مهابهاراتا · أدهيايا 2.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.24.1
ततस्तं निश्चितात्मानं युद्धाय यदुनन्दनः ।
उवाच वाग्मी राजानं जरासन्धमधोक्षजः ॥ २.२४.१ ॥
فقال له فرح اليادافا، أدهوكشاجا (كريشنا) البليغ، مخاطباً الملك جارасندها الذي عزم على القتال:
2.24.2
त्रयाणां केन ते राजन्योद्धुमुत्सहते मनः ।
अस्मदन्यतमेनेह सज्जीभवतु को युधि ॥ २.२४.२ ॥
أيها الملك، من بيننا الثلاثة يرغب قلبك في محاربته؟ فليستعد أحدنا هنا للقتال.
2.24.3
एवमुक्तः स नृपतिर्युद्धं वव्रे महाद्युतिः ।
जरासन्धस्ततो राजा भीमसेनेन मागधः ॥ २.२४.३ ॥
فلما خوطب بذلك اختار ذلك الملك عظيم البريق، جارасندها المغدي، القتال مع بهيمasena.
2.24.4
धारयन्तं गदां दिव्यां बलं श्रुत्वा च निर्वृतः ।
अर्जुन वासुदेवं च वजर्यित्वा स मागधः ॥ २.२४.४ ॥
ذلك المغدي، القابض على الهراوة الإلهية، والمرتاح لسماع قوته، استبعد أرجونا وفاسوديفا.
2.24.5
मत्वा देवं गोप इति बालोऽर्जुन इति स्म ह ।
आदाय रोजनां माल्यं मङ्गल्यान्यपराणि च ॥ २.२४.५ ॥
إذ حسب الإله راعياً وأرجونا صبياً، فأخذ إكليل الروتشانا وسائر الأشياء المباركة.
2.24.6
धारयन्नगदान्मुख्यान्निर्वृतीर्वेदनानि च ।
उपतस्थे जरासन्धं युयुत्सुं वै पुरोहितः ॥ २.२४.६ ॥
وصل الكاهن الخاص حاملاً الجبال الرئيسية والسكينة والفيدا، إلى جارасندها المتشوق للقتال.
2.24.7
कृतस्वस्त्ययनो राजा ब्राह्मणेन यशस्विना ।
समनह्यज्जरासन्धः क्षात्रं धर्ममनुस्मरन् ॥ २.२४.७ ॥
أمر الملك جاراسندها، بعد أن أجرى له البراهمي المشهور طقوس الخير، وهو يتذكر واجب المحارب، بارتداء الدرع.
2.24.8
अवमुच्य किरीटं स केशान्समनुमृज्य च ।
दतिष्ठज्जरासन्धो वेलातिग इवार्णवः ॥ २.२४.८ ॥
خلع جاراسندها تاجه وسوّى شعره، ووقف كالمحيط الذي تجاوز شاطئه.
2.24.9
उवाच मतिमान्राजा भीमं भीमपराक्रमः ।
भीम योत्स्ये त्वया सार्धं श्रेयसा निर्जितं वरम् ॥ २.२४.९ ॥
قال الملك الحكيم ذو البأس المرعب لبهيما: «يا بهيما، سأقاتلك؛ فالنصر هو الأفضل للخير.»
2.24.10
एवमुक्त्वा जरासन्धो भीमसेनमरिन्दमः ।
प्रत्युद्ययौ महातेजाः शक्रं बल इवासुरः ॥ २.२४.१० ॥
وبعد أن قال ذلك، تقدّم جاراسندها قاهر الأعداء ذو البهاء العظيم لملاقاة بهيمسينا، كما تقدّم الأسوري بالا نحو إندرا.
2.24.11
ततः संमन्त्र्य कृष्णेन कृतस्वस्त्ययनो बली ।
भीमसेनो जरासन्धमाससाद युयुत्सया ॥ २.२४.११ ॥
ثم بعد أن تشاور مع كريشنا وأجرى طقوس الخير، اقترب بهيمسينا القوي من جاراسندها راغبًا في القتال.
2.24.12
ततस्तौ नरशार्दूलौ बाहुशस्त्रौ समीयतुः ।
वीरौ परमसंहृष्टावन्योन्यजयकाङ्क्षिणौ ॥ २.२४.१२ ॥
ثم التقى ذانك الفارسان كالنمرين بين البشر، واتخذا من ذراعيهما سلاحًا، بطلان بالغا الابتهاج، يتمنى كل منهما نصر صاحبه.
2.24.13
करग्रहणपूर्वं तु कृत्वा पादाभिवन्दनम् ।
कक्षैः कक्षां विधुन्वानावास्फोटं तत्र चक्रतुः ॥ २.२४.१३ ॥
أولاً، بعد أن أمسك كل منهما بيد الآخر وحيّا قدميه، هزّا إبطاً بإبط وصفّقا هناك بأذرعهما.
2.24.14
स्कन्धे दोर्भ्यां समाहत्य निहत्य च मुहुर्मुहुः ।
अङ्गमङ्गैः समाश्लिष्य पुनरास्फालनं च चक्रतुः। ॥ २.२४.१४ ॥
ضربا الكتفين بذراعيهما، وأسقطا مراراً وتكراراً، وتعانقا عضواً بعضو، ثم صفّقا بأذرعهما مجدداً.
2.24.15
चित्रहस्तादिकं कृत्वा सस्फुलिङ्गेन चाशनिम् ।
गलगण्डाभिघातेन सस्फुलिङ्गेन चाशनिम् ॥ २.२४.१५ ॥
بعد أن أتقنا حركات اليدين البارعة وغيرها، كالصاعقة مع الشرر، ضاربين الحلق والخد، ثم كالصاعقة مع الشرر.
2.24.16
बाहुपाशादिकं कृत्वा पादाहतशिरावुभौ ।
उरोहस्तं ततश्चक्रे पूर्णकुम्भौ प्रयुज्य तौ ॥ २.२४.१६ ॥
بعد أن صنعا أغلال الذراعين وغيرها، وقد ضُربا على الرأس بالركلات، ثم استعملا قبضة الصدر واليد، كجرتين مملوءتين.
2.24.17
करसम्पीडनं कृत्वा गर्जन्तौ वारणाविव ।
नर्दन्तौ मेघसङ्काशौ बाहुप्रहरणावुभौ ॥ २.२४.१७ ॥
بعد أن مارسا الضغط باليدين، وهما يزمجران كفيلين اثنين، ويدويان كالسحاب، وذراعاهما سلاحاهما، كلاهما.
2.24.18
तलेनाहन्यमानौ तु अन्योन्यं कृतवीक्षणौ ।
सिंहाविव सुसंङ्क्रुद्धावाकृष्याकृष्य युध्यताम् ॥ २.२४.१८ ॥
يُضربان بالكفوف، ينظر كل منهما إلى الآخر، كأسدين شديدي الغضب، يقاتلان بجذب أحدهما الآخر مرة بعد مرة.
2.24.19
अङ्गेनाङ्गं समापीड्य बाहुभ्यामुभयोरपि ।
आवृत्य बाहुभिश्चापि उदरं च प्रचक्रतुः ॥ २.२४.१९ ॥
ضغط كلٌّ منهما عضو الآخر بعضوه، وطوّق كلاهما الآخر بذراعيه، ولفّا أذرعهما حول البطن أيضاً.
2.24.20
उभौ कट्यां सुपार्श्वे तु तक्षवन्तौ च शिक्षितौ ।
अधो हस्तं स्वकण्ठे तूदरस्योरसि चाक्षिपत् ॥ २.२४.२० ॥
أمسك كلاهما، وهما مدربان ماهران، بالوركين والجانبين؛ فأدخل أحدهما يده من أسفل على عنقه، ودفع من جهة البطن نحو الصدر.
2.24.21
सर्वातिक्रान्तमर्यादं पृष्ठभङ्गं च चक्रतुः ।
सम्पूर्णमूर्च्छां बाहुभ्यां पूर्णकुम्भं प्रचक्रतुः ॥ २.२४.२१ ॥
متجاوزَين كل الحدود، أنجزا ضربة كسر الظهر؛ وبذراعيهما صنعا قبضة الإغماء التام وقبضة الجرّة الممتلئة.
2.24.22
तृणपीडं यथाकामं पूर्णयोगं समुष्टिकम् ।
एवमादीनि युद्धानि प्रकुर्वन्तौ परस्परम् ॥ २.२४.२२ ॥
قبضة سحق العشب، وما شاء، والقبضة الكاملة للاتصال، مع اللكمة؛ وهكذا وغيرها من فنون القتال كانا يمارسانها أحدهما على الآخر.
2.24.23
तयोर्युद्धं ततो द्रष्टुं समेताः पुरवासिनाः ।
ब्राह्मणा वणिजश्चैव क्षत्रियाश्च सहस्रशः ॥ २.२४.२३ ॥
ثم اجتمع أهل المدينة لمشاهدة قتالهما: البراهمة والتجار والكشатرية، بالآلاف.
2.24.24
शूद्राश्च नरशार्दूल स्त्रियो वृद्धाश्च सर्वशः ।
निरन्तरमभूत्तत्र जनौघैरभिसंवृतम् ॥ २.२४.२४ ॥
يا نمر الرجال! وجاء إليها الشودرا والنساء والشيوخ من كل صنف؛ فأحاط الحشد بالمكان دون فراغ.
2.24.25
तयोरथ भुजाघातान्निग्रहप्रग्रहात्तथा ।
आसीत्सुभीमसम्पातो वज्रपर्वतयोरिव ॥ २.२४.२५ ॥
ثم كان من ضربات أذرعهما ومن القبض والجذب اصطدام شديد الهول، كاصطدام الصاعقة بالجبل.
2.24.26
उभौ परमसंहृष्टौ बलेन बलिनां वरौ ।
अन्योन्यस्यान्तरं प्रेप्सू परस्परजयैषिणौ ॥ २.२४.२६ ॥
كلاهما شديد الحماسة، أفضل الأقوياء، يبحثان عن ثغرة في الآخر، يطلبان الغلبة أحدهما على الآخر.
2.24.27
शिरोभिरिव तौ मेषौ वृक्षैरिव निशाचरौ ।
पदैरिव शुभावश्वौ तुण्डाभ्यां तित्तिरी इव ॥ २.२४.२७ ॥
كانا كالكباش بالرؤوس، وكالجن الليلية بالأشجار، وكالخيول الكريمة بالأرجل، وكالحجل بالمناقير.
2.24.28
तद्भीममुत्सार्य जनं युद्धमासीदुपप्लवे ।
बलिनोः संयुगे राजन्वृत्रवासवयोरिव ॥ २.२४.२८ ॥
ثم، بعد أن أبعدوا الجمع المرعب، جرى في تلك الفوضى، أيها الملك، قتال ذينك القويين كقتال فريتره وفاسافا.
2.24.29
प्रकर्षणाकर्षणाभ्यामनुकर्षविकर्षणैः ।
आचकर्षतुरन्योन्यं जानुभिश्चावजघ्नतुः ॥ २.२४.२९ ॥
جذب كل منهما الآخر بقوة، وشدّاه وجرّاه ذهابًا وإيابًا، وضربا بالركب.
2.24.30
ततः शब्देन महता भर्त्सयन्तौ परस्परम् ।
पाषाणसङ्घातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ॥ २.२४.३० ॥
ثم بصوت عظيم، يتوعد كل منهما الآخر، ضربا بضربات كأكوام الحجارة.
2.24.31
ततो भीमं जरासन्धो जघानोरसि मुष्टिना ।
भीमोषि तं जरासन्धं वक्षस्यभिजघान ह ॥ २.२४.३१ ॥
ثم ضرب جارasandha بهيما على صدره بقبضته. وضرب بهيما جارasandha على صدره أيضًا.
2.24.32
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ ।
बाहुभिः समसज्जोतामायसैः परिघैरिव ॥ २.२४.३२ ॥
تصادم الاثنان، عريضا الصدر طويلا الذراعين، بارعين في المصارعة، بأذرعهما كأنهما عمودان من حديد.
2.24.33
कार्तिकस्य तु मासस्य प्रवृत्तं प्रथमेऽहनि ।
तदा तद्युद्धमभवद्दिनानि दश पञ्च च।
अनाहारं दिवारात्रमविश्रान्तमवर्तत ॥ २.२४.३३ ॥
في اليوم الأول من شهر كارتيكا بدأ ذلك القتال، واستمر خمسة عشر يومًا ليلًا ونهارًا دون طعام ودون راحة.
2.24.34
तद्वृत्तं तु त्रयोदश्यां समवेतं महात्मनोः ।
चतुर्दश्यां निशायां तु निवृत्तो मागधः क्लमात् ॥ २.२४.३४ ॥
استمر ذلك النزال بين الروحين العظيمين حتى اليوم الثالث عشر. وفي ليلة الرابع عشر انسحب ملك ماغادا منهكًا.
2.24.35
तं राजानं तथा क्लान्तं दृष्ट्वा राजञ्जनार्दनः ।
उवाच भीमकर्माणं भीमं सम्बोधयन्निव ॥ २.२४.३५ ॥
أيها الملك، لما رأى جاناردانا ذلك الملك منهكًا كهذا، قال لبهيما صاحب الأفعال المرعبة، كأنما يوقظه.
2.24.36
क्लान्तः शत्रुर्हि कौन्तेय शक्यः पीडयितुं रणे ।
पीड्यमानो हि कार्त्स्न्येन जह्याज्जीवितमात्मनः ॥ २.२४.३६ ॥
يا ابن كونتي، إن العدو المنهك يمكن فعلًا أن يُضغط عليه في القتال؛ فإذا ضُغط عليه تمامًا فسيتخلى عن حياته.
2.24.37
तस्मात्तेऽद्यैव कौन्तेय पीडनीयो जनाधिपः ।
सममेतेन युध्यस्व बाहुभ्यां भरतर्षभ ॥ २.२४.३७ ॥
فلذلك، يا ابن كونتي، ينبغي لك اليوم أن تُنهك هذا الملك. يا ثور البهاراتا، قاتِله بالتساوي بذراعيك.
2.24.38
एवमुक्तःस कृष्णेन पाण्डवः परवीरहा ।
जरासन्दस्य तद्रन्ध्रं ज्ञात्वा चक्रे मतिं वधे ॥ २.२४.३८ ॥
فلما خاطبه كريشنا بذلك، عرف ذلك البانداوي قاتل أبطال الأعداء نقطة ضعف جاراسندها، وعقد عزمه على قتله.
2.24.39
ततस्तमजितं जेतुं जरासन्दं वृकोदरः ।
संरम्भाद्बलिनां श्रेष्ठो जग्राह कुरुनन्दनः ॥ २.२४.३९ ॥
ثم، لكي يغلب ذلك الجاراسندها الذي لا يُقهر، أمسك به فريكودارا (بهيما)، أفضل الأقوياء وفرحة الكورو، في غضب.