Mahābhārata · Adhyāya 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं चैवततो जयमुदीरयेत् ॥ २.१.१ ॥
Tendo reverenciado Nārāyaṇa, e Nara, o melhor dos homens, e também a deusa Sarasvatī, deve-se então proclamar a vitória.
2.1.2
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो मोचयित्वा मयं तदा ।
किं चकार महातेजास्तन्मे ब्रूहि द्विजोत्तम ॥ २.१.२ ॥
O que fez então Arjuna, o melhor dos vencedores, depois de libertar Maya? Diga-me isso, ó melhor dos nascidos duas vezes.
2.1.3
शृणु राजन्नवहितश्चरितं पूर्वकस्य ते ।
मोक्षयित्वा मयं तत्र पार्थः शस्त्रभृतां वरः ॥ २.१.३ ॥
Ouve com atenção, ó rei, o feito do teu antepassado, onde Pārtha, o melhor dos portadores de armas, libertou Maya.
2.1.4
गाण्डिवं कार्मुकश्रेष्ठं तूणी चाक्षयसायकौ ।
दिव्यान्यस्त्राणि राजेन्द्र दुर्लभानि नृपैर्भुवि ॥ २.१.४ ॥
O Gāṇḍīva, o melhor dos arcos, e duas aljavas com flechas inesgotáveis; ó senhor dos reis, armas divinas raras entre os reis da terra.
2.1.5
रथध्वजपताकाश्च श्वेताश्वांश्च स वीर्यवान् ।
एतानि पावकात्प्राप्य मुदा परमया युतः।
तस्थौ पार्थो महावीर्यस्तदा सह मयेन सः ॥ २.१.५ ॥
As bandeiras e flâmulas do carro e os cavalos brancos — tendo recebido estes do fogo, o poderoso Pārtha, cheio de suprema alegria, o grande herói, então ficou ali junto com Maya.
2.1.6
ततोऽब्रवीन्मयः पार्थं वासुदेवस्य सन्निधौ ।
पाण्डवेन परित्रातस्तत्कृतं प्रत्यनुस्मरन् ॥ २.१.६ ॥
Então Maya falou a Pārtha na presença de Vāsudeva, resgatado pelo Pāṇḍava e recordando o favor que lhe foi feito.
2.1.7
प्राञ्जलिः श्लक्ष्णया वाचा पूजयित्वा पुनः पुनः ।
अस्माच्च कृष्णात्सङ्क्रुद्धात्पावकाच्च दिधक्षतः ॥ २.१.७ ॥
Com as palmas unidas, honrando-o repetidas vezes com palavras suaves, (disse Maya) de Kṛṣṇa irado e do fogo que desejava queimar-me, tu me salvaste.
2.1.8
त्वया त्रातोऽस्मि कौन्तेय ब्रूहि किं करवाणि ते ।
अहं हि विश्वकर्मा वै असुराणां परन्तप ॥ २.१.८ ॥
Ó filho de Kuntī, tu me salvaste; dize-me o que posso fazer por ti. Pois eu sou Viśvakarman dos asuras, ó abrasador de inimigos.
2.1.9
तस्मात्ते विस्मयं किञ्चित्कुर्यामन्यैः सुदुष्करम् ॥ २.१.९ ॥
Por isso, farei para ti algo que te cause espanto, algo muito difícil para os outros.
2.1.10
एवमुक्तो महावीर्यः पार्थो मायाविदं मयम् ।
ध्यात्वा मुहूर्तं कौन्तेयः प्रहसन्वाक्यमब्रवीत् ॥ २.१.१० ॥
Assim interpelado por Maya, o conhecedor da ilusão, o poderoso Pārtha, filho de Kuntī, refletiu por um momento e, sorrindo, pronunciou estas palavras.
