Mahābhārata · Adhyāya 2.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.20.1
पतितौ हंसडिभिकौ कंसश्च सगणो हतः ।
जरासन्धस्य निधने कालोऽयं समुपागतः ॥ २.२०.१ ॥
Haṃsa und Ḍimbhaka sind gefallen, und Kaṃsa wurde mit seinem Gefolge erschlagen. Die Zeit für Jarāsandhas Untergang ist gekommen.
2.20.2
न शक्योऽसौ रणे जेतुं सर्वैरपि सुरासुरैः ।
प्राणयुद्धेन जेतव्यः स इत्युपलभामहे ॥ २.२०.२ ॥
Im Kampf kann er nicht besiegt werden, nicht einmal von allen Göttern und Dämonen zusammen. Wir erkennen, dass er durch einen Kampf auf Leben und Tod besiegt werden muss.
2.20.3
मयि नीतिर्बलं भीमे रक्षिता चावयोर्जयः ।
मागधं साधयिष्याम इष्टिं त्रय इवाग्नयः ॥ २.२०.३ ॥
In mir ist Klugheit, in Bhīma Kraft, und in unserem gegenseitigen Schutz liegt der Sieg. Wie drei Feuer ein Opfer vollenden, so werden wir den Māgadha vollenden.
2.20.4
त्रिभिरासादितोऽस्माभिर्विजने स नराधिपः ।
न सन्देहो यथा युद्धमेकेनाप्युपयास्यति ॥ २.२०.४ ॥
Wenn wir drei jenen Herrn der Menschen an einem einsamen Ort aufsuchen, besteht kein Zweifel, dass er zum Kampf kommen wird, selbst gegen einen Einzelnen.
2.20.5
अवमानाच्च लोभाच्च बाहुवीर्याच्च दर्पितः ।
भीमसेनेन युद्धाय ध्रुवमप्युपयास्यति ॥ २.२०.५ ॥
Von Verachtung, Gier und der Tapferkeit seiner Arme überheblich gemacht, wird er gewiss mit Bhīmasena zum Kampf kommen.
2.20.6
अलं तस्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
लोकस्य समुदीर्णस्य निधनायान्तको यथा ॥ २.२०.६ ॥
Für ihn genügt der großarmige, mächtige Bhīmasena, wie der Tod genügt, eine erhobene Welt zu vernichten.
2.20.7
यदि भीमबलं वेत्सि यदि ते प्रत्ययो मयि ।
भीमसेनार्जुनौ शीघ्रं न्यासभूतौ प्रयच्छ मे ॥ २.२०.७ ॥
Wenn du Bhīmas Stärke kennst und wenn du mir vertraust, gib Bhīmasena und Arjuna mir schnell als Pfand.
2.20.8
एवमुक्तो भगवता प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
भीमार्जुनौ समालोक्य सम्प्रहृष्टमुखौ स्थितौ ॥ २.२०.८ ॥
So angesprochen vom Erhabenen antwortete Yudhiṣṭhira, indem er Bhīma und Arjuna ansah, die mit freudigen Gesichtern dastanden.
2.20.9
अच्युताच्युत मामैवं व्याहरामित्रकर्शन ।
पाण्डवानां भवान्नाथो भवन्तं चाश्रिता वयम् ॥ २.२०.९ ॥
O Acyuta, o Acyuta, sprich nicht so zu mir. O Vernichter der Feinde, du bist der Herr der Pāṇḍavas, und wir sind auf dich angewiesen.
2.20.10
यथा वदसि गोविन्द सर्वं तदुपपद्यते ।
नहि त्वमग्रतस्तेषां येषां लक्ष्मीः पराङ्मुखी ॥ २.२०.१० ॥
O Govinda, alles, was du sagst, ist angemessen; doch du stehst nicht vor denen, von denen sich Lakṣmī abgewandt hat.
2.20.11
येषामभिमुखी लक्ष्मीस्तेषां कृष्ण त्वमग्रतः ।
निहतश्च जरासन्धो मोक्षिताश्च महीक्षितः।
राजसूयश्च मे लब्धो निदेशे त्व तिष्ठतः ॥ २.२०.११ ॥
O Kṛṣṇa, du stehst vor denen, denen Lakṣmī zugewandt ist. Jarāsandha wurde erschlagen, die Könige wurden befreit, und ich erlangte das Rājasūya-Opfer, weil ich unter deinem Befehl stand.
