Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 2.40

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

2.40.1

नायमर्हति वार्ष्णेयस्तिष्ठत्स्विह महात्मसु ।
महीपतिषु कौरव्य राजवत्पार्थिवार्हणम् ॥ २.४०.१ ॥

ഹേ കൗരവ്യാ! ഇവിടെ മഹാത്മാക്കളും ഭൂപതികളും നില്‍ക്കുമ്പോൾ ഈ വാർഷ്ണേയൻ രാജാക്കന്മാർക്കുള്ള ബഹുമാനത്തിന് അർഹനല്ല.

2.40.2

नायं युक्तः समाचारः पाण्डवेषु महात्मसु ।
यत्कामाद्देवकीपुत्रं पाण्डवार्चितवानसि ॥ २.४०.२ ॥

മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവരോട് ഈ പെരുമാറ്റം യുക്തമല്ല; ആഗ്രഹത്താൽ നീ ദേവകീപുത്രനെ പൂജിച്ചുവല്ലോ.

2.40.3

बाला यूयं न जानीध्वं धर्मः सूक्ष्मो हि पाण्डवाः ।
अयं तत्राभ्यतिक्रान्तो ह्यापगेयोऽल्पदर्शनः ॥ २.४०.३ ॥

നിങ്ങൾ ബാലന്മാരാണ്; ധർമ്മം സൂക്ഷ്മമാണ്, ഹേ പാണ്ഡവരേ, നിങ്ങൾക്കത് അറിയില്ല; ഈ കാര്യത്തിൽ അല്പദർശിയായ ആപഗേയൻ (ഭീഷ്മൻ) അതിരു കടന്നിരിക്കുന്നു.

2.40.4

त्वादृशो धर्मयुक्तो हि कुर्वाणः प्रियकाम्यया ।
भवत्यभ्यधिकं भीष्मो लोकेष्ववमतः सताम् ॥ २.४०.४ ॥

നിന്നെപ്പോലെയുള്ള ധർമ്മിഷ്ഠനും പ്രിയം നേടാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ പ്രവർത്തിച്ചാൽ അതിരു കടക്കുന്നു; ഭീഷ്മൻ ലോകത്തിൽ സജ്ജനങ്ങളാൽ നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നു.

2.40.5

कथं ह्यराजा दाशार्हो मध्ये सर्वमहीक्षिताम् ।
अर्हणामर्हति तथा यथा युष्माभिरर्चितः ॥ २.४०.५ ॥

രാജാവല്ലാത്ത ഈ ദാശാർഹൻ, എല്ലാ ഭൂപതികളുടെയും മധ്യേ, നിങ്ങൾ അവനെ പൂജിച്ചതുപോലെ ആ ബഹുമാനത്തിന് എങ്ങനെ അർഹനാകും?

2.40.6

अथवा मन्यसे कृष्णं स्थविरं कुरुपुङ्गवः ।
वसुदेवे स्थिते वृद्धे कथमर्हति तत्सुतः ॥ २.४०.६ ॥

അല്ലെങ്കിൽ, കുരുശ്രേഷ്ഠാ, കൃഷ്ണൻ വൃദ്ധനാണെന്ന് നീ കരുതുന്നുവോ? വൃദ്ധനായ വസുദേവൻ നിൽക്കുമ്പോൾ അവന്റെ പുത്രൻ എങ്ങനെ ബഹുമാനത്തിന് അർഹനാകും?

2.40.7

अथवा वासुदेवोऽपि प्रियकामोऽनुवृत्तवान् ।
द्रुपदे तिष्ठति कथं माधवोऽर्हति पूजनम् ॥ २.४०.७ ॥

അല്ലെങ്കിൽ വാസുദേവനും പ്രിയം ആഗ്രഹിച്ച് അനുവർത്തിച്ചവനാണ്. ദ്രുപദൻ നിൽക്കെ മാധവൻ പൂജയ്ക്ക് എങ്ങനെ അർഹനാകും?

