ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 2.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.12.1
प्रायशो राजलोकस्ते कथितो वदतां वर ।
वैवस्वतसभायां तु यथा वदसि मे प्रभो ॥ २.१२.१ ॥
ହେ ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣ ମୋତେ ପ୍ରାୟତଃ ରାଜଲୋକ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ହେ ପ୍ରଭୋ, ବୈବସ୍ୱତଙ୍କ ସଭା ବିଷୟରେ ଆପଣ ଯେପରି କହୁଛନ୍ତି, ସେପରି ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
2.12.2
वरुणस्य सभायां तु नागास्ते कथिता विभो ।
दैत्येन्द्राश्चापि भूयिष्ठाः सरितः सागरास्तथा ॥ २.१२.२ ॥
ହେ ବିଭୋ, ବରୁଣଙ୍କ ସଭାରେ ଆପଣ ନାଗମାନଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି; ଦୈତ୍ୟରାଜମାନେ ଅଧିକ, ନଦୀ ଓ ସାଗରମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
2.12.3
तथा धनपतेर्यक्षा गुह्यका राक्षसास्तथा ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव भगवांश्च वृषध्वजः ॥ २.१२.३ ॥
ସେହିପରି ଧନପତିଙ୍କ ଯକ୍ଷ, ଗୁହ୍ୟକ, ରାକ୍ଷସମାନେ; ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଭଗବାନ ବୃଷଧ୍ୱଜ (ଶିବ) ମଧ୍ୟ।
2.12.4
पितामहसभायां तु कथितास्ते महर्षभः ।
सर्वे देवनिकायाश्च सर्वशास्त्राणि वैव ह ॥ २.१२.४ ॥
ହେ ମହର୍ଷଭ, ପିତାମହଙ୍କ ସଭାରେ ଆପଣ ସମସ୍ତ ଦେବବର୍ଗ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।
2.12.5
शक्रस्य तु सभायां तु देवाः सङ्कीर्तिता मुने ।
उद्देशतश्च गन्धर्वा विविधाश्च महर्षयः ॥ २.१२.५ ॥
ହେ ମୁନି, ଶକ୍ରଙ୍କ ସଭାରେ ଦେବଗଣଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ହୋଇଥିଲା; ସଂକ୍ଷେପରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ବିବିଧ ମହର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ।
2.12.6
एक एव तु राजर्षिर्हरिश्चन्द्रो महामुने ।
कथितस्ते सभायां वै देवेन्द्रस्य महात्मनः ॥ २.१२.६ ॥
ହେ ମହାମୁନି, କେବଳ ଜଣେ ରାଜର୍ଷି ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମହାତ୍ମା ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭାରେ ଆପଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।
2.12.7
किं कर्म तेनाचरितं तपो वा नियतव्रत ।
येनासौ सह शक्रेण स्पर्धदे सुमहायशाः ॥ २.१२.७ ॥
ହେ ନିୟତବ୍ରତ, ସେ କେଉଁ କର୍ମ କରିଥିଲେ କିମ୍ବା କେଉଁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ସେହି ମହାଯଶସ୍ୱୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରିଥିଲେ?
2.12.8
पितृलोकगतश्चैव त्वया विप्र पिता मम ।
दृष्टः पाण्डुर्महाभागः कथं वाऽपि समागतः ॥ २.१२.८ ॥
ହେ ବିପ୍ର, ପିତୃଲୋକକୁ ଯାଇଥିବା ମୋ ପିତା ମହାଭାଗ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଆପଣ ଦେଖିଛନ୍ତି କି? ସେ କିପରି ମିଳିଲେ?
2.12.9
किमुक्तवांश्च भगवंस्तन्ममाचक्ष्व सुव्रत ।
त्वत्तः श्रोतुं सर्वमिदं परं कौतूहलं हि मे ॥ २.१२.९ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ସେ କ'ଣ କହିଥିଲେ? ହେ ସୁବ୍ରତ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଏ ସମସ୍ତ ଶୁଣିବାକୁ ମୋର ବହୁତ କୌତୂହଳ।
2.12.10
यन्मां पृच्छसि राजेन्द्र हरिश्चन्द्रं प्रति प्रभो ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं तस्य धीमतः ॥ २.१२.१० ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ହେ ପ୍ରଭୋ, ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆପଣ ମୋତେ ଯାହା ପଚାରୁଛନ୍ତି, ସେଇ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହିବି।
2.12.11
इक्ष्वाकूणां कुले जातस्त्रिशङ्कुर्नाम पार्थिवः ।
अयोध्याधिपतिर्वीरो विश्वामित्रेण संस्थितः ॥ २.१२.११ ॥
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶରେ ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ନାମକ ରାଜା ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଅଯୋଧ୍ୟାର ଅଧିପତି ସେହି ବୀରଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ।
2.12.12
तस्य सत्यवती नाम पत्नी केकयवंशजा ।
तस्यां गर्भः समभवद्धर्मेण कुरुनन्दन ॥ २.१२.१२ ॥
ତାଙ୍କର ସତ୍ୟବତୀ ନାମରେ କେକୟ ବଂଶଜାତ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ। ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ତାଙ୍କଠାରେ ଧର୍ମଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
2.12.13
सा च काले महाभागा राजन्मासं प्रविश्य च ।
कुमारं जनयामास हरिश्चन्द्रमकल्मषम्।
स वै राजा हरिश्चन्द्रस्त्रैशङ्कव इति स्मृतः ॥ २.१२.१३ ॥
ଯଥାକାଳେ, ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ମହାଭାଗା ମାସ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଏକ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ତାଙ୍କ ନାମ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର। ସେହି ରାଜା ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ତ୍ରୈଶଙ୍କବ ନାମରେ ସ୍ମୃତ।
2.12.14
स राजा बलवानासीत्सम्राट् सर्वमहीक्षिताम् ।
तस्य सर्वे महीपालाः शासनावनताः स्थिताः ॥ २.१२.१४ ॥
ସେହି ରାଜା ବଳବାନ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଭୂପାଳଙ୍କର ସମ୍ରାଟ। ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ରାଜା ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଆଗରେ ନତମସ୍ତକ ହୋଇ ଠିଆ ହେଉଥିଲେ।
2.12.15
तेनैकं रथमास्थाय जैत्रं हेमविभूषितम् ।
शस्त्रप्रतापेन जिता द्वीपाः सप्त जनेश्वर ॥ २.१२.१५ ॥
ସେ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଏକ ବିଜୟ-ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ହୋଇ, ଶସ୍ତ୍ର-ପ୍ରତାପରେ ସାତ ଦ୍ୱୀପ ଜିତିଲେ, ହେ ଜନେଶ୍ୱର।
2.12.16
स निर्जित्य महीं कृत्स्नां सशैलवनकाननाम् ।
आजहार महाराज राजसूयं महाक्रतुम् ॥ २.१२.१६ ॥
ସେ ପର୍ବତ, ବନ ଓ ଉପବନ ସହିତ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଜିତି, ହେ ମହାରାଜ, ରାଜସୂୟ ନାମକ ମହାଯଜ୍ଞ କଲେ।
2.12.17
तस्य सर्वे महीपाला धनान्याजह्रुराज्ञया ।
द्विजानां परिवेष्टारस्तस्मिन्यज्ञे च तेऽभवन् ॥ २.१२.१७ ॥
ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ରାଜା ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ଧନ ଆଣିଲେ; ସେହି ଯଜ୍ଞରେ ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ପରିବେଷଣ କରିବାରେ ଲାଗିଲେ।
2.12.18
समाप्तयज्ञो विधिवद्धरिश्चन्द्रः प्रतापवान् ।
अभिषिक्तश्च शुशुभे साम्राज्येन नराधिपः ॥ २.१२.१८ ॥
ବିଧିପୂର୍ବକ ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତ କରି ପ୍ରତାପୀ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର, ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଅଭିଷେକରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ ନରାଧିପ ରୂପେ ଶୋଭିଲେ।
2.12.19
राजसूयेऽभिषिक्तश्च समाप्तवरदक्षिणे ॥ २.१२.१९ ॥
ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦକ୍ଷିଣା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି।
2.12.20
प्रादाच्च द्रविणं प्रीत्या याचकानां नरेश्वरः ।
यथोक्तवन्तस्ते तस्मिंस्ततः पञ्चगुणाधिकम् ॥ २.१२.२० ॥
ନରେଶ୍ୱର ପ୍ରୀତିରେ ଯାଚକମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦେଲେ; ସେମାନେ ଯାହା ମାଗିଥିଲେ ତାହାଠାରୁ ପାଞ୍ଚଗୁଣ ଅଧିକ।
2.12.21
अतर्पयच्च विविधैर्वसुभिर्ब्राह्मणांस्तदा ।
प्रसर्पकाले सम्प्राप्ते नानादिग्भ्यः समागतान् ॥ २.१२.२१ ॥
ତେବେ ସେ ବିବିଧ ଧନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ; ଉତ୍ସବ ଶେଷ ହେବା ସମୟରେ ନାନା ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
2.12.22
भक्ष्यभोज्यैश्च विविधैर्यथाकामपुरस्कृतैः ।
रत्नौघतर्पितैस्तुष्टैर्द्विजैश्च समुदाहृतम्।
तेजस्वी च यशस्वी च नृपेभ्योऽभ्यधिकोऽभवत् । ॥ २.१२.२२ ॥
ବିବିଧ ଭକ୍ଷ୍ୟ-ଭୋଜ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ରତ୍ନରାଶିରେ ତୃପ୍ତ ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଦ୍ୱିଜମାନେ (ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା) କଲେ; ସେ ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଯଶସ୍ୱୀ ହୋଇ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ।
2.12.23
एतस्मात्कारणाद्राजन्हरिश्चन्द्रो विराजते ।
तेभ्यो राजसहस्रेभ्यस्तद्विद्वि भरतर्षभ ॥ २.१२.२३ ॥
ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ରାଜନ୍, ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ହଜାର ହଜାର ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଶୋଭା ପାଆନ୍ତି; ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ଜାଣ।
2.12.24
समाप्य च हरिश्चन्द्रो महायज्ञं प्रतापवान् ।
अभिषिक्तश्च शुशुभे साम्राज्येन नराधिप ॥ २.१२.२४ ॥
ମହାଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତ କରି, ପ୍ରତାପୀ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର, ହେ ନରାଧିପ, ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ ଶୋଭିଲେ।
2.12.25
ये चान्ये च महीपाला राजसूयं महाक्रतुम् ।
यजन्ते ते सहेन्द्रेण मोदन्ते भरतर्षभ। ॥ २.१२.२५ ॥
ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ମହାନ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
2.12.26
ये चापि नि नं प्राप्ताः सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
ते तत्सदनम् ताद्य मोन्दते भरतर्षभ ॥ २.१२.२६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପଛକୁ ନ ହଟି ବୀରଗତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
2.12.27
तपसा ये च तीव्रेण त्यजन्तीह कलेवरम् ।
ते तत्स्थानं समासाद्य श्रीमन्तो भान्ति नित्यशः ॥ २.१२.२७ ॥
ଯେଉଁମାନେ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ସ୍ଥାନ ପାଇ ସର୍ବଦା ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ଚମକନ୍ତି।
2.12.28
पिता च त्वाऽऽह कौन्तेय पाण्डुः कौरवनन्दन ।
हरिश्चन्द्रे श्रियं दृष्ट्वा नृपतौ जातविस्मयः ॥ २.१२.२८ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, କୌରବଙ୍କ ଆନନ୍ଦ, ତୁମ ପିତା ପାଣ୍ଡୁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କହିଥିଲେ; ରାଜା ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶ୍ରୀ ଦେଖି ସେ ବିସ୍ମିତ ହୋଇଥିଲେ।
2.12.29
विज्ञाय मानुषं लोकमायान्तं मां नराधिप ।
प्रोवाच प्रणतो भूत्वा वदेथास्त्वं युधिष्ठिरम् ॥ २.१२.२९ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟଲୋକକୁ ଆସୁଛି ଜାଣି ସେ ନମ୍ରତାରେ କହିଲେ: 'ତୁମେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିବ।'
2.12.30
समर्थोऽसि महीं जेतुं भ्रातरस्ते स्थिता वशे ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठमहारस्वेति भारत ॥ २.१२.३० ॥
ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଜୟ କରିବାରେ ସମର୍ଥ; ତୁମ ଭାଇମାନେ ତୁମ ବଶରେ ଅଛନ୍ତି। ହେ ଭାରତ, ଯଜ୍ଞଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜସୂୟ କର, ଏହା (କୁହ)।
2.12.31
त्वयीष्टवति पुत्रेऽहं हरिश्चन्द्रवदाशु वै ।
मोदिष्ये बहुलाः शश्वत्समाः शक्रस्य संसदि ॥ २.१२.३१ ॥
ତୁମ ପୁତ୍ର ଯଜ୍ଞ କଲେ, ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭାରେ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ସଦା ଆନନ୍ଦିତ ହେବି।
2.12.32
एवं भवतु वक्ष्येऽहं तव पुत्रं नराधिपम् ।
भूलोकं यदि गच्छेयमिति पाण्डुमथाब्रुवम् ॥ २.१२.३२ ॥
ସେହିପରି ହେଉ। ମୁଁ ଭୂଲୋକକୁ ଗଲେ ତୁମ ପୁତ୍ର ସେହି ନରାଧିପଙ୍କୁ କହିବି — ଏହା ମୁଁ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ କହିଲି।
2.12.33
तस्य त्वं पुरुषव्याघ्र सङ्कल्पं कुरु पाण्डव ।
गन्तासित्वं महेन्द्रस्य पूर्वैः सह सलोकताम् ॥ २.१२.३३ ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ପାଣ୍ଡବ, ତାହା ପାଇଁ ସଙ୍କଳ୍ପ କର। ତୁମେ ତୁମ ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ସହିତ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯିବ।
2.12.34
बहुविघ्नश्च नृपते क्रतुरेष स्मृतो महान् ।
छिद्राण्यस्य वाञ्छन्ति यज्ञघ्ना ब्रह्मराक्षसाः ॥ २.१२.३४ ॥
ହେ ନୃପତି, ଏହି ମହାନ ଯଜ୍ଞ ବହୁ ବିଘ୍ନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ସ୍ମୃତ। ଯଜ୍ଞନାଶକ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନେ ଏଥିରେ ଛିଦ୍ର ଖୋଜିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
2.12.35
युद्धं च क्षत्रशमनं पृथिवीक्षयकारणम् ।
किञ्चिदेव निमित्तं च भवत्यत्र क्षयावहम् ॥ २.१२.३५ ॥
ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ବିନାଶ ଓ ପୃଥିବୀର କ୍ଷୟର କାରଣ। ଏଥିରେ ସାମାନ୍ୟ ନିମିତ୍ତ ମଧ୍ୟ ବିନାଶ ଆଣେ।
2.12.36
एतत्सञ्चिन्त्य राजेन्द्र यत्क्षमं तत्समाचर ।
अप्रमत्तोत्थितो नित्यं चातुर्वर्ण्यस्य रक्षणे ॥ २.१२.३६ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏହା ଭଲ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି ଯାହା ଉଚିତ ତାହା କର। ସଦା ସାବଧାନ ଓ ଜାଗ୍ରତ ରହି ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ରକ୍ଷାରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୁଅ।
2.12.37
भव एधस्व मोदस्व धनैस्तर्पय च द्विजान् ।
एतत्ते विस्तरेणोक्तं यन्मां त्वं परिपृच्छसि।
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि दाशार्हनगरीं प्रति ॥ २.१२.३७ ॥
ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଅ, ବଢ଼ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ରୁହ; ଧନ ଦ୍ଵାରା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କର। ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ତାହା ମୁଁ ବିସ୍ତାରରେ କହିଛି। ଏବେ ତୁମଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ଦାଶାର୍ହଙ୍କ ନଗରୀ ଆଡ଼କୁ ଯିବି।
2.12.38
एवमाख्याय पार्थेभ्यो नारदो जनमेजय ।
जगाम तैर्वृतो राजन्नृषिभिर्यैः समागतः ॥ २.१२.३८ ॥
ଏହିପରି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ କହି, ହେ ଜନମେଜୟ, ନାରଦ ଚାଲିଗଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଘେରି ସେ ଗଲେ।
2.12.39
गते तु नारदे पार्थो भ्रातृभिः सह कौरवः ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं चिन्तयामास पार्थिवः ॥ २.१२.३९ ॥
ନାରଦ ଚାଲିଗଲା ପରେ, କୌରବ ପାର୍ଥ (ଯୁଧିଷ୍ଠିର) ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।