ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.25.1
भीमसेनस्ततः कृष्णमुवाच यदुनन्दनम् ।
बुद्धिमास्थाय विपुलां जरासन्धवधोप्सया ॥ २.२५.१ ॥
ಆಗ ಭೀಮಸೇನನು ಯದುನಂದನ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ವಧಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ವಿಶಾಲ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ.
2.25.2
नायं पापो मया कृष्ण युक्तः स्यादनुरोधितुम् ।
प्रायेण यदुशार्दूल बान्धवक्षयकृत्तव ॥ २.२५.२ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಈ ಪಾಪಿಯನ್ನು ನಾನು ಮನವೊಲಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಯದುಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
2.25.3
एवमुक्तस्ततः कृष्णः प्रत्युवाच वृकोदरम् ।
त्वरयन्पुरुषव्याघ्रो जरासन्धवधेप्सया ॥ २.२५.३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ವೃಕೋದರನಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರಿಸಿದನು; ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ವಧಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತ್ವರೆಮಾಡುವ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು.
2.25.4
यत्ते दैवं परं सत्वं यच्च ते मातरिश्वनः ।
बलं भीमं जरासन्धे दर्शयाशु तदद्य वै ॥ २.२५.४ ॥
ನಿನ್ನ ದೈವಿಕ ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಮತ್ತು ಮಾತರಿಶ್ವನ (ವಾಯುವಿನ) ಬಲವನ್ನು — ಭೀಮ, ಆ ಬಲವನ್ನು ಇಂದೇ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಜರಾಸಂಧನ ಮೇಲೆ ತೋರಿಸು.
2.25.5
तवैष वध्यो दुर्बुद्धिर्जरासन्धो महारथः ।
इत्यन्तरिक्षे त्वश्रौषं यदा वायुरवाप्यते ॥ २.२५.५ ॥
ಈ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ಜರಾಸಂಧ ಮಹಾರಥನು ನಿನ್ನಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು — ಎಂದು ವಾಯು ದೊರೆತಾಗ ನಾನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆ.
2.25.6
गोमन्ते पर्वतश्रेष्ठे येनैष परिमोक्षितः ।
बलदेवबलं प्राप्य कोऽन्यो जीवेत्तु मागधात् ॥ २.२५.६ ॥
ಗೋಮಂತ ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದ ಇವನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡನೋ — ಬಲದೇವನ ಬಲವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಾಗಧನಿಂದ ಬದುಕಬಲ್ಲ ಬೇರೆ ಯಾರು?
2.25.7
तदस्य मृत्युर्विहितस्त्वदृते न महाबल ।
वायुं चिन्त्य महाबाहो जहीमं मगधाधिपम् ॥ २.२५.७ ॥
ಮಹಾಬಲನೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇವನ ಮರಣ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ವಾಯುವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ಈ ಮಗಧಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸು.
2.25.8
एवमुक्तस्ततो भीमो मनसाऽऽचिन्त्य मारुतम् ।
जनार्दनं नमस्कृत्य परिष्वज्य च फल्गुनम् ॥ २.२५.८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಭೀಮನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾರುತನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಫಲ್ಗುನನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು.
2.25.9
प्रभञ्जनबलाविष्टो जरासन्धमरिन्दमः ।
उत्क्षिप्य भ्रामयामास बलवन्तं महाबलः ॥ २.२५.९ ॥
ಪ್ರಭಂಜನನ ಬಲದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸುವ ಆ ಮಹಾಬಲನು ಬಲಶಾಲಿ ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಎತ್ತಿ ತಿರುಗಿಸಿದನು.
2.25.10
भ्रामयित्वा शतगुणं जानुभ्यां भरतर्षभ ।
बभञ्ज पृष्टं सङ्क्षिप्य निष्पिष्य विननाद च ॥ २.२५.१० ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಅವನನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ತಿರುಗಿಸಿ, ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಬೆನ್ನನ್ನು ಮುರಿದು, ಮಡಚಿ ಅರೆದು ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
2.25.11
करे गृहीत्वा चरणं द्विधा चक्रे महाबलः ।
तस्य निष्पिष्यमाणस्य पाण्डवस्य च गर्जतः ॥ २.२५.११ ॥
ಆ ಮಹಾಬಲನು ಅವನ ಕಾಲನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಎರಡು ತುಂಡು ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಅರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವನು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ.
2.25.12
अभवत्तुमुलो नादः सर्वप्राणिभयङ्करः ।
वित्रेसुर्मागधाः सर्वे स्त्रीणां गर्भाश्च सुस्रुवुः ॥ २.२५.१२ ॥
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸುವ ಭೀಕರ ಕೋಲಾಹಲ ಶಬ್ದವಾಯಿತು. ಮಾಗಧರೆಲ್ಲರೂ ನಡುಗಿದರು; ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗರ್ಭಗಳು ಜಾರಿದವು.
