மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.20.1
पतितौ हंसडिभिकौ कंसश्च सगणो हतः ।
जरासन्धस्य निधने कालोऽयं समुपागतः ॥ २.२०.१ ॥
ஹம்ஸனும் டிம்பகனும் வீழ்ந்தனர்; கம்சன் தன் கணங்களுடன் கொல்லப்பட்டான். ஜராசந்தனின் அழிவுக்கான காலம் இதோ வந்துவிட்டது.
2.20.2
न शक्योऽसौ रणे जेतुं सर्वैरपि सुरासुरैः ।
प्राणयुद्धेन जेतव्यः स इत्युपलभामहे ॥ २.२०.२ ॥
போரில் தேவர்களும் அசுரர்களும் அனைவரும் சேர்ந்தாலும் அவனை வெல்ல முடியாது. உயிர்ப் போரினால்தான் அவனை வெல்ல வேண்டும் என்று நாம் அறிகிறோம்.
2.20.3
मयि नीतिर्बलं भीमे रक्षिता चावयोर्जयः ।
मागधं साधयिष्याम इष्टिं त्रय इवाग्नयः ॥ २.२०.३ ॥
என்னில் அறிவு, பீமனில் வலிமை; நம்மிருவரின் காப்பில் வெற்றி இருக்கிறது. மூன்று அக்னிகள் யாகத்தை நிறைவேற்றுவது போல் நாம் மாகதனை நிறைவேற்றுவோம்.
2.20.4
त्रिभिरासादितोऽस्माभिर्विजने स नराधिपः ।
न सन्देहो यथा युद्धमेकेनाप्युपयास्यति ॥ २.२०.४ ॥
நாம் மூவரும் தனிமையில் அந்த மன்னனை அணுகும்போது, அவன் ஒருவனுடனும் போருக்கு வருவான் என்பதில் ஐயமில்லை.
2.20.5
अवमानाच्च लोभाच्च बाहुवीर्याच्च दर्पितः ।
भीमसेनेन युद्धाय ध्रुवमप्युपयास्यति ॥ २.२०.५ ॥
அவமதிப்பாலும், பேராசையாலும், தன் தோள்வலிமையின் செருக்காலும் கர்வம் கொண்டவன், நிச்சயமாக பீமசேனனுடன் போருக்கு வருவான்.
2.20.6
अलं तस्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
लोकस्य समुदीर्णस्य निधनायान्तको यथा ॥ २.२०.६ ॥
அவனை எதிர்கொள்ள பெருந்தோள் கொண்ட, பெரும்பலம் மிக்க பீமசேனனே போதுமானவன்; எழுந்த உலகை அழிக்க எமன் போதுமானவன் போல்.
2.20.7
यदि भीमबलं वेत्सि यदि ते प्रत्ययो मयि ।
भीमसेनार्जुनौ शीघ्रं न्यासभूतौ प्रयच्छ मे ॥ २.२०.७ ॥
நீ பீமனின் வலிமையை அறிந்திருந்தால், என்மீது உனக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், பீமசேனனையும் அர்ஜுனனையும் உடனே என்னிடம் பிணையாக ஒப்படைப்பாயாக.
2.20.8
एवमुक्तो भगवता प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
भीमार्जुनौ समालोक्य सम्प्रहृष्टमुखौ स्थितौ ॥ २.२०.८ ॥
பகவான் இவ்வாறு கூறியதும், யுதிஷ்டிரர் பதிலளித்தார்; மகிழ்ச்சியான முகத்துடன் நின்றிருந்த பீமனையும் அர்ஜுனனையும் நோக்கினார்.
2.20.9
अच्युताच्युत मामैवं व्याहरामित्रकर्शन ।
पाण्डवानां भवान्नाथो भवन्तं चाश्रिता वयम् ॥ २.२०.९ ॥
அச்யுதா, அச்யுதா, என்னிடம் இவ்வாறு பேசாதே. எதிரிகளை அழிப்பவனே, நீயே பாண்டவர்களின் தலைவன்; நாங்கள் உன்னையே சார்ந்திருக்கிறோம்.
2.20.10
यथा वदसि गोविन्द सर्वं तदुपपद्यते ।
नहि त्वमग्रतस्तेषां येषां लक्ष्मीः पराङ्मुखी ॥ २.२०.१० ॥
கோவிந்தா, நீ சொல்வதெல்லாம் பொருத்தமே; ஆனால் திருமகள் விலகியவர்களுக்கு நீ முன்னால் நிற்பதில்லை.
2.20.11
येषामभिमुखी लक्ष्मीस्तेषां कृष्ण त्वमग्रतः ।
निहतश्च जरासन्धो मोक्षिताश्च महीक्षितः।
राजसूयश्च मे लब्धो निदेशे त्व तिष्ठतः ॥ २.२०.११ ॥
கிருஷ்ணா, எவர்களுக்கு லட்சுமி சாதகமாக இருக்கிறாளோ அவர்களுக்கு முன்னால் நீ இருக்கிறாய்; ஜராசந்தன் கொல்லப்பட்டான், அரசர்கள் விடுவிக்கப்பட்டனர், உன் கட்டளையில் நின்றதால் எனக்கு ராஜசூய யாகம் கிடைத்தது.
