Mahābhārata · Adhyāya 2.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.40.1
नायमर्हति वार्ष्णेयस्तिष्ठत्स्विह महात्मसु ।
महीपतिषु कौरव्य राजवत्पार्थिवार्हणम् ॥ २.४०.१ ॥
¡Oh Kaurava! Mientras los grandes de alma y los señores de la tierra están aquí, este Vārṣṇeya no merece el honor debido a los reyes.
2.40.2
नायं युक्तः समाचारः पाण्डवेषु महात्मसु ।
यत्कामाद्देवकीपुत्रं पाण्डवार्चितवानसि ॥ २.४०.२ ॥
Esta conducta hacia los grandes Pāṇḍavas no es adecuada; por deseo has honrado al hijo de Devakī.
2.40.3
बाला यूयं न जानीध्वं धर्मः सूक्ष्मो हि पाण्डवाः ।
अयं तत्राभ्यतिक्रान्तो ह्यापगेयोऽल्पदर्शनः ॥ २.४०.३ ॥
Sois niños y no lo sabéis; el dharma es sutil, oh Pāṇḍava. En este asunto, Āpageya, el de visión corta, se ha excedido.
2.40.4
त्वादृशो धर्मयुक्तो हि कुर्वाणः प्रियकाम्यया ।
भवत्यभ्यधिकं भीष्मो लोकेष्ववमतः सताम् ॥ २.४०.४ ॥
Incluso alguien dotado de dharma, como tú, al actuar por deseo de agradar, se vuelve excesivo; Bhīṣma es despreciado por los buenos en el mundo.
2.40.5
कथं ह्यराजा दाशार्हो मध्ये सर्वमहीक्षिताम् ।
अर्हणामर्हति तथा यथा युष्माभिरर्चितः ॥ २.४०.५ ॥
¿Cómo puede este Dāśārha, que ni siquiera es rey, merecer el honor que le habéis rendido en medio de todos los señores de la tierra?
2.40.6
अथवा मन्यसे कृष्णं स्थविरं कुरुपुङ्गवः ।
वसुदेवे स्थिते वृद्धे कथमर्हति तत्सुतः ॥ २.४०.६ ॥
¿O acaso consideras viejo a Kṛṣṇa, oh toro de los Kurus? Estando presente el anciano Vasudeva, ¿cómo puede su hijo merecer honor?
2.40.7
अथवा वासुदेवोऽपि प्रियकामोऽनुवृत्तवान् ।
द्रुपदे तिष्ठति कथं माधवोऽर्हति पूजनम् ॥ २.४०.७ ॥
¿O acaso Vāsudeva, deseoso de agradar, se ha plegado? Estando Drupada presente, ¿cómo merece Mādhava la veneración?
2.40.8
आचार्यं मन्यसे कृष्णमथवा कुरुनन्दन ।
द्रोणे तिष्ठति वार्ष्णेयं कस्मादर्चितवानसि ॥ २.४०.८ ॥
¿O consideras a Kṛṣṇa tu maestro, alegría de los Kuru? Estando Droṇa aquí, ¿por qué honraste al descendiente de Vṛṣṇi?
2.40.9
ऋत्विजं मन्यसे कृष्णमथवा कुरुनन्दन ।
द्वौपायने स्थिते वृद्धे कथं कृष्णोऽर्चितस्त्वया ॥ २.४०.९ ॥
¿O consideras a Kṛṣṇa sacerdote, alegría de los Kuru? Con el anciano Dvaipāyana presente, ¿cómo fue honrado Kṛṣṇa por ti?
2.40.10
भीष्मे शान्तनवे राजन्स्थिते पुरुषसत्तमे ।
स्वच्छन्दमृत्युके राजन्कथं कृष्णोऽर्चितस्त्वया ॥ २.४०.१० ॥
Estando presente Bhīṣma, hijo de Śantanu, el mejor de los hombres, dueño de su muerte, ¿cómo fue honrado Kṛṣṇa por ti, oh rey?
2.40.11
अश्वत्थाम्नि स्थिते वीरे सर्वशास्त्रविशारदे ।
कथं कृष्णस्त्वया राजन्नर्चितः कुरुनन्दन ॥ २.४०.११ ॥
Estando presente el héroe Aśvatthāman, versado en todas las ciencias, ¿cómo fue honrado Kṛṣṇa por ti, oh rey, alegría de los Kuru?
2.40.12
दुर्योधने च राजेन्द्रे स्थिते पुरुषसत्तमे ।
कृपे च भारताचार्ये कथं कृष्णस्त्वयाऽर्चितः ॥ २.४०.१२ ॥
Estando presentes Duryodhana, señor de reyes, y Kṛpa, maestro de los Bhāratas, los mejores de los hombres, ¿cómo fue honrado Kṛṣṇa por ti?
2.40.13
द्रुमं कम्पुरुषाचार्यमतिक्रम्य तथाऽर्चितः ।
भीष्मके चैव दुर्धर्षे पाण्डुवत्कृतलक्षणे ॥ २.४०.१३ ॥
Pasando por alto a Druma y al maestro de los Kampuruṣas, has honrado de igual modo a Bhīṣmaka, invencible y de rasgos semejantes a los de Pāṇḍu.
2.40.14
नृपे च रुक्मिणि श्रेष्ठे एकलव्ये तथैव च ।
शल्ये मद्राधिपे चैव कथं कृष्णस्त्वयार्चितः ॥ २.४०.१४ ॥
Existiendo el rey Rukmin, el excelente Ekalavya y también Śalya, señor de los Madra, ¿cómo fue Kṛṣṇa honrado por ti?
2.40.15
अयं च सर्वराज्ञां वै बलश्लाघी महाबलः ।
जामदग्न्यस्य दयितः शिष्यो विप्रस्य भारत ॥ २.४०.१५ ॥
Él es el jactancioso de fuerza entre todos los reyes, el muy poderoso, el amado discípulo de Jāmadagnya, de aquel brahmán, oh Bhārata.
2.40.16
येनात्मबलमाश्रित्य राजानो युधि निर्जिताः ।
तं च कर्णमतिक्रम्य कथं कृष्णस्त्वयार्चितः ॥ २.४०.१६ ॥
Pasando por alto incluso a Karṇa, por cuya propia fuerza, en la que confiaban, los reyes fueron vencidos en batalla, ¿cómo fue Kṛṣṇa honrado por ti?
2.40.17
नैवर्त्विङ्नैव चाचार्यो न राजा मधुसूदनः ।
अर्चितश्च कुरुश्रेष्ठ किमन्यत्प्रियकाम्यया ॥ २.४०.१७ ॥
Madhusūdana no es sacerdote, ni maestro, ni rey, y sin embargo fue honrado. Oh mejor de los Kuru, ¿qué otra razón puede haber sino el deseo de agradar?
2.40.18
अथवाऽभ्यर्चनीयोऽयं युष्माकं मधुसूदनः ।
किं राजभिरिहानीतैरवमानाय भारत ॥ २.४०.१८ ॥
O quizá este Madhusūdana sea digno de adoración por vosotros. Oh Bhārata, ¿de qué sirven los reyes traídos aquí, si fueron traídos solo para la deshonra?
2.40.19
वयं तु न भयादस्य कौन्तेयस्य महात्मनः ।
प्रयच्छामः करान्सर्वे न लोभान्न च सान्त्वनात् ॥ २.४०.१९ ॥
Todos nosotros pagamos tributo no por temor a este magnánimo hijo de Kuntī, ni por codicia, ni por apaciguamiento.
2.40.20
अस्य धर्मप्रवृत्तस्य पार्थिवत्वं चिकीर्षतः ।
करानस्मै प्रयच्छामः सोऽयमस्मान्न मन्यते ॥ २.४०.२० ॥
Pagamos tributo a este que sigue el dharma y aspira a la realeza, pero él no nos tiene en cuenta.
2.40.21
किमन्यदवमनानाद्धे यदेनं राजसंसदि ।
अप्राप्तलक्षणं कृष्णमर्घ्येणार्चितवानसि ॥ २.४०.२१ ॥
¿Qué mayor afrenta hay que haber honrado en la asamblea de reyes con la ofrenda arghya a Kṛṣṇa, que carece de las marcas de mérito?
2.40.22
अकस्माद्धर्मपुत्रस्य धर्मात्मेति यशो गतम् ।
को हि धर्मच्युते पूजामेवं युक्तां नियोजयेत् ॥ २.४०.२२ ॥
La fama del hijo de Dharma como 'de alma justa' se ha perdido de repente. ¿Quién tributaría tal honra conveniente a quien ha caído del dharma?
2.40.23
योयं वृष्णिकुले जातो राजानं हतवान्पुरा ।
जरासन्धं महात्मानमन्यायेन दुरात्मवान् ॥ २.४०.२३ ॥
Este, nacido en el linaje de los Vṛṣṇi, en otro tiempo mató injustamente al rey magnánimo Jarāsandha, siendo de alma perversa.
2.40.24
अद्य धर्मात्मता चैव व्यपकृष्टा युधिष्ठिरात् ।
दर्शितं कृपणत्वं च कृष्णेऽर्घ्यस्य निवेदनात् ॥ २.४०.२४ ॥
Hoy se le ha arrebatado a Yudhiṣṭhira su condición de justo, y su mezquindad se ha revelado al ofrecer el arghya a Kṛṣṇa.
2.40.25
यदि भीताश्च कौन्तेयाः कृपणाश्च तपस्विनः ।
ननु त्वयाऽपि बोद्धव्यं यां पूजां माधवार्हसि ॥ २.४०.२५ ॥
Si los hijos de Kuntī están asustados, son miserables y ascetas, entonces tú también, Mādhava, deberías saber qué honor mereces.
2.40.26
अथवा कृपणैरेतामुपनीतां जनार्दन ।
पूजामनर्हः कस्मात्त्वमभ्यनुज्ञातवानसि ॥ २.४०.२६ ॥
¿O bien, Janārdana, por qué tú, indigno de este honor ofrecido por estos miserables, lo consentiste?
2.40.27
अयुक्तामात्मनः पूजां त्वं पुनर्बहुमन्यसे ।
हविषः प्राप्य निष्यन्दं प्राशिता श्वेव निर्जने ॥ २.४०.२७ ॥
Tú de nuevo estimas en gran medida un honor que no te corresponde, como un perro que, hallando gotas de ofrenda en un lugar solitario, las lame.
2.40.28
न त्वं पार्थिवेन्द्राणामपमानः प्रयुज्यते ।
त्वामेव कुरवो व्यक्तं प्रलम्भन्ते जनार्दन ॥ २.४०.२८ ॥
No se te agravia entre los señores de los reyes, Janārdana; claramente son a ti a quien los Kurus engañan.
2.40.29
क्लीबे दारक्रिया यादृगन्धे वा रूपदर्शनम् ।
अराज्ञो राजवत्पूजा तथा ते मधुसूदन ॥ २.४०.२९ ॥
Como un rito nupcial con un eunuco o mostrar una forma a un ciego, así es el honor que se te rinde, Madhusūdana, como si fueras rey sin serlo.
2.40.30
दृष्टो युधिष्ठिरो राजा दृष्टो भीष्मश्च यादृशः ।
वासुदेवोऽप्ययं दृष्टः सर्वमेतद्यथातथम् ॥ २.४०.३० ॥
He visto al rey Yudhiṣṭhira, he visto a Bhīṣma de tal condición, y también he visto a este Vāsudeva; todo esto es tal como es.
2.40.31
इत्युक्त्वा शिशुपालस्तानुत्थाय परमासनात् ।
निर्ययौ सदसस्तस्मात्सहितो राजभिस्तदा ॥ २.४०.३१ ॥
Tras decir esto, Śiśupāla se levantó de aquel alto asiento y en ese momento salió de la asamblea, acompañado por los reyes.