ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 2.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.25.1
भीमसेनस्ततः कृष्णमुवाच यदुनन्दनम् ।
बुद्धिमास्थाय विपुलां जरासन्धवधोप्सया ॥ २.२५.१ ॥
ତା'ପରେ ଭୀମସେନ ଯଦୁନନ୍ଦନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ; ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ବଧ ଇଚ୍ଛାରେ, ବିପୁଳ ବୁଦ୍ଧି ଧାରଣ କରି।
2.25.2
नायं पापो मया कृष्ण युक्तः स्यादनुरोधितुम् ।
प्रायेण यदुशार्दूल बान्धवक्षयकृत्तव ॥ २.२५.२ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଏହି ପାପୀକୁ ମୁଁ ଅନୁରୋଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ଯଦୁଶାର୍ଦୂଳ, ଏହା ପ୍ରାୟତଃ ତୁମ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ବିନାଶର କାରଣ ହୁଏ।
2.25.3
एवमुक्तस्ततः कृष्णः प्रत्युवाच वृकोदरम् ।
त्वरयन्पुरुषव्याघ्रो जरासन्धवधेप्सया ॥ २.२५.३ ॥
ଏପରି କହିବା ପରେ କୃଷ୍ଣ ବୃକୋଦରଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ; ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ବଧ ଇଚ୍ଛାରେ ତ୍ବରା କରୁଥିବା ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର।
2.25.4
यत्ते दैवं परं सत्वं यच्च ते मातरिश्वनः ।
बलं भीमं जरासन्धे दर्शयाशु तदद्य वै ॥ २.२५.४ ॥
ତୁମର ଯେଉଁ ଦୈବିକ ପରମ ସତ୍ତ୍ୱ, ଏବଂ ମାତରିଶ୍ୱା (ବାୟୁ)ଙ୍କର ଯେଉଁ ବଳ ତୁମରେ ଅଛି — ହେ ଭୀମ, ସେହି ବଳ ଆଜି ହିଁ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଉପରେ ଶୀଘ୍ର ଦେଖାଅ।
2.25.5
तवैष वध्यो दुर्बुद्धिर्जरासन्धो महारथः ।
इत्यन्तरिक्षे त्वश्रौषं यदा वायुरवाप्यते ॥ २.२५.५ ॥
ଏହି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ଜରାସନ୍ଧ, ମହାରଥୀ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟ — ଏପରି ମୁଁ ଆକାଶରେ ଶୁଣିଲି, ଯେତେବେଳେ ବାୟୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
2.25.6
गोमन्ते पर्वतश्रेष्ठे येनैष परिमोक्षितः ।
बलदेवबलं प्राप्य कोऽन्यो जीवेत्तु मागधात् ॥ २.२५.६ ॥
ଗୋମନ୍ତ ପର୍ବତଶ୍ରେଷ୍ଠରେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା — ବଳଦେବଙ୍କ ବଳ ପାଇ, ମାଗଧଙ୍କ ଠାରୁ ଆଉ କିଏ ବଞ୍ଚିପାରିବ?
2.25.7
तदस्य मृत्युर्विहितस्त्वदृते न महाबल ।
वायुं चिन्त्य महाबाहो जहीमं मगधाधिपम् ॥ २.२५.७ ॥
ହେ ମହାବଳ, ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଏହାର ମୃତ୍ୟୁ ଅନ୍ୟ କାହା ଦ୍ୱାରା ବିହିତ ନୁହେଁ। ହେ ମହାବାହୁ, ବାୟୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଏହି ମଗଧାଧିପତିଙ୍କୁ ବଧ କର।
2.25.8
एवमुक्तस्ततो भीमो मनसाऽऽचिन्त्य मारुतम् ।
जनार्दनं नमस्कृत्य परिष्वज्य च फल्गुनम् ॥ २.२५.८ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ ଭୀମ ମନରେ ମାରୁତଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କଲେ; ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଓ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି।
2.25.9
प्रभञ्जनबलाविष्टो जरासन्धमरिन्दमः ।
उत्क्षिप्य भ्रामयामास बलवन्तं महाबलः ॥ २.२५.९ ॥
ପ୍ରଭଞ୍ଜନଙ୍କ ବଳରେ ଆବିଷ୍ଟ, ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ ସେ ମହାବଳ ବଳବାନ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଘୂରାଇଲେ।
2.25.10
भ्रामयित्वा शतगुणं जानुभ्यां भरतर्षभ ।
बभञ्ज पृष्टं सङ्क्षिप्य निष्पिष्य विननाद च ॥ २.२५.१० ॥
ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ତାଙ୍କୁ ଶହେ ଥର ଘୂରାଇ ଆଣ୍ଠୁ ଉପରେ ରଖି ପିଠି ଭାଙ୍ଗିଲେ; ସଂକୋଚ କରି ପିଷି ଗର୍ଜନ କଲେ।
2.25.11
करे गृहीत्वा चरणं द्विधा चक्रे महाबलः ।
तस्य निष्पिष्यमाणस्य पाण्डवस्य च गर्जतः ॥ २.२५.११ ॥
ସେ ମହାବଳ ତାଙ୍କ ଗୋଡ଼ ହାତରେ ଧରି ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କଲେ। ସେ ପିଷା ଯାଉଥିବା ବେଳେ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବେଳେ।
2.25.12
अभवत्तुमुलो नादः सर्वप्राणिभयङ्करः ।
वित्रेसुर्मागधाः सर्वे स्त्रीणां गर्भाश्च सुस्रुवुः ॥ २.२५.१२ ॥
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଉଥିବା ଭୀଷଣ ତୁମୁଳ ଶବ୍ଦ ହେଲା। ସମସ୍ତ ମାଗଧ ଭୟଭୀତ ହେଲେ; ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ଗର୍ଭ ପଡ଼ିଗଲା।
2.25.13
भीमसेनस्य नादेन जरासन्धस्य चैव ह ।
किं नु स्याद्धिमवान्भिन्नः किंनुस्विद्दीर्यते मही ॥ २.२५.१३ ॥
ଭୀମସେନ ଓ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ନାଦରେ କି ହିମାଳୟ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଛି, ନା ପୃଥିବୀ ହିଁ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି?
