ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 17.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
17.3.1
ततः सन्नादयञ्शक्रो दिवं भूमिं च सर्वशः ।
रथेनोपययौ पार्थमारोहेत्यब्रवीच्च तम् ॥ १७.३.१ ॥
ಆಗ ಶಕ್ರನು ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾ ರಥದೊಂದಿಗೆ ಪಾರ್ಥನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, "ಏರು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
17.3.2
स्वभ्रातॄन्पतितान्दृष्ट्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीच्छोकसंतप्तः सहस्राक्षमिदं वचः ॥ १७.३.२ ॥
ತನ್ನ ಸಹೋದರರು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
17.3.3
भ्रातरः पतिता मेऽत्र गच्छेयुस्ते मया सह ।
न विना भ्रातृभिः स्वर्गमिच्छे गन्तुं सुरेश्वर ॥ १७.३.३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ನನ್ನ ಸಹೋದರರು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬರಲಿ. ಓ ಸುರೇಶ್ವರ, ಸಹೋದರರಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
17.3.4
सुकुमारी सुखार्हा च राजपुत्री पुरंदर ।
साऽस्माभिः सह गच्छेत तद्भवाननुमन्यताम् ॥ १७.३.४ ॥
ಓ ಪುರಂದರ, ಸುಕುಮಾರಿ, ಸುಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಾದ ರಾಜಪುತ್ರಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರಲಿ. ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ.
17.3.5
भ्रातॄन्द्रक्ष्यसि स्वर्गे त्वमग्रतस्त्रिदिवं गतान् ।
कृष्णया सहितान्सर्वान्मा शुचो भरतर्षभ ॥ १७.३.५ ॥
ಭರತರ್ಷಭ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಹೋದ ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ನೀನು ನೋಡುವೆ. ದುಃಖಿಸಬೇಡ.
17.3.6
निक्षिप्य मानुषं देहं गतास्ते भरतर्षभ ।
अनेन त्वं शरीरेण स्वर्गं गन्ता न संशयः ॥ १७.३.६ ॥
ಭರತರ್ಷಭ, ಅವರು ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ದೇಹದಿಂದಲೇ ನೀನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
17.3.7
अयं श्वा भूतभव्येश भक्तो मां नित्यमेव ह ।
स गच्छेत मया सार्धमानृशंस्या हि मे मतिः ॥ १७.३.७ ॥
ಭೂತ-ಭವ್ಯೇಶನೇ, ಈ ನಾಯಿ ಸದಾ ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗಿದೆ. ಇದು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬರಲಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
17.3.8
अमर्त्यत्वं मत्समत्वं च राज-
ञ्श्रियं कृत्स्नां महतीं चैव सिद्धिम्।
संप्राप्तोद्य स्वर्गसुखानि च त्वं ।
त्यज श्वानं नात्र नृशंसमस्ति ॥ १७.३.८ ॥
ರಾಜನೇ, ಇಂದು ನೀನು ಅಮರತ್ವ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನತೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಹಾ ಸಂಪತ್ತು, ಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಸುಖಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ. ನಾಯಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ಇದರಲ್ಲಿ ಕ್ರೌರ್ಯವಿಲ್ಲ.
17.3.9
अनार्यमार्येणि सहस्रनेत्र ।
शक्यं कर्तुं दुष्करमेतदार्य।
मा मे श्रिया सङ्गमनं तयाऽस्तु ।
यस्याः कृते भक्तजनं त्यजेयम् ॥ १७.३.९ ॥
ಸಹಸ್ರನೇತ್ರನೇ, ಆರ್ಯನಿಗೆ ಅನಾರ್ಯವಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟ; ಆರ್ಯನೇ! ಯಾವ ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಭಕ್ತನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕೋ, ಆ ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ಸಂಗಮ ಆಗದಿರಲಿ.
17.3.10
स्वर्गे लोके श्ववतां नास्ति धिष्ण्य-
मिष्टापूर्तं क्रोधवशा हरन्ति।
ततो विचार्यि क्रियतां धर्मराज ।
त्यज श्वानं नात्र नृशंसमस्ति। ॥ १७.३.१० ॥
ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾಯಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡವರಿಗೆ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ; ಕ್ರೋಧಕ್ಕೆ ವಶರಾದವರು ಇಷ್ಟಪೂರ್ತ ಫಲವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಧರ್ಮರಾಜನೇ, ಯೋಚಿಸಿ ಮಾಡು. ನಾಯಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ಇದರಲ್ಲಿ ಕ್ರೌರ್ಯವಿಲ್ಲ.
