Mahābhārata · Adhyāya 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं चैवततो जयमुदीरयेत् ॥ २.१.१ ॥
Habiendo reverenciado a Nārāyaṇa y a Nara, el mejor de los hombres, y también a la diosa Sarasvatī, se debe entonces proclamar la victoria.
2.1.2
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो मोचयित्वा मयं तदा ।
किं चकार महातेजास्तन्मे ब्रूहि द्विजोत्तम ॥ २.१.२ ॥
¿Qué hizo entonces Arjuna, el mejor de los vencedores, después de liberar a Maya? Dímelo, oh mejor de los dvija.
2.1.3
शृणु राजन्नवहितश्चरितं पूर्वकस्य ते ।
मोक्षयित्वा मयं तत्र पार्थः शस्त्रभृतां वरः ॥ २.१.३ ॥
Escucha con atención, oh rey, la hazaña de tu antepasado, donde Pārtha, el mejor de los portadores de armas, liberó a Maya.
2.1.4
गाण्डिवं कार्मुकश्रेष्ठं तूणी चाक्षयसायकौ ।
दिव्यान्यस्त्राणि राजेन्द्र दुर्लभानि नृपैर्भुवि ॥ २.१.४ ॥
El Gāṇḍīva, el mejor de los arcos, y dos carcajes con flechas inagotables; oh señor de reyes, armas divinas raras entre los reyes de la tierra.
2.1.5
रथध्वजपताकाश्च श्वेताश्वांश्च स वीर्यवान् ।
एतानि पावकात्प्राप्य मुदा परमया युतः।
तस्थौ पार्थो महावीर्यस्तदा सह मयेन सः ॥ २.१.५ ॥
Los estandartes y banderines del carro y los caballos blancos, habiéndolos recibido del fuego, el poderoso Pārtha, lleno de suprema alegría, el gran héroe, se quedó entonces junto con Maya.
2.1.6
ततोऽब्रवीन्मयः पार्थं वासुदेवस्य सन्निधौ ।
पाण्डवेन परित्रातस्तत्कृतं प्रत्यनुस्मरन् ॥ २.१.६ ॥
Entonces Maya habló a Pārtha en presencia de Vāsudeva, rescatado por el Pāṇḍava y recordando el favor que se le hizo.
2.1.7
प्राञ्जलिः श्लक्ष्णया वाचा पूजयित्वा पुनः पुनः ।
अस्माच्च कृष्णात्सङ्क्रुद्धात्पावकाच्च दिधक्षतः ॥ २.१.७ ॥
Con las palmas juntas, honrándolo una y otra vez con palabras suaves, (dijo Maya) del iracundo Kṛṣṇa y del fuego que quería quemarme, me has salvado.
2.1.8
त्वया त्रातोऽस्मि कौन्तेय ब्रूहि किं करवाणि ते ।
अहं हि विश्वकर्मा वै असुराणां परन्तप ॥ २.१.८ ॥
Oh hijo de Kuntī, me has salvado; dime qué puedo hacer por ti. Pues yo soy Viśvakarman de los asuras, oh abrasador de enemigos.
2.1.9
तस्मात्ते विस्मयं किञ्चित्कुर्यामन्यैः सुदुष्करम् ॥ २.१.९ ॥
Por eso, te haré algo que te asombre, algo muy difícil de hacer para los demás.
2.1.10
एवमुक्तो महावीर्यः पार्थो मायाविदं मयम् ।
ध्यात्वा मुहूर्तं कौन्तेयः प्रहसन्वाक्यमब्रवीत् ॥ २.१.१० ॥
Así interpelado por Maya, conocedor de la ilusión, el poderoso Pārtha, hijo de Kuntī, reflexionó un momento y, sonriendo, pronunció estas palabras.