2.1.11
कृतमेव त्वया सर्वं स्वस्ति गच्छ महाऽसुर ।
प्रीतिमान्भव मे नित्यं प्रीतिमन्तो वयं च ते ॥ २.१.११ ॥
Já fizeste tudo. Vai em paz, ó grande asura; sê sempre benevolente para comigo, e nós o somos para contigo.
2.1.12
प्रोपकारादर्थं हि नादास्यामीति मे व्रतम् ।
युक्तमेतत्त्वयि विभो यदात्थ पुरुषर्षभ ॥ २.१.१२ ॥
O meu voto é não aceitar recompensa por fazer o bem aos outros. Ó poderoso, ó touro entre os homens, o que disseste é digno de ti.
2.1.13
प्रीतिपूर्वमहं किञ्चित्कर्तुमिच्छामि तेऽर्जुन ।
अहं हि विश्वकर्मा वै दानवानां महाकविः ॥ २.१.१३ ॥
Por afeição, desejo fazer algo por ti, Arjuna. Pois eu sou Viśvakarmā dos Dānavas, o grande poeta-artífice.
2.1.14
सोऽहं वै त्वत्कृते किञ्चित्कर्तुमिच्छामि पाण्डव ।
दानवानां पुरा पार्थ प्रासादा हि मया कृताः ॥ २.१.१४ ॥
Por isso desejo fazer algo por ti, filho de Pāṇḍu. Outrora, filho de Pṛthā, construí os palácios dos Dānavas.
2.1.15
रम्याणि सुखगर्भाणि भोगाढ्यानि सहस्रशः ।
उद्यानानि च रम्याणि सरांसि विविधानि च ॥ २.१.१५ ॥
Milhares de moradas encantadoras, cheias de prazeres e ricas em deleites; jardins encantadores e lagos de diversos tipos.
2.1.16
विचित्राणि च वस्त्राणि कामगानि रथानि च ।
नगराणि विशालानि साट्टप्राकारवन्ति च ॥ २.१.१६ ॥
Vestes maravilhosas e carros que se movem à vontade; vastas cidades com torres e muralhas.
2.1.17
वाहनानि च मुख्यानि विचित्राणि सहस्रशः ।
बिलानि रमणीयानि सुखयुक्तानि वै भृशम्।
एते कृता मया तस्मादिच्छामि फल्गुन ॥ २.१.१७ ॥
Milhares de veículos excelentes e maravilhosos, e salas subterrâneas, encantadoras e cheias de conforto. Tudo isto fiz eu; por isso, Phalguna, desejo fazer algo por ti.
2.1.18
प्राणकृच्छ्राद्विनिर्मुक्तमात्मानं मन्यसे मया ।
एवं गते न शक्ष्यामि किञ्चित्कारयितुं त्वया ॥ २.१.१८ ॥
Tu consideras-te libertado do perigo de morte por mim. Sendo assim, não poderei fazer-te realizar nada.
2.1.19
न चापि तव सङ्कल्पं मोघमिच्छामि दानव ।
कृष्णस्य क्रियतां किञ्चित्तथा प्रतिकृतं मयि ॥ २.१.१९ ॥
Ó Dānava, não desejo que a tua intenção seja em vão. Que se faça algo por Kṛṣṇa, e que também me seja retribuído o favor.
2.1.20
चोदितो वासुदेवस्तु मयं प्रति नरर्षभ ।
मुहूर्तमिव सन्दध्यौ किमयं चोद्यतामिति ॥ २.१.२० ॥
Ó touro entre os homens, instigado por Maya, Vāsudeva refletiu por um momento: 'O que devo ordenar que ele faça agora?'
2.1.21
ततो विचिन्त्य मनसा लोकनाथः प्रजापितः ।
चोदयामास तं कृष्णः सभा वै क्रियतामिति ॥ २.१.२१ ॥
Então, tendo considerado em sua mente, Kṛṣṇa, senhor dos mundos e das criaturas, ordenou-lhe: 'Que se construa o salão da assembleia.'
