Mahābhārata · Adhyāya 2.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.25.1
भीमसेनस्ततः कृष्णमुवाच यदुनन्दनम् ।
बुद्धिमास्थाय विपुलां जरासन्धवधोप्सया ॥ २.२५.१ ॥
Então Bhīmasena falou a Kṛṣṇa, alegria dos Yadu, tendo assumido uma resolução ampla, desejando a morte de Jarāsandha.
2.25.2
नायं पापो मया कृष्ण युक्तः स्यादनुरोधितुम् ।
प्रायेण यदुशार्दूल बान्धवक्षयकृत्तव ॥ २.२५.२ ॥
Kṛṣṇa, não me convém suplicar a este pecador. Tigre dos Yadu, isso geralmente causa a ruína dos teus parentes.
2.25.3
एवमुक्तस्ततः कृष्णः प्रत्युवाच वृकोदरम् ।
त्वरयन्पुरुषव्याघ्रो जरासन्धवधेप्सया ॥ २.२५.३ ॥
Assim interpelado, Kṛṣṇa, tigre entre os homens, respondeu a Vṛkodara, apressando-se para a morte de Jarāsandha.
2.25.4
यत्ते दैवं परं सत्वं यच्च ते मातरिश्वनः ।
बलं भीमं जरासन्धे दर्शयाशु तदद्य वै ॥ २.२५.४ ॥
Teu vigor divino supremo, e a força de Mātariśvan (Vāyu) que há em ti, ó Bhīma — mostra essa força contra Jarāsandha depressa, hoje mesmo.
2.25.5
तवैष वध्यो दुर्बुद्धिर्जरासन्धो महारथः ।
इत्यन्तरिक्षे त्वश्रौषं यदा वायुरवाप्यते ॥ २.२५.५ ॥
«Este Jarāsandha de mente perversa, grande condutor de carro, deve ser abatido por ti» — assim ouvi no céu, quando o vento é obtido.
2.25.6
गोमन्ते पर्वतश्रेष्ठे येनैष परिमोक्षितः ।
बलदेवबलं प्राप्य कोऽन्यो जीवेत्तु मागधात् ॥ २.२५.६ ॥
Na excelsa montanha Gomanta, por quem este foi libertado — tendo obtido a força de Balarāma, quem mais poderia sobreviver ao Māgadha?
2.25.7
तदस्य मृत्युर्विहितस्त्वदृते न महाबल ।
वायुं चिन्त्य महाबाहो जहीमं मगधाधिपम् ॥ २.२५.७ ॥
Ó poderoso, a sua morte foi destinada apenas por ti. Ó de braços poderosos, recordando Vāyu, mata este senhor de Magadha.
2.25.8
एवमुक्तस्ततो भीमो मनसाऽऽचिन्त्य मारुतम् ।
जनार्दनं नमस्कृत्य परिष्वज्य च फल्गुनम् ॥ २.२५.८ ॥
Assim interpelado, Bhīma pensou em Mārута em seu coração; saudou Janārdana e abraçou Phalguna.
2.25.9
प्रभञ्जनबलाविष्टो जरासन्धमरिन्दमः ।
उत्क्षिप्य भ्रामयामास बलवन्तं महाबलः ॥ २.२५.९ ॥
Possuído pela força do vento, aquele poderoso domador de inimigos ergueu Jarāsandha, o forte, e o fez girar.
2.25.10
भ्रामयित्वा शतगुणं जानुभ्यां भरतर्षभ ।
बभञ्ज पृष्टं सङ्क्षिप्य निष्पिष्य विननाद च ॥ २.२५.१० ॥
Ó touro dos Bharatas, tendo-o girado cem vezes, quebrou-lhe as costas sobre os joelhos, esmagou-o dobrando-o e rugiu.
2.25.11
करे गृहीत्वा चरणं द्विधा चक्रे महाबलः ।
तस्य निष्पिष्यमाणस्य पाण्डवस्य च गर्जतः ॥ २.२५.११ ॥
Segurando-lhe uma perna na mão, o poderoso partiu-o em dois, enquanto ele era esmagado e o Pāṇḍava rugia.
2.25.12
अभवत्तुमुलो नादः सर्वप्राणिभयङ्करः ।
वित्रेसुर्मागधाः सर्वे स्त्रीणां गर्भाश्च सुस्रुवुः ॥ २.२५.१२ ॥
Surgiu um estrondo tumultuoso que aterrorizou todos os seres; todos os magadhas ficaram aterrorizados, e os fetos das mulheres abortaram.