2.1.11
कृतमेव त्वया सर्वं स्वस्ति गच्छ महाऽसुर ।
प्रीतिमान्भव मे नित्यं प्रीतिमन्तो वयं च ते ॥ २.१.११ ॥
Ya lo has hecho todo. Ve en paz, oh gran asura; sé siempre benévolo conmigo, y nosotros lo somos contigo.
2.1.12
प्रोपकारादर्थं हि नादास्यामीति मे व्रतम् ।
युक्तमेतत्त्वयि विभो यदात्थ पुरुषर्षभ ॥ २.१.१२ ॥
Mi voto es no aceptar recompensa por hacer el bien a otros. Oh poderoso, oh toro entre los hombres, lo que has dicho te es conveniente.
2.1.13
प्रीतिपूर्वमहं किञ्चित्कर्तुमिच्छामि तेऽर्जुन ।
अहं हि विश्वकर्मा वै दानवानां महाकविः ॥ २.१.१३ ॥
Por afecto, deseo hacer algo por ti, Arjuna. Pues yo soy Viśvakarmā de los Dānavas, el gran poeta-artesano.
2.1.14
सोऽहं वै त्वत्कृते किञ्चित्कर्तुमिच्छामि पाण्डव ।
दानवानां पुरा पार्थ प्रासादा हि मया कृताः ॥ २.१.१४ ॥
Por eso deseo hacer algo por ti, hijo de Pāṇḍu. Hace tiempo, hijo de Pṛthā, yo construí los palacios de los Dānavas.
2.1.15
रम्याणि सुखगर्भाणि भोगाढ्यानि सहस्रशः ।
उद्यानानि च रम्याणि सरांसि विविधानि च ॥ २.१.१५ ॥
Miles de moradas hermosas, llenas de placeres y ricas en deleites; hermosos jardines y lagos de diversas clases.
2.1.16
विचित्राणि च वस्त्राणि कामगानि रथानि च ।
नगराणि विशालानि साट्टप्राकारवन्ति च ॥ २.१.१६ ॥
Vestiduras maravillosas y carros que se mueven a voluntad; vastas ciudades con torres y murallas.
2.1.17
वाहनानि च मुख्यानि विचित्राणि सहस्रशः ।
बिलानि रमणीयानि सुखयुक्तानि वै भृशम्।
एते कृता मया तस्मादिच्छामि फल्गुन ॥ २.१.१७ ॥
Miles de vehículos excelentes y maravillosos, y salas subterráneas, hermosas y llenas de comodidades. Todo esto lo hice yo; por eso, Phalguna, deseo hacer algo por ti.
2.1.18
प्राणकृच्छ्राद्विनिर्मुक्तमात्मानं मन्यसे मया ।
एवं गते न शक्ष्यामि किञ्चित्कारयितुं त्वया ॥ २.१.१८ ॥
Te consideras liberado del peligro de muerte por mí. Siendo así, no podré hacer que hagas nada por mí.
2.1.19
न चापि तव सङ्कल्पं मोघमिच्छामि दानव ।
कृष्णस्य क्रियतां किञ्चित्तथा प्रतिकृतं मयि ॥ २.१.१९ ॥
Oh Dānava, no deseo que tu propósito sea en vano. Que se haga algo por Kṛṣṇa, y que también se me corresponda con un favor.
2.1.20
चोदितो वासुदेवस्तु मयं प्रति नरर्षभ ।
मुहूर्तमिव सन्दध्यौ किमयं चोद्यतामिति ॥ २.१.२० ॥
Oh toro entre los hombres, instigado por Maya, Vāsudeva reflexionó un momento: '¿Qué debo ordenarle que haga ahora?'
2.1.21
ततो विचिन्त्य मनसा लोकनाथः प्रजापितः ।
चोदयामास तं कृष्णः सभा वै क्रियतामिति ॥ २.१.२१ ॥
Entonces, tras considerarlo en su mente, Kṛṣṇa, señor de los mundos y de las criaturas, le ordenó: 'Que se construya la sala de asamblea.'