2.25.13
भीमसेनस्य नादेन जरासन्धस्य चैव ह ।
किं नु स्याद्धिमवान्भिन्नः किंनुस्विद्दीर्यते मही ॥ २.२५.१३ ॥
ಭೀಮಸೇನನ ಮತ್ತು ಜರಾಸಂಧನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತ ಒಡೆದು ಹೋಯಿತೇ, ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯೇ ಸೀಳುತ್ತಿದೆಯೇ?
2.25.14
इति वै मागधा जज्ञुर्भीमसेनस्य निखनात् ।
ततस्तु भगवान्कृष्णो जरासन्धजिघांसया ॥ २.२५.१४ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾಗಧರು ಭೀಮಸೇನನ ಹೊಡೆತದ ಶಬ್ದ ಎಂದು ತಿಳಿದರು. ನಂತರ ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನು ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ.
2.25.15
भीमसेनं समालोक्य नलं जग्राह पाणिना ।
द्विधा चिच्छेद वै तत्तु जरासन्धवधं प्रति ॥ २.२५.१५ ॥
ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಕೈಯಿಂದ ಒಂದು ನಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಜರಾಸಂಧನ ವಧೆಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಎರಡಾಗಿ ಸೀಳಿದನು.
2.25.16
ततस्त्वाज्ञाय तस्यैव पादमुत्क्षिप्य मारुतिः ।
द्विधा बभञ्ज तद्गात्रं प्राक्षिपद्विननाद च ॥ २.२५.१६ ॥
ಆಗ ಅದನ್ನು ಅರಿತ ಮಾರುತಿ (ಭೀಮ) ಅವನ ಪಾದವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಎರಡಾಗಿ ಮುರಿದು ಎಸೆದು ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
2.25.17
पुनः सन्धाय तु तदा जरान्धः प्रतापवान् ।
भीमेन च समागम्य बाहुयुद्धं चकार ह ॥ २.२५.१७ ॥
ಆಗ ಮತ್ತೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಜರಾಸಂಧನು ಭೀಮನೊಡನೆ ಕೂಡಿ ಬಾಹುಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.
2.25.18
तयोः समभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
सर्वलोकक्षयकरं सर्वभूतभयावहम् ॥ २.२५.१८ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಭಯಂಕರವಾದ, ರೋಮಾಂಚಕರವಾದ ಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅದು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತಹದು, ಸಕಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ತರುವಂತಹದು.
2.25.19
पुनः कृष्णस्तमिरिणं द्विधा विच्छिद्य माधवः ।
व्यत्यस्य प्राक्षिपत्तत्तु जरासन्धवधेप्सया ॥ २.२५.१९ ॥
ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಇರಿಣನನ್ನು ಎರಡಾಗಿ ಸೀಳಿ, ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆ ಎರಡು ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಎಸೆದನು.
2.25.20
भीमसेनस्तदा ज्ञात्वा निर्बिभेद च मागधम् ।
द्विधा व्यत्यस्य पादेन प्राक्षिपच्च ननाद ह ॥ २.२५.२० ॥
ಆಗ ಭೀಮಸೇನನು ಅದನ್ನು ಅರಿತು, ಮಾಗಧನನ್ನು ಸೀಳಿ, ಎರಡಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಕಾಲಿನಿಂದ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಎಸೆದು ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
2.25.21
शुष्कमांसास्थिमेदस्त्वग्भिन्नमस्तिष्कपिण्डकटः ।
शवभूतस्तदा राजन्पिण्डीकृत इवाबबौ ॥ २.२५.२१ ॥
ಒಣಗಿದ ಮಾಂಸ, ಮೂಳೆ, ಮೇದಸ್ಸು, ಚರ್ಮ ಉಳ್ಳವನಾಗಿ, ತಲೆಬುರುಡೆ ಮತ್ತು ಮಿದುಳಿನ ಗಡ್ಡೆ ಒಡೆದು ಹೋದ ಅವನು ಶವವಾದನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಅವನು ಉಂಡೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಂಡನು.
2.25.22
ततो राज्ञः कुलद्वारि प्रसुप्तमिव तं नृपम् ।
रात्रौ गतासुमुत्सृज्य निश्चक्रमुररिन्दमाः ॥ २.२५.२२ ॥
ನಂತರ ರಾಜಕುಲದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದಂತೆ ಇದ್ದ ಆ ರಾಜನನ್ನು, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಹೋದವನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು, ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕರು ಹೊರಟರು.
2.25.23
जरासन्धरथं कृष्णो योजयित्वा पताकिनम् ।
आरोप्य भ्रातरौ चैव मोक्षयामास बान्धवान् ॥ २.२५.२३ ॥
ಕೃಷ್ಣನು ಜರಾಸಂಧನ ಧ್ವಜವುಳ್ಳ ರಥವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಇಬ್ಬರು ಸೋದರರನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಸಿ, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಸಿದನು.