2.25.13
भीमसेनस्य नादेन जरासन्धस्य चैव ह ।
किं नु स्याद्धिमवान्भिन्नः किंनुस्विद्दीर्यते मही ॥ २.२५.१३ ॥
O Himalaia se partiu com o rugido de Bhīmasena e de Jarāsandha, ou é a própria terra que se rasga?
2.25.14
इति वै मागधा जज्ञुर्भीमसेनस्य निखनात् ।
ततस्तु भगवान्कृष्णो जरासन्धजिघांसया ॥ २.२५.१४ ॥
Assim pensaram os Māgadhas que era o golpe de Bhīmasena. Então o bem-aventurado Kṛṣṇa, desejando matar Jarāsandha,
2.25.15
भीमसेनं समालोक्य नलं जग्राह पाणिना ।
द्विधा चिच्छेद वै तत्तु जरासन्धवधं प्रति ॥ २.२५.१५ ॥
Olhando para Bhīmasena, pegou com a mão um caniço e o partiu em dois, em vista da morte de Jarāsandha.
2.25.16
ततस्त्वाज्ञाय तस्यैव पादमुत्क्षिप्य मारुतिः ।
द्विधा बभञ्ज तद्गात्रं प्राक्षिपद्विननाद च ॥ २.२५.१६ ॥
Então, compreendendo o sinal, Māruti (Bhīma) ergueu o pé, partiu o corpo em dois, arremessou-o e rugiu.
2.25.17
पुनः सन्धाय तु तदा जरान्धः प्रतापवान् ।
भीमेन च समागम्य बाहुयुद्धं चकार ह ॥ २.२५.१७ ॥
Então o poderoso Jarāsandha, reunido de novo, encontrou Bhīma e travou um combate de braços.
2.25.18
तयोः समभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
सर्वलोकक्षयकरं सर्वभूतभयावहम् ॥ २.२५.१८ ॥
Entre os dois surgiu uma batalha tumultuosa, de arrepiar os cabelos, destruidora de todos os mundos e trazendo terror a todos os seres.
2.25.19
पुनः कृष्णस्तमिरिणं द्विधा विच्छिद्य माधवः ।
व्यत्यस्य प्राक्षिपत्तत्तु जरासन्धवधेप्सया ॥ २.२५.१९ ॥
Então Kṛṣṇa, o descendente de Madhu, partiu aquele Iriṇa em dois e, desejando matar Jarāsandha, arremessou as duas metades em sentido cruzado.
2.25.20
भीमसेनस्तदा ज्ञात्वा निर्बिभेद च मागधम् ।
द्विधा व्यत्यस्य पादेन प्राक्षिपच्च ननाद ह ॥ २.२५.२० ॥
Então Bhīmasena, compreendendo isso, rasgou o rei de Magadha, partiu-o em dois, lançou as metades em cruz com o pé e rugiu.
2.25.21
शुष्कमांसास्थिमेदस्त्वग्भिन्नमस्तिष्कपिण्डकटः ।
शवभूतस्तदा राजन्पिण्डीकृत इवाबबौ ॥ २.२५.२१ ॥
Com a carne seca, os ossos, a medula e a pele, o crânio e a massa cerebral partidos, tornou-se um cadáver; então, ó rei, apareceu como se tivesse sido reduzido a uma massa.
2.25.22
ततो राज्ञः कुलद्वारि प्रसुप्तमिव तं नृपम् ।
रात्रौ गतासुमुत्सृज्य निश्चक्रमुररिन्दमाः ॥ २.२५.२२ ॥
Então, deixando aquele rei, que jazia à porta de sua casa como se dormisse mas perdera a vida durante a noite, os domadores de inimigos saíram.
2.25.23
जरासन्धरथं कृष्णो योजयित्वा पताकिनम् ।
आरोप्य भ्रातरौ चैव मोक्षयामास बान्धवान् ॥ २.२५.२३ ॥
Kṛṣṇa atrelou o carro de Jarāsandha, adornado com bandeiras, fez os dois irmãos subirem nele e libertou os parentes.
2.25.24
ते वै रत्नुभुजं कृष्णं रत्नार्हं पृथिवीश्वराः ।
राजानं चक्ररासाद्य मोक्षिता महतो भयात् ॥ २.२५.२४ ॥
Aqueles senhores da terra, libertos do grande temor, aproximaram-se de Kṛṣṇa, de braços adornados de joias e digno de joias, e fizeram-no rei.