2.1.22
यदि त्वं कर्तुकामोऽसि प्रियं शिल्पवतां वर ।
धर्मराजस्य दयितां यादृशीमिह मन्यसे ॥ २.१.२२ ॥
Ó melhor dos artífices, se desejas construir um salão caro ao rei Dharma, tal como pensas aqui—
2.1.23
यां क्रियां नानुकुर्युस्ते मानवाः प्रेक्ष्य विष्ठिताः ।
मनुष्यलोके सकले तादृशीं कुरु वै सभाम् ॥ २.१.२३ ॥
Constrói no mundo inteiro dos homens um salão tal que os homens, ao vê-lo, não possam imitar sua construção.
2.1.24
यत्र द्विव्यानभिप्रायान्पश्येम विहितांस्त्वया ।
आसुरान्मानुपांश्चैव तादृशीं कुरु वै सभाम् ॥ २.१.२४ ॥
Constrói um salão onde possamos contemplar os desenhos divinos feitos por ti, e também os dos asuras e dos homens.
2.1.25
प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं सम्प्रहृष्टो मयस्तदा ।
विमानप्रतिमां चक्रे पाण्डवस्य शुभां सभाम् ॥ २.१.२५ ॥
Tendo aceito aquele pedido, Maya, muito satisfeito, construiu então um salão de assembleia magnífico para os Pāṇḍava, semelhante a um vimāna celeste.
2.1.26
ततः कृष्णश्च पार्थश्च धर्मराजे युधिष्ठिरे ।
सर्वमेतत्समावेद्य दर्शयामासतुर्मयम् ॥ २.१.२६ ॥
Então Kṛṣṇa e Arjuna, tendo relatado tudo isto ao rei Yudhiṣṭhira, o rei do dharma, mostraram-lhe Maya.
2.1.27
तस्मै युधिष्ठिरः पूजां यथार्हमकरोत्तदा ।
स तु तां प्रतिजग्राह मयः सत्कृत्य भारत ॥ २.१.२७ ॥
Yudhiṣṭhira então lhe prestou a honra devida, e Maya, ó Bhārata, recebeu essa honra com respeito.
2.1.28
स पूर्वदेवचरितं तदा तत्र विशाम्पते ।
कथयामास दैतेयः पाण्डुपुत्रेषु भारत ॥ २.१.२८ ॥
Ali, ó senhor dos povos, o Daitya contou aos filhos de Pāṇḍu os feitos dos deuses antigos, ó Bhārata.
2.1.29
स कालं कञ्चिदाश्वस्य विश्वकर्मा विचिन्त्य तु ।
सभां प्रचकमे कर्तुं पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ २.१.२९ ॥
Tendo descansado algum tempo e meditado como Viśvakarman, começou então a construir o salão de assembleia para os magnânimos Pāṇḍava.
2.1.30
अभिप्रायेण पार्थानां कृष्णस्य च महात्मनः ।
पुण्येऽहनि महातेजाः कृतकौतुकमङ्गलः ॥ २.१.३० ॥
Por desejo dos Pārtha e do magnânimo Kṛṣṇa, num dia auspicioso, aquele de grande esplendor realizou os ritos auspiciosos.
2.1.31
तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठान्पायसेन सहस्रशः ।
धनं बहुविधं दत्त्वा तेभ्य एव च वीर्यवान्
सर्वर्तुगुणसम्पन्नां दिव्यरूपां मनोरमाम्। ॥ २.१.३१ ॥
Tendo saciado milhares dos melhores dos duas vezes nascidos com arroz doce, e tendo-lhes dado riquezas de muitos tipos, o poderoso mandou construir um salão de assembleia dotado das qualidades de todas as estações, divino na forma e agradável à mente.
2.1.32
दशकिष्कुसहस्रां तां मापयामास सर्वतः ॥ २.१.३२ ॥
Mandou medi-la por todos os lados, numa extensão de dez mil kiṣkus.