2.25.24
ते वै रत्नुभुजं कृष्णं रत्नार्हं पृथिवीश्वराः ।
राजानं चक्ररासाद्य मोक्षिता महतो भयात् ॥ २.२५.२४ ॥
ಆ ಭೂಪತಿಗಳು, ಮಹಾಭಯದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ರತ್ನಭುಜನೂ ರತ್ನಾರ್ಹನೂ ಆದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಅವನನ್ನು ರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.
2.25.25
अक्षतः शस्त्रसम्पन्नो जितारिः सह राजभिः ।
रथमास्थाय तं दिव्यं निर्जगाम गिरिव्रजात् ॥ २.२५.२५ ॥
ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ, ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತರಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವರಾಗಿ, ರಾಜರೊಂದಿಗೆ, ಆ ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನೇರಿ ಗಿರಿವ್ರಜದಿಂದ ಹೊರಟರು.
2.25.26
यः स सोदर्यवान्नाम द्वियोधी कृष्णसारथिः ।
अभ्यासघाती सन्दृश्यो दुर्जयः सर्वराजभिः ॥ २.२५.२६ ॥
ಅವನೇ ಸೋದರ್ಯವಾನ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು; ಇಬ್ಬರೊಡನೆ ಹೋರಾಡುವವನು; ಕೃಷ್ಣನು ಸಾರಥಿ; ಸಮೀಪದಿಂದ ಪ್ರಹರಿಸುವವನು; ಕಾಣಬಲ್ಲವನು; ಎಲ್ಲ ರಾಜರಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದವನು.
2.25.27
भीमार्जुनाभ्यां योधाभ्यामास्थितः कृष्णसारथिः ।
शुशुभे रथवर्योऽसौ दुर्जयः सर्वधन्विभिः ॥ २.२५.२७ ॥
ಭೀಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಏರಿದ, ಕೃಷ್ಣನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥ ಹೊಳೆಯಿತು; ಎಲ್ಲ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದ್ದಾಗಿತ್ತು.
2.25.28
शक्रविष्णू हि सङ्ग्रामे चेरतुस्तारकामये ।
रथेन तेन वै कृष्ण उपारुह्य ययौ तदा ॥ २.२५.२८ ॥
ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ತಾರಕನೊಂದಿಗಿನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು; ಆ ರಥವನ್ನೇರಿ ಕೃಷ್ಣ ಆಗ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ.
2.25.29
एवमेतौ महाबाहू तदा दुष्करकारिणौ ।
कृष्णप्रणीतौ लोकेऽस्मिन्नथे को द्रष्टुमर्हति ॥ २.२५.२९ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಬಾಹುಗಳು ಆಗ ದುಷ್ಕರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವರು; ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇವರನ್ನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ನೋಡಲು ಶಕ್ತರು?
2.25.30
इत्यवोचन्व्रजन्तं तं जरासन्धपुरालयाः ।
वासुदेवं नरश्रेष्ठं युक्तं वातजवैर्हयैः ॥ २.२५.३० ॥
ಹೀಗೆ ಜರಾಸಂಧನ ನಗರದ ನಿವಾಸಿಗಳು, ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಸುದೇವನ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದರು; ಅವನು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ.
2.25.31
तप्तचामीकराभेण किङ्किणीजालमालिना ।
मेघनिर्घोषनादेन जैत्रेणामित्रघातिना ॥ २.२५.३१ ॥
ಕರಗಿದ ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪಿನ, ಗಂಟೆಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಮೇಘ ಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ನಾದದ, ವಿಜಯಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಘಾತಕ (ರಥದಿಂದ).
2.25.32
येन शक्रो दानवानां जघान नवतीर्नव ।
तं प्राप्य समहृष्यन्त रथं ते पुरुषर्थभाः ॥ २.२५.३२ ॥
ಯಾವುದರಿಂದ ಇಂದ್ರನು ದಾನವರಲ್ಲಿ ತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತು ಮಂದಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನೋ, ಆ ರಥವನ್ನು ಪಡೆದು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರು ಬಹಳ ಹರ್ಷಗೊಂಡರು.
2.25.33
ततः कृष्णं महाबाहुं भ्रातृभ्यां सहितं तदा ।
रथस्थं मागधा दृष्ट्वा समपद्यन्त विस्मिताः ॥ २.२५.३३ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾಗಧರು ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು.
2.25.34
हयैर्दिव्यैः समायुक्तो रथो वायुसमो जवे ।
अधिष्ठितः स शुशुभे कृष्णेनातीव भारत ॥ २.२५.३४ ॥
ದಿವ್ಯ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವೇಗದಲ್ಲಿ ವಾಯುವಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಆ ರಥವು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಅಧಿಷ್ಠಿತವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿಸಿತು, ಓ ಭಾರತ.
2.25.35
असङ्गो देवविहितस्तस्मिन्रथवरे ध्वजः ।
योजनाद्ददृशे श्रीमानिन्द्रायुधसमप्रभः ॥ २.२५.३५ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಿಯೋಜಿತವಾದ, ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದ, ತೇಜಸ್ವಿ ಧ್ವಜವು ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನ ಕಾಂತಿಯಂತೆ ಒಂದು ಯೋಜನ ದೂರದಿಂದಲೇ ಕಾಣಿಸಿತು.
2.25.36
चिन्तयामास कृष्णोऽथ गरुत्मन्तं स चाभ्ययात् ।
क्षणे तस्मिन्स तेनासीच्चैत्यवृक्ष इवोत्थितः ॥ २.२५.३६ ॥
ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಗರುಡನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು; ಅವನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು. ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ಆ ಧ್ವಜದ ಮೇಲೆ ಚೈತ್ಯವೃಕ್ಷ ಬೆಳೆದಂತೆ ನಿಂತನು.
2.25.37
व्यादितास्यैर्महानादैः सह भूतैर्ध्वजालयैः ।
तस्मिन्रथवरे तस्थौ गुरुत्मान्पन्नगाशनः ॥ २.२५.३७ ॥
ತೆರೆದ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ, ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆಗಳಿಂದ, ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಭಕ್ಷಕ ಗರುಡ ನಿಂತನು.
2.25.38
दुर्निरीक्ष्यो हि भूतानां तेजसाऽऽभ्याधिकं बभौ ।
आदित्य इव मध्याह्ने सहस्रकिरणावृतः ॥ २.२५.३८ ॥
ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ನೋಡಲಾಗದಷ್ಟು ಅದು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿ ಬೆಳಗಿತು; ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ.
2.25.39
न सज्जति वृक्षेषु शस्त्रैश्चापि न रिष्यते ।
दिव्यो ध्वजवरो राजन्दृश्यते चेह मानुषैः ॥ २.२५.३९ ॥
ಅದು ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುವುದಿಲ್ಲ, ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದಲೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ದಿವ್ಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧ್ವಜ ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
2.25.40
तमास्थाय रथं दिव्यं पर्जन्यसमनिः स्वनम् ।
निर्ययौ पुरुषव्याघ्रः पाण्डवाभ्यां सहाच्युतः ॥ २.२५.४० ॥
ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಧ್ವನಿಸುವ ಆ ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನೇರಿ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಚ್ಯುತ ಇಬ್ಬರು ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
2.25.41
यं लेभे वासवाद्राजा वसुस्तस्माद्बृहद्रथः ।
बृहद्रथात्क्रमेणैव प्राप्तो बार्हद्रथो रथम् ॥ २.२५.४१ ॥
ವಸು ರಾಜನು ಇಂದ್ರನಿಂದ ಪಡೆದ ಆ ರಥವನ್ನು, ಅವನಿಂದ ಬೃಹದ್ರಥನು, ಬೃಹದ್ರಥನಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಾರ್ಹದ್ರಥನು ಪಡೆದನು.
2.25.42
स निर्याय महाबाहुः पुण्डरीकेक्षणस्ततः ।
गिरिव्रजाद्बहिस्तस्थौ समदेशे महायशाः ॥ २.२५.४२ ॥
ಆ ಮಹಾಬಾಹು, ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಗಿರಿವ್ರಜದ ಹೊರಗೆ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು.
2.25.43
तत्रैनं नागराः सर्वे सत्कारेणाभ्ययुस्तदा ।
ब्राह्मणप्रमुखा राजन्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ २.२५.४३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಗರದ ಎಲ್ಲ ಜನರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಆಗ ಗೌರವದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಬಂದರು, ಓ ರಾಜನೇ, ವಿಧಿಯಂತೆ ನಡೆದ ಕರ್ಮದಿಂದ.
2.25.44
बन्धनाद्विप्रमुक्ताश्च राजानो मधुसूदनम् ।
पूजयामासुरूचुश्च स्तुतिपूर्वमिदं वचः ॥ २.२५.४४ ॥
ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ರಾಜರು ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಸ್ತುತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
2.25.45
नैतच्चित्रं महाबाहो त्वयि देवकिनन्दने ।
भीमार्जुनबलोपेते धर्मस्य प्रतिपालनम् ॥ २.२५.४५ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ದೇವಕಿಯ ಮಗನೇ, ಭೀಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರ ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ — ಧರ್ಮದ ಪಾಲನೆ.