2.25.25
अक्षतः शस्त्रसम्पन्नो जितारिः सह राजभिः ।
रथमास्थाय तं दिव्यं निर्जगाम गिरिव्रजात् ॥ २.२५.२५ ॥
Ileso e bem armado, tendo vencido seus inimigos, subiu com os reis naquele carro divino e saiu de Girivraja.
2.25.26
यः स सोदर्यवान्नाम द्वियोधी कृष्णसारथिः ।
अभ्यासघाती सन्दृश्यो दुर्जयः सर्वराजभिः ॥ २.२५.२६ ॥
Ele, chamado Sodaryavān, combatente de dois, tendo Kṛṣṇa como cocheiro, golpeador de perto, visível, invencível para todos os reis.
2.25.27
भीमार्जुनाभ्यां योधाभ्यामास्थितः कृष्णसारथिः ।
शुशुभे रथवर्योऽसौ दुर्जयः सर्वधन्विभिः ॥ २.२५.२७ ॥
Aquele melhor dos carros, ocupado pelos dois guerreiros Bhīma e Arjuna, tendo Kṛṣṇa como cocheiro, brilhou, invencível para todos os arqueiros.
2.25.28
शक्रविष्णू हि सङ्ग्रामे चेरतुस्तारकामये ।
रथेन तेन वै कृष्ण उपारुह्य ययौ तदा ॥ २.२५.२८ ॥
Indra e Viṣṇu, de fato, moveram-se na batalha, na luta contra Tāraka; subindo naquele mesmo carro, Kṛṣṇa então avançou.
2.25.29
एवमेतौ महाबाहू तदा दुष्करकारिणौ ।
कृष्णप्रणीतौ लोकेऽस्मिन्नथे को द्रष्टुमर्हति ॥ २.२५.२९ ॥
Assim, aqueles dois de braços poderosos, realizadores de feitos difíceis então, guiados por Kṛṣṇa, neste mundo — quem poderia olhá-los?
2.25.30
इत्यवोचन्व्रजन्तं तं जरासन्धपुरालयाः ।
वासुदेवं नरश्रेष्ठं युक्तं वातजवैर्हयैः ॥ २.२५.३० ॥
Assim falaram os habitantes da cidade de Jarāsandha sobre Vāsudeva, o melhor dos homens, enquanto ele partia, atrelado a cavalos velozes como o vento.
2.25.31
तप्तचामीकराभेण किङ्किणीजालमालिना ।
मेघनिर्घोषनादेन जैत्रेणामित्रघातिना ॥ २.२५.३१ ॥
Com o brilho do ouro fundido, adornado com uma rede de guizos, com um estrondo como o de nuvens trovejantes, vitorioso e destruidor de inimigos.
2.25.32
येन शक्रो दानवानां जघान नवतीर्नव ।
तं प्राप्य समहृष्यन्त रथं ते पुरुषर्थभाः ॥ २.२५.३२ ॥
Com o qual Indra abateu noventa e nove dānavas; tendo obtido aquele carro, aqueles touros entre os homens se regozijaram grandemente.
2.25.33
ततः कृष्णं महाबाहुं भ्रातृभ्यां सहितं तदा ।
रथस्थं मागधा दृष्ट्वा समपद्यन्त विस्मिताः ॥ २.२५.३३ ॥
Então os māgadhas, vendo Kṛṣṇa, o de braços poderosos, de pé no carro com seus dois irmãos, ficaram espantados.
2.25.34
हयैर्दिव्यैः समायुक्तो रथो वायुसमो जवे ।
अधिष्ठितः स शुशुभे कृष्णेनातीव भारत ॥ २.२५.३४ ॥
O carro, atrelado a cavalos divinos e veloz como o vento, brilhava intensamente com Kṛṣṇa sobre ele, ó Bhārata.
2.25.35
असङ्गो देवविहितस्तस्मिन्रथवरे ध्वजः ।
योजनाद्ददृशे श्रीमानिन्द्रायुधसमप्रभः ॥ २.२५.३५ ॥
Naquele excelente carro, um estandarte glorioso, ordenado pelos deuses e sem obstáculos, era visto a uma légua de distância, radiante como o arco de Indra.
2.25.36
चिन्तयामास कृष्णोऽथ गरुत्मन्तं स चाभ्ययात् ।
क्षणे तस्मिन्स तेनासीच्चैत्यवृक्ष इवोत्थितः ॥ २.२५.३६ ॥
Então Kṛṣṇa pensou em Garuḍa, e ele se aproximou; num instante se assentou sobre aquele estandarte, como se uma árvore sagrada tivesse brotado nele.