2.25.14
इति वै मागधा जज्ञुर्भीमसेनस्य निखनात् ।
ततस्तु भगवान्कृष्णो जरासन्धजिघांसया ॥ २.२५.१४ ॥
ଏହିପରି ମାଗଧମାନେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଆଘାତର ଶବ୍ଦ ବୋଲି ଭାବିଲେ। ତା'ପରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ।
2.25.15
भीमसेनं समालोक्य नलं जग्राह पाणिना ।
द्विधा चिच्छेद वै तत्तु जरासन्धवधं प्रति ॥ २.२५.१५ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ହାତରେ ଏକ ନଳ ଧରି ଜରାସନ୍ଧ ବଧ ପାଇଁ ତାକୁ ଦୁଇ ଭାଗ କଲେ।
2.25.16
ततस्त्वाज्ञाय तस्यैव पादमुत्क्षिप्य मारुतिः ।
द्विधा बभञ्ज तद्गात्रं प्राक्षिपद्विननाद च ॥ २.२५.१६ ॥
ତା'ପରେ ତାହା ବୁଝି ମାରୁତି (ଭୀମ) ତାର ପାଦ ଉଠାଇ ତାର ଶରୀରକୁ ଦୁଇ ଭାଗ କରି ଫିଙ୍ଗି ଗର୍ଜନ କଲେ।
2.25.17
पुनः सन्धाय तु तदा जरान्धः प्रतापवान् ।
भीमेन च समागम्य बाहुयुद्धं चकार ह ॥ २.२५.१७ ॥
ତା'ପରେ ପୁଣି ଜୋଡ଼ି ହୋଇ ପ୍ରତାପୀ ଜରାସନ୍ଧ ଭୀମଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହୋଇ ବାହୁଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
2.25.18
तयोः समभवद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
सर्वलोकक्षयकरं सर्वभूतभयावहम् ॥ २.२५.१८ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର, ରୋମାଞ୍ଚକର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଯାହା ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାଶକାରୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା।
2.25.19
पुनः कृष्णस्तमिरिणं द्विधा विच्छिद्य माधवः ।
व्यत्यस्य प्राक्षिपत्तत्तु जरासन्धवधेप्सया ॥ २.२५.१९ ॥
ପୁଣି କୃଷ୍ଣ ସେହି ଇରିଣକୁ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କରି, ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସେହି ଦୁଇ ଖଣ୍ଡକୁ ବିପରୀତ ଭାବରେ ଫୋପାଡ଼ିଦେଲେ।
2.25.20
भीमसेनस्तदा ज्ञात्वा निर्बिभेद च मागधम् ।
द्विधा व्यत्यस्य पादेन प्राक्षिपच्च ननाद ह ॥ २.२५.२० ॥
ସେତେବେଳେ ଭୀମସେନ ତାହା ବୁଝି ମାଗଧଙ୍କୁ ଚିରିଦେଲେ, ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କରି ପାଦରେ ବିପରୀତ ଭାବରେ ଫୋପାଡ଼ି ଗର୍ଜନ କଲେ।
2.25.21
शुष्कमांसास्थिमेदस्त्वग्भिन्नमस्तिष्कपिण्डकटः ।
शवभूतस्तदा राजन्पिण्डीकृत इवाबबौ ॥ २.२५.२१ ॥
ଶୁଖିଲା ମାଂସ, ହାଡ, ମେଦ ଓ ଚର୍ମ ବିଶିଷ୍ଟ, ମଥା ଓ ମସ୍ତିଷ୍କପିଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ସେ ଶବ ହୋଇଗଲା। ହେ ରାଜନ୍, ତେବେ ସେ ଯେମିତି ଏକ ପିଣ୍ଡ କରାଯାଇଥିବା ଭଳି ଦେଖାଗଲା।
2.25.22
ततो राज्ञः कुलद्वारि प्रसुप्तमिव तं नृपम् ।
रात्रौ गतासुमुत्सृज्य निश्चक्रमुररिन्दमाः ॥ २.२५.२२ ॥
ତା'ପରେ ରାଜକୁଳ ଦ୍ୱାରରେ ଶୋଇଥିବା ଭଳି ପଡ଼ିଥିବା ସେହି ରାଜାକୁ, ରାତିରେ ପ୍ରାଣହୀନ ହୋଇଥିବା ଜାଣି ଛାଡ଼ି, ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀମାନେ ବାହାରିଗଲେ।
2.25.23
जरासन्धरथं कृष्णो योजयित्वा पताकिनम् ।
आरोप्य भ्रातरौ चैव मोक्षयामास बान्धवान् ॥ २.२५.२३ ॥
କୃଷ୍ଣ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ପତାକାଧାରୀ ରଥ ଯୋଡ଼ି, ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କୁ ତାହାରେ ଚଢ଼ାଇ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଇଲେ।
2.25.24
ते वै रत्नुभुजं कृष्णं रत्नार्हं पृथिवीश्वराः ।
राजानं चक्ररासाद्य मोक्षिता महतो भयात् ॥ २.२५.२४ ॥
ସେହି ପୃଥିବୀପତିମାନେ ମହାଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ରତ୍ନଭୁଜ ଓ ରତ୍ନାର୍ହ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ରାଜା କଲେ।
2.25.25
अक्षतः शस्त्रसम्पन्नो जितारिः सह राजभिः ।
रथमास्थाय तं दिव्यं निर्जगाम गिरिव्रजात् ॥ २.२५.२५ ॥
ଅକ୍ଷତ, ଶସ୍ତ୍ରସଜ୍ଜିତ, ଶତ୍ରୁଜୟୀ ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ସେହି ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଗିରିବ୍ରଜରୁ ବାହାରିଗଲେ।
2.25.26
यः स सोदर्यवान्नाम द्वियोधी कृष्णसारथिः ।
अभ्यासघाती सन्दृश्यो दुर्जयः सर्वराजभिः ॥ २.२५.२६ ॥
