مهابهاراتا · أدهيايا 2.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.40.1
नायमर्हति वार्ष्णेयस्तिष्ठत्स्विह महात्मसु ।
महीपतिषु कौरव्य राजवत्पार्थिवार्हणम् ॥ २.४०.१ ॥
يا كوروي، بينما يقف هنا العظماء وأمراء الأرض، لا يستحق هذا الفارشنيّا التكريم الذي يليق بالملوك.
2.40.2
नायं युक्तः समाचारः पाण्डवेषु महात्मसु ।
यत्कामाद्देवकीपुत्रं पाण्डवार्चितवानसि ॥ २.४०.२ ॥
هذا السلوك تجاه البانداڤا العظماء غير لائق؛ فقد أكرمت، بدافع الهوى، ابن ديفاكي.
2.40.3
बाला यूयं न जानीध्वं धर्मः सूक्ष्मो हि पाण्डवाः ।
अयं तत्राभ्यतिक्रान्तो ह्यापगेयोऽल्पदर्शनः ॥ २.४०.३ ॥
أنتم أطفال لا تعلمون؛ فالدهرما دقيق، أيها البانداڤا، وقد تجاوز في هذا الأمر أبانغيّا، ابن الغانغا قصير النظر، حدّه.
2.40.4
त्वादृशो धर्मयुक्तो हि कुर्वाणः प्रियकाम्यया ।
भवत्यभ्यधिकं भीष्मो लोकेष्ववमतः सताम् ॥ २.४०.४ ॥
حتى من كان مثلك متحليًا بالدهرما، إذا فعل طلبًا لرضا الآخرين، صار متجاوزًا للحد؛ وبهيشما يُزدرى من الصالحين في العوالم.
2.40.5
कथं ह्यराजा दाशार्हो मध्ये सर्वमहीक्षिताम् ।
अर्हणामर्हति तथा यथा युष्माभिरर्चितः ॥ २.४०.५ ॥
كيف يستحق هذا الداشارها، الذي ليس ملكًا حتى، التكريم الذي أكرمتموه به وسط جميع أمراء الأرض؟
2.40.6
अथवा मन्यसे कृष्णं स्थविरं कुरुपुङ्गवः ।
वसुदेवे स्थिते वृद्धे कथमर्हति तत्सुतः ॥ २.४०.६ ॥
أم أنك تعدّ كريشنا شيخًا، يا ثور الكورو؟ ووالده فاسوديفا الشيخ حاضر، فكيف يستحق ابنه التكريم؟
2.40.7
अथवा वासुदेवोऽपि प्रियकामोऽनुवृत्तवान् ।
द्रुपदे तिष्ठति कथं माधवोऽर्हति पूजनम् ॥ २.४०.७ ॥
أو أن فاسوديفا، راغبًا في الإرضاء، قد تبع. ودروبادا قائم، فكيف يستحق مادهافا التبجيل؟
2.40.8
आचार्यं मन्यसे कृष्णमथवा कुरुनन्दन ।
द्रोणे तिष्ठति वार्ष्णेयं कस्मादर्चितवानसि ॥ २.४०.८ ॥
أم أنك تعتبر كريشنا معلمًا، يا فرحة الكورو؟ ودرونا قائم، فلماذا بجّلت وارشنيا؟
2.40.9
ऋत्विजं मन्यसे कृष्णमथवा कुरुनन्दन ।
द्वौपायने स्थिते वृद्धे कथं कृष्णोऽर्चितस्त्वया ॥ २.४०.९ ॥
أم أنك تعتبر كريشنا كاهنًا، يا فرحة الكورو؟ والشيخ دفايبايانا حاضر، فكيف بجّلت كريشنا؟
2.40.10
भीष्मे शान्तनवे राजन्स्थिते पुरुषसत्तमे ।
स्वच्छन्दमृत्युके राजन्कथं कृष्णोऽर्चितस्त्वया ॥ २.४०.१० ॥
ويقف بهيشما، ابن شانتانو، خير الرجال، صاحب الموت الاختياري، فكيف بجّلت كريشنا يا ملك؟
2.40.11
अश्वत्थाम्नि स्थिते वीरे सर्वशास्त्रविशारदे ।
कथं कृष्णस्त्वया राजन्नर्चितः कुरुनन्दन ॥ २.४०.११ ॥
والبطل أشفاتامان، الماهر في كل العلوم، حاضر، فكيف بجّلت كريشنا يا ملك، يا فرحة الكورو؟
2.40.12
दुर्योधने च राजेन्द्रे स्थिते पुरुषसत्तमे ।
कृपे च भारताचार्ये कथं कृष्णस्त्वयाऽर्चितः ॥ २.४०.१२ ॥
وقد حضر دوريودهانا، سيد الملوك، وكريبا، معلم البهاراتا، وخيار الرجال، فكيف بجّلت كريشنا؟
2.40.13
द्रुमं कम्पुरुषाचार्यमतिक्रम्य तथाऽर्चितः ।
भीष्मके चैव दुर्धर्षे पाण्डुवत्कृतलक्षणे ॥ २.४०.१३ ॥
وقد تجاوزتَ دروما ومعلّم الكَمْبُروشا، فكرّمتَ بالمثل بهيشماكا، الذي لا يُقهر ويحمل سمات باندو.