2.25.37
व्यादितास्यैर्महानादैः सह भूतैर्ध्वजालयैः ।
तस्मिन्रथवरे तस्थौ गुरुत्मान्पन्नगाशनः ॥ २.२५.३७ ॥
Com bocas abertas e grandes rugidos, junto aos seres que habitam o estandarte, Garuḍa, devorador de serpentes, permaneceu sobre aquele excelente carro.
2.25.38
दुर्निरीक्ष्यो हि भूतानां तेजसाऽऽभ्याधिकं बभौ ।
आदित्य इव मध्याह्ने सहस्रकिरणावृतः ॥ २.२५.३८ ॥
Difícil de contemplar para os seres, brilhou excessivamente com seu esplendor, como o sol ao meio-dia cercado de mil raios.
2.25.39
न सज्जति वृक्षेषु शस्त्रैश्चापि न रिष्यते ।
दिव्यो ध्वजवरो राजन्दृश्यते चेह मानुषैः ॥ २.२५.३९ ॥
Não se prende às árvores, nem as armas o ferem. Ó rei, este divino e excelente estandarte é visto aqui pelos homens.
2.25.40
तमास्थाय रथं दिव्यं पर्जन्यसमनिः स्वनम् ।
निर्ययौ पुरुषव्याघ्रः पाण्डवाभ्यां सहाच्युतः ॥ २.२५.४० ॥
Subindo naquele carro divino cujo som era como o trovão, o tigre entre os homens, Acyuta, partiu junto com os dois Pāṇḍava.
2.25.41
यं लेभे वासवाद्राजा वसुस्तस्माद्बृहद्रथः ।
बृहद्रथात्क्रमेणैव प्राप्तो बार्हद्रथो रथम् ॥ २.२५.४१ ॥
O carro que o rei Vasu obteve de Vāsava (Indra), dele o obteve Bṛhadratha, e de Bṛhadratha, na ordem devida, o filho de Bṛhadratha obteve aquele carro.
2.25.42
स निर्याय महाबाहुः पुण्डरीकेक्षणस्ततः ।
गिरिव्रजाद्बहिस्तस्थौ समदेशे महायशाः ॥ २.२५.४२ ॥
Tendo saído dali, o de braços poderosos, olhos de lótus e grande fama, permaneceu fora de Girivraja, em um lugar plano.
2.25.43
तत्रैनं नागराः सर्वे सत्कारेणाभ्ययुस्तदा ।
ब्राह्मणप्रमुखा राजन्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ २.२५.४३ ॥
Ali todos os habitantes da cidade, liderados pelos brâmanes, saíram então para recebê-lo com honra, ó rei, com o rito realizado conforme prescrito.
2.25.44
बन्धनाद्विप्रमुक्ताश्च राजानो मधुसूदनम् ।
पूजयामासुरूचुश्च स्तुतिपूर्वमिदं वचः ॥ २.२५.४४ ॥
Os reis, libertados do cativeiro, honraram Madhusūdana e, começando por louvores, pronunciaram estas palavras.
2.25.45
नैतच्चित्रं महाबाहो त्वयि देवकिनन्दने ।
भीमार्जुनबलोपेते धर्मस्य प्रतिपालनम् ॥ २.२५.४५ ॥
Isto não é estranho em ti, ó de braços poderosos, filho de Devakī, dotado da força de Bhīma e Arjuna: a proteção do dharma.
2.25.46
जरासन्धह्रदे घोरे दुःखपङ्के निमज्जताम् ।
राज्ञां समभ्युद्धरमं यदिदं कृतमद्य वै ॥ २.२५.४६ ॥
O resgate completo dos reis que afundavam no terrível lago de Jarāsandha, no lodo da dor — isto, de fato, foi feito hoje.
2.25.47
विष्णो समवसन्नानां गिरिदुर्गे सुदारुणे ।
दिष्ट्या मोक्षाद्यशो दीप्तमाप्तं ते यदुनन्दन ॥ २.२५.४७ ॥
Ó Viṣṇu, pela libertação dos que jaziam na fortaleza montanhosa, tão terrível, ó alegria dos Yadus, por boa sorte alcançaste glória radiante.
2.25.48
किं कर्मः पुरुषव्याघ्र शाधि नः प्रणतिस्थितान् ।
कृतमित्येव तद्विद्वि नृपैर्ययद्यपि दुष्करम् ॥ २.२५.४८ ॥
Ó tigre entre os homens, ordena-nos, que estamos de pé em humilde reverência, qual ato deve ser feito; sabe que isto já está feito, embora para os reis fosse difícil.
2.25.49
तानुवाच हृम्पीकेशः समाश्चास्य महामनाः ।
यिधिष्ठिरो राजसूयं क्रतुमार्हतुमिच्छति ॥ २.२५.४९ ॥
Tendo-os consolado, Hṛṣīkeśa, de grande ânimo, falou: Yudhiṣṭhira deseja realizar o sacrifício Rājasūya.
2.25.50
तस्य धर्मप्रवृत्तस्य पार्थिवत्वं चिकीर्षतः ।
सर्वैर्भवद्भिर्विज्ञाय साहाय्यं क्रियतामिति ॥ २.२५.५० ॥
Sabendo que ele, devotado ao dharma, deseja a soberania, todos vós deveis dar-lhe ajuda.
2.25.51
ततः सुप्रीतमनसस्ते नृपा नृपसत्तम ।
तथेत्येवाब्रुवन्सर्वे प्रतिगृह्यास्य तां गिरम् ॥ २.२५.५१ ॥
Então aqueles reis, de mente bem satisfeita, ó melhor dos reis, aceitando as suas palavras, disseram todos: Assim seja.
2.25.52
रत्नभाजं च दाशार्हं चक्रुस्ते पृथिवीश्वराः ।
कृच्छ्राञ्जग्राह गोविन्दस्तेषां तदनुकम्पया ॥ २.२५.५२ ॥
Aqueles senhores da terra fizeram de Dāśārha participante das jóias, e Govinda, por compaixão por eles, aceitou-o com dificuldade.
2.25.53
जरासन्धात्मजश्चैव सहदेवो महामनाः ।
निर्ययौ सजनामात्यः पुरस्कृत्य पुरोहितम् ॥ २.२५.५३ ॥
E Sahadeva, filho de Jarāsandha, de grande ânimo, saiu com a sua gente e ministros, pondo o sacerdote à frente.
2.25.54
स नीचैः प्रणतो भूत्वा बहुरत्नपुरोगमः ।
सहदेवो नृणां देवं वासुदेवमुपस्थितः ॥ २.२५.५४ ॥
Ele, inclinando-se profundamente, com muitas jóias diante de si, aproximou-se de Vāsudeva, o deus entre os homens — Sahadeva.
2.25.55
भयार्ताय ततस्तस्मै कृष्णो दत्त्वाऽभयं तदा ।
आददेऽस्य महार्हाणि रत्नानि पुरुषोत्तमः ॥ २.२५.५५ ॥
Então Kṛṣṇa, tendo dado segurança ao que estava amedrontado, tomou suas joias muito preciosas, aquele melhor dos homens.
2.25.56
यत्कृतं पुरुषव्याघ्र मम पित्रा जनार्दन ।
तत्ते हृदि महाबाहो न कार्यं पुरुषोत्तम ॥ २.२५.५६ ॥
Ó tigre entre os homens, Janārdana, o que meu pai fez, ó de braços poderosos, melhor dos homens, não o guardes no coração.
2.25.57
त्वां प्रपन्नोऽस्मि गोविन्द प्रासदं कुरु मे प्रभो ।
पितुरिच्छामि संस्कारं कर्तुं देवकिनन्दन ॥ २.२५.५७ ॥
Govinda, eu me refugiei em ti. Senhor, concede-me teu favor. Filho de Devakī, desejo realizar o rito fúnebre de meu pai.
2.25.58
त्वत्तोऽभ्यनुज्ञां सम्प्राप्य भीमसेनात्तथार्जुनात् ।
निर्भयो विचरिष्यामि यथाकामं यथासुखम् ॥ २.२५.५८ ॥
Tendo obtido permissão de ti, e igualmente de Bhīmasena e Arjuna, vagarei sem medo, como desejo, como me agrada.
2.25.59
एवं विज्ञाप्यमानस्य सहदेवस्य मारिष ।
प्रहृष्टो देवकीपुत्रः पाण्डवै च महारथौ ॥ २.२५.५९ ॥
Ó venerável, enquanto Sahadeva assim fazia sua petição, o filho de Devakī se alegrou, e também os dois grandes guerreiros com os Pāṇḍavas.
2.25.60
क्रियतां संस्क्रिया राजन्पितुस्त इति चाब्रुवन् ।
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य पार्थयोश्च स मागधः ॥ २.२५.६० ॥
"Que se realize o rito fúnebre de teu pai, ó rei", disseram. Ouvindo isso de Vāsudeva e dos dois filhos de Pṛthā, aquele rei de Magadha.
2.25.61
प्रविश्य नगरं तूर्णं सह मन्त्रिभिरप्युत ।
चितां चन्दनकाष्ठैश्च कालेयसरलैस्तथा ॥ २.२५.६१ ॥
Entrando rapidamente na cidade com seus ministros, mandou preparar uma pira de lenha de sândalo e de madeira kāleya e sarala.
2.25.62
कालागरुसुनगन्धैश्च तैलैश्च विविधैरपि ।
घृतधाराशतैश्चैव सुमनोभिश्च भारत ॥ २.२५.६२ ॥
Ó Bhārata, com aloés de fina fragrância e diversos óleos, com centenas de fios de ghee e também com belas flores.
2.25.63
समन्तादेव कीर्यन्तोऽदहन्त मगधाधिपम् ।
उदकं तस्य चक्रेऽथ सहदेवः सहानुजः ॥ २.२५.६३ ॥
Espalhados por todos os lados, queimaram o senhor de Magadha; então Sahadeva, junto com seu irmão mais novo, fez a oferenda de água por ele.
2.25.64
कृत्वा पितुः स्वर्गगतिं निर्ययौ यत्र केशवः ।
पाण्डवौ च महाभागौ भीमसेनार्जुनावुभौ ॥ २.२५.६४ ॥
Tendo realizado o rito da ida do pai ao céu, saíram em direção a onde estava Keśava; e os Pāṇḍavas de grande fortuna, Bhīmasena e Arjuna, ambos.
2.25.65
स प्रह्वः प्राञ्जलिर्भूत्वा व्यज्ञापयत माधवम् ।
इमे रत्नानि भूरिणी गोजाविमहिषादयः ॥ २.२५.६५ ॥
Humildemente curvado, de mãos postas, deu a conhecer a Mādhava: 'Estas joias, as abundantes vacas, cabras, ovelhas, búfalos e outros.'
2.25.66
हस्तिनोऽश्वाश्च गोविन्द वासांसि विविधानि च ।
दीयतां धर्मराजाय यथा वा मन्यते भवान् ॥ २.२५.६६ ॥
Elefantes, cavalos e também vestes diversas, ó Govinda; que sejam dados ao rei do dharma, ou como você julgar conveniente.
2.25.67
भयार्ताय ततस्तस्मै कृत्वा कृष्णोऽभयं तदा ।
अभ्यषिञ्चत राजानं सहदेवं जनार्दनः ॥ २.२५.६७ ॥
Então Kṛṣṇa, Janārdana, concedendo segurança àquele atormentado pelo medo, ungiu Sahadeva como rei.
2.25.68
मागधानां महीपालं जरासन्धात्मजं तदा ।
आददे च महार्हाणि रत्नानि पुरुषोत्तमः ॥ २.२५.६८ ॥
Então o melhor dos homens recebeu joias de grande valor do filho de Jarāsandha, o rei protetor dos Māgadhas.
2.25.69
गत्वैकत्वं स कृष्णेन पार्थाभ्यां चापि सत्कृतः ।
विवेश मतिमान्त्राजा पुनर्बार्हद्रथं पुरम् ॥ २.२५.६९ ॥
Tendo se unido a Kṛṣṇa e aos dois filhos de Pṛthā, e sendo honrado por eles, aquele rei sábio entrou novamente na cidade dos Bārhadrathas.
2.25.70
पार्थाभायं सहितः कृष्णः सर्वैश्च वसुधाधिपैः ।
यथावयः समागम्य विससर्ज नराधिपान् ॥ २.२५.७० ॥
Kṛṣṇa, junto com o Pārtha e com todos os senhores da terra, reunindo-os por ordem de idade, despediu os reis.
2.25.71
विसृज्य सर्वान्नृपतीन्राजसूये महात्मभिः ।
आगन्तव्यं भवद्भिश्च धर्मराजप्रियेप्सुभिः। ॥ २.२५.७१ ॥
Tendo despedido todos os reis, os magnânimos disseram: "Deveis vir ao Rājasūya, vós que desejais o favor do rei Dharma."
2.25.72
एवमुक्ता माधवेन सर्वे ते वसुधाधिपाः ।
एवमस्त्विति चाप्युक्त्वा समेताः परया मुदा ॥ २.२५.७२ ॥
Quando Mādhava assim falou, todos aqueles senhores da terra disseram: "Que assim seja", e reuniram-se com suprema alegria.
2.25.73
भीमार्जुनहृषीकेशैः प्रहृष्टाः प्रययुस्तदा ।
रत्नान्यादाय भूरीणी ज्वलन्तो रिपुसूदनाः ॥ २.२५.७३ ॥
Alegres com Bhīma, Arjuna e Hṛṣīkeśa, partiram então, levando muitas joias, destruidores de inimigos, resplandecentes.
2.25.74
कृष्णस्तु सह पार्थाभ्यां श्रिया परमया युतः ।
रत्नान्यादाय भूरिणी प्रययौ पुरुषर्षभः ॥ २.२५.७४ ॥
Kṛṣṇa, o melhor dos homens, dotado de suprema glória, partiu junto com os dois filhos de Pṛthā, levando muitas joias.
2.25.75
इन्द्रप्रस्थमुपागम्य पाण्डवाभ्यां सहाच्युतः ।
समेत्य धर्मराजानं प्रीयमाणोऽभ्यभाषत ॥ २.२५.७५ ॥
Tendo chegado a Indraprastha com os Pāṇḍava, o Acyuta encontrou o rei Dharma e, satisfeito, falou-lhe.
2.25.76
दिष्ट्या भीमेन बलवाञ्जरासन्धो निपातितः ।
राजानो मोक्षिताश्चेमे बन्धनान्नृपसत्तम ॥ २.२५.७६ ॥
Felizmente, o poderoso Jarāsandha foi abatido por Bhīma, e estes reis foram libertados do cativeiro, ó melhor dos reis.
2.25.77
दिष्ट्या कुशलिनौ चेमौ भीमसेनधनञ्जयौ ।
पुनः स्वनगरं प्राप्तावक्षताविति भारत ॥ २.२५.७७ ॥
Felizmente, estes dois, Bhīmasena e Dhanañjaya, retornaram à sua cidade sãos e salvos, ó Bhārata.
2.25.78
ततो युधिष्ठिरः कृष्णं पूजयित्वा यथार्हतः ।
भीमसेनार्जुनौ चैव प्रहृष्टः परिषस्वजे ॥ २.२५.७८ ॥
Então Yudhiṣṭhira, tendo honrado Kṛṣṇa como convinha, e cheio de alegria, abraçou também Bhīmasena e Arjuna.
2.25.79
ततः क्षीणे जरासन्धे भ्रातृभ्यां विहितं जयम् ।
अजातशत्रुरासाद्य मुमुदे भ्रातृभिः सह ॥ २.२५.७९ ॥
Então, quando Jarāsandha foi destruído, Ajātaśatru Yudhiṣṭhira, tendo alcançado a vitória conquistada pelos dois irmãos, regozijou-se com seus irmãos.
2.25.80
हृष्टश्च धर्मराड्वाक्यं जनार्दनमभाषत ।
त्वां प्राप्य पुरुषव्याघ्र भीमसेनेन पातितः ॥ २.२५.८० ॥
Satisfeito, o rei do dharma falou a Janārdana: "Ó tigre entre os homens, tendo-te obtido, Bhīmasena o derrubou."
2.25.81
मागधोऽसौ बलोन्मत्तो जरासन्धः प्रतापवान् ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं प्राप्स्यामि विगतज्वरः ॥ २.२५.८१ ॥
Aquele rei magadhano Jarāsandha, embriagado de força e poderoso, já se foi; agora, livre da aflição, obterei o Rājasūya, o melhor dos sacrifícios.
2.25.82
त्वद्बुद्धिबलमाश्रित्य यागार्होऽस्मि जनार्दन ।
पीतं पृथिव्याः क्रुद्धेन यशस्ते पुरुषोत्तम ॥ २.२५.८२ ॥
Apoiado em tua inteligência e força, tornei-me digno do sacrifício, ó Janārdana; a tua glória, ó melhor dos homens, que o iracundo bebeu da terra—
2.25.83
जरासन्धवधेनैव प्राप्तास्ते विपुलाः श्रियः ।
एवं सम्भाष्य कौन्तेयः प्रादाद्रथवरं प्रभोः ॥ २.२५.८३ ॥
Somente pela morte de Jarāsandha foram alcançadas tuas vastas riquezas. Assim falando, o filho de Kuntī deu ao senhor um carro excelente.
2.25.84
प्रतिगृह्य तु गोविन्दो जरासन्धस्य तं रथम् ॥ २.२५.८४ ॥
Govinda, tendo aceitado aquele carro de Jarāsandha—
2.25.85
प्रहृष्टस्तस्य मुमुदे फल्गुनेन जनार्दनः ।
प्रीतिमानभवद्राजन्धर्मराजपुरस्कृतः ॥ २.२५.८५ ॥
Janārdana alegrou-se com Phālguna. Ó rei, honrado pelo rei do dharma, encheu-se de afeição.
2.25.86
यथावयः समागम्य भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
सत्कृत्य पूजयित्वा च विससर्ज नराधिपान् ॥ २.२५.८६ ॥
Encontrando-os segundo a idade, junto com os irmãos, o Pāṇḍava honrou e venerou-os e despediu os senhores dos homens.
2.25.87
युधिष्ठिराभ्यनुज्ञातास्ते नृपा हृष्टमानसाः ।
जग्मुः स्वदेशांस्त्वरिता यानैरुच्चावचैस्ततः ॥ २.२५.८७ ॥
Com a permissão de Yudhiṣṭhira, aqueles reis, de coração alegre, partiram apressados para suas terras em veículos variados.
2.25.88
एवं पुरुषशार्दूलो महाबुद्धिर्जनार्दनः ।
पाण्डवैर्घातयामास जरासन्धमरिं तदा ॥ २.२५.८८ ॥
Assim, Janārdana, tigre entre os homens de grande inteligência, fez com que os Pāṇḍava matassem o inimigo Jarāsandha.
2.25.89
घातयित्वा जरासन्धं बुद्धिपूर्वमरिन्दमः ।
धर्मराजमनुज्ञाप्य पृथां कृष्णां च भारत ॥ २.२५.८९ ॥
Ó Bhārata, tendo feito Jarāsandha ser morto deliberadamente, Janārdana, o subjugador de inimigos, pediu licença ao rei do dharma, a Pṛthā e a Kṛṣṇā.
2.25.90
सुभद्रां भीमसेनं च फाल्गुनं यमजौ तथा ।
धौम्यमामन्त्रयित्वा च प्रययौ स्वां पुरीं प्रति ॥ २.२५.९० ॥
Despedindo-se de Subhadrā, Bhīmasena, Phālguna, dos gêmeos nascidos de Yama e também de Dhaumya, partiu em direção à sua própria cidade.
2.25.91
पाण्डवैरनुधावद्भिर्युधिष्ठिरपुरोगमैः ।
हर्षेण महता युक्तः प्राप्य चानुत्तमं यशः।
जगाम हृष्टः कृष्णस्तु पुनर्द्वारवतीं पुरीम् ॥ २.२५.९१ ॥
Seguido pelos Pāṇḍavas, com Yudhiṣṭhira à frente, cheio de grande alegria e tendo alcançado a suprema glória, o alegre Kṛṣṇa partiu novamente para a cidade de Dvāravatī.
2.25.92
तेनैव रथमुख्येन मनसस्तुल्यगामिना ।
धर्मराजविसृष्टेन दिव्येनानादयन्दिशः ॥ २.२५.९२ ॥
Naquele excelente carro divino, veloz como o pensamento e enviado pelo rei do dharma, ecoando pelas direções.
2.25.93
ततो युधिष्ठिरमुखाः पाण्डवा भरतर्षभ ।
प्रदक्षिणमकुर्वन्त कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ॥ २.२५.९३ ॥
Então, ó touro dos Bharatas, os Pāṇḍavas, com Yudhiṣṭhira à frente, circunvagaram Kṛṣṇa, aquele que age sem esforço.
2.25.94
ततो गते भगवति कृष्णे देवकिनन्दने ।
जयं लब्ध्वा सुविपुलं राज्ञां दत्त्वाऽभयं तदा ॥ २.२५.९४ ॥
Então, depois que o venerável Kṛṣṇa, filho de Devakī, partiu, tendo obtido grande vitória e concedido então a ausência de medo aos reis.
2.25.95
संवर्धितं यशो भूयः कर्मणा तेन भारत ।
द्रौपद्याः पाण्डवा राजन्परां प्रीतिमवर्धयन् ॥ २.२५.९५ ॥
Por aquele feito a fama cresceu novamente, ó Bhārata; ó rei, os Pāṇḍavas aumentaram seu supremo afeto por Draupadī.
2.25.96
तस्मिन्काले तु यद्युक्तं धर्मकामार्थसंहितम् ।
तद्राजा धर्मतश्चक्रे प्रजापालनकीर्तनम् ॥ २.२५.९६ ॥
Naquele tempo, o que era conveniente, unido ao dharma, ao desejo e à riqueza, o rei fez conforme o dharma, proclamando o louvor de proteger os súditos.