ସେ ସୋଦର୍ଯବାନ ନାମ ଥିବା, ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକାରୀ, କୃଷ୍ଣ ଯାହାର ସାରଥି, ନିକଟରୁ ପ୍ରହାରକାରୀ, ଦୃଶ୍ୟମାନ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜେୟ।
2.25.27
भीमार्जुनाभ्यां योधाभ्यामास्थितः कृष्णसारथिः ।
शुशुभे रथवर्योऽसौ दुर्जयः सर्वधन्विभिः ॥ २.२५.२७ ॥
ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଏହି ଦୁଇ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆରୂଢ଼, କୃଷ୍ଣ ଯାହାର ସାରଥି ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଚମକି ଉଠିଲା; ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଅଜେୟ।
2.25.28
शक्रविष्णू हि सङ्ग्रामे चेरतुस्तारकामये ।
रथेन तेन वै कृष्ण उपारुह्य ययौ तदा ॥ २.२५.२८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ତାରକ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଚରଣ କରିଥିଲେ; ସେହି ରଥରେ ଚଢ଼ି କୃଷ୍ଣ ସେତେବେଳେ ଆଗକୁ ଗଲେ।
2.25.29
एवमेतौ महाबाहू तदा दुष्करकारिणौ ।
कृष्णप्रणीतौ लोकेऽस्मिन्नथे को द्रष्टुमर्हति ॥ २.२५.२९ ॥
ଏହିପରି ସେହି ଦୁଇ ମହାବାହୁ ସେତେବେଳେ ଦୁଷ୍କର କର୍ମକାରୀ ଥିଲେ; କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏ ଜଗତରେ କିଏ ଦେଖିବାକୁ ସମର୍ଥ?
2.25.30
इत्यवोचन्व्रजन्तं तं जरासन्धपुरालयाः ।
वासुदेवं नरश्रेष्ठं युक्तं वातजवैर्हयैः ॥ २.२५.३० ॥
ଏହିପରି ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ନଗରର ନିବାସୀମାନେ, ବାୟୁବେଗୀ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କରେ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା, ଯାଉଥିବା ସେହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାସୁଦେବଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
2.25.31
तप्तचामीकराभेण किङ्किणीजालमालिना ।
मेघनिर्घोषनादेन जैत्रेणामित्रघातिना ॥ २.२५.३१ ॥
ତପ୍ତ ସୁନାର ଆଭାଯୁକ୍ତ, ଘଣ୍ଟିଜାଲରେ ସଜ୍ଜିତ, ମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି ନାଦଯୁକ୍ତ, ବିଜୟୀ ଓ ଶତ୍ରୁନାଶକ (ରଥ ସହିତ)।
2.25.32
येन शक्रो दानवानां जघान नवतीर्नव ।
तं प्राप्य समहृष्यन्त रथं ते पुरुषर्थभाः ॥ २.२५.३२ ॥
ଯାହାଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନବେ ନବଟି ବଧ କରିଥିଲେ, ସେହି ରଥ ପାଇ ସେହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
2.25.33
ततः कृष्णं महाबाहुं भ्रातृभ्यां सहितं तदा ।
रथस्थं मागधा दृष्ट्वा समपद्यन्त विस्मिताः ॥ २.२५.३३ ॥
ସେତେବେଳେ ମହାବାହୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କ ସହିତ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖି ମାଗଧମାନେ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
2.25.34
हयैर्दिव्यैः समायुक्तो रथो वायुसमो जवे ।
अधिष्ठितः स शुशुभे कृष्णेनातीव भारत ॥ २.२५.३४ ॥
ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ାରେ ଯୁକ୍ତ, ବେଗରେ ପବନ ସମାନ ସେହି ରଥ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧିଷ୍ଠିତ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭିଲା, ହେ ଭରତ।
2.25.35
असङ्गो देवविहितस्तस्मिन्रथवरे ध्वजः ।
योजनाद्ददृशे श्रीमानिन्द्रायुधसमप्रभः ॥ २.२५.३५ ॥
ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ, ଅବରୋଧ ରହିତ, ତେଜସ୍ୱୀ ଧ୍ୱଜ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ସମାନ ପ୍ରଭାରେ ଏକ ଯୋଜନ ଦୂରରୁ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
2.25.36
चिन्तयामास कृष्णोऽथ गरुत्मन्तं स चाभ्ययात् ।
क्षणे तस्मिन्स तेनासीच्चैत्यवृक्ष इवोत्थितः ॥ २.२५.३६ ॥
ତା'ପରେ କୃଷ୍ଣ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ; ସେ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। କ୍ଷଣମଧ୍ୟରେ ସେ ସେହି ଧ୍ୱଜ ଉପରେ ଚୈତ୍ୟବୃକ୍ଷ ଉଠିଲା ପରି ଠିଆ ହେଲେ।
2.25.37
व्यादितास्यैर्महानादैः सह भूतैर्ध्वजालयैः ।
तस्मिन्रथवरे तस्थौ गुरुत्मान्पन्नगाशनः ॥ २.२५.३७ ॥
ଖୋଲା ମୁଖ ଓ ମହାନାଦ କରୁଥିବା, ଧ୍ୱଜରେ ବାସ କରୁଥିବା ଜୀବମାନଙ୍କ ସହ, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ସର୍ପଭୋଜୀ ଗରୁଡ଼ ଠିଆ ହେଲେ।
2.25.38
दुर्निरीक्ष्यो हि भूतानां तेजसाऽऽभ्याधिकं बभौ ।
आदित्य इव मध्याह्ने सहस्रकिरणावृतः ॥ २.२५.३८ ॥
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଖିବା କଷ୍ଟକର ସେ ନିଜ ତେଜରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଝଲସିଲା; ମଧ୍ୟାହ୍ନର ସହସ୍ର କିରଣରେ ଆବୃତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।
2.25.39
न सज्जति वृक्षेषु शस्त्रैश्चापि न रिष्यते ।
दिव्यो ध्वजवरो राजन्दृश्यते चेह मानुषैः ॥ २.२५.३९ ॥
ତାହା ବୃକ୍ଷରେ ଅଟକେ ନାହିଁ, ଅସ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ। ହେ ରାଜନ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧ୍ୱଜ ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଏ।
2.25.40
तमास्थाय रथं दिव्यं पर्जन्यसमनिः स्वनम् ।
निर्ययौ पुरुषव्याघ्रः पाण्डवाभ्यां सहाच्युतः ॥ २.२५.४० ॥
ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ଶବ୍ଦକାରୀ ସେହି ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ଅଚ୍ୟୁତ ଦୁଇ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସହ ବାହାରିଲେ।
2.25.41
यं लेभे वासवाद्राजा वसुस्तस्माद्बृहद्रथः ।
बृहद्रथात्क्रमेणैव प्राप्तो बार्हद्रथो रथम् ॥ २.२५.४१ ॥
ରାଜା ବସୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଯେଉଁ ରଥ ପାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ବୃହଦ୍ରଥ, ଏବଂ ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କଠାରୁ କ୍ରମେ ବାର୍ହଦ୍ରଥ ସେହି ରଥ ପାଇଲେ।
2.25.42
स निर्याय महाबाहुः पुण्डरीकेक्षणस्ततः ।
गिरिव्रजाद्बहिस्तस्थौ समदेशे महायशाः ॥ २.२५.४२ ॥
ସେହି ମହାବାହୁ, ପଦ୍ମନୟନ, ମହାଯଶସ୍ୱୀ ତା'ପରେ ବାହାରି ଗିରିବ୍ରଜ ବାହାରେ ଏକ ସମତଳ ସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହେଲେ।
2.25.43
तत्रैनं नागराः सर्वे सत्कारेणाभ्ययुस्तदा ।
ब्राह्मणप्रमुखा राजन्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ २.२५.४३ ॥
ସେଠାରେ ନଗରର ସମସ୍ତ ଅଧିବାସୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ସେତେବେଳେ ସମ୍ମାନର ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଆସିଲେ, ହେ ରାଜନ୍, ବିଧିଦୃଷ୍ଟ କର୍ମରେ।
2.25.44
बन्धनाद्विप्रमुक्ताश्च राजानो मधुसूदनम् ।
पूजयामासुरूचुश्च स्तुतिपूर्वमिदं वचः ॥ २.२५.४४ ॥
ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ରାଜାମାନେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଏବଂ ସ୍ତୁତିପୂର୍ବକ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
2.25.45
नैतच्चित्रं महाबाहो त्वयि देवकिनन्दने ।
भीमार्जुनबलोपेते धर्मस्य प्रतिपालनम् ॥ २.२५.४५ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଦେବକୀନନ୍ଦନ, ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବଳରେ ଯୁକ୍ତ ଆପଣଙ୍କଠାରେ ଏହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ — ଧର୍ମର ପାଳନ।
2.25.46
जरासन्धह्रदे घोरे दुःखपङ्के निमज्जताम् ।
राज्ञां समभ्युद्धरमं यदिदं कृतमद्य वै ॥ २.२५.४६ ॥
ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ହ୍ରଦରେ, ଦୁଃଖର ପଙ୍କରେ ଡୁବୁଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦ୍ଧାର — ଆଜି ପ୍ରକୃତରେ ଏହା କରାଗଲା।
2.25.47
विष्णो समवसन्नानां गिरिदुर्गे सुदारुणे ।
दिष्ट्या मोक्षाद्यशो दीप्तमाप्तं ते यदुनन्दन ॥ २.२५.४७ ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ପର୍ବତ ଦୁର୍ଗରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଥିବାମାନଙ୍କର ମୋକ୍ଷରେ, ହେ ଯଦୁନନ୍ଦନ, ସୌଭାଗ୍ୟରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଦୀପ୍ତ ଯଶ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା।
2.25.48
किं कर्मः पुरुषव्याघ्र शाधि नः प्रणतिस्थितान् ।