2.25.46
जरासन्धह्रदे घोरे दुःखपङ्के निमज्जताम् ।
राज्ञां समभ्युद्धरमं यदिदं कृतमद्य वै ॥ २.२५.४६ ॥
ಜರಾಸಂಧನ ಭಯಂಕರ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ, ದುಃಖದ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉದ್ಧರಿಸಿದ್ದು — ಇಂದು ನಿಜವಾಗಿ ಇದು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
2.25.47
विष्णो समवसन्नानां गिरिदुर्गे सुदारुणे ।
दिष्ट्या मोक्षाद्यशो दीप्तमाप्तं ते यदुनन्दन ॥ २.२५.४७ ॥
ಓ ವಿಷ್ಣುವೇ, ಪರ್ವತ ದುರ್ಗದ ಅತಿ ಭಯಂಕರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದವರ ಬಿಡುಗಡೆಯಿಂದ, ಓ ಯದುನಂದನ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಿನಗೆ ತೇಜೋಮಯ ಕೀರ್ತಿ ದೊರೆಯಿತು.
2.25.48
किं कर्मः पुरुषव्याघ्र शाधि नः प्रणतिस्थितान् ।
कृतमित्येव तद्विद्वि नृपैर्ययद्यपि दुष्करम् ॥ २.२५.४८ ॥
ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ನಿಂತಿರುವ ನಮಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸು; ರಾಜರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಇದು ಆಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
2.25.49
तानुवाच हृम्पीकेशः समाश्चास्य महामनाः ।
यिधिष्ठिरो राजसूयं क्रतुमार्हतुमिच्छति ॥ २.२५.४९ ॥
ಮಹಾಮನಸ್ಕ ಹೃಷೀಕೇಶನು ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
2.25.50
तस्य धर्मप्रवृत्तस्य पार्थिवत्वं चिकीर्षतः ।
सर्वैर्भवद्भिर्विज्ञाय साहाय्यं क्रियतामिति ॥ २.२५.५० ॥
ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ರಾಜತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುವ ಅವನಿಗೆ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ.
2.25.51
ततः सुप्रीतमनसस्ते नृपा नृपसत्तम ।
तथेत्येवाब्रुवन्सर्वे प्रतिगृह्यास्य तां गिरम् ॥ २.२५.५१ ॥
ನಂತರ ಸಂತೋಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ಆ ರಾಜರು, ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳಿದರು.
2.25.52
रत्नभाजं च दाशार्हं चक्रुस्ते पृथिवीश्वराः ।
कृच्छ्राञ्जग्राह गोविन्दस्तेषां तदनुकम्पया ॥ २.२५.५२ ॥
ಆ ರಾಜರು ದಾಶಾರ್ಹನನ್ನು ರತ್ನಗಳ ಭಾಗೀದಾರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು; ಗೋವಿಂದನು ಅವರ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
2.25.53
जरासन्धात्मजश्चैव सहदेवो महामनाः ।
निर्ययौ सजनामात्यः पुरस्कृत्य पुरोहितम् ॥ २.२५.५३ ॥
ಜರಾಸಂಧನ ಮಗನಾದ ಮಹಾಮನಸ್ಕ ಸಹದೇವನು ತನ್ನ ಜನರು ಮತ್ತು ಅಮಾತ್ಯರೊಡನೆ, ಪುರೋಹಿತನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೊರಟನು.
2.25.54
स नीचैः प्रणतो भूत्वा बहुरत्नपुरोगमः ।
सहदेवो नृणां देवं वासुदेवमुपस्थितः ॥ २.२५.५४ ॥
ಅವನು ವಿನೀತನಾಗಿ ಬಾಗಿ, ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ದೇವನಾದ ವಾಸುದೇವನ ಬಳಿ ಬಂದನು, ಸಹದೇವ.
2.25.55
भयार्ताय ततस्तस्मै कृष्णो दत्त्वाऽभयं तदा ।
आददेऽस्य महार्हाणि रत्नानि पुरुषोत्तमः ॥ २.२५.५५ ॥
ಆಗ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಅವನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಅಭಯ ನೀಡಿ, ಅವನ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು, ಆ ಪುರುಷೋತ್ತಮ.
2.25.56
यत्कृतं पुरुषव्याघ्र मम पित्रा जनार्दन ।
तत्ते हृदि महाबाहो न कार्यं पुरुषोत्तम ॥ २.२५.५६ ॥
ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಜನಾರ್ದನ, ನನ್ನ ತಂದೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು, ಓ ಮಹಾಬಾಹು ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಡ.
2.25.57
त्वां प्रपन्नोऽस्मि गोविन्द प्रासदं कुरु मे प्रभो ।
पितुरिच्छामि संस्कारं कर्तुं देवकिनन्दन ॥ २.२५.५७ ॥
ಗೋವಿಂದ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರಭೋ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರು. ದೇವಕೀನಂದನ, ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
2.25.58
त्वत्तोऽभ्यनुज्ञां सम्प्राप्य भीमसेनात्तथार्जुनात् ।
निर्भयो विचरिष्यामि यथाकामं यथासुखम् ॥ २.२५.५८ ॥
ನಿನ್ನಿಂದ, ಭೀಮಸೇನನಿಂದ, ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಸುಖದಿಂದ ಸಂಚರಿಸುವೆನು.
