ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 2.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.24.1
ततस्तं निश्चितात्मानं युद्धाय यदुनन्दनः ।
उवाच वाग्मी राजानं जरासन्धमधोक्षजः ॥ २.२४.१ ॥
ତାପରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ନିଶ୍ଚୟ ସେହି ରାଜା ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ଯଦୁନନ୍ଦନ, ବାଗ୍ମୀ ଅଧୋକ୍ଷଜ (କୃଷ୍ଣ) କହିଲେ।
2.24.2
त्रयाणां केन ते राजन्योद्धुमुत्सहते मनः ।
अस्मदन्यतमेनेह सज्जीभवतु को युधि ॥ २.२४.२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତିନିଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମ ମନ କାହା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ? ଆମ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଜଣେ ଏଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ।
2.24.3
एवमुक्तः स नृपतिर्युद्धं वव्रे महाद्युतिः ।
जरासन्धस्ततो राजा भीमसेनेन मागधः ॥ २.२४.३ ॥
ଏହିପରି କୁହାଗଲେ ସେହି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ରାଜା, ମଗଧର ଜରାସନ୍ଧ, ଭୀମସେନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ବାଛିଲେ।
2.24.4
धारयन्तं गदां दिव्यां बलं श्रुत्वा च निर्वृतः ।
अर्जुन वासुदेवं च वजर्यित्वा स मागधः ॥ २.२४.४ ॥
ଦିବ୍ୟ ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ବଳ ବିଷୟରେ ଶୁଣି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ସେହି ମଗଧ ରାଜା ଅର୍ଜୁନ ଓ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ।
2.24.5
मत्वा देवं गोप इति बालोऽर्जुन इति स्म ह ।
आदाय रोजनां माल्यं मङ्गल्यान्यपराणि च ॥ २.२४.५ ॥
ଦେବତାଙ୍କୁ ଗୋପ ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବାଳକ ଭାବି, ରୋଚନା ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ।
2.24.6
धारयन्नगदान्मुख्यान्निर्वृतीर्वेदनानि च ।
उपतस्थे जरासन्धं युयुत्सुं वै पुरोहितः ॥ २.२४.६ ॥
ପ୍ରମୁଖ ପର୍ବତ, ସନ୍ତୋଷ ଓ ବେଦ ଧାରଣ କରି ପୁରୋହିତ ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
2.24.7
कृतस्वस्त्ययनो राजा ब्राह्मणेन यशस्विना ।
समनह्यज्जरासन्धः क्षात्रं धर्ममनुस्मरन् ॥ २.२४.७ ॥
ଯଶସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱସ୍ତ୍ୟୟନ କରାଇ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମ ସ୍ମରଣ କରି କବଚ ପିନ୍ଧିଲେ।
2.24.8
अवमुच्य किरीटं स केशान्समनुमृज्य च ।
दतिष्ठज्जरासन्धो वेलातिग इवार्णवः ॥ २.२४.८ ॥
ମୁକୁଟ ଖୋଲି, କେଶ ସଜାଡ଼ି ଜରାସନ୍ଧ ଠିଆ ହେଲେ, ଯେପରି କୂଳ ଡେଇଁ ଯାଉଥିବା ସମୁଦ୍ର।
2.24.9
उवाच मतिमान्राजा भीमं भीमपराक्रमः ।
भीम योत्स्ये त्वया सार्धं श्रेयसा निर्जितं वरम् ॥ २.२४.९ ॥
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଭୀମପରାକ୍ରମୀ ରାଜା ଭୀମଙ୍କୁ କହିଲେ - ଭୀମ, ମୁଁ ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି; ଜିତିବା ହିଁ ଶ୍ରେୟ।
2.24.10
एवमुक्त्वा जरासन्धो भीमसेनमरिन्दमः ।
प्रत्युद्ययौ महातेजाः शक्रं बल इवासुरः ॥ २.२४.१० ॥
ଏହା କହି ଶତ୍ରୁଦମନ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଜରାସନ୍ଧ ଭୀମସେନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇଲେ, ଯେପରି ବଳ ନାମକ ଅସୁର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଡ଼େ ଯାଇଥିଲା।
