Mahābhārata · Adhyāya 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं चैवततो जयमुदीरयेत् ॥ २.१.१ ॥
Nachdem man Nārāyaṇa und Nara, den Besten unter den Menschen, sowie der Göttin Sarasvatī ehrerbietig gegrüßt hat, soll man dann den Sieg verkünden.
2.1.2
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो मोचयित्वा मयं तदा ।
किं चकार महातेजास्तन्मे ब्रूहि द्विजोत्तम ॥ २.१.२ ॥
Was tat Arjuna, der Beste unter den Siegern, da er Maya befreit hatte? Sag mir das, o Bester der Zweimalgeborenen.
2.1.3
शृणु राजन्नवहितश्चरितं पूर्वकस्य ते ।
मोक्षयित्वा मयं तत्र पार्थः शस्त्रभृतां वरः ॥ २.१.३ ॥
Höre aufmerksam, o König, die Tat deines Ahnen, wo Pārtha, der Beste unter den Waffenträgern, Maya befreite.
2.1.4
गाण्डिवं कार्मुकश्रेष्ठं तूणी चाक्षयसायकौ ।
दिव्यान्यस्त्राणि राजेन्द्र दुर्लभानि नृपैर्भुवि ॥ २.१.४ ॥
Der Gāṇḍīva, der beste der Bögen, und zwei Köcher mit unerschöpflichen Pfeilen; o Herr der Könige, göttliche Waffen, unter den Königen der Erde selten.
2.1.5
रथध्वजपताकाश्च श्वेताश्वांश्च स वीर्यवान् ।
एतानि पावकात्प्राप्य मुदा परमया युतः।
तस्थौ पार्थो महावीर्यस्तदा सह मयेन सः ॥ २.१.५ ॥
Die Banner und Wimpel des Streitwagens und die weißen Pferde — nachdem er diese vom Feuer erhalten hatte, stand der mächtige Pārtha, erfüllt von höchster Freude, der große Held, da mit Maya zusammen.
2.1.6
ततोऽब्रवीन्मयः पार्थं वासुदेवस्य सन्निधौ ।
पाण्डवेन परित्रातस्तत्कृतं प्रत्यनुस्मरन् ॥ २.१.६ ॥
Da sprach Maya in Gegenwart Vāsudevas zu Pārtha, von dem Pāṇḍava gerettet und der Wohltat eingedenk, die ihm erwiesen worden war.
2.1.7
प्राञ्जलिः श्लक्ष्णया वाचा पूजयित्वा पुनः पुनः ।
अस्माच्च कृष्णात्सङ्क्रुद्धात्पावकाच्च दिधक्षतः ॥ २.१.७ ॥
Mit gefalteten Händen, ihn immer wieder mit sanften Worten ehrend, (sprach Maya): Vor diesem zornigen Kṛṣṇa und vor dem Feuer, das mich verbrennen wollte, hast du mich gerettet.
2.1.8
त्वया त्रातोऽस्मि कौन्तेय ब्रूहि किं करवाणि ते ।
अहं हि विश्वकर्मा वै असुराणां परन्तप ॥ २.१.८ ॥
O Sohn der Kuntī, du hast mich gerettet; sag, was ich für dich tun soll. Denn ich bin Viśvakarman der Asuras, o Versengerr der Feinde.
2.1.9
तस्मात्ते विस्मयं किञ्चित्कुर्यामन्यैः सुदुष्करम् ॥ २.१.९ ॥
Darum werde ich für dich etwas schaffen, das dich in Staunen versetzt, etwas, das für andere sehr schwer zu vollbringen ist.
2.1.10
एवमुक्तो महावीर्यः पार्थो मायाविदं मयम् ।
ध्यात्वा मुहूर्तं कौन्तेयः प्रहसन्वाक्यमब्रवीत् ॥ २.१.१० ॥
So angesprochen von Maya, dem Kenner der Täuschung, überlegte der mächtige Pārtha, Sohn der Kuntī, einen Augenblick und sprach lächelnd diese Worte.
2.1.11
कृतमेव त्वया सर्वं स्वस्ति गच्छ महाऽसुर ।
प्रीतिमान्भव मे नित्यं प्रीतिमन्तो वयं च ते ॥ २.१.११ ॥
Du hast schon alles getan. Geh in Frieden, o großer Asura; sei mir stets wohlgesinnt, und wir sind dir wohlgesinnt.
2.1.12
प्रोपकारादर्थं हि नादास्यामीति मे व्रतम् ।
युक्तमेतत्त्वयि विभो यदात्थ पुरुषर्षभ ॥ २.१.१२ ॥
Mein Gelübde ist, für gute Taten an anderen keinen Lohn anzunehmen. O Mächtiger, o Stier unter den Männern, was du gesagt hast, ist deiner würdig.
2.1.13
प्रीतिपूर्वमहं किञ्चित्कर्तुमिच्छामि तेऽर्जुन ।
अहं हि विश्वकर्मा वै दानवानां महाकविः ॥ २.१.१३ ॥
Aus Zuneigung möchte ich etwas für dich tun, Arjuna. Denn ich bin Viśvakarmā der Dānavas, der große Dichter-Handwerker.
2.1.14
सोऽहं वै त्वत्कृते किञ्चित्कर्तुमिच्छामि पाण्डव ।
दानवानां पुरा पार्थ प्रासादा हि मया कृताः ॥ २.१.१४ ॥
Darum möchte ich etwas für dich tun, Sohn des Pāṇḍu. Einst, Sohn der Pṛthā, habe ich die Paläste der Dānavas erbaut.
2.1.15
रम्याणि सुखगर्भाणि भोगाढ्यानि सहस्रशः ।
उद्यानानि च रम्याणि सरांसि विविधानि च ॥ २.१.१५ ॥
Tausende liebliche Wohnstätten, voller Freuden und reich an Genüssen; liebliche Gärten und Seen vielfältiger Art.
2.1.16
विचित्राणि च वस्त्राणि कामगानि रथानि च ।
नगराणि विशालानि साट्टप्राकारवन्ति च ॥ २.१.१६ ॥
Wundersame Gewänder und Wagen, die nach Belieben fahren; weite Städte mit Türmen und Wällen.
2.1.17
वाहनानि च मुख्यानि विचित्राणि सहस्रशः ।
बिलानि रमणीयानि सुखयुक्तानि वै भृशम्।
एते कृता मया तस्मादिच्छामि फल्गुन ॥ २.१.१७ ॥
Tausende vorzügliche, wundersame Fahrzeuge und unterirdische Hallen, lieblich und höchst komfortabel. All dies habe ich gemacht; darum, Phalguna, möchte ich etwas für dich tun.
2.1.18
प्राणकृच्छ्राद्विनिर्मुक्तमात्मानं मन्यसे मया ।
एवं गते न शक्ष्यामि किञ्चित्कारयितुं त्वया ॥ २.१.१८ ॥
Du hältst dich durch mich aus Lebensgefahr befreit. Unter diesen Umständen werde ich dich nichts tun lassen können.
2.1.19
न चापि तव सङ्कल्पं मोघमिच्छामि दानव ।
कृष्णस्य क्रियतां किञ्चित्तथा प्रतिकृतं मयि ॥ २.१.१९ ॥
O Dānava, ich wünsche nicht, dass dein Vorsatz vergeblich sei. Es werde etwas für Kṛṣṇa getan, und ebenso möge mir eine Gegengabe der Gunst erwiesen werden.
2.1.20
चोदितो वासुदेवस्तु मयं प्रति नरर्षभ ।
मुहूर्तमिव सन्दध्यौ किमयं चोद्यतामिति ॥ २.१.२० ॥
O Stier unter den Menschen, von Maya angestachelt, sann Vāsudeva einen Augenblick nach: »Was soll man ihm nun zu tun befehlen?«
2.1.21
ततो विचिन्त्य मनसा लोकनाथः प्रजापितः ।
चोदयामास तं कृष्णः सभा वै क्रियतामिति ॥ २.१.२१ ॥
Da sann Kṛṣṇa, der Herr der Welten und der Geschöpfe, in seinem Geist nach und befahl ihm: »Die Versammlungshalle möge errichtet werden.«
2.1.22
यदि त्वं कर्तुकामोऽसि प्रियं शिल्पवतां वर ।
धर्मराजस्य दयितां यादृशीमिह मन्यसे ॥ २.१.२२ ॥
O Bester der Handwerker, wenn du eine dem König Dharma liebe Halle errichten willst, wie du sie hier für richtig hältst—
2.1.23
यां क्रियां नानुकुर्युस्ते मानवाः प्रेक्ष्य विष्ठिताः ।
मनुष्यलोके सकले तादृशीं कुरु वै सभाम् ॥ २.१.२३ ॥
Errichte in der ganzen Menschenwelt eine Halle, die die Menschen, wenn sie sie sehen, nicht nachzuahmen vermögen.
2.1.24
यत्र द्विव्यानभिप्रायान्पश्येम विहितांस्त्वया ।
आसुरान्मानुपांश्चैव तादृशीं कुरु वै सभाम् ॥ २.१.२४ ॥
Errichte eine Halle, in der wir die von dir geschaffenen göttlichen Entwürfe sehen können, ebenso die der Asuras und der Menschen.
2.1.25
प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं सम्प्रहृष्टो मयस्तदा ।
विमानप्रतिमां चक्रे पाण्डवस्य शुभां सभाम् ॥ २.१.२५ ॥
Nachdem er jene Bitte angenommen hatte, erfreut, errichtete Maya damals eine prächtige Versammlungshalle für die Pāṇḍava, einem himmlischen Vimāna gleich.
2.1.26
ततः कृष्णश्च पार्थश्च धर्मराजे युधिष्ठिरे ।
सर्वमेतत्समावेद्य दर्शयामासतुर्मयम् ॥ २.१.२६ ॥
Dann zeigten Kṛṣṇa und Arjuna, nachdem sie dies alles dem König Yudhiṣṭhira, dem Dharma-König, berichtet hatten, ihm Maya.
2.1.27
तस्मै युधिष्ठिरः पूजां यथार्हमकरोत्तदा ।
स तु तां प्रतिजग्राह मयः सत्कृत्य भारत ॥ २.१.२७ ॥
Yudhiṣṭhira erwies ihm damals die gebührende Ehre, und Maya, o Bhārata, nahm diese Ehrung ehrerbietig an.
2.1.28
स पूर्वदेवचरितं तदा तत्र विशाम्पते ।
कथयामास दैतेयः पाण्डुपुत्रेषु भारत ॥ २.१.२८ ॥
Dort erzählte der Daitya den Söhnen Pāṇḍus, o Herr der Völker, die Taten der Götter der Vorzeit, o Bhārata.
2.1.29
स कालं कञ्चिदाश्वस्य विश्वकर्मा विचिन्त्य तु ।
सभां प्रचकमे कर्तुं पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ २.१.२९ ॥
Nachdem er eine Weile geruht und wie Viśvakarman nachgedacht hatte, begann er, die Versammlungshalle für die großmütigen Pāṇḍava zu bauen.
2.1.30
अभिप्रायेण पार्थानां कृष्णस्य च महात्मनः ।
पुण्येऽहनि महातेजाः कृतकौतुकमङ्गलः ॥ २.१.३० ॥
Auf den Wunsch der Pārtha und des großmütigen Kṛṣṇa vollzog er an einem glückverheißenden Tag, der von großem Glanz war, die heiligen Riten.
2.1.31
तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठान्पायसेन सहस्रशः ।
धनं बहुविधं दत्त्वा तेभ्य एव च वीर्यवान्
सर्वर्तुगुणसम्पन्नां दिव्यरूपां मनोरमाम्। ॥ २.१.३१ ॥
Nachdem er Tausende der Besten unter den Zweimalgeborenen mit Milchreis gesättigt und ihnen selbst vielerlei Reichtum gegeben hatte, ließ der Mächtige eine Versammlungshalle errichten, mit den Eigenschaften aller Jahreszeiten ausgestattet, göttlich in der Gestalt und erfreulich für den Geist.
2.1.32
दशकिष्कुसहस्रां तां मापयामास सर्वतः ॥ २.१.३२ ॥
Er ließ sie ringsum auf eine Ausdehnung von zehntausend Kiṣkus ausmessen.