మహాభారతం · అధ్యాయం 2.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.20.1
पतितौ हंसडिभिकौ कंसश्च सगणो हतः ।
जरासन्धस्य निधने कालोऽयं समुपागतः ॥ २.२०.१ ॥
హంస, డింభకులు పడిపోయారు; కంసుడు తన గణాలతో సహా చంపబడ్డాడు. జరాసంధుని వినాశ సమయం ఇప్పుడు వచ్చింది.
2.20.2
न शक्योऽसौ रणे जेतुं सर्वैरपि सुरासुरैः ।
प्राणयुद्धेन जेतव्यः स इत्युपलभामहे ॥ २.२०.२ ॥
యుద్ధంలో దేవతలు, అసురులు అందరూ కలిసినా అతడిని జయించలేరు. ప్రాణయుద్ధం ద్వారానే అతడిని జయించాలని మేము భావిస్తున్నాము.
2.20.3
मयि नीतिर्बलं भीमे रक्षिता चावयोर्जयः ।
मागधं साधयिष्याम इष्टिं त्रय इवाग्नयः ॥ २.२०.३ ॥
నాలో నీతి, భీమునిలో బలం ఉన్నాయి; మన ఇద్దరి రక్షణలో విజయం ఉంది. మూడు అగ్నులు యజ్ఞాన్ని సాధించినట్లు మనం మాగధుణ్ణి సాధిస్తాం.
2.20.4
त्रिभिरासादितोऽस्माभिर्विजने स नराधिपः ।
न सन्देहो यथा युद्धमेकेनाप्युपयास्यति ॥ २.२०.४ ॥
మేము ముగ్గురం ఏకాంతంలో ఆ రాజును సమీపించగా, అతడు ఒక్కడితోనైనా యుద్ధానికి వస్తాడనడంలో సందేహం లేదు.
2.20.5
अवमानाच्च लोभाच्च बाहुवीर्याच्च दर्पितः ।
भीमसेनेन युद्धाय ध्रुवमप्युपयास्यति ॥ २.२०.५ ॥
అవమానం వల్ల, లోభం వల్ల, తన బాహుబలం వల్ల గర్వించినవాడై, అతడు భీమసేనుడితో యుద్ధానికి తప్పకుండా వస్తాడు.
2.20.6
अलं तस्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
लोकस्य समुदीर्णस्य निधनायान्तको यथा ॥ २.२०.६ ॥
అతడిని ఎదుర్కోవడానికి మహాబాహువు, మహాబలుడైన భీమసేనుడు చాలు; పైకి లేచిన లోకాన్ని నాశనం చేయడానికి యముడు చాలినట్లు.
2.20.7
यदि भीमबलं वेत्सि यदि ते प्रत्ययो मयि ।
भीमसेनार्जुनौ शीघ्रं न्यासभूतौ प्रयच्छ मे ॥ २.२०.७ ॥
నీవు భీముని బలాన్ని తెలుసుకున్నావైతే, నాపై నీకు నమ్మకం ఉంటే, భీమసేనుడిని, అర్జునుడిని వెంటనే న్యాసంగా నాకు ఇవ్వు.
2.20.8
एवमुक्तो भगवता प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
भीमार्जुनौ समालोक्य सम्प्रहृष्टमुखौ स्थितौ ॥ २.२०.८ ॥
భగవంతుడు ఇలా చెప్పగా యుధిష్ఠిరుడు సమాధానమిచ్చాడు; సంతోషముఖులై నిలిచియున్న భీమార్జునులను చూచాడు.
2.20.9
अच्युताच्युत मामैवं व्याहरामित्रकर्शन ।
पाण्डवानां भवान्नाथो भवन्तं चाश्रिता वयम् ॥ २.२०.९ ॥
అచ్యుతా, అచ్యుతా, నాతో ఇలా మాట్లాడకు. శత్రునాశకా, నీవే పాండవులకు నాథుడవు; మేము నిన్నే ఆశ్రయించి ఉన్నాము.
2.20.10
यथा वदसि गोविन्द सर्वं तदुपपद्यते ।
नहि त्वमग्रतस्तेषां येषां लक्ष्मीः पराङ्मुखी ॥ २.२०.१० ॥
గోవిందా, నీవు చెప్పినదంతా సరైనదే; కానీ లక్ష్మి ఎవరికి ముఖం త్రిప్పుకుందో వారి ముందు నీవు ఉండవు.
2.20.11
येषामभिमुखी लक्ष्मीस्तेषां कृष्ण त्वमग्रतः ।
निहतश्च जरासन्धो मोक्षिताश्च महीक्षितः।
राजसूयश्च मे लब्धो निदेशे त्व तिष्ठतः ॥ २.२०.११ ॥
కృష్ణా, ఎవరికి లక్ష్మి అనుకూలమో వారి ముందు నీవు ఉంటావు; జరాసంధుడు చంపబడ్డాడు, రాజులు విముక్తులయ్యారు, నీ ఆజ్ఞలో నిలిచినందున నాకు రాజసూయం లభించింది.
