மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.40.1
नायमर्हति वार्ष्णेयस्तिष्ठत्स्विह महात्मसु ।
महीपतिषु कौरव्य राजवत्पार्थिवार्हणम् ॥ २.४०.१ ॥
ஓ குரு குலத்தவனே! இங்கே மகாத்மாக்களும் மன்னர்களும் நிற்கும்போது, இந்த வார்ஷ்ணேயன் அரசர்களுக்குரிய மரியாதைக்குத் தகுதியானவன் அல்ல.
2.40.2
नायं युक्तः समाचारः पाण्डवेषु महात्मसु ।
यत्कामाद्देवकीपुत्रं पाण्डवार्चितवानसि ॥ २.४०.२ ॥
மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களுக்கு இந்த நடத்தை பொருந்தாது; ஆசையால் தேவகியின் மகனை நீங்கள் பூஜித்தீர்கள்.
2.40.3
बाला यूयं न जानीध्वं धर्मः सूक्ष्मो हि पाण्डवाः ।
अयं तत्राभ्यतिक्रान्तो ह्यापगेयोऽल्पदर्शनः ॥ २.४०.३ ॥
நீங்கள் சிறுவர்கள்; தர்மம் நுட்பமானது, ஓ பாண்டவர்களே, அதை நீங்கள் அறியீர்கள்; இவ்விஷயத்தில் இந்த அல்பதர்சியான ஆபகேயன் (பீஷ்மன்) எல்லை மீறிவிட்டான்.
2.40.4
त्वादृशो धर्मयुक्तो हि कुर्वाणः प्रियकाम्यया ।
भवत्यभ्यधिकं भीष्मो लोकेष्ववमतः सताम् ॥ २.४०.४ ॥
உங்களைப் போன்ற தர்மவான்கூட, விருப்பத்தைப் பெறும் ஆசையால் செயல்பட்டால் மிகையாகிறான்; பீஷ்மன் உலகில் நல்லோரால் இகழப்படுகிறான்.
2.40.5
कथं ह्यराजा दाशार्हो मध्ये सर्वमहीक्षिताम् ।
अर्हणामर्हति तथा यथा युष्माभिरर्चितः ॥ २.४०.५ ॥
அரசனே அல்லாத இந்த தாசார்ஹன், எல்லா மன்னர்களுக்கும் நடுவில், நீங்கள் அவனைப் பூஜித்தது போல மரியாதைக்கு எப்படித் தகுதியானவன் ஆவான்?
2.40.6
अथवा मन्यसे कृष्णं स्थविरं कुरुपुङ्गवः ।
वसुदेवे स्थिते वृद्धे कथमर्हति तत्सुतः ॥ २.४०.६ ॥
அல்லது, குருக்களின் காளையே, கிருஷ்ணன் முதியவன் என்று நீ நினைக்கிறாயா? முதிய வசுதேவன் இருக்கையில், அவனுடைய மகன் எப்படி மரியாதைக்குத் தகுதியானவன்?
2.40.7
अथवा वासुदेवोऽपि प्रियकामोऽनुवृत्तवान् ।
द्रुपदे तिष्ठति कथं माधवोऽर्हति पूजनम् ॥ २.४०.७ ॥
அல்லது வாசுதேவரும் விருப்பத்தை நாடி பின்பற்றியவரே. துருபதன் இருக்கையில் மாதவன் பூஜைக்குத் தகுதியானவன் எப்படி?
2.40.8
आचार्यं मन्यसे कृष्णमथवा कुरुनन्दन ।
द्रोणे तिष्ठति वार्ष्णेयं कस्मादर्चितवानसि ॥ २.४०.८ ॥
குருநந்தனா, கிருஷ்ணனை ஆசாரியனாக நினைக்கிறாயோ? துரோணர் இருக்கையில் வார்ஷ்ணேயனை ஏன் பூஜித்தாய்?
2.40.9
ऋत्विजं मन्यसे कृष्णमथवा कुरुनन्दन ।
द्वौपायने स्थिते वृद्धे कथं कृष्णोऽर्चितस्त्वया ॥ २.४०.९ ॥
குருநந்தனா, கிருஷ்ணனை ருத்விக்காக நினைக்கிறாயோ? முதிய துவைபாயனர் இருக்கையில் நீ கிருஷ்ணனை எப்படி பூஜித்தாய்?
2.40.10
भीष्मे शान्तनवे राजन्स्थिते पुरुषसत्तमे ।
स्वच्छन्दमृत्युके राजन्कथं कृष्णोऽर्चितस्त्वया ॥ २.४०.१० ॥
அரசே, சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் — மனிதருள் சிறந்தவர், விருப்ப மரணம் உடையவர் — இருக்கையில், அரசே, நீ கிருஷ்ணனை எப்படி பூஜித்தாய்?