2.40.14
नृपे च रुक्मिणि श्रेष्ठे एकलव्ये तथैव च ।
शल्ये मद्राधिपे चैव कथं कृष्णस्त्वयार्चितः ॥ २.४०.१४ ॥
وقد كان الملك رُكْمِن وإيكلَفيا الفاضل، وكذلك شَلْيا سيّد المَدْرا، فكيف كرّمتَ كريشنا؟
2.40.15
अयं च सर्वराज्ञां वै बलश्लाघी महाबलः ।
जामदग्न्यस्य दयितः शिष्यो विप्रस्य भारत ॥ २.४०.१५ ॥
هو المتباهي بالقوة بين جميع الملوك، عظيم القوة، التلميذ المحبوب لجامادَغْنِيا، ذلك البراهمي، يا بهاراتا.
2.40.16
येनात्मबलमाश्रित्य राजानो युधि निर्जिताः ।
तं च कर्णमतिक्रम्य कथं कृष्णस्त्वयार्चितः ॥ २.४०.१६ ॥
وقد تجاوزتَ حتى كارنا، الذي بقوّته المعتمِد عليها غلب الملوك في الحرب، فكيف كرّمتَ كريشنا؟
2.40.17
नैवर्त्विङ्नैव चाचार्यो न राजा मधुसूदनः ।
अर्चितश्च कुरुश्रेष्ठ किमन्यत्प्रियकाम्यया ॥ २.४०.१७ ॥
لا هو كاهن ولا معلّم ولا ملك، ومع ذلك كُرِّم ماديوسودانا. يا خير الكورو، ما السبب سوى الرغبة في الإرضاء؟
2.40.18
अथवाऽभ्यर्चनीयोऽयं युष्माकं मधुसूदनः ।
किं राजभिरिहानीतैरवमानाय भारत ॥ २.४०.१८ ॥
أو لعلّ هذا ماديوسودانا هو الجدير بعبادتكم. يا بهاراتا، ما فائدة الملوك المُحضَرين إلى هنا إن لم يُحضَروا إلا للإهانة؟
2.40.19
वयं तु न भयादस्य कौन्तेयस्य महात्मनः ।
प्रयच्छामः करान्सर्वे न लोभान्न च सान्त्वनात् ॥ २.४०.१९ ॥
نحن جميعًا لا ندفع الجزية خوفًا من ابن كونتي العظيم النفس، ولا طمعًا، ولا تلطفًا.
2.40.20
अस्य धर्मप्रवृत्तस्य पार्थिवत्वं चिकीर्षतः ।
करानस्मै प्रयच्छामः सोऽयमस्मान्न मन्यते ॥ २.४०.२० ॥
نحن ندفع الضرائب لمن يسلك الدهرما ويرغب في الملك، ومع ذلك فهو لا يعبأ بنا.