17.3.11
भक्तत्यागं प्राहुरत्यन्तपापं ।
तुल्यं लोके ब्रह्मवध्याकृतेन।
तस्मान्नाहं जातु कथञ्चनाद्य ।
त्यक्ष्याम्येनं स्वसुखार्थी महेन्द्रः ॥ १७.३.११ ॥
ಭಕ್ತನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಷ್ಟೇ ಘೋರ ಪಾಪವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನಾನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಇವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ತನ್ನ ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವ ಮಹೇಂದ್ರನು ಹಾಗೆ ಬಯಸಿದರೂ ಸರಿ.
17.3.12
भीतं भक्तं नान्यदस्तीति चार्तं ।
प्राप्तं क्षीणं रक्षणे प्राणलिप्सुम्।
प्राणत्यागादप्यहं नैव मोक्तुं ।
यतेयं वै नित्यमेतद्व्रतं मे ॥ १७.३.१२ ॥
ಭಯಗೊಂಡವನು, ಭಕ್ತನು, ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವನು, ದುಃಖಿತನು, ದಣಿದು ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬಂದವನು, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಯಸುವವನು — ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ನನ್ನ ನಿತ್ಯ ವ್ರತ, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಸದಾ ಯತ್ನಿಸುವೆನು.
17.3.13
शुना दृष्टं क्रोधवशा हरन्ति ।
यद्दत्तमिष्टं विवृतमथो हुतं च।
तस्माच्छुनस्त्यागमिमं कुरुष्व ।
शुनस्त्यागात्प्राप्स्यसे देवलोकम् ॥ १७.३.१३ ॥
ನಾಯಿ ನೋಡಿದುದನ್ನು, ಕ್ರೋಧವಶರು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾರೆ — ದಾನ ಮಾಡಿದುದು, ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದುದು, ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದುದು, ಹೋಮ ಮಾಡಿದುದು ಕೂಡ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ನಾಯಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ನಾಯಿಯ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ದೇವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
17.3.14
त्यक्त्वा भ्रातॄन्दयितां चापि कृष्णां ।
प्राप्तो लोकः कर्मणा स्वेन वीर।
श्वानं चैनं न त्यजसे कथं नु ।
त्यागं कृत्स्नं चास्थितो मुह्यसेऽद्य ॥ १७.३.१४ ॥
ಸಹೋದರರನ್ನು, ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಕರ್ಮದಿಂದ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದೆ; ಹಾಗಿರುವಾಗ ಈ ನಾಯಿಯನ್ನು ಏಕೆ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ? ಸಂಪೂರ್ಣ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿಯೂ ಇಂದು ಏಕೆ ಮೋಹಗೊಂಡಿರುವೆ?
17.3.15
न विद्यते संधिरथापि विग्रहो ।
मृतैर्मर्त्यैरिति लोकेषु निष्ठा।
न ते मया जीवयितुं हि शक्या-
स्ततस्त्यागस्तेषु कृतो न जीवताम् ॥ १७.३.१५ ॥
ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವ ನಿಷ್ಠೆ ಇದು — ಮೃತರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಮರ್ತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ವಿಗ್ರಹವೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಬದುಕಿಸಲಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಜೀವಿಸಿರುವವರನ್ನಲ್ಲ.
17.3.16
प्रतिप्रदानं शरणागतस्य ।
स्त्रिया वधो ब्राह्मणस्वापहारः।
मित्रद्रोहस्तानि चत्वारि शक्र ।
भक्तत्यागश्चैव समो मतो मे ॥ १७.३.१६ ॥
ಶರಣಾಗತನನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವುದು, ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಧನವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವುದು, ಮಿತ್ರದ್ರೋಹ, ಆಶ್ರಿತನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು — ಓ ಶಕ್ರ, ಈ ನಾಲ್ಕೂ ನನ್ನ ಮತದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ.
17.3.17
तद्धर्मराजस्य वचो निशम्य ।
धर्मस्वरूपी भगवानुवाच।
युधिष्ठिरं प्रीतियुक्तो नरेन्द्रं ।
श्लक्ष्णैर्वाक्यैः संस्तवसंप्रयुक्तैः ॥ १७.३.१७ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೊಂದಿಗೆ ಮೃದು ಹಾಗೂ ಸ್ತುತಿಯುಕ್ತ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನುಡಿದನು.