2.20.12
क्षिप्रमेव यथा त्वेतत्कार्यं समुपपद्यते ।
अप्रमत्तो जगन्नाथ तथा कुरु समुपपद्यते। ॥ २.२०.१२ ॥
ఈ కార్యం త్వరగా సిద్ధించేలా చేయి. జగన్నాథా, అప్రమత్తుడవై అలా చేయి, తద్వారా ఈ కార్యం సిద్ధించుగాక.
2.20.13
त्रिभिर्भवद्भिर्हि विना नाहं जीवितुमुत्सहे ।
धर्मकामार्थरहितो रोगार्त इव दुःखितः ॥ २.२०.१३ ॥
మీ ముగ్గురూ లేకుండా నేను జీవించాలనుకోను; ధర్మం, కామం, అర్థం లేని నేను రోగంతో బాధపడేవాడిలా దుఃఖితుడను.
2.20.14
न शौरिणा विना पार्थो न शौरिः पाण्डवं विना ।
नाजेयोस्त्यनयोऽर्लोके कृष्णयोरिति मे मतिः ॥ २.२०.१४ ॥
శౌరి లేకుండా పార్థుడు లేడు, పాండవుడు లేకుండా శౌరి లేడు; ప్రపంచంలో ఈ ఇద్దరు కృష్ణులకు సమానంగా జయింపరానివారు లేరని నా అభిప్రాయం.
2.20.15
अयं च बलिनां श्रेष्ठः श्रीमानपि वृकोदरः ।
युवाभ्यां सहितो वीर किं न कुर्यान्महायशाः ॥ २.२०.१५ ॥
బలవంతులలో శ్రేష్ఠుడు, తేజస్వి, మహాయశస్వి అయిన ఈ వృకోదరుడు కూడా, వీరా, మీ ఇద్దరితో కలిస్తే ఏమి చేయలేడు?
2.20.16
सुप्रणीतो बलौघो हि कुरुते कार्यमुत्तमम् ।
अन्धं बलं जडं प्राहुः प्रणेतव्यं विचक्षणैः ॥ २.२०.१६ ॥
చక్కగా నడిపించబడిన బలసమూహం నిజంగా ఉత్తమ కార్యాన్ని సాధిస్తుంది; గుడ్డిదీ మందకొడిదీ అయిన బలాన్ని విజ్ఞులు నడిపించాలని అంటారు.
2.20.17
यतो हि निम्नं भवति नयन्ति हि ततो जलम् ।
यतश्छिद्रं ततश्चापि नयन्ते धीवरा जलम् ॥ २.२०.१७ ॥
పల్లం ఎక్కడ ఉంటుందో అక్కడికే జనులు నీటిని మళ్లిస్తారు; రంధ్రం ఎక్కడ ఉంటుందో అక్కడి నుండే జాలరులు నీటిని నడిపిస్తారు.
2.20.18
तस्मान्नयविधानज्ञं पुरुषं लोकविश्रुतम् ।
वयमाश्रित्य गोविन्दं यतामः कार्यसिद्धये ॥ २.२०.१८ ॥
కాబట్టి, నీతివిధానాన్ని తెలిసినవాడు, లోకప్రసిద్ధుడు అయిన గోవిందుని ఆశ్రయించి, కార్యసిద్ధికి మనం ప్రయత్నిద్దాం.
2.20.19
एवं प्रज्ञानयबलं क्रियोपायसमन्वितम् ।
पुरस्कृर्वीत कार्येषु कृष्णकार्यार्थसिद्धये ॥ २.२०.१९ ॥
ఈ విధంగా ప్రజ్ఞ, నయం, బలం, కర్మ, ఉపాయాలతో కూడిన వానిని కృష్ణుని కార్యసిద్ధి కోసం కార్యాలలో ముందుంచాలి.
2.20.20
एवमेव यदुश्रेष्ठ यावत्कार्याथिसिद्धये ।
अर्जुनः कृष्णमन्वेतु भीमोऽन्वेतु धनञ्जयम्।
नयो जयो बलं चैव विक्रमे सिद्धिमेष्यति ॥ २.२०.२० ॥
యదుశ్రేష్ఠుడా, ఇదే విధంగా కార్యసిద్ధి కలిగే వరకు అర్జునుడు కృష్ణుని అనుసరించుగాక; భీముడు ధనంజయుని అనుసరించుగాక. నయం, జయం, బలం, పరాక్రమం ద్వారా సిద్ధి కలుగుతుంది.
2.20.21
एवमुक्तास्ततः सर्वे भ्रातरो विपुलौजसः ।
वार्ष्णेयः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर्मागधं प्रति ॥ २.२०.२१ ॥
ఇలా చెప్పబడిన తరువాత, విపుల తేజస్కులైన సోదరులందరూ, వార్ష్ణేయుడు (కృష్ణుడు), పాండవ ఇద్దరూ మాగధం వైపు బయలుదేరారు.
2.20.22
वर्चस्विनां ब्राह्मणानां स्नातकानां परिच्छदैः ।
आच्छाद्य सुहृदां वाक्यैर्मनोज्ञैरभिनन्दिताः ॥ २.२०.२२ ॥
తేజస్వులైన బ్రాహ్మణులు, స్నాతకులు తమ పరివారంతో చుట్టుముట్టగా, హితులైన వారి మనోహర వచనాలతో అభినందించబడి (వారు బయలుదేరారు).
2.20.23
माधवः पाण्डवेयौ च प्रतस्थुर्व्रतधारिणः ।
अमर्षादभितप्तानां ज्ञात्यर्थं मुख्यतेजसाम्।
रविसोमाग्निवपुषां दीप्तमासीत्तदा वपुः ॥ २.२०.२३ ॥
మాధవుడు, పాండవులిద్దరూ వ్రతధారులై బయలుదేరారు. అసహనంతో తపించినవారు, బంధువుల కోసం, ప్రధాన తేజస్సు కలవారు, సూర్య చంద్ర అగ్నుల వంటి శరీరాలు కలవారు; అప్పుడు వారి శరీరం ప్రకాశించింది.
2.20.24
इतं मेने जरासन्धं दृष्ट्वा भीमपुरोगमौ ।
एककार्यसमुद्यन्तौ कृष्णौ युद्धेऽपराजितौ ॥ २.२०.२४ ॥
భీముడిని ముందుంచుకున్న ఇద్దరు కృష్ణులను, ఒకే కార్యంలో నిమగ్నులై యుద్ధంలో అపరాజితులుగా చూసి, జరాసంధుడు తన పని పూర్తయిందని భావించాడు.
2.20.25
ईशौ हितौ महात्मानौ सर्वकार्यप्रवर्तिनौ ।
धर्मकामार्थलोकानां कार्याणां च प्रवर्तकौ ॥ २.२०.२५ ॥
వారిద్దరు సమర్థులు, హితులు, మహాత్ములు; అన్ని కార్యాలను ప్రవర్తింపజేసేవారు; ధర్మ, కామ, అర్థ లోకాలకు మరియు కార్యాలకు ప్రవర్తకులు.
2.20.26
कुरुभ्यः प्रस्थितास्ते तु मध्येन कुरुजाङ्गलम् ।
रम्यं पद्मसरो गत्वा कालकूडमतीत्य च ॥ २.२०.२६ ॥
కురువుల నుండి బయలుదేరిన వారు కురుజాంగలం మధ్య మార్గంగా వెళ్ళి, రమ్యమైన పద్మసరస్సుకు చేరి, కాలకూటాన్ని దాటారు.
2.20.27
गण्डकीं च महाशोणं सदानीरां तथैव च ।
एकपर्वतके नद्यः क्रमेणैत्याव्रजन्त ते ॥ २.२०.२७ ॥
గండకి, మహాశోణం, సదానీరా నదులను, అలాగే ఏకపర్వతక ప్రాంత నదులను వరుసగా దాటి వారు ముందుకు సాగారు.
2.20.28
उत्तीर्य सरयूं रम्यां दृष्ट्वा पूर्वांश्च कोसलान् ।
अतीत्य जग्मुर्मिथिलां मालां चर्मण्वतीं नदीम् ॥ २.२०.२८ ॥
రమ్యమైన సరయూ నదిని దాటి, తూర్పు కోసలులను చూచి, మిథిలకు వెళ్ళారు; మాలా, చర్మణ్వతీ నదులను దాటారు.
2.20.29
अतीत्य गङ्गां शोणं च त्रयस्ते प्राङ्मुखास्तदा ।
कुशचीरच्छदा जग्मुर्मागधं क्षेत्रमच्युताः ॥ २.२०.२९ ॥
గంగను, శోణను దాటి ఆ ముగ్గురు తూర్పు ముఖంగా, దర్భలు, నారచీరలు ధరించి, అప్పుడు మాగధ ప్రాంతానికి వెళ్ళారు.
2.20.30
ते शश्वद्गोधनाकीर्णमम्बुमन्तं शुभद्रुमम् ।
गोरथं गिरिमासाद्य ददृशुर्मागधं पुरम् ॥ २.२०.३० ॥
వారు ఎల్లప్పుడూ గోధనంతో నిండి, నీరు సమృద్ధిగా ఉన్న, అందమైన వృక్షాలతో కూడిన గోరథ పర్వతానికి చేరి మాగధ నగరాన్ని చూచారు.