2.40.8

आचार्यं मन्यसे कृष्णमथवा कुरुनन्दन ।
द्रोणे तिष्ठति वार्ष्णेयं कस्मादर्चितवानसि ॥ २.४०.८ ॥

കുരുനന്ദനാ, കൃഷ്ണനെ ആചാര്യനായി നീ കരുതുന്നുവോ? ദ്രോണൻ നിൽക്കെ വാർഷ്ണേയനെ എന്തിന് പൂജിച്ചു?

2.40.9

ऋत्विजं मन्यसे कृष्णमथवा कुरुनन्दन ।
द्वौपायने स्थिते वृद्धे कथं कृष्णोऽर्चितस्त्वया ॥ २.४०.९ ॥

കുരുനന്ദനാ, കൃഷ്ണനെ ഋത്വിക്കായി നീ കരുതുന്നുവോ? വൃദ്ധനായ ദ്വൈപായനൻ നിൽക്കെ കൃഷ്ണനെ എങ്ങനെ പൂജിച്ചു?

2.40.10

भीष्मे शान्तनवे राजन्स्थिते पुरुषसत्तमे ।
स्वच्छन्दमृत्युके राजन्कथं कृष्णोऽर्चितस्त्वया ॥ २.४०.१० ॥

രാജാവേ, ശന്തനുപുത്രനായ ഭീഷ്മൻ — പുരുഷോത്തമൻ, സ്വേച്ഛാമരണൻ — നിൽക്കെ, രാജാവേ, നീ കൃഷ്ണനെ എങ്ങനെ പൂജിച്ചു?

2.40.11

अश्वत्थाम्नि स्थिते वीरे सर्वशास्त्रविशारदे ।
कथं कृष्णस्त्वया राजन्नर्चितः कुरुनन्दन ॥ २.४०.११ ॥

സർവശാസ്ത്രങ്ങളിലും വിദഗ്ധനായ വീരൻ അശ്വത്ഥാമാവ് നിൽക്കെ, രാജാവേ, കുരുനന്ദനാ, നീ കൃഷ്ണനെ എങ്ങനെ പൂജിച്ചു?

2.40.12

दुर्योधने च राजेन्द्रे स्थिते पुरुषसत्तमे ।
कृपे च भारताचार्ये कथं कृष्णस्त्वयाऽर्चितः ॥ २.४०.१२ ॥

രാജേന്ദ്രനായ ദുര്യോധനനും ഭാരതാചാര്യനായ കൃപനും പുരുഷോത്തമരും നിൽക്കെ നീ കൃഷ്ണനെ എങ്ങനെ പൂജിച്ചു?

2.40.13

द्रुमं कम्पुरुषाचार्यमतिक्रम्य तथाऽर्चितः ।
भीष्मके चैव दुर्धर्षे पाण्डुवत्कृतलक्षणे ॥ २.४०.१३ ॥

ദ്രുമനെയും കമ്പുരുഷാചാര്യനെയും കടന്ന്, ദുർദ്ധർഷനായ ഭീഷ്മകനും പാണ്ഡുവിനു സമാനമായ ലക്ഷണങ്ങളുള്ളവനും അതുപോലെ പൂജിക്കപ്പെട്ടു.

2.40.14

नृपे च रुक्मिणि श्रेष्ठे एकलव्ये तथैव च ।
शल्ये मद्राधिपे चैव कथं कृष्णस्त्वयार्चितः ॥ २.४०.१४ ॥

രാജാവായ രുക്മിയും ശ്രേഷ്ഠനായ ഏകലവ്യനും അതുപോലെ മദ്രാധിപതി ശല്യനും ഉണ്ടായിരിക്കെ, കൃഷ്ണനെ നീ എങ്ങനെ പൂജിച്ചു?

2.40.15

अयं च सर्वराज्ञां वै बलश्लाघी महाबलः ।
जामदग्न्यस्य दयितः शिष्यो विप्रस्य भारत ॥ २.४०.१५ ॥

ഇവൻ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരിലും ബലം പറയുന്നവനും മഹാബലവാനുമാണ്; ജാമദഗ്ന്യന്റെ (പരശുരാമന്റെ) പ്രിയ ശിഷ്യനാണ്, ഭാരതാ.

