Mahābhārata · Adhyāya 2.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.24.1
ततस्तं निश्चितात्मानं युद्धाय यदुनन्दनः ।
उवाच वाग्मी राजानं जरासन्धमधोक्षजः ॥ २.२४.१ ॥
Então a alegria dos Yadu, o eloquente Adhokṣaja (Kṛṣṇa), falou ao rei Jarāsandha, que se decidira pela batalha.
2.24.2
त्रयाणां केन ते राजन्योद्धुमुत्सहते मनः ।
अस्मदन्यतमेनेह सज्जीभवतु को युधि ॥ २.२४.२ ॥
Ó rei, dos três, com qual deles deseja combater a tua mente? Que um de nós esteja pronto para a batalha aqui.
2.24.3
एवमुक्तः स नृपतिर्युद्धं वव्रे महाद्युतिः ।
जरासन्धस्ततो राजा भीमसेनेन मागधः ॥ २.२४.३ ॥
Assim interpelado, aquele rei de grande brilho, Jarāsandha, o Māgadhano, escolheu o combate com Bhīmasena.
2.24.4
धारयन्तं गदां दिव्यां बलं श्रुत्वा च निर्वृतः ।
अर्जुन वासुदेवं च वजर्यित्वा स मागधः ॥ २.२४.४ ॥
Aquele māgadhano, segurando a maça divina e satisfeito ao ouvir falar de sua força, deixou de lado Arjuna e Vāsudeva.
2.24.5
मत्वा देवं गोप इति बालोऽर्जुन इति स्म ह ।
आदाय रोजनां माल्यं मङ्गल्यान्यपराणि च ॥ २.२४.५ ॥
Tomando o deus por um pastor e Arjuna por um menino, pegou uma guirlanda de rocanā e outras coisas auspiciosas.
2.24.6
धारयन्नगदान्मुख्यान्निर्वृतीर्वेदनानि च ।
उपतस्थे जरासन्धं युयुत्सुं वै पुरोहितः ॥ २.२४.६ ॥
Carregando as montanhas principais, a serenidade e os Vedas, o sacerdote doméstico aproximou-se de Jarāsandha, ansioso por combate.
2.24.7
कृतस्वस्त्ययनो राजा ब्राह्मणेन यशस्विना ।
समनह्यज्जरासन्धः क्षात्रं धर्ममनुस्मरन् ॥ २.२४.७ ॥
Depois de mandar o famoso brâmane realizar os ritos auspiciosos, o rei Jarāsandha, lembrando o dever do guerreiro, armou-se.
2.24.8
अवमुच्य किरीटं स केशान्समनुमृज्य च ।
दतिष्ठज्जरासन्धो वेलातिग इवार्णवः ॥ २.२४.८ ॥
Tirando o diadema e alisando os cabelos, Jarāsandha ergueu-se como o oceano que transborda a sua margem.
2.24.9
उवाच मतिमान्राजा भीमं भीमपराक्रमः ।
भीम योत्स्ये त्वया सार्धं श्रेयसा निर्जितं वरम् ॥ २.२४.९ ॥
O rei sábio e de valor terrível disse a Bhīma: "Bhīma, lutarei contigo; vencer é o melhor para o bem-estar."
2.24.10
एवमुक्त्वा जरासन्धो भीमसेनमरिन्दमः ।
प्रत्युद्ययौ महातेजाः शक्रं बल इवासुरः ॥ २.२४.१० ॥
Tendo falado assim, Jarāsandha, o domador de inimigos de grande esplendor, avançou para encontrar Bhīmasena, como o asura Bala avançou contra Indra.
2.24.11
ततः संमन्त्र्य कृष्णेन कृतस्वस्त्ययनो बली ।
भीमसेनो जरासन्धमाससाद युयुत्सया ॥ २.२४.११ ॥
Então, após consultar Kṛṣṇa e realizar os ritos auspiciosos, o poderoso Bhīmasena aproximou-se de Jarāsandha com desejo de luta.
2.24.12
ततस्तौ नरशार्दूलौ बाहुशस्त्रौ समीयतुः ।
वीरौ परमसंहृष्टावन्योन्यजयकाङ्क्षिणौ ॥ २.२४.१२ ॥
Então aqueles dois tigres entre os homens, tendo os braços por armas, heróis muito exaltados, desejando a vitória um do outro, enfrentaram-se.
2.24.13
करग्रहणपूर्वं तु कृत्वा पादाभिवन्दनम् ।
कक्षैः कक्षां विधुन्वानावास्फोटं तत्र चक्रतुः ॥ २.२४.१३ ॥
Primeiro, depois de segurarem as mãos e saudarem os pés um do outro, os dois, sacudindo axila contra axila, bateram ali palmas.
2.24.14
स्कन्धे दोर्भ्यां समाहत्य निहत्य च मुहुर्मुहुः ।
अङ्गमङ्गैः समाश्लिष्य पुनरास्फालनं च चक्रतुः। ॥ २.२४.१४ ॥
Golpeando os ombros com os dois braços, derrubando repetidas vezes e abraçando membro a membro, bateram de novo os braços.
2.24.15
चित्रहस्तादिकं कृत्वा सस्फुलिङ्गेन चाशनिम् ।
गलगण्डाभिघातेन सस्फुलिङ्गेन चाशनिम् ॥ २.२४.१५ ॥
Tendo feito pegadas artísticas das mãos e outras, como um raio com faíscas, golpeando garganta e face, de novo como um raio com faíscas.
2.24.16
बाहुपाशादिकं कृत्वा पादाहतशिरावुभौ ।
उरोहस्तं ततश्चक्रे पूर्णकुम्भौ प्रयुज्य तौ ॥ २.२४.१६ ॥
Tendo feito laços de braço e outros, ambos com as cabeças atingidas por chutes, então aplicaram uma pega de peito e mão, os dois como jarros cheios.
2.24.17
करसम्पीडनं कृत्वा गर्जन्तौ वारणाविव ।
नर्दन्तौ मेघसङ्काशौ बाहुप्रहरणावुभौ ॥ २.२४.१७ ॥
Tendo exercido pressão das mãos, os dois rugindo como dois elefantes, bramando como nuvens, com os braços como armas, ambos.
2.24.18
तलेनाहन्यमानौ तु अन्योन्यं कृतवीक्षणौ ।
सिंहाविव सुसंङ्क्रुद्धावाकृष्याकृष्य युध्यताम् ॥ २.२४.१८ ॥
Golpeados pelas palmas, olhando um para o outro, como dois leões extremamente irados, lutavam arrastando-se repetidamente.
2.24.19
अङ्गेनाङ्गं समापीड्य बाहुभ्यामुभयोरपि ।
आवृत्य बाहुभिश्चापि उदरं च प्रचक्रतुः ॥ २.२४.१९ ॥
Pressionando o membro um do outro com o seu próprio, ambos se envolveram com os braços e também abraçaram o ventre.
2.24.20
उभौ कट्यां सुपार्श्वे तु तक्षवन्तौ च शिक्षितौ ।
अधो हस्तं स्वकण्ठे तूदरस्योरसि चाक्षिपत् ॥ २.२४.२० ॥
Ambos, treinados e hábeis, agarraram-se pelos quadris e flancos; um meteu a mão por baixo contra o próprio pescoço, e do ventre atacou o peito.
2.24.21
सर्वातिक्रान्तमर्यादं पृष्ठभङ्गं च चक्रतुः ।
सम्पूर्णमूर्च्छां बाहुभ्यां पूर्णकुम्भं प्रचक्रतुः ॥ २.२४.२१ ॥
Ultrapassando todas as regras, aplicaram a chave que quebra as costas; com os braços fizeram a presa do desmaio completo e a do vaso cheio.
2.24.22
तृणपीडं यथाकामं पूर्णयोगं समुष्टिकम् ।
एवमादीनि युद्धानि प्रकुर्वन्तौ परस्परम् ॥ २.२४.२२ ॥
A presa de esmagar capim, a livre escolha, a junção completa, com o punho; e outras manobras de combate semelhantes eram aplicadas um sobre o outro.
2.24.23
तयोर्युद्धं ततो द्रष्टुं समेताः पुरवासिनाः ।
ब्राह्मणा वणिजश्चैव क्षत्रियाश्च सहस्रशः ॥ २.२४.२३ ॥
Então os habitantes da cidade reuniram-se para ver o combate deles: brâmanes, mercadores e kṣatriyas, aos milhares.
2.24.24
शूद्राश्च नरशार्दूल स्त्रियो वृद्धाश्च सर्वशः ।
निरन्तरमभूत्तत्र जनौघैरभिसंवृतम् ॥ २.२४.२४ ॥
Ó tigre entre os homens! Também vieram śūdras, mulheres e anciãos, de todos os tipos; o lugar ficou cercado sem intervalo pela multidão.
2.24.25
तयोरथ भुजाघातान्निग्रहप्रग्रहात्तथा ।
आसीत्सुभीमसम्पातो वज्रपर्वतयोरिव ॥ २.२४.२५ ॥
Então, pelos golpes de seus braços e pelo agarrar e puxar, houve um choque terrível, como o do raio contra a montanha.
2.24.26
उभौ परमसंहृष्टौ बलेन बलिनां वरौ ।
अन्योन्यस्यान्तरं प्रेप्सू परस्परजयैषिणौ ॥ २.२४.२६ ॥
Ambos muito exaltados, os melhores entre os fortes, buscando uma brecha um no outro, desejosos de vencer um ao outro.
2.24.27
शिरोभिरिव तौ मेषौ वृक्षैरिव निशाचरौ ।
पदैरिव शुभावश्वौ तुण्डाभ्यां तित्तिरी इव ॥ २.२४.२७ ॥
Eram como carneiros com as cabeças, como andarilhos noturnos com árvores, como belos cavalos com os pés, como perdizes com os bicos.
2.24.28
तद्भीममुत्सार्य जनं युद्धमासीदुपप्लवे ।
बलिनोः संयुगे राजन्वृत्रवासवयोरिव ॥ २.२४.२८ ॥
Então, afastando a terrível multidão, naquela confusão deu-se o combate daqueles dois fortes, ó rei, como o de Vṛtra e Vāsava.
2.24.29
प्रकर्षणाकर्षणाभ्यामनुकर्षविकर्षणैः ।
आचकर्षतुरन्योन्यं जानुभिश्चावजघ्नतुः ॥ २.२४.२९ ॥
Arrastando-se um ao outro com força, puxando e forcejando para lá e para cá, golpearam-se com os joelhos.
2.24.30
ततः शब्देन महता भर्त्सयन्तौ परस्परम् ।
पाषाणसङ्घातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ॥ २.२४.३० ॥
Então, com grande estrondo, insultando-se mutuamente, golpearam-se com pancadas como montes de pedras.
2.24.31
ततो भीमं जरासन्धो जघानोरसि मुष्टिना ।
भीमोषि तं जरासन्धं वक्षस्यभिजघान ह ॥ २.२४.३१ ॥
Então Jarāsandha golpeou Bhīma no peito com o punho. Bhīma também golpeou Jarāsandha no peito.
2.24.32
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ ।
बाहुभिः समसज्जोतामायसैः परिघैरिव ॥ २.२४.३२ ॥
Os dois, de peito largo, braços longos e hábeis na luta, chocaram-se com os braços como clavas de ferro.
2.24.33
कार्तिकस्य तु मासस्य प्रवृत्तं प्रथमेऽहनि ।
तदा तद्युद्धमभवद्दिनानि दश पञ्च च।
अनाहारं दिवारात्रमविश्रान्तमवर्तत ॥ २.२४.३३ ॥
No primeiro dia do mês de Kārtika começou a luta. Ela durou então quinze dias, dia e noite, sem alimento e sem descanso.
2.24.34
तद्वृत्तं तु त्रयोदश्यां समवेतं महात्मनोः ।
चतुर्दश्यां निशायां तु निवृत्तो मागधः क्लमात् ॥ २.२४.३४ ॥
Aquele combate entre as duas grandes almas prolongou-se até o décimo terceiro dia. Na noite do décimo quarto, o rei de Magadha retirou-se, exausto.
2.24.35
तं राजानं तथा क्लान्तं दृष्ट्वा राजञ्जनार्दनः ।
उवाच भीमकर्माणं भीमं सम्बोधयन्निव ॥ २.२४.३५ ॥
Ó rei, vendo aquele rei tão exausto, Janārdana falou a Bhīma, o de feitos terríveis, como que para despertá-lo.
2.24.36
क्लान्तः शत्रुर्हि कौन्तेय शक्यः पीडयितुं रणे ।
पीड्यमानो हि कार्त्स्न्येन जह्याज्जीवितमात्मनः ॥ २.२४.३६ ॥
Filho de Kuntī, um inimigo exausto pode de fato ser pressionado na batalha; pressionado por completo, abandonaria a própria vida.
2.24.37
तस्मात्तेऽद्यैव कौन्तेय पीडनीयो जनाधिपः ।
सममेतेन युध्यस्व बाहुभ्यां भरतर्षभ ॥ २.२४.३७ ॥
Portanto, ó filho de Kuntī, hoje mesmo deves oprimir este rei. Ó touro dos Bharatas, luta com ele em igualdade com os teus braços.
2.24.38
एवमुक्तःस कृष्णेन पाण्डवः परवीरहा ।
जरासन्दस्य तद्रन्ध्रं ज्ञात्वा चक्रे मतिं वधे ॥ २.२४.३८ ॥
Assim exortado por Kṛṣṇa, aquele Pāṇḍava, matador de heróis inimigos, conhecendo o ponto fraco de Jarāsandha, decidiu matá-lo.
2.24.39
ततस्तमजितं जेतुं जरासन्दं वृकोदरः ।
संरम्भाद्बलिनां श्रेष्ठो जग्राह कुरुनन्दनः ॥ २.२४.३९ ॥
Então, para vencer aquele Jarāsandha invencível, Vṛkodara (Bhīma), o melhor dos fortes e alegria dos Kurus, agarrou-o com fúria.