2.24.11
ततः संमन्त्र्य कृष्णेन कृतस्वस्त्ययनो बली ।
भीमसेनो जरासन्धमाससाद युयुत्सया ॥ २.२४.११ ॥
ତା'ପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ପରାମର୍ଶ କରି, ସ୍ୱସ୍ତ୍ୟୟନ କରାଇଥିବା ବଳଶାଳୀ ଭୀମସେନ ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛାରେ ଜରାସନ୍ଧ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
2.24.12
ततस्तौ नरशार्दूलौ बाहुशस्त्रौ समीयतुः ।
वीरौ परमसंहृष्टावन्योन्यजयकाङ्क्षिणौ ॥ २.२४.१२ ॥
ତା'ପରେ ବାହୁକୁ ଶସ୍ତ୍ର କରିଥିବା ସେହି ଦୁଇ ନରଶାର୍ଦୂଳ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ବୀର, ପରସ୍ପରକୁ ଜିତିବା ଇଚ୍ଛାରେ ମୁହାମୁହି ହେଲେ।
2.24.13
करग्रहणपूर्वं तु कृत्वा पादाभिवन्दनम् ।
कक्षैः कक्षां विधुन्वानावास्फोटं तत्र चक्रतुः ॥ २.२४.१३ ॥
ପ୍ରଥମେ ହାତ ଧରି, ପାଦବନ୍ଦନା କରି, ଦୁହେଁ କାଖରେ କାଖ ହଲାଇ ସେଠାରେ ତାଳି ବଜାଇଲେ।
2.24.14
स्कन्धे दोर्भ्यां समाहत्य निहत्य च मुहुर्मुहुः ।
अङ्गमङ्गैः समाश्लिष्य पुनरास्फालनं च चक्रतुः। ॥ २.२४.१४ ॥
କାନ୍ଧରେ ଦୁଇ ବାହୁରେ ଆଘାତ କରି, ବାରମ୍ବାର ମାରି, ଅଙ୍ଗେ ଅଙ୍ଗ ମିଶାଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ପୁଣି ତାଳି ବଜାଇଲେ।
2.24.15
चित्रहस्तादिकं कृत्वा सस्फुलिङ्गेन चाशनिम् ।
गलगण्डाभिघातेन सस्फुलिङ्गेन चाशनिम् ॥ २.२४.१५ ॥
ବିଚିତ୍ର ହାତ-ପ୍ରୟୋଗ ଆଦି କରି, ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗ ସହିତ ବଜ୍ରପରି, ଗଳା ଓ ଗାଲରେ ଆଘାତ କରି, ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗ ସହିତ ବଜ୍ରପରି।
2.24.16
बाहुपाशादिकं कृत्वा पादाहतशिरावुभौ ।
उरोहस्तं ततश्चक्रे पूर्णकुम्भौ प्रयुज्य तौ ॥ २.२४.१६ ॥
ବାହୁପାଶ ଆଦି କରି, ପାଦାଘାତରେ ମସ୍ତକରେ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ଦୁହେଁ, ତାପରେ ଛାତି ଓ ହାତ ଧରିଲେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ପରି ଦୁହେଁ ପ୍ରୟୋଗ କଲେ।
2.24.17
करसम्पीडनं कृत्वा गर्जन्तौ वारणाविव ।
नर्दन्तौ मेघसङ्काशौ बाहुप्रहरणावुभौ ॥ २.२४.१७ ॥
ହାତରେ ଚାପ ଦେଇ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଦୁଇ ହାତୀ ପରି, ମେଘ ପରି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ବାହୁକୁ ଅସ୍ତ୍ର କରିଥିବା ଦୁହେଁ।
2.24.18
तलेनाहन्यमानौ तु अन्योन्यं कृतवीक्षणौ ।
सिंहाविव सुसंङ्क्रुद्धावाकृष्याकृष्य युध्यताम् ॥ २.२४.१८ ॥
ତଳହାତରେ ଆଘାତ ପାଉ ଥିବା, ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖୁ ଥିବା, ଦୁଇ ସିଂହ ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ବାରମ୍ବାର ଟାଣି ଟାଣି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା।
2.24.19
अङ्गेनाङ्गं समापीड्य बाहुभ्यामुभयोरपि ।
आवृत्य बाहुभिश्चापि उदरं च प्रचक्रतुः ॥ २.२४.१९ ॥
ଜଣେ ଅନ୍ୟଜଣର ଅଙ୍ଗକୁ ନିଜ ଅଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଚାପି ଧରିଲେ, ଦୁହେଁ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ପରସ୍ପରକୁ ବେଢ଼ି ପେଟକୁ ମଧ୍ୟ ଆବୃତ କଲେ।
2.24.20
उभौ कट्यां सुपार्श्वे तु तक्षवन्तौ च शिक्षितौ ।
अधो हस्तं स्वकण्ठे तूदरस्योरसि चाक्षिपत् ॥ २.२४.२० ॥
ଦୁହେଁ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଓ କୁଶଳ ଥିଲେ, କଟି ଓ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଧରିଲେ; ଜଣେ ତଳୁ ହାତ ପକାଇ ନିଜ ଗଳାରେ ଏବଂ ପେଟ ପଟରୁ ଛାତିରେ ଆଘାତ କଲେ।
2.24.21
सर्वातिक्रान्तमर्यादं पृष्ठभङ्गं च चक्रतुः ।
सम्पूर्णमूर्च्छां बाहुभ्यां पूर्णकुम्भं प्रचक्रतुः ॥ २.२४.२१ ॥
ସବୁ ନିୟମ ଲଙ୍ଘନ କରି ସେମାନେ ପିଠି ଭାଙ୍ଗିବା ଦାଉଁ କଲେ; ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ମୂର୍ଚ୍ଛା ଓ ପୂର୍ଣକୁମ୍ଭ ପକଡ଼ ରଚନା କଲେ।
2.24.22
तृणपीडं यथाकामं पूर्णयोगं समुष्टिकम् ।
एवमादीनि युद्धानि प्रकुर्वन्तौ परस्परम् ॥ २.२४.२२ ॥
ତୃଣପୀଡ଼ନ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ, ପୂର୍ଣଯୋଗ, ମୁଷ୍ଟି ପ୍ରହାର ସହ; ଏପରି ଅନ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧଦାଉଁ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ଉପରେ କରୁଥିଲେ।
2.24.23
तयोर्युद्धं ततो द्रष्टुं समेताः पुरवासिनाः ।
ब्राह्मणा वणिजश्चैव क्षत्रियाश्च सहस्रशः ॥ २.२४.२३ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ନଗରବାସୀ ଏକାଠି ହେଲେ — ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବଣିକ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ହଜାର ହଜାର ସଂଖ୍ୟାରେ।
2.24.24
शूद्राश्च नरशार्दूल स्त्रियो वृद्धाश्च सर्वशः ।
निरन्तरमभूत्तत्र जनौघैरभिसंवृतम् ॥ २.२४.२४ ॥
ହେ ନରଶାର୍ଦୂଳ! ଶୂଦ୍ର, ନାରୀ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ ସବୁପ୍ରକାରରେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ; ଜନସ୍ରୋତରେ ସେ ସ୍ଥାନ ନିରନ୍ତର ଘେରି ହେଲା।
2.24.25
तयोरथ भुजाघातान्निग्रहप्रग्रहात्तथा ।
आसीत्सुभीमसम्पातो वज्रपर्वतयोरिव ॥ २.२४.२५ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କ ବାହୁ-ଆଘାତ ଓ ଧରାଧରି ଟଣାଟଣିରେ ବଜ୍ର ଓ ପର୍ବତ ପରି ଅତି ଭୟଙ୍କର ସଂଘର୍ଷ ହେଲା।
2.24.26
उभौ परमसंहृष्टौ बलेन बलिनां वरौ ।
अन्योन्यस्यान्तरं प्रेप्सू परस्परजयैषिणौ ॥ २.२४.२६ ॥
ଦୁହେଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସାହିତ, ବଳବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ପରସ୍ପରର ଛିଦ୍ର ଖୋଜୁଥିଲେ, ପରସ୍ପରକୁ ଜୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଥିଲେ।
2.24.27
शिरोभिरिव तौ मेषौ वृक्षैरिव निशाचरौ ।
पदैरिव शुभावश्वौ तुण्डाभ्यां तित्तिरी इव ॥ २.२४.२७ ॥
ସେ ଦୁହେଁ ମୁଣ୍ଡରେ ମେଷ ପରି, ବୃକ୍ଷରେ ନିଶାଚର ପରି, ପାଦରେ ସୁନ୍ଦର ଅଶ୍ୱ ପରି, ଠୋଁଟରେ ତିତିର ପରି ଥିଲେ।
2.24.28
तद्भीममुत्सार्य जनं युद्धमासीदुपप्लवे ।
बलिनोः संयुगे राजन्वृत्रवासवयोरिव ॥ २.२४.२८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତା'ପରେ ଭୟଙ୍କର ଜନତାକୁ ସରାଇ ଦେଇ, ଗଣ୍ଡଗୋଳରେ ସେ ଦୁଇ ବଳବାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ବୃତ୍ର ଓ ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ପରି ହେଲା।
2.24.29
प्रकर्षणाकर्षणाभ्यामनुकर्षविकर्षणैः ।
आचकर्षतुरन्योन्यं जानुभिश्चावजघ्नतुः ॥ २.२४.२९ ॥
ପରସ୍ପରକୁ ଟାଣି, ଘୋଷାରି, ଏଣୁ ତେଣୁ ଝଟକି ସେମାନେ ଆଣ୍ଠୁରେ ଆଘାତ କଲେ।
2.24.30
ततः शब्देन महता भर्त्सयन्तौ परस्परम् ।
पाषाणसङ्घातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ॥ २.२४.३० ॥
ତା'ପରେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦରେ ପରସ୍ପରକୁ ଭର୍ତ୍ସନା କରି, ପଥରର ଗଦା ପରି ପ୍ରହାରରେ ସେମାନେ ଆଘାତ କଲେ।
2.24.31
ततो भीमं जरासन्धो जघानोरसि मुष्टिना ।
भीमोषि तं जरासन्धं वक्षस्यभिजघान ह ॥ २.२४.३१ ॥
ତା'ପରେ ଜରାସନ୍ଧ ଭୀମଙ୍କ ଛାତିରେ ମୁଷ୍ଟିରେ ଆଘାତ କଲେ। ଭୀମ ମଧ୍ୟ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଛାତିରେ ଆଘାତ କଲେ।
2.24.32
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ ।
बाहुभिः समसज्जोतामायसैः परिघैरिव ॥ २.२४.३२ ॥
ପ୍ରଶସ୍ତ ଛାତି ଓ ଲମ୍ବ ବାହୁ ଥିବା, ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧରେ ନିପୁଣ ସେ ଦୁଇ ଲୌହ ପରିଘ ପରି ବାହୁରେ ମୁହାମୁହି ହେଲେ।
2.24.33
कार्तिकस्य तु मासस्य प्रवृत्तं प्रथमेऽहनि ।
तदा तद्युद्धमभवद्दिनानि दश पञ्च च।
अनाहारं दिवारात्रमविश्रान्तमवर्तत ॥ २.२४.३३ ॥
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ପ୍ରଥମ ଦିନରୁ ତାହା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେତେବେଳେ ସେ ଯୁଦ୍ଧ ପନ୍ଦର ଦିନ ଚାଲିଲା। ଦିନରାତି ଆହାର ବିନା ଓ ବିଶ୍ରାମ ବିନା ତାହା ଜାରି ରହିଲା।
2.24.34
तद्वृत्तं तु त्रयोदश्यां समवेतं महात्मनोः ।
चतुर्दश्यां निशायां तु निवृत्तो मागधः क्लमात् ॥ २.२४.३४ ॥
ସେହି ଦୁଇ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସେ ଯୁଦ୍ଧ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଲା। ଚତୁର୍ଦଶୀ ରାତିରେ ମାଗଧ ରାଜା କ୍ଳାନ୍ତିରୁ ପଛକୁ ହଟିଲେ।
2.24.35
तं राजानं तथा क्लान्तं दृष्ट्वा राजञ्जनार्दनः ।
उवाच भीमकर्माणं भीमं सम्बोधयन्निव ॥ २.२४.३५ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ସେହି କ୍ଳାନ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଭୟଙ୍କର କର୍ମକାରୀ ଭୀମଙ୍କୁ ଯେପରି ସଚେତନ କରୁଥିବା ଭଳି କହିଲେ।
2.24.36
क्लान्तः शत्रुर्हि कौन्तेय शक्यः पीडयितुं रणे ।
पीड्यमानो हि कार्त्स्न्येन जह्याज्जीवितमात्मनः ॥ २.२४.३६ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ! କ୍ଳାନ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପୀଡ଼ନ କରିବା ସମ୍ଭବ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ସେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିବ।
2.24.37
तस्मात्तेऽद्यैव कौन्तेय पीडनीयो जनाधिपः ।
सममेतेन युध्यस्व बाहुभ्यां भरतर्षभ ॥ २.२४.३७ ॥
ତେଣୁ, ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଆଜି ହିଁ ତୁମେ ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କରିବା ଉଚିତ। ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ଏହା ସହିତ ସମାନ ଭାବରେ ତୁମ ବାହୁରେ ଯୁଦ୍ଧ କର।
2.24.38
एवमुक्तःस कृष्णेन पाण्डवः परवीरहा ।
जरासन्दस्य तद्रन्ध्रं ज्ञात्वा चक्रे मतिं वधे ॥ २.२४.३८ ॥
କୃଷ୍ଣ ଏହିପରି କହିବାରୁ, ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ସେହି ପାଣ୍ଡବ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ସେହି ଦୁର୍ବଳତା ଜାଣି ତାଙ୍କ ବଧ ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ କଲେ।
2.24.39
ततस्तमजितं जेतुं जरासन्दं वृकोदरः ।
संरम्भाद्बलिनां श्रेष्ठो जग्राह कुरुनन्दनः ॥ २.२४.३९ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଅଜେୟ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ଜିଣିବା ପାଇଁ, ବଳବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁରୁନନ୍ଦନ ବୃକୋଦର (ଭୀମ) କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କୁ ଧରିଲେ।