कृतमित्येव तद्विद्वि नृपैर्ययद्यपि दुष्करम् ॥ २.२५.४८ ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ପ୍ରଣାମରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଆମକୁ କଣ କରିବାକୁ ହେବ ଆଜ୍ଞା କରନ୍ତୁ; ଜାଣନ୍ତୁ ଯେ ଏହା ହୋଇସାରିଛି, ଯଦିଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା କଠିନ ଥିଲା।
2.25.49
तानुवाच हृम्पीकेशः समाश्चास्य महामनाः ।
यिधिष्ठिरो राजसूयं क्रतुमार्हतुमिच्छति ॥ २.२५.४९ ॥
ମହାମନା ହୃଷୀକେଶ ସେମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ: ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
2.25.50
तस्य धर्मप्रवृत्तस्य पार्थिवत्वं चिकीर्षतः ।
सर्वैर्भवद्भिर्विज्ञाय साहाय्यं क्रियतामिति ॥ २.२५.५० ॥
ଧର୍ମରେ ସ୍ଥିତ ଏବଂ ରାଜତ୍ୱ ଇଚ୍ଛୁକ ତାଙ୍କୁ ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଏହା ଜାଣି ସହାୟତା କରନ୍ତୁ।
2.25.51
ततः सुप्रीतमनसस्ते नृपा नृपसत्तम ।
तथेत्येवाब्रुवन्सर्वे प्रतिगृह्यास्य तां गिरम् ॥ २.२५.५१ ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ମନର ସେହି ରାଜାମାନେ, ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କ ସେହି ବାଣୀ ଗ୍ରହଣ କରି ସମସ୍ତେ କହିଲେ: ଏପରି ହେଉ।
2.25.52
रत्नभाजं च दाशार्हं चक्रुस्ते पृथिवीश्वराः ।
कृच्छ्राञ्जग्राह गोविन्दस्तेषां तदनुकम्पया ॥ २.२५.५२ ॥
ସେହି ରାଜାମାନେ ଦାଶାର୍ହଙ୍କୁ ରତ୍ନର ଅଂଶୀଦାର କଲେ; ଗୋବିନ୍ଦ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁକମ୍ପାରେ କଷ୍ଟରେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
2.25.53
जरासन्धात्मजश्चैव सहदेवो महामनाः ।
निर्ययौ सजनामात्यः पुरस्कृत्य पुरोहितम् ॥ २.२५.५३ ॥
ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାମନା ସହଦେବ ନିଜ ଲୋକ ଓ ଅମାତ୍ୟଙ୍କ ସହ, ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ବାହାରିଲେ।
2.25.54
स नीचैः प्रणतो भूत्वा बहुरत्नपुरोगमः ।
सहदेवो नृणां देवं वासुदेवमुपस्थितः ॥ २.२५.५४ ॥
ସେ ନମ୍ର ହୋଇ ପ୍ରଣତ ହୋଇ, ଅନେକ ରତ୍ନ ଆଗରେ ରଖି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ ବାସୁଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ — ସହଦେବ।
2.25.55
भयार्ताय ततस्तस्मै कृष्णो दत्त्वाऽभयं तदा ।
आददेऽस्य महार्हाणि रत्नानि पुरुषोत्तमः ॥ २.२५.५५ ॥
ତାପରେ ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ଅଭୟ ଦେଇ ତାଙ୍କର ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନସବୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେହି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
2.25.56
यत्कृतं पुरुषव्याघ्र मम पित्रा जनार्दन ।
तत्ते हृदि महाबाहो न कार्यं पुरुषोत्तम ॥ २.२५.५६ ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଜନାର୍ଦନ, ମୋ ପିତା ଯାହା କରିଛନ୍ତି, ହେ ମହାବାହୁ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ତାହା ଆପଣ ହୃଦୟରେ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ।
2.25.57
त्वां प्रपन्नोऽस्मि गोविन्द प्रासदं कुरु मे प्रभो ।
पितुरिच्छामि संस्कारं कर्तुं देवकिनन्दन ॥ २.२५.५७ ॥
ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣରେ ଅଛି। ହେ ପ୍ରଭୋ, ମୋ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ। ହେ ଦେବକୀନନ୍ଦନ, ମୁଁ ପିତାଙ୍କର ସଂସ୍କାର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
2.25.58
त्वत्तोऽभ्यनुज्ञां सम्प्राप्य भीमसेनात्तथार्जुनात् ।
निर्भयो विचरिष्यामि यथाकामं यथासुखम् ॥ २.२५.५८ ॥
ଆପଣଙ୍କ, ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ଅନୁମତି ପାଇ, ନିର୍ଭୟରେ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ, ସୁଖରେ ମୁଁ ବିଚରଣ କରିବି।
2.25.59
एवं विज्ञाप्यमानस्य सहदेवस्य मारिष ।
प्रहृष्टो देवकीपुत्रः पाण्डवै च महारथौ ॥ २.२५.५९ ॥
ହେ ମାରିଷ, ଏପରି ନିବେଦନ କରୁଥିବା ସହଦେବଙ୍କ ପ୍ରତି ଦେବକୀପୁତ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୁଇ ମହାରଥୀ ମଧ୍ୟ।
2.25.60
क्रियतां संस्क्रिया राजन्पितुस्त इति चाब्रुवन् ।
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य पार्थयोश्च स मागधः ॥ २.२५.६० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଆପଣଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ସଂସ୍କାର କରାଯାଉ ବୋଲି ସେମାନେ କହିଲେ। ବାସୁଦେବ ଓ ଦୁଇ ପାର୍ଥଙ୍କର ସେ କଥା ଶୁଣି ସେହି ମାଗଧ।
2.25.61
प्रविश्य नगरं तूर्णं सह मन्त्रिभिरप्युत ।
चितां चन्दनकाष्ठैश्च कालेयसरलैस्तथा ॥ २.२५.६१ ॥
ନଗରରେ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରବେଶ କରି ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହ ଚନ୍ଦନ କାଠ ଓ କାଳେୟ ଏବଂ ସରଳ କାଠରେ ଚିତା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
2.25.62
कालागरुसुनगन्धैश्च तैलैश्च विविधैरपि ।
घृतधाराशतैश्चैव सुमनोभिश्च भारत ॥ २.२५.६२ ॥
ହେ ଭାରତ, କାଳାଗୁରୁ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ, ବିବିଧ ତୈଳ, ଶହ ଶହ ଘିଅ ଧାରା ଓ ସୁନ୍ଦର ପୁଷ୍ପ ସହିତ।
2.25.63
समन्तादेव कीर्यन्तोऽदहन्त मगधाधिपम् ।
उदकं तस्य चक्रेऽथ सहदेवः सहानुजः ॥ २.२५.६३ ॥
ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ବିଞ୍ଚି ହୋଇ ସେମାନେ ମଗଧାଧିପତିଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କଲେ; ତାପରେ ସହଦେବ ଅନୁଜ ସହ ତାଙ୍କ ଉଦକକ୍ରିୟା କଲେ।
2.25.64
कृत्वा पितुः स्वर्गगतिं निर्ययौ यत्र केशवः ।
पाण्डवौ च महाभागौ भीमसेनार्जुनावुभौ ॥ २.२५.६४ ॥
ପିତାଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗଗତି କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସେମାନେ କେଶବ ଯେଉଁଠି ଥିଲେ ସେଠାକୁ ଗଲେ; ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଉଭୟ।
2.25.65
स प्रह्वः प्राञ्जलिर्भूत्वा व्यज्ञापयत माधवम् ।
इमे रत्नानि भूरिणी गोजाविमहिषादयः ॥ २.२५.६५ ॥
ସେ ବିନୟରେ ଯୋଡ଼ହାତ ହୋଇ ମାଧବଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ: 'ଏହି ରତ୍ନ, ପ୍ରଚୁର ଗାଈ, ଛେଳି, ମେଣ୍ଢା, ମଇଁଷି ଆଦି।'
2.25.66
हस्तिनोऽश्वाश्च गोविन्द वासांसि विविधानि च ।
दीयतां धर्मराजाय यथा वा मन्यते भवान् ॥ २.२५.६६ ॥
ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ବିବିଧ ବସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ, ହେ ଗୋବିନ୍ଦ; ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉ, କିମ୍ବା ଆପଣ ଯେପରି ଉଚିତ ମନେ କରନ୍ତି।
2.25.67
भयार्ताय ततस्तस्मै कृत्वा कृष्णोऽभयं तदा ।
अभ्यषिञ्चत राजानं सहदेवं जनार्दनः ॥ २.२५.६७ ॥
ସେତେବେଳେ ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ ତାକୁ ଅଭୟ ଦେଇ ଜନାର୍ଦନ କୃଷ୍ଣ ସହଦେବଙ୍କୁ ରାଜା ରୂପେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
2.25.68
मागधानां महीपालं जरासन्धात्मजं तदा ।
आददे च महार्हाणि रत्नानि पुरुषोत्तमः ॥ २.२५.६८ ॥
ସେତେବେଳେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ମାଗଧମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଓ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କଠାରୁ ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
2.25.69
गत्वैकत्वं स कृष्णेन पार्थाभ्यां चापि सत्कृतः ।
विवेश मतिमान्त्राजा पुनर्बार्हद्रथं पुरम् ॥ २.२५.६९ ॥
କୃଷ୍ଣ ଓ ପୃଥାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସହ ଏକତା କରି, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ପୁଣି ବାର୍ହଦ୍ରଥଙ୍କ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
2.25.70
पार्थाभायं सहितः कृष्णः सर्वैश्च वसुधाधिपैः ।
यथावयः समागम्य विससर्ज नराधिपान् ॥ २.२५.७० ॥
ପାର୍ଥଙ୍କ ସହ ଥିବା କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତ ଭୂପତିମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି, ବୟସ ଅନୁସାରେ ସେହି ରାଜାମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ।
2.25.71
विसृज्य सर्वान्नृपतीन्राजसूये महात्मभिः ।
आगन्तव्यं भवद्भिश्च धर्मराजप्रियेप्सुभिः। ॥ २.२५.७१ ॥
ମହାତ୍ମାମାନେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ କହିଲେ, "ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଆପଣମାନେ ରାଜସୂୟକୁ ଅବଶ୍ୟ ଆସିବେ।"
