มหาภารตะ · อัธยายะ 2.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.20.1
पतितौ हंसडिभिकौ कंसश्च सगणो हतः ।
जरासन्धस्य निधने कालोऽयं समुपागतः ॥ २.२०.१ ॥
หงสะและดิมภกะล้มลงแล้ว กังสะพร้อมบริวารถูกสังหาร บัดนี้ถึงเวลาที่จะทำลายชราสันธะ
2.20.2
न शक्योऽसौ रणे जेतुं सर्वैरपि सुरासुरैः ।
प्राणयुद्धेन जेतव्यः स इत्युपलभामहे ॥ २.२०.२ ॥
แม้เทพและอสูรทั้งหมดรวมกันก็ไม่อาจเอาชนะเขาในสนามรบได้ เรารู้ว่าต้องเอาชนะเขาด้วยการต่อสู้แบบตายกันไปข้าง
2.20.3
मयि नीतिर्बलं भीमे रक्षिता चावयोर्जयः ।
मागधं साधयिष्याम इष्टिं त्रय इवाग्नयः ॥ २.२०.३ ॥
ปัญญาอยู่ที่ข้า กำลังอยู่ที่ภีมะ และการที่เรากุ้มครองกันและกันคือชัยชนะ เหมือนไฟสามกองที่ทำให้พิธียัญสำเร็จ พวกเราก็จะทำให้กษัตริย์แห่งมคธสำเร็จ
2.20.4
त्रिभिरासादितोऽस्माभिर्विजने स नराधिपः ।
न सन्देहो यथा युद्धमेकेनाप्युपयास्यति ॥ २.२०.४ ॥
เมื่อพวกเราสามคนเข้าไปหาจอมกษัตริย์องค์นั้นในที่เปลี่ยว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาจะออกมาทำศึก แม้จะกับเพียงหนึ่งในพวกเรา
2.20.5
अवमानाच्च लोभाच्च बाहुवीर्याच्च दर्पितः ।
भीमसेनेन युद्धाय ध्रुवमप्युपयास्यति ॥ २.२०.५ ॥
ด้วยความดูหมิ่น ความโลภ และพลังแขนของตน เขาจะหยิ่งผยองและแน่นอนว่าจะออกมาสู้กับภีมเสนาอย่างแน่นอน
2.20.6
अलं तस्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
लोकस्य समुदीर्णस्य निधनायान्तको यथा ॥ २.२०.६ ॥
สำหรับเขา ภีมเสนาผู้มีแขนยาวและกำลังมหาศาลก็เพียงพอแล้ว ดุจความตายที่เพียงพอจะทำลายโลกที่ลุกขึ้นต่อต้าน
2.20.7
यदि भीमबलं वेत्सि यदि ते प्रत्ययो मयि ।
भीमसेनार्जुनौ शीघ्रं न्यासभूतौ प्रयच्छ मे ॥ २.२०.७ ॥
หากท่านรู้ถึงกำลังของภีมะ และหากท่านไว้ใจข้า ก็จงรีบมอบภีมเสนาและอรชุนให้แก่ข้าไว้เป็นประกันเถิด
2.20.8
एवमुक्तो भगवता प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
भीमार्जुनौ समालोक्य सम्प्रहृष्टमुखौ स्थितौ ॥ २.२०.८ ॥
ยุธิษฐิระ เมื่อพระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนั้นแล้ว จึงตอบ พลางมองภีมะและอรชุนซึ่งยืนอยู่ด้วยใบหน้าอันปีติยินดี
2.20.9
अच्युताच्युत मामैवं व्याहरामित्रकर्शन ।
पाण्डवानां भवान्नाथो भवन्तं चाश्रिता वयम् ॥ २.२०.९ ॥
ข้าแต่พระอัจยุตะ ข้าแต่พระอัจยุตะ ขออย่าตรัสกับข้าเช่นนี้เลย ข้าแต่ผู้ทำลายศัตรู พระองค์เป็นที่พึ่งของปาณฑพ และพวกเราพึ่งพาพระองค์
2.20.10
यथा वदसि गोविन्द सर्वं तदुपपद्यते ।
नहि त्वमग्रतस्तेषां येषां लक्ष्मीः पराङ्मुखी ॥ २.२०.१० ॥
ข้าแต่พระโควินทะ ที่ท่านตรัสนั้นทั้งหมดก็สมควรแล้ว แต่ท่านไม่ได้อยู่เบื้องหน้าของผู้ที่โชคลาภหันหลังให้
2.20.11
येषामभिमुखी लक्ष्मीस्तेषां कृष्ण त्वमग्रतः ।
निहतश्च जरासन्धो मोक्षिताश्च महीक्षितः।
राजसूयश्च मे लब्धो निदेशे त्व तिष्ठतः ॥ २.२०.११ ॥
ข้าแต่พระกฤษณะ ท่านยืนอยู่เบื้องหน้าของผู้ที่โชคลาภหันมาหา ชราสันธะถูกสังหาร กษัตริย์ทั้งหลายได้รับการปลดปล่อย และข้าได้ราชสูยยัญมา เพราะข้ายืนอยู่ใต้บัญชาของท่าน
2.20.12
क्षिप्रमेव यथा त्वेतत्कार्यं समुपपद्यते ।
अप्रमत्तो जगन्नाथ तथा कुरु समुपपद्यते। ॥ २.२०.१२ ॥
จงทำให้กิจนี้สำเร็จโดยเร็ว ข้าแต่เจ้าแห่งโลก จงกระทำโดยไม่ประมาท เพื่อให้กิจนี้สำเร็จลุล่วง
2.20.13
त्रिभिर्भवद्भिर्हि विना नाहं जीवितुमुत्सहे ।
धर्मकामार्थरहितो रोगार्त इव दुःखितः ॥ २.२०.१३ ॥
ไม่มีท่านทั้งสามข้าก็ไม่กล้าที่จะมีชีวิตอยู่ ไร้ธรรม กามา และทรัพย์ ข้าทุกข์ระทมดุจผู้ถูกโรคเบียดเบียน
2.20.14
न शौरिणा विना पार्थो न शौरिः पाण्डवं विना ।
नाजेयोस्त्यनयोऽर्लोके कृष्णयोरिति मे मतिः ॥ २.२०.१४ ॥
ไม่มีศาวรีก็ไม่มีปารถะ และไม่มีศาวรีก็ไม่มีปาณฑพ ตามความเห็นของข้า ในโลกนี้ไม่มีใครที่พิชิตไม่ได้เท่าสองกฤษณะนี้
2.20.15
अयं च बलिनां श्रेष्ठः श्रीमानपि वृकोदरः ।
युवाभ्यां सहितो वीर किं न कुर्यान्महायशाः ॥ २.२०.१५ ॥
วฤโกทรผู้นี้ เป็นเลิศในหมู่ผู้มีกำลัง ทั้งรุ่งโรจน์และมีเกียรติยศยิ่งใหญ่ ข้าแต่วีรบุรุษ เมื่อได้ร่วมกับท่านทั้งสอง เขาจะไม่กระทำการอันใดได้เล่า
2.20.16
सुप्रणीतो बलौघो हि कुरुते कार्यमुत्तमम् ।
अन्धं बलं जडं प्राहुः प्रणेतव्यं विचक्षणैः ॥ २.२०.१६ ॥
กองกำลังที่จัดการดีแล้วย่อมทำกิจอันยอดเยี่ยมให้สำเร็จ ผู้รู้กล่าวว่ากำลังที่ตาบอดและทื่อควรได้รับการนำทางโดยผู้ฉลาด
2.20.17
यतो हि निम्नं भवति नयन्ति हि ततो जलम् ।
यतश्छिद्रं ततश्चापि नयन्ते धीवरा जलम् ॥ २.२०.१७ ॥
ที่ใดที่ต่ำ ผู้คนก็นำน้ำไปที่นั่น และที่ใดมีรู พวกชาวประมงก็นำน้ำออกไปเช่นกัน
2.20.18
तस्मान्नयविधानज्ञं पुरुषं लोकविश्रुतम् ।
वयमाश्रित्य गोविन्दं यतामः कार्यसिद्धये ॥ २.२०.१८ ॥
เพราะฉะนั้น เมื่อได้พึ่งพาโควินทะ บุรุษผู้รู้วิธีแห่งนโยบายและเลื่องชื่อในโลก พวกเราจงพยายามเพื่อให้กิจสำเร็จเถิด
2.20.19
एवं प्रज्ञानयबलं क्रियोपायसमन्वितम् ।
पुरस्कृर्वीत कार्येषु कृष्णकार्यार्थसिद्धये ॥ २.२०.१९ ॥
ดังนั้น ควรให้ผู้ที่มีปัญญา นโยบาย กำลัง การกระทำ และอุบายครบถ้วน เป็นผู้นำในกิจการทั้งหลาย เพื่อให้จุดประสงค์ของกฤษณะสำเร็จ
2.20.20
एवमेव यदुश्रेष्ठ यावत्कार्याथिसिद्धये ।
अर्जुनः कृष्णमन्वेतु भीमोऽन्वेतु धनञ्जयम्।
नयो जयो बलं चैव विक्रमे सिद्धिमेष्यति ॥ २.२०.२० ॥
ข้าแต่ผู้เลิศแห่งยาทพ ขอให้เป็นเช่นนี้เถิด ตราบเท่าที่กิจยังไม่สำเร็จ ขอให้อรชุนติดตามกฤษณะ และขอให้ภีมะติดตามธนัญชัย ความสำเร็จจะมาด้วยนโยบาย ชัยชนะ กำลัง และความกล้าหาญ
2.20.21
एवमुक्तास्ततः सर्वे भ्रातरो विपुलौजसः ।
वार्ष्णेयः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर्मागधं प्रति ॥ २.२०.२१ ॥