2.20.12
क्षिप्रमेव यथा त्वेतत्कार्यं समुपपद्यते ।
अप्रमत्तो जगन्नाथ तथा कुरु समुपपद्यते। ॥ २.२०.१२ ॥
இந்தச் செயல் விரைவில் நிறைவேறும்படி செய். உலகநாதனே, கவனத்துடன் அப்படியே செய், அதனால் இச்செயல் நிறைவேறட்டும்.
2.20.13
त्रिभिर्भवद्भिर्हि विना नाहं जीवितुमुत्सहे ।
धर्मकामार्थरहितो रोगार्त इव दुःखितः ॥ २.२०.१३ ॥
உங்கள் மூவரின்றி நான் வாழ துணியமாட்டேன்; அறமும் இன்பமும் பொருளும் அற்றவனாய், நோயால் வருந்துபவனைப் போல் துயருற்றவனாக இருக்கிறேன்.
2.20.14
न शौरिणा विना पार्थो न शौरिः पाण्डवं विना ।
नाजेयोस्त्यनयोऽर्लोके कृष्णयोरिति मे मतिः ॥ २.२०.१४ ॥
சௌரியின்றி பார்த்தன் இல்லை, பாண்டவனின்றி சௌரி இல்லை; உலகில் இவ்விரு கிருஷ்ணர்களைப் போல் வெல்ல முடியாதவர் யாரும் இல்லை என்பது என் கருத்து.
2.20.15
अयं च बलिनां श्रेष्ठः श्रीमानपि वृकोदरः ।
युवाभ्यां सहितो वीर किं न कुर्यान्महायशाः ॥ २.२०.१५ ॥
பலவான்களில் சிறந்தவனும் சிறப்புடையவனும் பெரும் புகழ் பெற்றவனுமான இந்த வ்ருகோதரன், வீரனே, உங்கள் இருவருடன் சேர்ந்தால் எதைத்தான் செய்ய முடியாது?
2.20.16
सुप्रणीतो बलौघो हि कुरुते कार्यमुत्तमम् ।
अन्धं बलं जडं प्राहुः प्रणेतव्यं विचक्षणैः ॥ २.२०.१६ ॥
நன்கு வழிநடத்தப்பட்ட படைத்திரள் உண்மையில் சிறந்த செயலை நிறைவேற்றும்; வலிமை குருடும் மந்தமுமானது, அதை அறிவுடையோர் வழிநடத்த வேண்டும் என்று சொல்லப்படுகிறது.
2.20.17
यतो हि निम्नं भवति नयन्ति हि ततो जलम् ।
यतश्छिद्रं ततश्चापि नयन्ते धीवरा जलम् ॥ २.२०.१७ ॥
பள்ளம் எங்கு உள்ளதோ அங்கிருந்து மக்கள் நீரை நடத்திச் செல்வார்கள்; துளை எங்கு உள்ளதோ அங்கிருந்தே மீனவர்களும் நீரை வழிநடத்துவார்கள்.
2.20.18
तस्मान्नयविधानज्ञं पुरुषं लोकविश्रुतम् ।
वयमाश्रित्य गोविन्दं यतामः कार्यसिद्धये ॥ २.२०.१८ ॥
ஆகையால், நீதி நெறியை அறிந்தவனும் உலகில் புகழ்பெற்றவனுமான கோவிந்தனைச் சரணடைந்து, காரியம் நிறைவேற நாம் முயல்வோம்.
2.20.19
एवं प्रज्ञानयबलं क्रियोपायसमन्वितम् ।
पुरस्कृर्वीत कार्येषु कृष्णकार्यार्थसिद्धये ॥ २.२०.१९ ॥
இவ்வாறு ஞானம், நயம், பலம் ஆகியவற்றையும் செயல், உபாயங்களையும் கொண்டவரை காரியங்களில் முன்னிறுத்த வேண்டும், கிருஷ்ணனின் காரியம் நிறைவேற.
2.20.20
एवमेव यदुश्रेष्ठ यावत्कार्याथिसिद्धये ।
अर्जुनः कृष्णमन्वेतु भीमोऽन्वेतु धनञ्जयम्।
नयो जयो बलं चैव विक्रमे सिद्धिमेष्यति ॥ २.२०.२० ॥
யாதவர்களில் சிறந்தவனே, இவ்வாறே காரியம் நிறைவேறும் வரை அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனைப் பின்தொடரட்டும்; பீமன் தனஞ்ஜயனைப் பின்தொடரட்டும். நயம், வெற்றி, பலம் ஆகியவற்றாலும் வீரத்தாலும் சித்தி கிட்டும்.
2.20.21
एवमुक्तास्ततः सर्वे भ्रातरो विपुलौजसः ।
वार्ष्णेयः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर्मागधं प्रति ॥ २.२०.२१ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், விபுல ஒளியுடைய சகோதரர்கள் அனைவரும், வார்ஷ்ணேயனும் பாண்டவர் இருவரும் மகதத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.
2.20.22
वर्चस्विनां ब्राह्मणानां स्नातकानां परिच्छदैः ।
आच्छाद्य सुहृदां वाक्यैर्मनोज्ञैरभिनन्दिताः ॥ २.२०.२२ ॥
ஒளிமிக்க பிராமணர்களும் வேதக் கல்வி முடித்த ஸ்நாதகர்களும் தங்கள் பரிவாரத்தால் சூழ்ந்து மறைக்க, நண்பர்களின் இனிய சொற்களால் வாழ்த்தப்பட்டனர்.
2.20.23
माधवः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर्व्रतधारिणः ।
अमर्षादभितप्तानां ज्ञात्यर्थं मुख्यतेजसाम्।
रविसोमाग्निवपुषां दीप्तमासीत्तदा वपुः ॥ २.२०.२३ ॥
மாதவனும் பாண்டவர் இருவரும் விரதம் ஏற்றவர்களாகப் புறப்பட்டனர். சினத்தால் தகித்தவர்கள், உறவினருக்காக, சூரியன், சந்திரன், அக்னி போன்ற உடலும் முதன்மை ஒளியும் கொண்டவர்கள்; அப்போது அவர்களின் உடல் ஒளிர்ந்தது.
2.20.24
इतं मेने जरासन्धं दृष्ट्वा भीमपुरोगमौ ।
एककार्यसमुद्यन्तौ कृष्णौ युद्धेऽपराजितौ ॥ २.२०.२४ ॥
பீமனை முன்னிட்ட இருவரான கிருஷ்ணர்கள், ஒரே காரியத்தில் ஈடுபட்டு, போரில் வெல்லப்படாதவர்கள் எனக் கண்டு, ஜராசந்தன் அது முடிந்ததாக எண்ணினான்.
2.20.25
ईशौ हितौ महात्मानौ सर्वकार्यप्रवर्तिनौ ।
धर्मकामार्थलोकानां कार्याणां च प्रवर्तकौ ॥ २.२०.२५ ॥
அவ்விருவரும் வல்லமை மிக்கவர்கள், நலம் விரும்பிகள், மகாத்மாக்கள்; எல்லாச் செயல்களையும் தொடங்குபவர்கள்; தர்மம், காமம், அர்த்தம் ஆகிய உலகங்களின் மற்றும் செயல்களின் தூண்டுபவர்கள்.
2.20.26
कुरुभ्यः प्रस्थितास्ते तु मध्येन कुरुजाङ्गलम् ।
रम्यं पद्मसरो गत्वा कालकूडमतीत्य च ॥ २.२०.२६ ॥
குருக்களிடமிருந்து புறப்பட்ட அவர்கள் குருஜாங்கலத்தின் வழியாகச் சென்று, இனிய பத்மசரஸை அடைந்து, காலகூடத்தைக் கடந்தனர்.
2.20.27
गण्डकीं च महाशोणं सदानीरां तथैव च ।
एकपर्वतके नद्यः क्रमेणैत्याव्रजन्त ते ॥ २.२०.२७ ॥
கண்டகீ, மகாசோணம், சதாநீரா ஆகிய ஆறுகளையும், அதுபோல் ஏகபர்வதகத்தின் ஆறுகளையும் வரிசையாக அவர்கள் கடந்து சென்றனர்.
2.20.28
उत्तीर्य सरयूं रम्यां दृष्ट्वा पूर्वांश्च कोसलान् ।
अतीत्य जग्मुर्मिथिलां मालां चर्मण्वतीं नदीम् ॥ २.२०.२८ ॥
இனிய சரயூ நதியைக் கடந்து, கிழக்குக் கோசலர்களைக் கண்டு, அவர்கள் மிதிலைக்குச் சென்றனர்; மாலா மற்றும் சர்மண்வதீ நதியையும் கடந்தனர்.
2.20.29
अतीत्य गङ्गां शोणं च त्रयस्ते प्राङ्मुखास्तदा ।
कुशचीरच्छदा जग्मुर्मागधं क्षेत्रमच्युताः ॥ २.२०.२९ ॥
கங்கையையும் சோணத்தையும் கடந்து, அவர் மூவரும் கிழக்கு நோக்கி, தர்ப்பைப் புல்லும் மரவுரியும் அணிந்து, அப்போது மாகதப் பிரதேசத்திற்குச் சென்றனர்.
2.20.30
ते शश्वद्गोधनाकीर्णमम्बुमन्तं शुभद्रुमम् ।
गोरथं गिरिमासाद्य ददृशुर्मागधं पुरम् ॥ २.२०.३० ॥
அவர்கள் எப்போதும் மாட்டுக்கூட்டங்கள் நிறைந்த, நீர்வளமும் அழகிய மரங்களும் கொண்ட கோரதம் மலையை அடைந்து மாகதநகரத்தைக் கண்டனர்.