2.40.11
अश्वत्थाम्नि स्थिते वीरे सर्वशास्त्रविशारदे ।
कथं कृष्णस्त्वया राजन्नर्चितः कुरुनन्दन ॥ २.४०.११ ॥
அனைத்து சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவனான வீரன் அசுவத்தாமன் இருக்கையில், அரசே, குருநந்தனா, நீ கிருஷ்ணனை எப்படி பூஜித்தாய்?
2.40.12
दुर्योधने च राजेन्द्रे स्थिते पुरुषसत्तमे ।
कृपे च भारताचार्ये कथं कृष्णस्त्वयाऽर्चितः ॥ २.४०.१२ ॥
அரசர்களின் தலைவன் துரியோதனனும், பாரதர்களின் ஆசாரியன் கிருபரும், மனிதருள் சிறந்தவர்களும் இருக்கையில், நீ கிருஷ்ணனை எப்படி பூஜித்தாய்?
2.40.13
द्रुमं कम्पुरुषाचार्यमतिक्रम्य तथाऽर्चितः ।
भीष्मके चैव दुर्धर्षे पाण्डुवत्कृतलक्षणे ॥ २.४०.१३ ॥
துரும், கம்புருஷத்தின் ஆசிரியர் ஆகியோரைக் கடந்து, பீஷ்மகனும் வீழ்த்த முடியாதவனும் பாண்டுவைப் போன்ற குணங்களுடையவனுமானவனும் அவ்வாறே வணங்கப்பட்டான்.
2.40.14
नृपे च रुक्मिणि श्रेष्ठे एकलव्ये तथैव च ।
शल्ये मद्राधिपे चैव कथं कृष्णस्त्वयार्चितः ॥ २.४०.१४ ॥
அரசன் ருக்மியையும், சிறந்த ஏகலவ்யனையும், அவ்வாறே மத்ர அரசன் சல்யனையும் விட்டு, கிருஷ்ணன் உன்னால் எப்படி வணங்கப்பட்டான்?
2.40.15
अयं च सर्वराज्ञां वै बलश्लाघी महाबलः ।
जामदग्न्यस्य दयितः शिष्यो विप्रस्य भारत ॥ २.४०.१५ ॥
இவன் எல்லா அரசர்களிலும் பலத்தால் பெருமைகொள்ளும் மகாபலசாலி; ஜாமதக்னியின் (பரசுராமரின்) அன்புக்குரிய சீடன் ஆவான், ஓ பாரதா, அந்த பிராமணனின் சீடன்.
2.40.16
येनात्मबलमाश्रित्य राजानो युधि निर्जिताः ।
तं च कर्णमतिक्रम्य कथं कृष्णस्त्वयार्चितः ॥ २.४०.१६ ॥
தன் சொந்த பலத்தை நம்பி போரில் அரசர்களை வென்ற அவனையும், கர்ணனையும் கடந்து, கிருஷ்ணனை நீ எப்படி வணங்கினாய்?
2.40.17
नैवर्त्विङ्नैव चाचार्यो न राजा मधुसूदनः ।
अर्चितश्च कुरुश्रेष्ठ किमन्यत्प्रियकाम्यया ॥ २.४०.१७ ॥
ருத்விக்கும் இல்லை, ஆசிரியனும் இல்லை, அரசனும் இல்லை, மதுசூதனன் வணங்கப்பட்டான்; ஓ குருசிரேஷ்டா, விருப்பத்தைத் திருப்தி செய்ய வேறு என்ன காரணம்?
2.40.18
अथवाऽभ्यर्चनीयोऽयं युष्माकं मधुसूदनः ।
किं राजभिरिहानीतैरवमानाय भारत ॥ २.४०.१८ ॥
அல்லது இந்த மதுசூதனன் உங்களுக்கு வணங்கத்தக்கவனாக இருக்கலாம்; ஓ பாரதா, அவமானத்திற்காக இங்கு கொண்டுவரப்பட்ட அரசர்களால் என்ன பயன்?
2.40.19
वयं तु न भयादस्य कौन्तेयस्य महात्मनः ।
प्रयच्छामः करान्सर्वे न लोभान्न च सान्त्वनात् ॥ २.४०.१९ ॥
நாங்கள் அனைவரும் அந்த மகாத்மாவான குந்தியின் மகனுக்குப் பயத்தினால் வரி கொடுக்கவில்லை; பேராசையாலும் அல்ல, சமாதானத்தாலும் அல்ல.
2.40.20
अस्य धर्मप्रवृत्तस्य पार्थिवत्वं चिकीर्षतः ।
करानस्मै प्रयच्छामः सोऽयमस्मान्न मन्यते ॥ २.४०.२० ॥
தர்மத்தைப் பின்பற்றி அரசாளத் துடிக்கும் இவனுக்கு நாங்கள் வரி செலுத்துகிறோம்; ஆனால் அவன் எங்களை மதிப்பதில்லை.
2.40.21
किमन्यदवमनानाद्धे यदेनं राजसंसदि ।
अप्राप्तलक्षणं कृष्णमर्घ्येणार्चितवानसि ॥ २.४०.२१ ॥
அரசர்கள் சபையில், தகுதிக்கான அடையாளம் இல்லாத கிருஷ்ணனுக்கு அர்க்கியம் கொடுத்து பூஜித்ததை விட அவமானம் வேறென்ன?
2.40.22
अकस्माद्धर्मपुत्रस्य धर्मात्मेति यशो गतम् ।
को हि धर्मच्युते पूजामेवं युक्तां नियोजयेत् ॥ २.४०.२२ ॥
தர்மபுத்திரனுக்கு 'தர்மாத்மா' என்ற புகழ் திடீரென்று போய்விட்டது. தர்மத்திலிருந்து வீழ்ந்தவனுக்கு இப்படிப்பட்ட தகுந்த பூஜையை யார் செய்வான்?
2.40.23
योयं वृष्णिकुले जातो राजानं हतवान्पुरा ।
जरासन्धं महात्मानमन्यायेन दुरात्मवान् ॥ २.४०.२३ ॥
விருஷ்ணி குலத்தில் பிறந்த இவன், முன்பு மகாத்மாவான அரசன் ஜராசந்தனை அநியாயமாக, தீய மனத்தோடு கொன்றான்.
2.40.24
अद्य धर्मात्मता चैव व्यपकृष्टा युधिष्ठिरात् ।
दर्शितं कृपणत्वं च कृष्णेऽर्घ्यस्य निवेदनात् ॥ २.४०.२४ ॥
இன்று யுதிஷ்டிரனிடமிருந்து தர்மாத்மா என்ற பண்பும் பறிபோனது; கிருஷ்ணனுக்கு அர்க்கியம் அளித்ததால் அவனது கீழ்மைத்தனமும் வெளிப்பட்டது.
2.40.25
यदि भीताश्च कौन्तेयाः कृपणाश्च तपस्विनः ।
ननु त्वयाऽपि बोद्धव्यं यां पूजां माधवार्हसि ॥ २.४०.२५ ॥
குந்தியின் மகன்கள் அஞ்சியவர்களும் பரிதாபமானவர்களும் தவசிகளும் ஆனால், மாதவனே, நீயும் எந்த வழிபாட்டிற்கு தகுதியானவன் என்பதை அறிய வேண்டும்.
2.40.26
अथवा कृपणैरेतामुपनीतां जनार्दन ।
पूजामनर्हः कस्मात्त्वमभ्यनुज्ञातवानसि ॥ २.४०.२६ ॥
அல்லது, ஜனார்தனா, இந்த பரிதாபமானவர்கள் அளித்த இந்த வழிபாட்டிற்கு தகுதியற்றவனாக இருந்தும், நீ ஏன் அதற்கு இசைந்தாய்?
2.40.27
अयुक्तामात्मनः पूजां त्वं पुनर्बहुमन्यसे ।
हविषः प्राप्य निष्यन्दं प्राशिता श्वेव निर्जने ॥ २.४०.२७ ॥
உனக்குத் தகாத வழிபாட்டை நீ மீண்டும் மிகவும் மதிக்கிறாய்; ஆளரவமற்ற இடத்தில் ஹவிஸின் சொட்டுகளைப் பெற்று நாய் உண்பது போல.
2.40.28
न त्वं पार्थिवेन्द्राणामपमानः प्रयुज्यते ।
त्वामेव कुरवो व्यक्तं प्रलम्भन्ते जनार्दन ॥ २.४०.२८ ॥
ஜனார்தனா, அரசர்களின் தலைவர்களிடையே உனக்கு அவமதிப்பு இடப்படவில்லை; குரு வீரர்கள் வெளிப்படையாக உன்னையே ஏமாற்றுகின்றனர்.
2.40.29
क्लीबे दारक्रिया यादृगन्धे वा रूपदर्शनम् ।
अराज्ञो राजवत्पूजा तथा ते मधुसूदन ॥ २.४०.२९ ॥
அலியுடன் திருமணச் சடங்கு, அல்லது குருடனுக்கு உருவம் காண்பது போல, மதுசூதனா, அரசன் அல்லாத உனக்கு அரசனைப் போல வழிபாடு செய்வது அப்படியே.
2.40.30
दृष्टो युधिष्ठिरो राजा दृष्टो भीष्मश्च यादृशः ।
वासुदेवोऽप्ययं दृष्टः सर्वमेतद्यथातथम् ॥ २.४०.३० ॥
அரசன் யுதிஷ்டிரனைக் கண்டேன்; பீஷ்மரைக் கண்டேன்; இந்த வாசுதேவனையும் கண்டேன்; இவையனைத்தும் உள்ளபடியே.
2.40.31
इत्युक्त्वा शिशुपालस्तानुत्थाय परमासनात् ।
निर्ययौ सदसस्तस्मात्सहितो राजभिस्तदा ॥ २.४०.३१ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், சிசுபாலன் அந்த உயர்ந்த ஆசனத்திலிருந்து எழுந்து, அப்போது அரசர்களுடன் சேர்ந்து அந்த சபையிலிருந்து வெளியேறினான்.