2.20.12
क्षिप्रमेव यथा त्वेतत्कार्यं समुपपद्यते ।
अप्रमत्तो जगन्नाथ तथा कुरु समुपपद्यते। ॥ २.२०.१२ ॥
Tu es so, dass diese Aufgabe rasch vollbracht wird. O Herr der Welt, handle achtsam, damit sie vollendet werde.
2.20.13
त्रिभिर्भवद्भिर्हि विना नाहं जीवितुमुत्सहे ।
धर्मकामार्थरहितो रोगार्त इव दुःखितः ॥ २.२०.१३ ॥
Ohne euch drei wage ich nicht zu leben; beraubt von Dharma, Begierde und Reichtum bin ich betrübt wie einer, der von Krankheit gequält wird.
2.20.14
न शौरिणा विना पार्थो न शौरिः पाण्डवं विना ।
नाजेयोस्त्यनयोऽर्लोके कृष्णयोरिति मे मतिः ॥ २.२०.१४ ॥
Ohne Śauri gibt es keinen Pārtha, und ohne den Pāṇḍava gibt es keinen Śauri; meiner Meinung nach gibt es in der Welt niemanden Unbesiegbaren wie diese beiden Kṛṣṇas.
2.20.15
अयं च बलिनां श्रेष्ठः श्रीमानपि वृकोदरः ।
युवाभ्यां सहितो वीर किं न कुर्यान्महायशाः ॥ २.२०.१५ ॥
Dieser Vṛkodara, der Erste unter den Starken, glanzvoll und von großem Ruhm — was könnte er nicht vollbringen, o Held, mit euch beiden vereint?
2.20.16
सुप्रणीतो बलौघो हि कुरुते कार्यमुत्तमम् ।
अन्धं बलं जडं प्राहुः प्रणेतव्यं विचक्षणैः ॥ २.२०.१६ ॥
Eine gut geführte Heeresmacht vollbringt wahrlich das beste Werk; man sagt, blinde und träge Kraft müsse von den Weisen geleitet werden.
2.20.17
यतो हि निम्नं भवति नयन्ति हि ततो जलम् ।
यतश्छिद्रं ततश्चापि नयन्ते धीवरा जलम् ॥ २.२०.१७ ॥
Wo der Boden tief liegt, dort leiten die Menschen das Wasser hin; und wo ein Loch ist, dorthin leiten auch die Fischer das Wasser.
2.20.18
तस्मान्नयविधानज्ञं पुरुषं लोकविश्रुतम् ।
वयमाश्रित्य गोविन्दं यतामः कार्यसिद्धये ॥ २.२०.१८ ॥
Darum wollen wir, Zuflucht nehmend bei Govinda, dem Kenner der Staatskunst und in der Welt berühmten Mann, uns um die Vollendung unseres Werkes bemühen.
2.20.19
एवं प्रज्ञानयबलं क्रियोपायसमन्वितम् ।
पुरस्कृर्वीत कार्येषु कृष्णकार्यार्थसिद्धये ॥ २.२०.१९ ॥
So soll man den, der Weisheit, Klugheit, Stärke, Handeln und Mittel besitzt, an die Spitze der Angelegenheiten stellen, zur Erfüllung von Kṛṣṇas Zweck.
2.20.20
एवमेव यदुश्रेष्ठ यावत्कार्याथिसिद्धये ।
अर्जुनः कृष्णमन्वेतु भीमोऽन्वेतु धनञ्जयम्।
नयो जयो बलं चैव विक्रमे सिद्धिमेष्यति ॥ २.२०.२० ॥
O Bester der Yadus, so folge Arjuna Kṛṣṇa und Bhīma folge Dhanañjaya, bis das Ziel erreicht ist. Durch Klugheit, Sieg, Stärke und Tapferkeit wird der Erfolg kommen.
2.20.21
एवमुक्तास्ततः सर्वे भ्रातरो विपुलौजसः ।
वार्ष्णेयः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर्मागधं प्रति ॥ २.२०.२१ ॥
So angesprochen, brachen alle Brüder von gewaltiger Strahlkraft, der Vārṣṇeya (Kṛṣṇa) und die beiden Söhne Pāṇḍus, nach Magadha auf.
2.20.22
वर्चस्विनां ब्राह्मणानां स्नातकानां परिच्छदैः ।
आच्छाद्य सुहृदां वाक्यैर्मनोज्ञैरभिनन्दिताः ॥ २.२०.२२ ॥
Umgeben und geschützt vom Gefolge strahlender Brahmanen und Absolventen des Veda-Studiums, und gesegnet mit den lieblichen Worten der Wohlgesinnten, brachen sie auf.
2.20.23
माधवः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर्व्रतधारिणः ।
अमर्षादभितप्तानां ज्ञात्यर्थं मुख्यतेजसाम्।
रविसोमाग्निवपुषां दीप्तमासीत्तदा वपुः ॥ २.२०.२३ ॥
Mādhava und die beiden Söhne Pāṇḍus brachen auf, ihre Gelübde haltend. Vom Zorn um die Verwandten versengt, von höchster Strahlkraft, mit Körpern wie Sonne, Mond und Feuer, loderte damals ihre Gestalt.
2.20.24
इतं मेने जरासन्धं दृष्ट्वा भीमपुरोगमौ ।
एककार्यसमुद्यन्तौ कृष्णौ युद्धेऽपराजितौ ॥ २.२०.२४ ॥
Als er die beiden Kṛṣṇas sah, mit Bhīma an der Spitze, beide auf eine Aufgabe ausgerichtet und im Kampf unbesiegt, glaubte Jarāsandha, die Sache sei bereits getan.
2.20.25
ईशौ हितौ महात्मानौ सर्वकार्यप्रवर्तिनौ ।
धर्मकामार्थलोकानां कार्याणां च प्रवर्तकौ ॥ २.२०.२५ ॥
Diese beiden Herren, wohlgesinnt und großmütig, waren die Anstifter aller Unternehmungen, die Förderer der Welten von Dharma, Begierde und Reichtum sowie der Angelegenheiten.
2.20.26
कुरुभ्यः प्रस्थितास्ते तु मध्येन कुरुजाङ्गलम् ।
रम्यं पद्मसरो गत्वा कालकूडमतीत्य च ॥ २.२०.२६ ॥
Von den Kuru aufgebrochen, zogen sie durch die Mitte des Kuru-Dschungels, erreichten den reizvollen Lotussee und überschritten den Kālakūṭa.
2.20.27
गण्डकीं च महाशोणं सदानीरां तथैव च ।
एकपर्वतके नद्यः क्रमेणैत्याव्रजन्त ते ॥ २.२०.२७ ॥
Der Reihe nach überquerten sie die Flüsse Gaṇḍakī, den großen Śoṇa und Sadānīrā, ebenso die Flüsse von Ekaparvataka.
2.20.28
उत्तीर्य सरयूं रम्यां दृष्ट्वा पूर्वांश्च कोसलान् ।
अतीत्य जग्मुर्मिथिलां मालां चर्मण्वतीं नदीम् ॥ २.२०.२८ ॥
Nachdem sie die reizvolle Sarayū überquert und die östlichen Kosala gesehen hatten, zogen sie nach Mithilā und überquerten den Mālā und den Fluss Carmaṇvatī.
2.20.29
अतीत्य गङ्गां शोणं च त्रयस्ते प्राङ्मुखास्तदा ।
कुशचीरच्छदा जग्मुर्मागधं क्षेत्रमच्युताः ॥ २.२०.२९ ॥
Nachdem sie die Gaṅgā und den Śoṇa überquert hatten, zogen die drei, nach Osten gewandt und in Kuśa-Gras und Rindengewänder gekleidet, damals in das Gebiet von Magadha, die Unvergänglichen.
2.20.30
ते शश्वद्गोधनाकीर्णमम्बुमन्तं शुभद्रुमम् ।
गोरथं गिरिमासाद्य ददृशुर्मागधं पुरम् ॥ २.२०.३० ॥
Sie erreichten den Hügel Gorātha, stets von Viehherden bevölkert, reich an Wasser und schön mit Bäumen, und dort erblickten sie die Stadt der Magadha.