Mahābhārata · Adhyāya 2.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.31.1
ततः कुमारविषये श्रेणिमन्तमथाजयत् ।
कोसलाधिपतिं चैव बृहद्बलमरिन्दमः ॥ २.३१.१ ॥
Dann unterwarf er im Gebiet Kumāra den Śreṇimān und auch Bṛhadbala, den Herrn von Kosala, der Feindebezwinger.
2.31.2
अयोध्यायां तु धर्मज्ञं दीर्घयज्ञं महाबलम् ।
अजयत्णण्डवश्रेष्ठो नातितीव्रेण कर्मणा ॥ २.३१.२ ॥
In Ayodhyā unterwarf der Beste der Pāṇḍava den Dīrghayajña, den Kenner des Dharma und Mächtigen, ohne allzu harte Maßnahmen.
2.31.3
ततो गोपालकक्षं च सोत्तरानपि कोसलान् ।
मल्लानामधिपं चैव पार्थिवं चाजयत्प्रभुः ॥ २.३१.३ ॥
Dann unterwarf jener mächtige Herr die Region Gopālaka, auch die nördlichen Kosala, den Herrn der Malla und den König.
2.31.4
ततो हिमवतः पार्श्वं समभ्येत्य जलोद्भवम् ।
सर्वमल्पेन कालेन देशं चक्रे वशं बली ॥ २.३१.४ ॥
Dann erreichte er die Flanke des Himālaya, bis zum Ursprung der Gewässer, und der Starke brachte das ganze Land in kurzer Zeit unter seine Herrschaft.
2.31.5
एवं बहुविधान्देशान्विजिग्ये भरतर्षभः ।
भल्लाटमभितो जिग्ये शुक्तिमन्तं च पर्वतम् ॥ २.३१.५ ॥
So eroberte der Stier der Bharata viele Arten von Ländern; er eroberte rings um Bhallāṭa und auch den Berg Śuktimat.
2.31.6
पाण्डवः सुमहावीर्यो बलेन बलिनां वरः ।
स काशिराजं समरे सुबाहुमनिवर्तिनम् ॥ २.३१.६ ॥
Der Pāṇḍava von großer Tapferkeit, der Beste der Starken, besiegte im Kampf Subāhu, den König von Kāśi, der nicht zurückwich.
2.31.7
वशे चक्रे महाबाहुर्भीमो भीमपराक्रमः ।
ततः सुपार्श्वमभितस्तथा राजपतिं क्रथम् ॥ २.३१.७ ॥
Der starkarmige Bhīma von schrecklicher Tapferkeit brachte sie unter seine Gewalt. Dann unterwarf er ringsum auch Supārśva und Kratha, den Herrn der Könige.
2.31.8
युध्यमानं बालत्सङ्ख्ये विजिग्ये पाण्डवर्षभः ।
ततो मत्स्यान्महातेजा मलदांश्च महाबलान् ॥ २.३१.८ ॥
Der Beste der Pāṇḍava besiegte im Kampf die Kämpfenden. Dann unterwarf der an Glanz Große die Matsya und die überaus starken Maladas.
2.31.9
अनघानभयांश्चैव पशुभूमिं च सर्वशः ।
निवृत्य च महाबाहुर्मदधारं महीधरम् ॥ २.३१.९ ॥
Er unterwarf die Anagha und die Abhaya sowie das Weideland ringsum. Dann kehrte der Starkarmige um und zog zum Berg Madadhāra.
2.31.10
सोमधेयांश्च निर्जित्य प्रत्ययावुत्तरामुखः ।
वत्सभूमिं च कौन्तेयो विजिग्ये बलवान्बलात् ॥ २.३१.१० ॥
Nachdem er die Somadheya und die Pratyaya besiegt hatte, nach Norden gewandt, eroberte der starke Sohn der Kuntī das Land Vatsa mit Gewalt.
2.31.11
भर्गाणामधिपं चैव निषादाधिपतिं तथा ।
विजिग्ये भूमिपालांश्च ममिमत्प्रमुखान्बहून् ॥ २.३१.११ ॥
Er besiegte den Herrn der Bharga, ebenso den Herrn der Niṣāda, und viele Herrscher des Landes, an deren Spitze Mamimat stand.
2.31.12
ततो दक्षिणमल्लांश्च भोगवन्तं च पर्वतम् ।
तरसैवाजयद्भीमो नातितीव्रेण कर्मणा ॥ २.३१.१२ ॥
Dann eroberte Bhīma rasch die südlichen Malla und den Berg Bhogavat, nicht durch eine übermäßig harte Tat.
2.31.13
शर्मकान्वर्मकांश्चैव व्यजयत्सान्त्वपूर्वकम् ।
वैदेहकं च राजानं जनकं जगतीपतिम् ॥ २.३१.१३ ॥
Er unterwarf die Śarmaka und die Varmaka zuerst durch Versöhnung, auch den Vaidehaka-König Janaka, den Herrscher der Erde.
2.31.14
विजिग्ये पुरुषव्याघ्रो नातितीव्रेण कर्मणा ।
शकांश्च बर्बराश्चैव अजयच्छद्मपूर्वकम् ॥ २.३१.१४ ॥
Der Tiger unter den Menschen siegte ohne allzu große Anstrengung; und die Śaka und Barbaren unterwarf er zuerst durch List.
2.31.15
वैदेहस्थस्तु कौन्तेय इन्द्रपर्वतमन्तिकात् ।
किरातानामधिपतीनजयत्सप्त पाण्डवः ॥ २.३१.१५ ॥
Der im Videha weilende Sohn der Kuntī, der Pāṇḍava, unterwarf von nahe dem Indra-Berg aus die sieben Herren der Kirāta.
2.31.16
ततः सुह्यान्प्रसुह्यांश्च सपक्षानतिवीर्यवान् ।
विजित्य युधि कौन्तेयो मागधानभ्यधाद्बली ॥ २.३१.१६ ॥
Dann griff der überaus mächtige, starke Sohn der Kuntī, nachdem er im Kampf die Suhya, die Prasuhya und ihre Verbündeten besiegt hatte, die Māgadha an.
2.31.17
दण्डं च दण्डधारं च विजित्य पृथिवीपतीन् ।
तैरेव सहितैः सर्वैर्गिरिव्रजमुपाद्रवत् ॥ २.३१.१७ ॥
Nachdem er Daṇḍa und Daṇḍadhāra und die Herren der Erde besiegt hatte, griff er mit all diesen Girivraja an.
2.31.18
जारासन्धिं सान्त्वयित्वा करे च विनिवेश्य ह ।
तैरेव सहितैः सर्वैः कर्णमब्यद्रवद्बली ॥ २.३१.१८ ॥
Nachdem er Jarāsandha beruhigt und seine Hand in die seine gelegt hatte, griff der Starke mit all diesen Karṇa an.
2.31.19
स कम्पयन्निव महीं बलेन चतुङ्गिणा ।
युयुधे पाण्डवश्रेष्ठः कर्णेनामित्रघातिना ॥ २.३१.१९ ॥
Gleichsam die Erde erschütternd mit dem vierteiligen Heer, kämpfte der Beste der Pāṇḍavas mit Karṇa, dem Feindeserschläger.
2.31.20
स कर्णं युधि निर्जित्य वशे कृत्वा च भारत ।
ततो विजिग्ये बलवान्राज्ञः पर्वतवासिनः ॥ २.३१.२० ॥
Nachdem er Karṇa im Kampf besiegt und unter seine Gewalt gebracht hatte, o Bhārata, unterwarf der Mächtige danach den König, der in den Bergen wohnte.
2.31.21
अथ मोदागिरौ चैव राजानं बलवत्तरम् ।
पाण्डवो बाहुवीर्येण निजघान महामृधे ॥ २.३१.२१ ॥
Dann tötete auf dem Modāgiri der Pāṇḍava durch die Kraft seiner Arme im großen Kampf jenen überaus mächtigen König.
2.31.22
ततः पुण्ड्राधिपं वीरं वासुदेवं समाययौ ।
इदानीं वृष्णिवीरेण न योत्स्यामीति पौण्ड्रकः ॥ २.३१.२२ ॥
Da ging der Held, Herr von Puṇḍra, zu Vāsudeva und sprach: »Jetzt werde ich nicht mit dem Helden der Vṛṣṇi kämpfen.« So sprach Pauṇḍraka.
2.31.23
कृष्णस्य भुजसंत्रासात्करमाशु ददौ नृपः ।
कौशिकीकच्छनिलयं राजानं च महौजसम् ॥ २.३१.२३ ॥
Aus Furcht vor Kṛṣṇas Arm gab der König sogleich Tribut, und ebenso der Herrscher von großer Macht, der in den Sümpfen der Kauśikī wohnte.
2.31.24
उभौ बलभृतौ वीरावुमौ तीव्रपराक्रमौ ।
निर्जित्याजौ महाराज वङ्गराजमुपाद्रवत् ॥ २.३१.२४ ॥
O großer König, jene beiden Helden, Träger der Kraft und von wildem Heldenmut, griffen nach dem Sieg im Kampf den König von Vaṅga an.
2.31.25
समुद्रसेन निर्जित्य चन्द्रसेनं च पार्थिवम् ।
ताम्रलिप्तं च राजानं कर्वटाधिपतिं तथा ॥ २.३१.२५ ॥
Nachdem er Samudrasena und den König Candrasena besiegt hatte, ebenso den König von Tāmralipta und den Herrn von Karvaṭa.
2.31.26
सुह्यानामधिपं चैव ये च सागरवासिनः ।
सर्वान्म्लेच्छगणांश्चैव विजिग्ये भरतर्षभः ॥ २.३१.२६ ॥
Der Stier der Bharatas besiegte den Herrn der Suhyas, die am Meer Wohnenden und alle Scharen der Mlecchas.
2.31.27
एवं बहुविधान्देशान्विजित्य पवनात्मजः ।
सु तेभ्य उपादाय लौहित्यमगद्बली ॥ २.३१.२७ ॥
So eroberte der mächtige Sohn des Windes viele Arten von Ländern, nahm von ihnen Tribut und zog weiter zum Lauhitya.
2.31.28
स सर्वान्म्लेच्छनृपतीन्सागरानूपवासिनः ।
करमाहारयामास रत्नानि विविधानि च ॥ २.३१.२८ ॥
Er ließ von allen Mleccha-Königen, den Bewohnern der Meeresküste und der Sümpfe, Tribut und vielerlei Juwelen herbeibringen.
2.31.29
चन्दनागुरुवस्त्राणि मणिमौक्तिककम्बलम् ।
काञ्चनं रजतं चैव विद्रुमं च महाधनम् ॥ २.३१.२९ ॥
Sandelholz, Aloeholz, Gewänder, Edelsteine, Perlen und Decken, Gold, Silber und Korallen — alles große Schätze.
2.31.30
ते कोटीशतसङ्ख्येन कौन्तेयं महता तदा ।
अभ्यवर्षन्महात्मानं धनवर्षेण पाण्डवम् ॥ २.३१.३० ॥
Da überschütteten sie den großherzigen Pāṇḍava, Kuntīs Sohn, mit einem Regen von Reichtümern in Hunderten von Crores.
2.31.31
इन्द्रप्रस्थमुपागम्य भीमो भीमपराक्रमः ।
निवेदयामास तदा धर्मराजाय तद्धनम् ॥ २.३१.३१ ॥
Nach seiner Ankunft in Indraprastha meldete Bhīma von furchtbarer Tapferkeit damals dem König Dharma jenen Reichtum.