2.40.16

येनात्मबलमाश्रित्य राजानो युधि निर्जिताः ।
तं च कर्णमतिक्रम्य कथं कृष्णस्त्वयार्चितः ॥ २.४०.१६ ॥

സ്വബലത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ രാജാക്കന്മാരെ ജയിച്ച കർണനെയും കടന്ന്, നീ കൃഷ്ണനെ എങ്ങനെ പൂജിച്ചു?

2.40.17

नैवर्त्विङ्नैव चाचार्यो न राजा मधुसूदनः ।
अर्चितश्च कुरुश्रेष्ठ किमन्यत्प्रियकाम्यया ॥ २.४०.१७ ॥

ഋത്വിക്കും അല്ല, ആചാര്യനും അല്ല, രാജാവും അല്ല, മധുസൂദനൻ പൂജിക്കപ്പെട്ടു; ഹേ കുരുശ്രേഷ്ഠാ, പ്രിയം ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹമല്ലാതെ മറ്റെന്താണ് കാരണം?

2.40.18

अथवाऽभ्यर्चनीयोऽयं युष्माकं मधुसूदनः ।
किं राजभिरिहानीतैरवमानाय भारत ॥ २.४०.१८ ॥

അല്ലെങ്കിൽ ഈ മധുസൂദനൻ നിങ്ങൾക്ക് പൂജനീയനായിരിക്കാം; ഹേ ഭാരതാ, അപമാനത്തിനായി ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന രാജാക്കന്മാരെക്കൊണ്ട് എന്തു പ്രയോജനം?

2.40.19

वयं तु न भयादस्य कौन्तेयस्य महात्मनः ।
प्रयच्छामः करान्सर्वे न लोभान्न च सान्त्वनात् ॥ २.४०.१९ ॥

ഞങ്ങളെല്ലാവരും ആ മഹാത്മാവായ കൗന്തേയന്റെ ഭയം കൊണ്ടല്ല നികുതി നൽകുന്നത്; ലോഭം കൊണ്ടോ സാന്ത്വനം കൊണ്ടോ അല്ല.

2.40.20

अस्य धर्मप्रवृत्तस्य पार्थिवत्वं चिकीर्षतः ।
करानस्मै प्रयच्छामः सोऽयमस्मान्न मन्यते ॥ २.४०.२० ॥

ധർമ്മം പാലിച്ചു രാജത്വം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഇവനു ഞങ്ങൾ നികുതി നൽകുന്നു; എന്നിട്ടും ഇവൻ ഞങ്ങളെ മാനിക്കുന്നില്ല.

2.40.21

किमन्यदवमनानाद्धे यदेनं राजसंसदि ।
अप्राप्तलक्षणं कृष्णमर्घ्येणार्चितवानसि ॥ २.४०.२१ ॥

രാജസഭയിൽ, യോഗ്യതയുടെ ലക്ഷണങ്ങളില്ലാത്ത കൃഷ്ണനെ അർഘ്യം നൽകി പൂജിച്ചതിനേക്കാൾ വലിയ അപമാനം എന്തുണ്ട്?

2.40.22

अकस्माद्धर्मपुत्रस्य धर्मात्मेति यशो गतम् ।
को हि धर्मच्युते पूजामेवं युक्तां नियोजयेत् ॥ २.४०.२२ ॥

ധർമ്മപുത്രന്റെ 'ധർമ്മാത്മാവ്' എന്ന കീർത്തി പെട്ടെന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടു. ധർമ്മം തെറ്റിയവനെ ഇങ്ങനെ യോജിച്ച പൂജയ്ക്ക് ആര് നിയോഗിക്കും?

2.40.23

योयं वृष्णिकुले जातो राजानं हतवान्पुरा ।
जरासन्धं महात्मानमन्यायेन दुरात्मवान् ॥ २.४०.२३ ॥

വൃഷ്ണികുലത്തിൽ ജനിച്ച ഇവൻ മുൻപ് മഹാത്മാവായ രാജാവ് ജരാസന്ധനെ അന്യായമായി, ദുരാത്മാവായി കൊന്നു.

2.40.24

अद्य धर्मात्मता चैव व्यपकृष्टा युधिष्ठिरात् ।
दर्शितं कृपणत्वं च कृष्णेऽर्घ्यस्य निवेदनात् ॥ २.४०.२४ ॥

ഇന്ന് യുധിഷ്ഠിരനിൽ നിന്ന് ധർമ്മാത്മത്വവും നഷ്ടപ്പെട്ടു; കൃഷ്ണന് അർഘ്യം സമർപ്പിച്ചതിലൂടെ അവന്റെ ദൈന്യതയും വെളിപ്പെട്ടു.

2.40.25

यदि भीताश्च कौन्तेयाः कृपणाश्च तपस्विनः ।
ननु त्वयाऽपि बोद्धव्यं यां पूजां माधवार्हसि ॥ २.४०.२५ ॥

കുന്തിയുടെ പുത്രന്മാർ ഭയന്നവരും ദീനരും തപസ്വികളുമാണെങ്കിൽ, മാധവാ, നീ ഏത് പൂജയ്ക്ക് അർഹനാണെന്ന് നീയും അറിയണം.

2.40.26

अथवा कृपणैरेतामुपनीतां जनार्दन ।
पूजामनर्हः कस्मात्त्वमभ्यनुज्ञातवानसि ॥ २.४०.२६ ॥

അല്ലെങ്കിൽ, ജനാർദ്ദനാ, ഈ ദീനർ അർപ്പിച്ച ഈ പൂജയ്ക്ക് നീ അർഹനല്ലാതിരിക്കെ എന്തുകൊണ്ട് സമ്മതം നൽകി?

2.40.27

अयुक्तामात्मनः पूजां त्वं पुनर्बहुमन्यसे ।
हविषः प्राप्य निष्यन्दं प्राशिता श्वेव निर्जने ॥ २.४०.२७ ॥

നിനക്ക് ഉചിതമല്ലാത്ത പൂജയെ നീ വീണ്ടും വളരെ മാനിക്കുന്നു; ഏകാന്തസ്ഥലത്ത് ഹവിസ്സിന്റെ തുള്ളികൾ കിട്ടിയ നായ നക്കുന്നതുപോലെ.

2.40.28

न त्वं पार्थिवेन्द्राणामपमानः प्रयुज्यते ।
त्वामेव कुरवो व्यक्तं प्रलम्भन्ते जनार्दन ॥ २.४०.२८ ॥

ജനാർദ്ദനാ, രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവായ നിന്നെ അപമാനിക്കുന്നില്ല; കുരുക്കൾ വ്യക്തമായി നിന്നെത്തന്നെ വഞ്ചിക്കുകയാണ്.

2.40.29

क्लीबे दारक्रिया यादृगन्धे वा रूपदर्शनम् ।
अराज्ञो राजवत्पूजा तथा ते मधुसूदन ॥ २.४०.२९ ॥

ഷണ്ഡനുമായുള്ള വിവാഹച്ചടങ്ങോ കുരുടന് രൂപദർശനമോ പോലെ, മധുസൂദനാ, രാജാവല്ലാത്ത നിനക്ക് രാജാവിനെപ്പോലെ പൂജ നൽകുന്നതും അങ്ങനെതന്നെ.

2.40.30

दृष्टो युधिष्ठिरो राजा दृष्टो भीष्मश्च यादृशः ।
वासुदेवोऽप्ययं दृष्टः सर्वमेतद्यथातथम् ॥ २.४०.३० ॥

രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരനെ ഞാൻ കണ്ടു; ഭീഷ്മരെ കണ്ടു; ഈ വാസുദേവനെയും കണ്ടു; ഇതെല്ലാം യഥാതഥമാണ്.

2.40.31

इत्युक्त्वा शिशुपालस्तानुत्थाय परमासनात् ।
निर्ययौ सदसस्तस्मात्सहितो राजभिस्तदा ॥ २.४०.३१ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ശിശുപാലൻ ആ ഉന്നതാസനത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, അപ്പോൾ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ആ സഭയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി.