ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.20.1
पतितौ हंसडिभिकौ कंसश्च सगणो हतः ।
जरासन्धस्य निधने कालोऽयं समुपागतः ॥ २.२०.१ ॥
ಹಂಸ ಮತ್ತು ಡಿಂಭಕರು ಬಿದ್ದರು; ಕಂಸನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು. ಜರಾಸಂಧನ ನಾಶದ ಕಾಲ ಈಗ ಬಂದಿದೆ.
2.20.2
न शक्योऽसौ रणे जेतुं सर्वैरपि सुरासुरैः ।
प्राणयुद्धेन जेतव्यः स इत्युपलभामहे ॥ २.२०.२ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸುರಾಸುರರೂ ಸೇರಿದರೂ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದು. ಪ್ರಾಣಯುದ್ಧದಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ.
2.20.3
मयि नीतिर्बलं भीमे रक्षिता चावयोर्जयः ।
मागधं साधयिष्याम इष्टिं त्रय इवाग्नयः ॥ २.२०.३ ॥
ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೀತಿ, ಭೀಮನಲ್ಲಿ ಬಲ; ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಜಯವಿದೆ. ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವಂತೆ ನಾವು ಮಾಗಧನನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ.
2.20.4
त्रिभिरासादितोऽस्माभिर्विजने स नराधिपः ।
न सन्देहो यथा युद्धमेकेनाप्युपयास्यति ॥ २.२०.४ ॥
ನಾವು ಮೂವರು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಒಬ್ಬನೊಂದಿಗಾದರೂ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
2.20.5
अवमानाच्च लोभाच्च बाहुवीर्याच्च दर्पितः ।
भीमसेनेन युद्धाय ध्रुवमप्युपयास्यति ॥ २.२०.५ ॥
ಅವಮಾನದಿಂದಲೂ, ಲೋಭದಿಂದಲೂ, ತನ್ನ ಬಾಹುಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದಲೂ ಉಬ್ಬಿದವನಾಗಿ, ಅವನು ಭೀಮಸೇನನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬರುತ್ತಾನೆ.
2.20.6
अलं तस्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
लोकस्य समुदीर्णस्य निधनायान्तको यथा ॥ २.२०.६ ॥
ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮಹಾಬಾಹು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮಸೇನನೇ ಸಾಕು; ಎದ್ದುನಿಂತ ಲೋಕದ ನಾಶಕ್ಕೆ ಯಮನು ಸಾಕಾಗುವಂತೆ.
2.20.7
यदि भीमबलं वेत्सि यदि ते प्रत्ययो मयि ।
भीमसेनार्जुनौ शीघ्रं न्यासभूतौ प्रयच्छ मे ॥ २.२०.७ ॥
ನೀನು ಭೀಮನ ಬಲವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದರೆ, ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಠೇವಣಿಯಾಗಿ ನನಗೆ ಕೊಡು.
2.20.8
एवमुक्तो भगवता प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
भीमार्जुनौ समालोक्य सम्प्रहृष्टमुखौ स्थितौ ॥ २.२०.८ ॥
ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು; ಸಂತೋಷದ ಮುಖದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದ ಭೀಮಾರ್ಜುನರನ್ನು ನೋಡಿದನು.
2.20.9
अच्युताच्युत मामैवं व्याहरामित्रकर्शन ।
पाण्डवानां भवान्नाथो भवन्तं चाश्रिता वयम् ॥ २.२०.९ ॥
ಅಚ್ಯುತ, ಅಚ್ಯುತ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಡ. ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ, ನೀನೇ ಪಾಂಡವರ ಒಡೆಯ; ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೇವೆ.
2.20.10
यथा वदसि गोविन्द सर्वं तदुपपद्यते ।
नहि त्वमग्रतस्तेषां येषां लक्ष्मीः पराङ्मुखी ॥ २.२०.१० ॥
ಗೋವಿಂದ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಯಾರಿಂದ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿದಳೋ ಅವರ ಮುಂದೆ ನೀನಿರುವುದಿಲ್ಲ.
2.20.11
येषामभिमुखी लक्ष्मीस्तेषां कृष्ण त्वमग्रतः ।
निहतश्च जरासन्धो मोक्षिताश्च महीक्षितः।
राजसूयश्च मे लब्धो निदेशे त्व तिष्ठतः ॥ २.२०.११ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಯಾರಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅನುಕೂಲಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೋ ಅವರ ಮುಂದೆ ನೀನಿರುತ್ತೀಯ; ಜರಾಸಂಧನು ಹತನಾದನು, ರಾಜರು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡರು, ನಿನ್ನ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಕಾರಣ ನನಗೆ ರಾಜಸೂಯ ಸಿಕ್ಕಿತು.
2.20.12
क्षिप्रमेव यथा त्वेतत्कार्यं समुपपद्यते ।
अप्रमत्तो जगन्नाथ तथा कुरु समुपपद्यते। ॥ २.२०.१२ ॥
ಈ ಕಾರ್ಯ ಬೇಗನೆ ಸಿದ್ಧಿಸುವಂತೆ ಮಾಡು. ಜಗನ್ನಾಥನೇ, ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು, ಇದರಿಂದ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಸಲಿ.
2.20.13
त्रिभिर्भवद्भिर्हि विना नाहं जीवितुमुत्सहे ।
धर्मकामार्थरहितो रोगार्त इव दुःखितः ॥ २.२०.१३ ॥
ನೀವು ಮೂವರಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಬದುಕಲು ಸಾಹಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ನಾನು ರೋಗಪೀಡಿತನಂತೆ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
2.20.14
न शौरिणा विना पार्थो न शौरिः पाण्डवं विना ।
नाजेयोस्त्यनयोऽर्लोके कृष्णयोरिति मे मतिः ॥ २.२०.१४ ॥
ಶೌರಿ ಇಲ್ಲದೆ ಪಾರ್ಥನಿಲ್ಲ, ಪಾಂಡವನಿಲ್ಲದೆ ಶೌರಿಯಿಲ್ಲ; ಈ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರಂತೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
2.20.15
अयं च बलिनां श्रेष्ठः श्रीमानपि वृकोदरः ।
युवाभ्यां सहितो वीर किं न कुर्यान्महायशाः ॥ २.२०.१५ ॥
ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಈ ವೃಕೋದರನು ಕೂಡ, ವೀರನೇ, ನಿಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದರೆ ಏನನ್ನು ಮಾಡಲಾರನು?
2.20.16
सुप्रणीतो बलौघो हि कुरुते कार्यमुत्तमम् ।
अन्धं बलं जडं प्राहुः प्रणेतव्यं विचक्षणैः ॥ २.२०.१६ ॥
ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೇನಾಸಮೂಹವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಉತ್ತಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ; ಕುರುಡೂ ಮಂದವೂ ಆದ ಬಲವನ್ನು ವಿವೇಕಿಗಳು ನಡೆಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
2.20.17
यतो हि निम्नं भवति नयन्ति हि ततो जलम् ।
यतश्छिद्रं ततश्चापि नयन्ते धीवरा जलम् ॥ २.२०.१७ ॥
ತಗ್ಗು ಎಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಜನರು ನೀರನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತಾರೆ; ರಂಧ್ರ ಎಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮೀನುಗಾರರೂ ನೀರನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.
2.20.18
तस्मान्नयविधानज्ञं पुरुषं लोकविश्रुतम् ।
वयमाश्रित्य गोविन्दं यतामः कार्यसिद्धये ॥ २.२०.१८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀತಿವಿಧಾನವನ್ನು ಬಲ್ಲವನೂ ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧನೂ ಆದ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ.
2.20.19
एवं प्रज्ञानयबलं क्रियोपायसमन्वितम् ।
पुरस्कृर्वीत कार्येषु कृष्णकार्यार्थसिद्धये ॥ २.२०.१९ ॥
ಹೀಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ನಯ, ಬಲ, ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದಿಡಬೇಕು.
2.20.20
एवमेव यदुश्रेष्ठ यावत्कार्याथिसिद्धये ।
अर्जुनः कृष्णमन्वेतु भीमोऽन्वेतु धनञ्जयम्।
नयो जयो बलं चैव विक्रमे सिद्धिमेष्यति ॥ २.२०.२० ॥
ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆಯೇ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವವರೆಗೆ ಅರ್ಜುನನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಿ, ಭೀಮನು ಧನಂಜಯನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಿ. ನಯ, ಜಯ, ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುವುದು.
2.20.21
एवमुक्तास्ततः सर्वे भ्रातरो विपुलौजसः ।
वार्ष्णेयः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर्मागधं प्रति ॥ २.२०.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳಿಕ, ವಿಪುಲ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ ಎಲ್ಲ ಸಹೋದರರು, ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರಿಬ್ಬರೂ ಮಾಗಧದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.
2.20.22
वर्चस्विनां ब्राह्मणानां स्नातकानां परिच्छदैः ।
आच्छाद्य सुहृदां वाक्यैर्मनोज्ञैरभिनन्दिताः ॥ २.२०.२२ ॥
ತೇಜಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಸ್ನಾತಕರು ತಮ್ಮ ಪರಿವಾರದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಹಿತೈಷಿಗಳ ಮನೋಹರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅಭಿನಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
2.20.23
माधवः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर्व्रतधारिणः ।
अमर्षादभितप्तानां ज्ञात्यर्थं मुख्यतेजसाम्।
रविसोमाग्निवपुषां दीप्तमासीत्तदा वपुः ॥ २.२०.२३ ॥
ಮಾಧವನು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರಿಬ್ಬರು ವ್ರತಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಹೊರಟರು. ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಬೆಂದವರು, ಬಂಧುಗಳಿಗಾಗಿ, ಮುಖ್ಯ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವರು, ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರ-ಅಗ್ನಿ ಸದೃಶ ದೇಹದವರು; ಆಗ ಅವರ ದೇಹ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.
2.20.24
इतं मेने जरासन्धं दृष्ट्वा भीमपुरोगमौ ।
एककार्यसमुद्यन्तौ कृष्णौ युद्धेऽपराजितौ ॥ २.२०.२४ ॥
ಭೀಮನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು, ಒಂದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಪರಾಜಿತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಜರಾಸಂಧನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿಯಿತೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
2.20.25
ईशौ हितौ महात्मानौ सर्वकार्यप्रवर्तिनौ ।
धर्मकामार्थलोकानां कार्याणां च प्रवर्तकौ ॥ २.२०.२५ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸಮರ್ಥರು, ಹಿತೈಷಿಗಳು, ಮಹಾತ್ಮರು; ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸುವವರು; ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೂ ಪ್ರವರ್ತಕರು.
2.20.26
कुरुभ्यः प्रस्थितास्ते तु मध्येन कुरुजाङ्गलम् ।
रम्यं पद्मसरो गत्वा कालकूडमतीत्य च ॥ २.२०.२६ ॥
ಕುರುಗಳಿಂದ ಹೊರಟ ಅವರು ಕುರುಜಾಂಗಲದ ಮಧ್ಯದಾರಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿ, ರಮ್ಯವಾದ ಪದ್ಮಸರಸ್ಸನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕಾಲಕೂಟವನ್ನು ದಾಟಿದರು.
2.20.27
गण्डकीं च महाशोणं सदानीरां तथैव च ।
एकपर्वतके नद्यः क्रमेणैत्याव्रजन्त ते ॥ २.२०.२७ ॥
ಗಂಡಕಿ, ಮಹಾಶೋಣ, ಸದಾನೀರಾ ನದಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಏಕಪರ್ವತಕದ ನದಿಗಳನ್ನು ಅವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ದಾಟಿದರು.
2.20.28
उत्तीर्य सरयूं रम्यां दृष्ट्वा पूर्वांश्च कोसलान् ।
अतीत्य जग्मुर्मिथिलां मालां चर्मण्वतीं नदीम् ॥ २.२०.२८ ॥
ರಮ್ಯವಾದ ಸರಯೂ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ, ಪೂರ್ವ ಕೋಸಲರನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಿಥಿಲೆಗೆ ಹೋದರು; ಮಾಲಾ ಮತ್ತು ಚರ್ಮಣ್ವತೀ ನದಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿದರು.
2.20.29
अतीत्य गङ्गां शोणं च त्रयस्ते प्राङ्मुखास्तदा ।
कुशचीरच्छदा जग्मुर्मागधं क्षेत्रमच्युताः ॥ २.२०.२९ ॥
ಗಂಗೆ ಮತ್ತು ಶೋಣವನ್ನು ದಾಟಿ, ಆ ಮೂವರು ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖರಾಗಿ, ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಆಗ ಮಾಗಧ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
2.20.30
ते शश्वद्गोधनाकीर्णमम्बुमन्तं शुभद्रुमम् ।
गोरथं गिरिमासाद्य ददृशुर्मागधं पुरम् ॥ २.२०.३० ॥
ಯಾವಾಗಲೂ ಗೋಧನದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ನೀರಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ, ಸುಂದರ ಮರಗಳಿರುವ ಗೋರಥ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅವರು ಮಾಗಧ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಿದರು.