନେ ନିଜ ନିଜ ବିମାନରେ ଚାଲିଗଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିର୍ମଳ ଓ ପୁଣ୍ୟବାନ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ବାଣୀ, ବୁଦ୍ଧି ଓ କର୍ମ ପୁଣ୍ୟମୟ ଥିଲା।
17.3.25
स तं रथं समास्थाय राजा कुरुकुलोद्वहः ।
ऊर्ध्वमाचक्रमे शीघ्रं तेजसाऽऽवृत्यरोदसी ॥ १७.३.२५ ॥
କୁରୁକୁଳର ଭାର ବହନକାରୀ ସେହି ରାଜା ସେହି ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ହୋଇ, ନିଜ ତେଜରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଆବୃତ କରି ଶୀଘ୍ର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠିଲେ।
17.3.26
ततो देवनिकाय्यस्थो नारदः सर्वलोकवित् ।
उवाचोच्चैस्तदा वाक्यं बृहद्वादी बृहत्तपाः ॥ १७.३.२६ ॥
ତା'ପରେ ଦେବସଭାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା, ସର୍ବଲୋକଜ୍ଞ, ମହାବକ୍ତା ଓ ମହାତପସ୍ୱୀ ନାରଦ ସେତେବେଳେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
17.3.27
येऽपि राजर्षयः पूर्वे ते चापि समुपस्थिताः ।
कीति प्रच्छाद्य तेषां वै कुरुराजोऽधितिष्ठति ॥ १७.३.२७ ॥
ଯେଉଁ ପୂର୍ବକାଳୀନ ରାଜର୍ଷିମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ। ସେମାନଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତିକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରି କୁରୁରାଜ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ।
17.3.28
लोकानावृत्य यशसा तेजसा वृत्तसंपदा ।
स्वशरीरेण सम्प्राप्तं नान्यं शुश्रम पाण्डवात् ॥ १७.३.२८ ॥
ଯଶ, ତେଜ ଓ ସଦାଚାର ସମ୍ପଦରେ ଲୋକସମୂହକୁ ଆବୃତ କରି, ନିଜ ଶରୀରରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ପାଣ୍ଡବ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଆମେ ଶୁଣି ନାହୁଁ।
17.3.29
तेजांसि यानि दृष्टानि भूमिष्ठेन त्वया विभो ।
वेश्मानि भुवि देवानां पश्यामूनि सहस्रशः ॥ १७.३.२९ ॥
ହେ ବିଭୋ, ପୃଥିବୀରେ ଠିଆ ହୋଇ ତୁମେ ଯେଉଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ତେଜୋମୟ ଗୃହ ଦେଖିଥିଲ, ଏବେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ହଜାରେ ହଜାରେ ଦେଖ।
17.3.30
नारदस्य वचः श्रुत्वा राजा वचनमब्रवीत् ।
भ्रातॄनपश्यन्धर्मात्मा स्वपक्षांश्चैव पार्थिवान् ॥ १७.३.३० ॥
ନାରଦଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା, ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଓ ନିଜ ପକ୍ଷର ରାଜାମାନଙ୍କୁ ନ ଦେଖି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
17.3.31
शुभं वा यदि वा पापं भ्रातॄणां स्थानमद्य मे ।
तदेव प्राप्तुमिच्छामि लोकान्यान्न कामये ॥ १७.३.३१ ॥
ଭାଇମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଶୁଭ ହେଉ କି ଅଶୁଭ, ଆଜି ମୋର ସେହି ହେଉ। ମୁଁ ସେହିକୁ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି; ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ମୁଁ କାମନା କରେ ନାହିଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନୁହେଁ।
17.3.32
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा देवराजः पुरंदरः ।
आनृशंस्यसमायुक्तं प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १७.३.३२ ॥
ରାଜାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଦେବରାଜ ପୁରନ୍ଦର, କରୁଣାଯୁକ୍ତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
17.3.33
स्थानेऽस्मिन्वस राजेन्द्र कर्मभिर्निर्जिते शुभैः ।
किं त्वं मानुष्यकं स्नेहमद्यापि परिकर्षसि ॥ १७.३.३३ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଶୁଭ କର୍ମରେ ଜିତା ଯାଇଥିବା ଏହି ସ୍ଥାନରେ ବାସ କର। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଏହି ସ୍ନେହକୁ ଆଜି ବି କାହିଁକି ଟାଣୁଛ?
17.3.34
सिद्धिं प्राप्तोसि परमां यता नान्यः पुमान्क्वचित् ।
नैव ते भ्रातरः स्थानं सम्प्राप्ताः कुरुनन्दन ॥ १७.३.३४ ॥
ତୁମେ ପରମ ସିଦ୍ଧି ପାଇଛ, ଯାହା ପ୍ରୟାସରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପୁରୁଷ କେବେ ପାଇନାହିଁ। ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ତୁମ ଭାଇମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚିନାହାଁନ୍ତି।
17.3.35
अद्यापि मानुषो भावः स्पृशते त्वां नराधिप ।
स्वर्गोऽयं पश्य देवर्षीन्सिद्धांश्च त्रिदिवालयान् ॥ १७.३.३५ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନବୀୟ ଭାବ ତୁମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛି। ଏହା ସ୍ୱର୍ଗ; ଦେବର୍ଷି, ସିଦ୍ଧ ଓ ତ୍ରିଦିବବାସୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖ।
17.3.36
युधिष्ठिरस्तु देवेन्द्रमेवंवादिनमीश्वरम् ।
पुनरेवाब्रवीद्धीमानिदं वचनमर्थवत् ॥ १७.३.३६ ॥
କିନ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏପରି କହୁଥିବା ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୁଣି ଏହି ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
17.3.37
तैर्विना नोत्सहे वस्तुमिह दैत्यनिबर्हण ।
गन्तुमिच्छामि तत्राहं यत्र मे भ्रातरो गताः ॥ १७.३.३७ ॥
ହେ ଦୈତ୍ୟନିବର୍ହଣ, ସେମାନଙ୍କ ବିନା ଏଠାରେ ରହିବାକୁ ମୋର ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ। ମୋ ଭାଇମାନେ ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଇଛନ୍ତି, ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।
17.3.38
यत्र सा बृहती श्यामा बुद्धिसत्त्वगुणान्विता ।
द्रौपदी योषितांश्रेष्ठा यत्र चैव सुता मम ॥ १७.३.३८ ॥
ଯେଉଁଠାରେ ସେହି ବିଶାଳା, ଶ୍ୟାମା, ବୁଦ୍ଧି ଓ ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣସମ୍ପନ୍ନା ଦ୍ରୌପଦୀ ଅଛନ୍ତି, ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ସେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।