2.40.21
किमन्यदवमनानाद्धे यदेनं राजसंसदि ।
अप्राप्तलक्षणं कृष्णमर्घ्येणार्चितवानसि ॥ २.४०.२१ ॥
وأي إهانة أعظم من أنك كرّمت كريشنا، الذي لا تتوفر فيه علامات الاستحقاق، بالقربان أرغيا في مجلس الملوك؟
2.40.22
अकस्माद्धर्मपुत्रस्य धर्मात्मेति यशो गतम् ।
को हि धर्मच्युते पूजामेवं युक्तां नियोजयेत् ॥ २.४०.२२ ॥
لقد ضاعت فجأة شهرة ابن الدهرما بأنه «صاحب النفس الصالحة». فمن ذا الذي يمنح مثل هذا التكريم اللائق لمن سقط عن الدهرما؟
2.40.23
योयं वृष्णिकुले जातो राजानं हतवान्पुरा ।
जरासन्धं महात्मानमन्यायेन दुरात्मवान् ॥ २.४०.२३ ॥
هذا المولود في سلالة الفريشني قتل في الماضي ظلمًا الملك العظيم النفس جارasandha، وكان خبيث النفس.
2.40.24
अद्य धर्मात्मता चैव व्यपकृष्टा युधिष्ठिरात् ।
दर्शितं कृपणत्वं च कृष्णेऽर्घ्यस्य निवेदनात् ॥ २.४०.२४ ॥
لقد سُلبت اليوم من يودهيشثيرا صفة الصلاح في نفسه، وظهرت دناءته بتقديم القربان أرغيا لكريشنا.
2.40.25
यदि भीताश्च कौन्तेयाः कृपणाश्च तपस्विनः ।
ननु त्वयाऽपि बोद्धव्यं यां पूजां माधवार्हसि ॥ २.४०.२५ ॥
إن كان أبناء كونتي خائفين بائسين زاهدين، فينبغي لك أنت أيضاً، يا مادهافا، أن تعلم أي تكريم تستحق.
2.40.26
अथवा कृपणैरेतामुपनीतां जनार्दन ।
पूजामनर्हः कस्मात्त्वमभ्यनुज्ञातवानसि ॥ २.४०.२६ ॥
أو لماذا، يا جاناردانا، وأنت غير أهل لهذا التكريم الذي قدّمه هؤلاء البائسون، وافقت عليه؟
2.40.27
अयुक्तामात्मनः पूजां त्वं पुनर्बहुमन्यसे ।
हविषः प्राप्य निष्यन्दं प्राशिता श्वेव निर्जने ॥ २.४०.२७ ॥
وتُعظِّم ثانيةً تكريماً لا يليق بك، كالكلب الذي يجد في مكان خالٍ قطرات القربان فيلعقها.
2.40.28
न त्वं पार्थिवेन्द्राणामपमानः प्रयुज्यते ।
त्वामेव कुरवो व्यक्तं प्रलम्भन्ते जनार्दन ॥ २.४०.२८ ॥
لا يُهان المرء بين سادة الملوك يا جاناردانا؛ إنما الكوروة واضح أنهم يخدعونك أنت.
2.40.29
क्लीबे दारक्रिया यादृगन्धे वा रूपदर्शनम् ।
अराज्ञो राजवत्पूजा तथा ते मधुसूदन ॥ २.४०.२९ ॥
كإقامة مراسم الزواج مع خصيٍّ أو عرض صورة على أعمى، كذلك هو التكريم الذي يُقدَّم إليك يا مادهوسودانا، كأنك ملك وأنت لست ملكاً.
2.40.30
दृष्टो युधिष्ठिरो राजा दृष्टो भीष्मश्च यादृशः ।
वासुदेवोऽप्ययं दृष्टः सर्वमेतद्यथातथम् ॥ २.४०.३० ॥
لقد رأيتُ الملك يودهيشثيرا، ورأيتُ بهيشما على هذه الحال، ورأيتُ هذا الفاسوديفا أيضاً؛ كل ذلك على حقيقته.
2.40.31
इत्युक्त्वा शिशुपालस्तानुत्थाय परमासनात् ।
निर्ययौ सदसस्तस्मात्सहितो राजभिस्तदा ॥ २.४०.३१ ॥
قال ذلك ثم نهض شيشوباله من ذلك المقعد الرفيع، وخرج حينئذ من تلك الجمعية برفقة الملوك.