2.1.22
यदि त्वं कर्तुकामोऽसि प्रियं शिल्पवतां वर ।
धर्मराजस्य दयितां यादृशीमिह मन्यसे ॥ २.१.२२ ॥
Oh mejor de los artesanos, si deseas construir una sala querida por el rey Dharma, tal como tú la imaginas aquí—
2.1.23
यां क्रियां नानुकुर्युस्ते मानवाः प्रेक्ष्य विष्ठिताः ।
मनुष्यलोके सकले तादृशीं कुरु वै सभाम् ॥ २.१.२३ ॥
Construye en todo el mundo humano una sala tal que los hombres, al verla, no puedan imitar su construcción.
2.1.24
यत्र द्विव्यानभिप्रायान्पश्येम विहितांस्त्वया ।
आसुरान्मानुपांश्चैव तादृशीं कुरु वै सभाम् ॥ २.१.२४ ॥
Construye una sala en la que podamos contemplar los diseños divinos hechos por ti, y también los de los asuras y de los hombres.
2.1.25
प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं सम्प्रहृष्टो मयस्तदा ।
विमानप्रतिमां चक्रे पाण्डवस्य शुभां सभाम् ॥ २.१.२५ ॥
Habiendo aceptado esa petición, Maya, muy complacido, construyó entonces una magnífica sala de asamblea para los Pāṇḍavas, semejante a un vimāna celestial.
2.1.26
ततः कृष्णश्च पार्थश्च धर्मराजे युधिष्ठिरे ।
सर्वमेतत्समावेद्य दर्शयामासतुर्मयम् ॥ २.१.२६ ॥
Entonces Kṛṣṇa y Arjuna, habiendo comunicado todo esto al rey Yudhiṣṭhira, el rey de la justicia, le mostraron a Maya.
2.1.27
तस्मै युधिष्ठिरः पूजां यथार्हमकरोत्तदा ।
स तु तां प्रतिजग्राह मयः सत्कृत्य भारत ॥ २.१.२७ ॥
Yudhiṣṭhira entonces le rindió el honor que correspondía, y Maya, oh Bhārata, lo recibió habiendo sido honrado.
2.1.28
स पूर्वदेवचरितं तदा तत्र विशाम्पते ।
कथयामास दैतेयः पाण्डुपुत्रेषु भारत ॥ २.१.२८ ॥
Allí, oh señor de los pueblos, el Daitya relató entonces a los hijos de Pāṇḍu las hazañas de los dioses de antaño, oh Bhārata.
2.1.29
स कालं कञ्चिदाश्वस्य विश्वकर्मा विचिन्त्य तु ।
सभां प्रचकमे कर्तुं पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ २.१.२९ ॥
Tras descansar algún tiempo y meditar como Viśvakarman, comenzó entonces a construir la sala de asamblea para los magnánimos Pāṇḍavas.
2.1.30
अभिप्रायेण पार्थानां कृष्णस्य च महात्मनः ।
पुण्येऽहनि महातेजाः कृतकौतुकमङ्गलः ॥ २.१.३० ॥
Por deseo de los Pārtha y del magnánimo Kṛṣṇa, en un día auspicioso, el de gran esplendor realizó los ritos auspiciosos.
2.1.31
तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठान्पायसेन सहस्रशः ।
धनं बहुविधं दत्त्वा तेभ्य एव च वीर्यवान्
सर्वर्तुगुणसम्पन्नां दिव्यरूपां मनोरमाम्। ॥ २.१.३१ ॥
Tras haber satisfecho con arroz con leche a miles de los mejores de los dos veces nacidos, y tras haberles dado riquezas de muchas clases, el poderoso hizo construir una sala de asamblea dotada de las cualidades de todas las estaciones, de forma divina y deleitosa para la mente.
2.1.32
दशकिष्कुसहस्रां तां मापयामास सर्वतः ॥ २.१.३२ ॥
Hizo que se midiera por todos lados hasta una extensión de diez mil kiṣkus.