2.25.72
एवमुक्ता माधवेन सर्वे ते वसुधाधिपाः ।
एवमस्त्विति चाप्युक्त्वा समेताः परया मुदा ॥ २.२५.७२ ॥
ମାଧବଙ୍କ ଏପରି କହିବାରୁ, ସେହି ଭୂପତିମାନେ "ଏହିପରି ହେଉ" କହି ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
2.25.73
भीमार्जुनहृषीकेशैः प्रहृष्टाः प्रययुस्तदा ।
रत्नान्यादाय भूरीणी ज्वलन्तो रिपुसूदनाः ॥ २.२५.७३ ॥
ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ହୃଷୀକେଶଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସେମାନେ ସେତେବେଳେ ଗଲେ; ବହୁ ରତ୍ନ ନେଇ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ।
2.25.74
कृष्णस्तु सह पार्थाभ्यां श्रिया परमया युतः ।
रत्नान्यादाय भूरिणी प्रययौ पुरुषर्षभः ॥ २.२५.७४ ॥
ପରମ ଶୋଭାରେ ଯୁକ୍ତ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃଷ୍ଣ ପୃଥାପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ବହୁ ରତ୍ନ ନେଇ ଗଲେ।
2.25.75
इन्द्रप्रस्थमुपागम्य पाण्डवाभ्यां सहाच्युतः ।
समेत्य धर्मराजानं प्रीयमाणोऽभ्यभाषत ॥ २.२५.७५ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ପହଞ୍ଚି, ଅଚ୍ୟୁତ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଭେଟି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କହିଲେ।
2.25.76
दिष्ट्या भीमेन बलवाञ्जरासन्धो निपातितः ।
राजानो मोक्षिताश्चेमे बन्धनान्नृपसत्तम ॥ २.२५.७६ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଭୀମ ବଳବାନ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ପାତିତ କଲେ; ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ରାଜାମାନେ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
2.25.77
दिष्ट्या कुशलिनौ चेमौ भीमसेनधनञ्जयौ ।
पुनः स्वनगरं प्राप्तावक्षताविति भारत ॥ २.२५.७७ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏହି ଭୀମସେନ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ କୁଶଳରେ ଓ ଅକ୍ଷତ ଭାବେ ପୁନର୍ବାର ନିଜ ନଗରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ହେ ଭାରତ।
2.25.78
ततो युधिष्ठिरः कृष्णं पूजयित्वा यथार्हतः ।
भीमसेनार्जुनौ चैव प्रहृष्टः परिषस्वजे ॥ २.२५.७८ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଯଥୋଚିତ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ, ଏବଂ ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
2.25.79
ततः क्षीणे जरासन्धे भ्रातृभ्यां विहितं जयम् ।
अजातशत्रुरासाद्य मुमुदे भ्रातृभिः सह ॥ २.२५.७९ ॥
ତା'ପରେ ଜରାସନ୍ଧ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାଧିତ ବିଜୟ ପାଇ ଅଜାତଶତ୍ରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
2.25.80
हृष्टश्च धर्मराड्वाक्यं जनार्दनमभाषत ।
त्वां प्राप्य पुरुषव्याघ्र भीमसेनेन पातितः ॥ २.२५.८० ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ଧର୍ମରାଜ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ତୁମକୁ ପାଇ ଭୀମସେନ ତାକୁ ପାଡ଼ି ଦେଲେ।"
2.25.81
मागधोऽसौ बलोन्मत्तो जरासन्धः प्रतापवान् ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं प्राप्स्यामि विगतज्वरः ॥ २.२५.८१ ॥
ସେହି ମଗଧ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ ବଳରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ଓ ପ୍ରତାପୀ ଥିଲେ। ଏବେ ଚିନ୍ତାମୁକ୍ତ ହୋଇ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞ ରାଜସୂୟ ପାଇବି।
2.25.82
त्वद्बुद्धिबलमाश्रित्य यागार्होऽस्मि जनार्दन ।
पीतं पृथिव्याः क्रुद्धेन यशस्ते पुरुषोत्तम ॥ २.२५.८२ ॥
ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବଳକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ମୁଁ ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଛି, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ। ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, କ୍ରୋଧରେ ପୃଥିବୀ ପାନ କରିଥିବା ତୁମର ଯଶ...
2.25.83
जरासन्धवधेनैव प्राप्तास्ते विपुलाः श्रियः ।
एवं सम्भाष्य कौन्तेयः प्रादाद्रथवरं प्रभोः ॥ २.२५.८३ ॥
ଜରାସନ୍ଧ ବଧରୁ ହିଁ ତୁମେ ବିପୁଳ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଛ। ଏହା କହି କୌନ୍ତେୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଦେଲେ।
2.25.84
प्रतिगृह्य तु गोविन्दो जरासन्धस्य तं रथम् ॥ २.२५.८४ ॥
ଗୋବିନ୍ଦ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କର ସେହି ରଥ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
2.25.85
प्रहृष्टस्तस्य मुमुदे फल्गुनेन जनार्दनः ।
प्रीतिमानभवद्राजन्धर्मराजपुरस्कृतः ॥ २.२५.८५ ॥
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ସେ ପ୍ରୀତିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
2.25.86
यथावयः समागम्य भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
सत्कृत्य पूजयित्वा च विससर्ज नराधिपान् ॥ २.२५.८६ ॥
ବୟସ ଅନୁସାରେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ପାଣ୍ଡବ ସତ୍କାର ଓ ପୂଜା କରି ରାଜାମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ।
2.25.87
युधिष्ठिराभ्यनुज्ञातास्ते नृपा हृष्टमानसाः ।
जग्मुः स्वदेशांस्त्वरिता यानैरुच्चावचैस्ततः ॥ २.२५.८७ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ସେହି ରାଜାମାନେ ହର୍ଷିତ ମନରେ ଶୀଘ୍ର ବିଭିନ୍ନ ଯାନରେ ନିଜ ଦେଶକୁ ଗଲେ।
2.25.88
एवं पुरुषशार्दूलो महाबुद्धिर्जनार्दनः ।
पाण्डवैर्घातयामास जरासन्धमरिं तदा ॥ २.२५.८८ ॥
ଏହିପରି ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ବଧ କରାଇଲେ।
2.25.89
घातयित्वा जरासन्धं बुद्धिपूर्वमरिन्दमः ।
धर्मराजमनुज्ञाप्य पृथां कृष्णां च भारत ॥ २.२५.८९ ॥
ହେ ଭରତ, ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ବକ ବଧ କରାଇ ଶତ୍ରୁଦମନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ ପୃଥା ଓ କୃଷ୍ଣାଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବିଦାୟ ନେଲେ।
2.25.90
सुभद्रां भीमसेनं च फाल्गुनं यमजौ तथा ।
धौम्यमामन्त्रयित्वा च प्रययौ स्वां पुरीं प्रति ॥ २.२५.९० ॥
ସୁଭଦ୍ରା, ଭୀମସେନ, ଫାଲ୍ଗୁନ, ଯମଜ ଯୁଗଳ ଏବଂ ଧୌମ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବିଦାୟ ନେଇ ସେ ନିଜ ନଗରୀ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
2.25.91
पाण्डवैरनुधावद्भिर्युधिष्ठिरपुरोगमैः ।
हर्षेण महता युक्तः प्राप्य चानुत्तमं यशः।
जगाम हृष्टः कृष्णस्तु पुनर्द्वारवतीं पुरीम् ॥ २.२५.९१ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ, ମହାନ ହର୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନୁତ୍ତମ ଯଶ ପାଇ ହୃଷ୍ଟ କୃଷ୍ଣ ପୁଣି ଦ୍ୱାରବତୀ ନଗରକୁ ଗଲେ।
2.25.92
तेनैव रथमुख्येन मनसस्तुल्यगामिना ।
धर्मराजविसृष्टेन दिव्येनानादयन्दिशः ॥ २.२५.९२ ॥
ମନ ସମାନ ବେଗରେ ଯାଉଥିବା, ଧର୍ମରାଜ ପଠାଇଥିବା ସେହି ଉତ୍ତମ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ଦିଗସମୂହ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରି।
2.25.93
ततो युधिष्ठिरमुखाः पाण्डवा भरतर्षभ ।
प्रदक्षिणमकुर्वन्त कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ॥ २.२५.९३ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ପାଣ୍ଡବମାନେ ଅକ୍ଲିଷ୍ଟ କର୍ମକାରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କଲେ।
2.25.94
ततो गते भगवति कृष्णे देवकिनन्दने ।
जयं लब्ध्वा सुविपुलं राज्ञां दत्त्वाऽभयं तदा ॥ २.२५.९४ ॥
ତା'ପରେ, ଭଗବାନ ଦେବକୀନନ୍ଦନ କୃଷ୍ଣ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ଅତି ବିପୁଳ ଜୟ ପାଇ ଏବଂ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଅଭୟ ଦେଇ।
2.25.95
संवर्धितं यशो भूयः कर्मणा तेन भारत ।
द्रौपद्याः पाण्डवा राजन्परां प्रीतिमवर्धयन् ॥ २.२५.९५ ॥
ସେହି କର୍ମରେ ଯଶ ପୁଣି ବଢ଼ିଲା, ହେ ଭାରତ। ହେ ରାଜନ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀ ପ୍ରତି ପରମ ପ୍ରୀତି ବଢ଼ାଇଲେ।
2.25.96
तस्मिन्काले तु यद्युक्तं धर्मकामार्थसंहितम् ।
तद्राजा धर्मतश्चक्रे प्रजापालनकीर्तनम् ॥ २.२५.९६ ॥
ସେହି ସମୟରେ ଯାହା ଉଚିତ ଥିଲା, ଯାହା ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଥିଲା, ରାଜା ଧର୍ମତଃ ତାହା କଲେ, ପ୍ରଜାପାଳନର କୀର୍ତ୍ତି ଗାଇ।