2.25.59
एवं विज्ञाप्यमानस्य सहदेवस्य मारिष ।
प्रहृष्टो देवकीपुत्रः पाण्डवै च महारथौ ॥ २.२५.५९ ॥
ಮಾರಿಷ, ಹೀಗೆ ವಿನಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಹದೇವನಿಂದ ದೇವಕೀಪುತ್ರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು, ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥರೂ.
2.25.60
क्रियतां संस्क्रिया राजन्पितुस्त इति चाब्रुवन् ।
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य पार्थयोश्च स मागधः ॥ २.२५.६० ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರ ನಡೆಯಲಿ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥರಿಬ್ಬರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ಮಾಗಧನು.
2.25.61
प्रविश्य नगरं तूर्णं सह मन्त्रिभिरप्युत ।
चितां चन्दनकाष्ठैश्च कालेयसरलैस्तथा ॥ २.२५.६१ ॥
ನಗರವನ್ನು ತ್ವರೆಯಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರೀಗಂಧದ ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕಾಲೇಯ, ಸರಲ ಮರಗಳ ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಚಿತೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು.
2.25.62
कालागरुसुनगन्धैश्च तैलैश्च विविधैरपि ।
घृतधाराशतैश्चैव सुमनोभिश्च भारत ॥ २.२५.६२ ॥
ಭಾರತ, ಕಾಲಾಗರು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ವಿವಿಧ ಎಣ್ಣೆಗಳು, ನೂರಾರು ತುಪ್ಪದ ಧಾರೆಗಳು ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಹೂವುಗಳಿಂದಲೂ.
2.25.63
समन्तादेव कीर्यन्तोऽदहन्त मगधाधिपम् ।
उदकं तस्य चक्रेऽथ सहदेवः सहानुजः ॥ २.२५.६३ ॥
ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಚೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ಮಗಧಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ದಹಿಸಿದರು; ನಂತರ ಸಹದೇವನು ತನ್ನ ತಮ್ಮನೊಡನೆ ಅವನಿಗೆ ಉದಕದಾನ ಮಾಡಿದನು.
2.25.64
कृत्वा पितुः स्वर्गगतिं निर्ययौ यत्र केशवः ।
पाण्डवौ च महाभागौ भीमसेनार्जुनावुभौ ॥ २.२५.६४ ॥
ತಂದೆಯ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವರು ಕೇಶವನಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟರು; ಮಹಾಭಾಗ್ಯರಾದ ಪಾಂಡವರು, ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಇಬ್ಬರೂ.
2.25.65
स प्रह्वः प्राञ्जलिर्भूत्वा व्यज्ञापयत माधवम् ।
इमे रत्नानि भूरिणी गोजाविमहिषादयः ॥ २.२५.६५ ॥
ಅವನು ವಿನಯದಿಂದ ಕೈಮುಗಿದು ಮಾಧವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು: 'ಇವು ರತ್ನಗಳು, ಬಹಳ ಹಸುಗಳು, ಮೇಕೆ, ಕುರಿ, ಎಮ್ಮೆಗಳು ಮುಂತಾದವು.'
2.25.66
हस्तिनोऽश्वाश्च गोविन्द वासांसि विविधानि च ।
दीयतां धर्मराजाय यथा वा मन्यते भवान् ॥ २.२५.६६ ॥
ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ವಿವಿಧ ವಸ್ತ್ರಗಳೂ ಕೂಡ, ಓ ಗೋವಿಂದ; ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಡಲಿ, ಅಥವಾ ನೀವು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದಂತೆ.
2.25.67
भयार्ताय ततस्तस्मै कृत्वा कृष्णोऽभयं तदा ।
अभ्यषिञ्चत राजानं सहदेवं जनार्दनः ॥ २.२५.६७ ॥
ಆಗ ಭಯಪೀಡಿತನಾದ ಅವನಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡಿ, ಜನಾರ್ದನ ಕೃಷ್ಣನು ಸಹದೇವನನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು.
2.25.68
मागधानां महीपालं जरासन्धात्मजं तदा ।
आददे च महार्हाणि रत्नानि पुरुषोत्तमः ॥ २.२५.६८ ॥
ಆಗ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಮಾಗಧರ ರಕ್ಷಕನಾದ ಜರಾಸಂಧನ ಮಗನಿಂದ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
2.25.69
गत्वैकत्वं स कृष्णेन पार्थाभ्यां चापि सत्कृतः ।
विवेश मतिमान्त्राजा पुनर्बार्हद्रथं पुरम् ॥ २.२५.६९ ॥
ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪೃಥೆಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯಗೊಂಡು, ಅವರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಜನು ಮತ್ತೆ ಬಾರ್ಹದ್ರಥರ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
2.25.70
पार्थाभायं सहितः कृष्णः सर्वैश्च वसुधाधिपैः ।
यथावयः समागम्य विससर्ज नराधिपान् ॥ २.२५.७० ॥
ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲ ಭೂಪತಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಅವರ ವಯಸ್ಸಿನ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟನು.
2.25.71
विसृज्य सर्वान्नृपतीन्राजसूये महात्मभिः ।
आगन्तव्यं भवद्भिश्च धर्मराजप्रियेप्सुभिः। ॥ २.२५.७१ ॥
ಮಹಾತ್ಮರು ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಡುತ್ತಾ, "ಧರ್ಮರಾಜನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ರಾಜಸೂಯಕ್ಕೆ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಬರಬೇಕು" ಎಂದರು.
2.25.72
एवमुक्ता माधवेन सर्वे ते वसुधाधिपाः ।
एवमस्त्विति चाप्युक्त्वा समेताः परया मुदा ॥ २.२५.७२ ॥
ಮಾಧವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಆ ಎಲ್ಲ ಭೂಪತಿಗಳು "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು.
2.25.73
भीमार्जुनहृषीकेशैः प्रहृष्टाः प्रययुस्तदा ।
रत्नान्यादाय भूरीणी ज्वलन्तो रिपुसूदनाः ॥ २.२५.७३ ॥
ಭೀಮ, ಅರ್ಜುನ, ಹೃಷೀಕೇಶರಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಅವರು ಆಗ ಹೊರಟರು; ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶತ್ರುನಾಶಕರಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ.
2.25.74
कृष्णस्तु सह पार्थाभ्यां श्रिया परमया युतः ।
रत्नान्यादाय भूरिणी प्रययौ पुरुषर्षभः ॥ २.२५.७४ ॥
ಪರಮ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃಷ್ಣನು ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟನು.
2.25.75
इन्द्रप्रस्थमुपागम्य पाण्डवाभ्यां सहाच्युतः ।
समेत्य धर्मराजानं प्रीयमाणोऽभ्यभाषत ॥ २.२५.७५ ॥
ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅಚ್ಯುತನು ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.
2.25.76
दिष्ट्या भीमेन बलवाञ्जरासन्धो निपातितः ।
राजानो मोक्षिताश्चेमे बन्धनान्नृपसत्तम ॥ २.२५.७६ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಭೀಮನಿಂದ ಬಲಶಾಲಿ ಜರಾಸಂಧನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು; ಈ ರಾಜರು ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡರು, ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
2.25.77
दिष्ट्या कुशलिनौ चेमौ भीमसेनधनञ्जयौ ।
पुनः स्वनगरं प्राप्तावक्षताविति भारत ॥ २.२५.७७ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಈ ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ, ಹಾನಿಯಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ನಗರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಲುಪಿದರು, ಓ ಭಾರತ.
2.25.78
ततो युधिष्ठिरः कृष्णं पूजयित्वा यथार्हतः ।
भीमसेनार्जुनौ चैव प्रहृष्टः परिषस्वजे ॥ २.२५.७८ ॥
ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಯೋಗ್ಯರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಿ, ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರನ್ನೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು.
2.25.79
ततः क्षीणे जरासन्धे भ्रातृभ्यां विहितं जयम् ।
अजातशत्रुरासाद्य मुमुदे भ्रातृभिः सह ॥ २.२५.७९ ॥
ಆಗ ಜರಾಸಂಧನು ನಾಶವಾದಾಗ, ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಸಾಧಿಸಿದ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದ ಅಜಾತಶತ್ರು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
2.25.80
हृष्टश्च धर्मराड्वाक्यं जनार्दनमभाषत ।
त्वां प्राप्य पुरुषव्याघ्र भीमसेनेन पातितः ॥ २.२५.८० ॥
ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಧರ್ಮರಾಜನು ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆದುದರಿಂದಲೇ ಭೀಮಸೇನನು ಅವನನ್ನು ಕೆಡವಿದನು."
2.25.81
मागधोऽसौ बलोन्मत्तो जरासन्धः प्रतापवान् ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं प्राप्स्यामि विगतज्वरः ॥ २.२५.८१ ॥
ಆ ಮಗಧದ ರಾಜ ಜರಾಸಂಧನು ಬಲದಿಂದ ಮದೋನ್ಮತ್ತನಾಗಿದ್ದನು, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಈಗ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಜ್ಞವಾದ ರಾಜಸೂಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು.
2.25.82
त्वद्बुद्धिबलमाश्रित्य यागार्होऽस्मि जनार्दन ।
पीतं पृथिव्याः क्रुद्धेन यशस्ते पुरुषोत्तम ॥ २.२५.८२ ॥
ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಾನು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಜನಾರ್ದನ. ಓ ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ಕೋಪದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕುಡಿದ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿ...