เมื่อถูกกล่าวเช่นนี้แล้ว พี่น้องทั้งหมดผู้มีพลังอันยิ่งใหญ่ วารษเณยะ (พระกฤษณะ) และโอรสทั้งสองของปาณฑุ ก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่มคธ
2.20.22
वर्चस्विनां ब्राह्मणानां स्नातकानां परिच्छदैः ।
आच्छाद्य सुहृदां वाक्यैर्मनोज्ञैरभिनन्दिताः ॥ २.२०.२२ ॥
ถูกล้อมและคุ้มกันด้วยบริวารของพราหมณ์ผู้มีรัศมีรุ่งเรืองและสเนาตกะผู้ศึกษาพระเวทจบแล้ว และได้รับการอวยพรด้วยถ้อยคำอันน่ายินดีของมิตรสหาย พวกเขาจึงออกเดินทาง
2.20.23
माधवः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर्व्रतधारिणः ।
अमर्षादभितप्तानां ज्ञात्यर्थं मुख्यतेजसाम्।
रविसोमाग्निवपुषां दीप्तमासीत्तदा वपुः ॥ २.२०.२३ ॥
มาธวะและบุตรทั้งสองของปาณฑุออกเดินทาง ทั้งยังรักษาวัตรของตนไว้ ร่างของพวกเขาเร่าร้อนด้วยความขุ่นเคืองเพื่อญาติ มีรัศมีอันเป็นเลิศ และมีกายดุจดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และไฟ ร่างของพวกเขาจึงเปล่งประกายรุ่งโรจน์ในขณะนั้น
2.20.24
इतं मेने जरासन्धं दृष्ट्वा भीमपुरोगमौ ।
एककार्यसमुद्यन्तौ कृष्णौ युद्धेऽपराजितौ ॥ २.२०.२४ ॥
เมื่อเห็นกฤษณะทั้งสองคน โดยมีภีมะนำหน้า ซึ่งทั้งสองมุ่งมั่นในกิจเดียวกันและไม่มีใครเอาชนะได้ในการรบ ชรสันธะจึงคิดว่างานนั้นสำเร็จแล้ว
2.20.25
ईशौ हितौ महात्मानौ सर्वकार्यप्रवर्तिनौ ।
धर्मकामार्थलोकानां कार्याणां च प्रवर्तकौ ॥ २.२०.२५ ॥
ทั้งสองเป็นเจ้าผู้ปกครองที่มีจิตเมตตาและมีดวงใจอันยิ่งใหญ่ เป็นผู้ริเริ่มกิจการทั้งปวง และเป็นผู้ส่งเสริมโลกแห่งธรรม กามะ และอรรถะ รวมทั้งกิจการทั้งหลาย
2.20.26
कुरुभ्यः प्रस्थितास्ते तु मध्येन कुरुजाङ्गलम् ।
रम्यं पद्मसरो गत्वा कालकूडमतीत्य च ॥ २.२०.२६ ॥
เมื่อออกเดินทางจากแคว้นกุรุ พวกเขาเดินทางผ่านกลางป่ากุรุชางคละ ไปถึงทะเลสาบดอกบัวอันงดงาม และข้ามกาลกูฏไป
2.20.27
गण्डकीं च महाशोणं सदानीरां तथैव च ।
एकपर्वतके नद्यः क्रमेणैत्याव्रजन्त ते ॥ २.२०.२७ ॥
พวกเขาข้ามแม่น้ำคัณฑกี แม่น้ำโศณะอันยิ่งใหญ่ และสทานีรา ตามลำดับ และข้ามแม่น้ำทั้งหลายของเอกปรรวตกะไปเช่นกัน
2.20.28
उत्तीर्य सरयूं रम्यां दृष्ट्वा पूर्वांश्च कोसलान् ।
अतीत्य जग्मुर्मिथिलां मालां चर्मण्वतीं नदीम् ॥ २.२०.२८ ॥
ข้ามแม่น้ำสรยูอันงดงาม และเห็นแคว้นโกศลตะวันออกแล้ว พวกเขาก็เดินทางต่อไปยังมิถิลา โดยข้ามแม่น้ำมาลาและแม่น้ำจรรมัณวตี
2.20.29
अतीत्य गङ्गां शोणं च त्रयस्ते प्राङ्मुखास्तदा ।
कुशचीरच्छदा जग्मुर्मागधं क्षेत्रमच्युताः ॥ २.२०.२९ ॥
เมื่อข้ามแม่น้ำคงคาและโศณะแล้ว ทั้งสามคนหันหน้าไปทางทิศตะวันออก สวมเครื่องนุ่งห่มจากหญ้ากุศะและเปลือกไม้ แล้วเข้าสู่ดินแดนมคธ ผู้ไม่เคยพลาดพลั้ง
2.20.30
ते शश्वद्गोधनाकीर्णमम्बुमन्तं शुभद्रुमम् ।
गोरथं गिरिमासाद्य ददृशुर्मागधं पुरम् ॥ २.२०.३० ॥
พวกเขามาถึงเขาโคระถะ ซึ่งเต็มไปด้วยฝูงโคอยู่เสมอ มีน้ำอุดมและต้นไม้งดงาม แล้วที่นั่นพวกเขาได้เห็นนครของชาวมคธ