17.3.18
अभिजातोसि राजेन्द्र पितुर्वृत्तेन मेधया ।
अनुक्रोशेनि चानेन सर्वभूतेषु भारत ॥ १७.३.१८ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ನಡತೆಯಿಂದ, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಈ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು, ಓ ಭಾರತ.
17.3.19
पुरा द्वैतवने चासि मया पुत्र परीक्षितः ।
पानीयार्थे पराक्रान्ता यत्र ते भ्रातरो हताः ॥ १७.३.१९ ॥
ಮಗನೇ, ಹಿಂದೆ ದ್ವೈತವನದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ನೀರಿಗಾಗಿ ತೆರಳಿದ ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು ಹತರಾದರು.
17.3.20
भीमार्जुनौ परित्यज्य यत्र त्वं भ्रातरावुभौ ।
मात्रोः साम्यमभीप्सन्वै नकुलं जीवमिच्छसि ॥ १७.३.२० ॥
ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಭೀಮಾರ್ಜುನರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇಬ್ಬರು ತಾಯಂದಿರಿಗೂ ಸಮಾನತೆ ಬಯಸಿ ನಕುಲನ ಜೀವವನ್ನು ಬಯಸಿದೆ.
17.3.21
अयं श्वा भक्त इत्येवं त्यक्तो देवरथस्त्वया ।
तस्मात्स्वर्गे न ते तुल्यः कश्चिदस्ति नराधिपः ॥ १७.३.२१ ॥
'ಈ ನಾಯಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ನೀನು ದೇವರಥವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ನರಾಧಿಪ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಮನಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
17.3.22
अतस्तवाक्षया लोकाः स्वशरीरेण भारत ।
प्राप्तोसि भरतश्रेष्ठ दिव्यां गतिमनुत्तमाम् ॥ १७.३.२२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಾರತ, ನೀನು ನಿನ್ನ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ನೀನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ದಿವ್ಯ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವೆ.
17.3.23
ततो धर्मश्च शक्रश्च मरुतश्चाश्विनावपि ।
देवा देवर्षयश्चैव रथमारोप्य पाण्डवम् ॥ १७.३.२३ ॥
ನಂತರ ಧರ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ಮರುತ್ತುಗಳು, ಅಶ್ವಿನಿದೇವತೆಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರ್ಷಿಗಳು ಪಾಂಡವನನ್ನು ರಥದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡರು.
17.3.24
प्रययुः स्वैर्विमानैस्ते सिद्धाः कामविहारिणः ।
सर्वे विरजसः पुण्याः पुण्यवाग्बुद्धिकर्मिणः ॥ १७.३.२४ ॥
ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಿಹರಿಸುವ ಆ ಸಿದ್ಧರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಟರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಿರ್ಮಲರು, ಪುಣ್ಯರು; ಮಾತು, ಬುದ್ಧಿ, ಕರ್ಮ ಪವಿತ್ರವಾದವರು.
17.3.25
स तं रथं समास्थाय राजा कुरुकुलोद्वहः ।
ऊर्ध्वमाचक्रमे शीघ्रं तेजसाऽऽवृत्यरोदसी ॥ १७.३.२५ ॥
ಕುರುಕುಲವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಆ ರಾಜನು ಆ ರಥವನ್ನೇರಿ, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿ ವೇಗವಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.
17.3.26
ततो देवनिकाय्यस्थो नारदः सर्वलोकवित् ।
उवाचोच्चैस्तदा वाक्यं बृहद्वादी बृहत्तपाः ॥ १७.३.२६ ॥
ಆಗ ದೇವಗಣದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ, ಮಹಾವಾದಿ ಮತ್ತು ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ನಾರದನು ಆಗ ಜೋರಾಗಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
17.3.27
येऽपि राजर्षयः पूर्वे ते चापि समुपस्थिताः ।
कीति प्रच्छाद्य तेषां वै कुरुराजोऽधितिष्ठति ॥ १७.३.२७ ॥
ಹಿಂದಿನ ರಾಜರ್ಷಿಗಳೂ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿ ಕುರುರಾಜನು ಅವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.
17.3.28
लोकानावृत्य यशसा तेजसा वृत्तसंपदा ।
स्वशरीरेण सम्प्राप्तं नान्यं शुश्रम पाण्डवात् ॥ १७.३.२८ ॥
ಕೀರ್ತಿ, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸದಾಚಾರ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ತನ್ನ ದೇಹದೊಂದಿಗೇ ತಲುಪಿದ ಪಾಂಡವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ನಾವು ಕೇಳಿಲ್ಲ.
17.3.29
तेजांसि यानि दृष्टानि भूमिष्ठेन त्वया विभो ।
वेश्मानि भुवि देवानां पश्यामूनि सहस्रशः ॥ १७.३.२९ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ನೋಡಿದ ದೇವತೆಗಳ ತೇಜೋಮಯ ಭವನಗಳನ್ನು ಈಗ ಸಾವಿರಾರಾಗಿ ನೋಡು.
17.3.30
नारदस्य वचः श्रुत्वा राजा वचनमब्रवीत् ।
भ्रातॄनपश्यन्धर्मात्मा स्वपक्षांश्चैव पार्थिवान् ॥ १७.३.३० ॥
ನಾರದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ರಾಜನು, ತನ್ನ ಸಹೋದರರನ್ನೂ ತನ್ನ ಪಕ್ಷದ ರಾಜರನ್ನೂ ಕಾಣದೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
17.3.31
शुभं वा यदि वा पापं भ्रातॄणां स्थानमद्य मे ।
तदेव प्राप्तुमिच्छामि लोकान्यान्न कामये ॥ १७.३.३१ ॥
ಸಹೋದರರ ಸ್ಥಾನ, ಶುಭವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಶುಭವಾಗಲಿ, ಇಂದು ನನಗೂ ಅದೇ ಆಗಲಿ. ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಬಯಸದ ಲೋಕಗಳನ್ನಲ್ಲ.
17.3.32
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा देवराजः पुरंदरः ।
आनृशंस्यसमायुक्तं प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १७.३.३२ ॥
ರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವರಾಜ ಪುರಂದರನು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
17.3.33
स्थानेऽस्मिन्वस राजेन्द्र कर्मभिर्निर्जिते शुभैः ।
किं त्वं मानुष्यकं स्नेहमद्यापि परिकर्षसि ॥ १७.३.३३ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಶುಭ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಗೆದ್ದ ಈ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸು. ಮನುಷ್ಯರ ಈ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಏಕೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡಿರುವೆ?
17.3.34
सिद्धिं प्राप्तोसि परमां यता नान्यः पुमान्क्वचित् ।
नैव ते भ्रातरः स्थानं सम्प्राप्ताः कुरुनन्दन ॥ १७.३.३४ ॥
ನೀನು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ; ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವ ಪುರುಷನೂ ಇದುವರೆಗೆ ಪಡೆದಿಲ್ಲ. ಓ ಕುರುನಂದನ, ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು ಇನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿಲ್ಲ.
17.3.35
अद्यापि मानुषो भावः स्पृशते त्वां नराधिप ।
स्वर्गोऽयं पश्य देवर्षीन्सिद्धांश्च त्रिदिवालयान् ॥ १७.३.३५ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪ, ಇನ್ನೂ ಮಾನವ ಭಾವ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಸ್ವರ್ಗ; ದೇವರ್ಷಿಗಳನ್ನು, ಸಿದ್ಧರನ್ನು, ತ್ರಿದಿವ ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ನೋಡು.
17.3.36
युधिष्ठिरस्तु देवेन्द्रमेवंवादिनमीश्वरम् ।
पुनरेवाब्रवीद्धीमानिदं वचनमर्थवत् ॥ १७.३.३६ ॥
ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ದೇವೇಂದ್ರ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಈ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
17.3.37
तैर्विना नोत्सहे वस्तुमिह दैत्यनिबर्हण ।
गन्तुमिच्छामि तत्राहं यत्र मे भ्रातरो गताः ॥ १७.३.३७ ॥
ಓ ದೈತ್ಯನಿಬರ್ಹಣನೇ, ಅವರಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸಹೋದರರು ಹೋದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
17.3.38
यत्र सा बृहती श्यामा बुद्धिसत्त्वगुणान्विता ।
द्रौपदी योषितांश्रेष्ठा यत्र चैव सुता मम ॥ १७.३.३८ ॥
ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸತ್ತ್ವಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಭವ್ಯಳಾದ ಶ್ಯಾಮೆ ದ್ರೌಪದಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾಳೋ, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಆಕೆ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾಳೋ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಪುತ್ರರೂ ಇದ್ದಾರೆ.