2.25.83
जरासन्धवधेनैव प्राप्तास्ते विपुलाः श्रियः ।
एवं सम्भाष्य कौन्तेयः प्रादाद्रथवरं प्रभोः ॥ २.२५.८३ ॥
ಜರಾಸಂಧನ ವಧೆಯಿಂದಲೇ ನಿನಗೆ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು ದೊರೆಯಿತು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಕೌಂತೇಯನು ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
2.25.84
प्रतिगृह्य तु गोविन्दो जरासन्धस्य तं रथम् ॥ २.२५.८४ ॥
ಗೋವಿಂದನು ಜರಾಸಂಧನ ಆ ರಥವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
2.25.85
प्रहृष्टस्तस्य मुमुदे फल्गुनेन जनार्दनः ।
प्रीतिमानभवद्राजन्धर्मराजपुरस्कृतः ॥ २.२५.८५ ॥
ಜನಾರ್ದನನು ಫಲ್ಗುನನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಧರ್ಮರಾಜನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
2.25.86
यथावयः समागम्य भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
सत्कृत्य पूजयित्वा च विससर्ज नराधिपान् ॥ २.२५.८६ ॥
ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಪಾಂಡವನು ಸತ್ಕರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿ ರಾಜರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟನು.
2.25.87
युधिष्ठिराभ्यनुज्ञातास्ते नृपा हृष्टमानसाः ।
जग्मुः स्वदेशांस्त्वरिता यानैरुच्चावचैस्ततः ॥ २.२५.८७ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಆ ರಾಜರು ಸಂತೋಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಾನಾ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೊರಟರು.
2.25.88
एवं पुरुषशार्दूलो महाबुद्धिर्जनार्दनः ।
पाण्डवैर्घातयामास जरासन्धमरिं तदा ॥ २.२५.८८ ॥
ಹೀಗೆ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಜನಾರ್ದನನು ಆಗ ಪಾಂಡವರ ಮೂಲಕ ಶತ್ರು ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಿದನು.
2.25.89
घातयित्वा जरासन्धं बुद्धिपूर्वमरिन्दमः ।
धर्मराजमनुज्ञाप्य पृथां कृष्णां च भारत ॥ २.२५.८९ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಿಸಿದ ಶತ್ರುದಮನ ಜನಾರ್ದನನು ಧರ್ಮರಾಜನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಪೃಥೆ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನೂ ಬೀಳ್ಕೊಂಡನು.
2.25.90
सुभद्रां भीमसेनं च फाल्गुनं यमजौ तथा ।
धौम्यमामन्त्रयित्वा च प्रययौ स्वां पुरीं प्रति ॥ २.२५.९० ॥
ಸುಭದ್ರೆ, ಭೀಮಸೇನ, ಫಾಲ್ಗುನ, ಯಮಜ ಅವಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಧೌಮ್ಯರಿಗೂ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ಅವನು ತನ್ನ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
2.25.91
पाण्डवैरनुधावद्भिर्युधिष्ठिरपुरोगमैः ।
हर्षेण महता युक्तः प्राप्य चानुत्तमं यशः।
जगाम हृष्टः कृष्णस्तु पुनर्द्वारवतीं पुरीम् ॥ २.२५.९१ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದ ಸಂತುಷ್ಟ ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೆ ದ್ವಾರವತೀ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
2.25.92
तेनैव रथमुख्येन मनसस्तुल्यगामिना ।
धर्मराजविसृष्टेन दिव्येनानादयन्दिशः ॥ २.२५.९२ ॥
ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುವ, ಧರ್ಮರಾಜನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಿವ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾ.
2.25.93
ततो युधिष्ठिरमुखाः पाण्डवा भरतर्षभ ।
प्रदक्षिणमकुर्वन्त कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ॥ २.२५.९३ ॥
ಆಗ ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಪಾಂಡವರು ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರು.
2.25.94
ततो गते भगवति कृष्णे देवकिनन्दने ।
जयं लब्ध्वा सुविपुलं राज्ञां दत्त्वाऽभयं तदा ॥ २.२५.९४ ॥
ಆಗ, ಭಗವಂತ ದೇವಕೀನಂದನ ಕೃಷ್ಣನು ಹೊರಟುಹೋದ ನಂತರ, ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ರಾಜರಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ.
2.25.95
संवर्धितं यशो भूयः कर्मणा तेन भारत ।
द्रौपद्याः पाण्डवा राजन्परां प्रीतिमवर्धयन् ॥ २.२५.९५ ॥
ಆ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು, ಭಾರತ. ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರು ದ್ರೌಪದಿಯ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು.
2.25.96
तस्मिन्काले तु यद्युक्तं धर्मकामार्थसंहितम् ।
तद्राजा धर्मतश्चक्रे प्रजापालनकीर्तनम् ॥ २.२५.९६ ॥
ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸೂಕ್ತವೋ, ಅದು ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ್ದಾಗಿತ್ತು; ರಾಜನು ಅದನ್ನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಿದನು, ಪ್ರಜಾಪಾಲನೆಯ ಕೀರ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ.