マハーバーラタ · 章 2.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.52.1
यच्चके भगवान्विष्णुर्वसुदेवसुतस्तदा ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणु स्रवमशेषतः ॥ २.५२.१ ॥
そのとき、ヴァスデーヴァの子である尊きヴィシュヌが行ったことを、私は余すところなく語ろう。聞け。
2.52.2
वासुदेवस्य महात्म्यं चरितं च महात्मनः ।
हितार्थं सुरसर्त्यानां लोकानां च हिताय च ॥ २.५२.२ ॥
ヴァーサデーヴァの偉大さと、その偉大な魂の行いは、神々と人間の利益のため、また世界の幸福のためである。
2.52.3
यदा दिवि विभुस्तात न रेमे भगवानसौ ।
ततो व्यादिशय भूतानि विभुर्भूमिसुखावहः ॥ २.५२.३ ॥
わが子よ、遍在する尊き神が天界で喜びを得なかったとき、大地に幸福をもたらすそのヴィブが、生きとし生けるものに命じた。
2.52.4
निग्रहार्थाय दैत्यानां चोदयामास वै तदा ।
मुरुतश्च वसूंश्चैव सूर्याचन्द्रमसावुभौ ॥ २.५२.४ ॥
そのとき、ダイティヤを抑えるために、彼はマルタ神群、ヴァス神群、そして太陽と月の両方を促した。
2.52.5
गन्धर्वाप्सरसश्चैव रुद्रादित्यांस्तथाऽश्विनौ ।
जायध्वं मानुषे लोके सर्वलोकमहेश्वराः ॥ २.५२.५ ॥
ガンダルヴァとアプサラスたちに、またルドラとアーディティヤたちに、そして二人のアシュヴィンにも、「全世界の大主たちよ、人間界に生まれよ」と告げた。
2.52.6
जङ्गमानि विशालाक्षो ह्यात्मार्थमसृजत्प्रभुः ।
जायन्तामिति गोविन्दस्तिर्यग्योनिगतैः सह ॥ २.५२.६ ॥
大きな目の主は自らの目的のために動くものたちを創り出した。「生まれよ」とゴーヴィンダは、畜生の胎に入った者たちと共にそう告げた。
2.52.7
तानि सर्वाणि सर्वज्ञो व्यजायत यदोः कुले ।
आत्मानमात्मना तात कृत्वा बहुविधं हरिः।
रत्यर्थमिह गास्तत्र ररक्ष पुरुषोत्तमः। ॥ २.५२.७ ॥
愛しき者よ、全知のハリは自らを多様な姿に造り、ヤドゥの系譜においてそれら全ての姿として生まれた。そこでプルショッタマは喜びのために牛を守った。
2.52.8
अजातशत्रो जातस्तु यथेष्ट भुवि भूमिप ।
कीर्त्यमानं मया तात निबोध भरतर्षभ ॥ २.५२.८ ॥
敵に打ち勝たれざるユディシュティラよ、王よ、彼は望みのままに地上に生まれた。愛しき者よ、バラタの牡牛よ、私が語るのを聞け。
2.52.9
सागराः समकम्पन्त मुदा चेलुश्च पर्वताः ।
जज्वलुश्चाग्नयः शान्ता जायमाने जनार्दने ॥ २.५२.९ ॥
ジャナールダナが生まれた時、海は震え、山々は喜びに揺れ、静かだった火が燃え上がった。
2.52.10
शिवाः सम्प्रववुर्वाताः प्रशान्तमभवद्रजः ।
ज्योतींषि सम्प्रकाशन्त जायमाने जनार्दने ॥ २.५२.१० ॥
ジャナールダナが生まれた時、吉祥の風が吹き、塵は収まり、光が輝き出た。
2.52.11
देवदुन्दुभयश्चापि सस्वनुर्भृशमम्बरे ।
अभ्यवर्षंस्तदाऽऽगम्य देवताः पुष्पवृष्टिभिः ॥ २.५२.११ ॥
天空では神々の太鼓も大いに鳴り響き、そのとき神々が来て花の雨を降らせた。
2.52.12
गीर्भिर्मङ्गलयुक्ताभिः स्तुवन्वै मधुसदनम् ।
उपतस्थुस्तदा प्रीताः प्रादुर्भावे महर्षयः ॥ २.५२.१२ ॥
吉祥の言葉でマドゥスーダナを讃えながら、そのとき喜んだ大聖者たちが、彼の顕現の時に近づいた。
2.52.13
ततस्तानभिसम्प्रेक्ष्य नारदप्रमुखानृषीन् ।
उपानृत्यन्नुपजगुर्गन्धर्वाप्सरसां गणाः ॥ २.५२.१३ ॥
そのとき、ナーラダを筆頭とする聖仙たちを見て、ガンダルヴァとアプサラスの群れが近くで舞い、歌った。
2.52.14
उपतस्थे च गोविन्दं सहस्राक्षः शचीपतिः ।
अभ्यभाषत तेजस्वी महर्षीन्पूजयंस्तदा ॥ २.५२.१४ ॥
千眼のシャチーの主インドラは、ゴーヴィンダのそばに立ち、輝きながら偉大な聖仙たちを敬って語りかけた。
2.52.15
कृत्वा च देवकार्याणि कृत्वा देवहितानि च ।
खं लोकं लोककृद्देवः पुनर्गच्छति तेजसा ॥ २.५२.१५ ॥
神々の務めと神々の利益を成し遂げた後、世界を創造した神は、その輝きとともに再び天界へ向かう。
2.52.16
इत्युक्त्वा ऋषिभिः सार्घं जगाम त्रिदिवं पुनः ।
अभ्यनुज्ञाय तान्सर्वाञ्छादयन्प्रकृतिं पराम् ॥ २.५२.१६ ॥
こう語って、彼は聖仙たちとともに再び天界へ去った。皆に別れを告げ、至高の本性を覆い隠しながら。
2.52.17
नन्दगोपकुले कृष्ण उवास बहुलाः समाः ।
ततः कदाचित्सुप्तं तं शकटस्य त्वधः शिशुम् ॥ २.५२.१७ ॥
クリシュナは牧童ナンダの家で何年も暮らした。ある時、その幼子が荷車の下で眠っていると。
2.52.18
यशोदा सम्परित्यज्य जगाम यमुनां नदीम् ।
शिशुलीलां ततः कुर्वन्स्वहस्तचरणौ क्षिपन् ॥ २.५२.१८ ॥
ヤショーダーは彼を置いてヤムナー川へ行った。すると幼子は自分の手足を投げ出しながら、幼子の遊びをした。
2.52.19
रुरोद मधुरं कृष्णः पादावूर्ध्वं प्रसारयन् ।
पादाङ्गुष्ठेन शकटं दारयन्नथ केशवः ॥ २.५२.१९ ॥
クリシュナは甘い声で泣き、両足を上へ伸ばした。やがてケーシャヴァは足の親指で車を裂いた。
2.52.20
तत्र एकेन पादेन पातयित्वा तथा शिशुः ।
न्युब्जं पयोधराकाङ्क्षी ससार च रुरोद च ॥ २.५२.२० ॥
そこで幼子は一方の足でそれをこのように蹴り倒し、乳房を求めてうつ伏せに這いながら泣いた。
2.52.21
पाटितं शकटं दृष्ट्वा भिन्नभाण्डपुटीकटम् ।
जनास्ते शिशुना तेन विस्मयं परमं ययुः ॥ २.५२.२१ ॥
車が裂け、壺と籠が壊れているのを見て、人々はその幼子の仕業に大いに驚いた。
2.52.22
प्रत्यक्षं शूरसेनानां दृश्यते महदद्भुतम् ।
शयानेन हतः कंसपक्षवांस्तिग्मतेजसा ॥ २.५२.२२ ॥
シューラセーナの人々の目の前に大いなる奇跡が現れた。横たわったまま、その猛烈な輝きの者はカンサの一派を打ち倒したのである。
2.52.23
पूतना चापि निहता महाकाया महास्तनी ।
ततः काले महाराज संसक्तौ रामकेशवौ ॥ २.५२.२३ ॥
巨大な体と大きな乳房を持つプータナーもまた殺された。それから大王よ、時が来て、ラーマとケーシャヴァは共に在るようになった。
2.52.24
कृष्णः सङ्कर्षणश्चोभौ रिङ्खिणौ च बभूवतुः ।
अन्योन्यकिरणाक्रान्तौ चन्द्रसूर्याविवाम्बरे ॥ २.५२.२४ ॥
クリシュナとサンカルシャナは二人とも這い歩く幼子となり、互いの光に包まれた。空の月と太陽のように。
2.52.25
विसर्पन्तौ च सर्वत्र महासर्पभुजौ तदा ।
रेजतुः पांसुदिग्धाङ्गौ रामकृष्णौ तदा नृप ॥ २.५२.२५ ॥
そのとき、あちこちを這い回り、大蛇のような腕を持ち、塵にまみれた体のラーマとクリシュナは、王よ、輝いていた。
2.52.26
क्वचिच्च जानुभिः स्पृष्टौ क्रीडमानौ क्वचिद्वने ।
पिबन्तौ दधिकुल्यांश्च मथ्यमाने च भारत ॥ २.५२.२६ ॥
ときには膝で進み、ときには森で遊び、かき混ぜられる凝乳の流れを飲みながら、バーラタよ。
2.52.27
ततः स बालो गोविन्दो नवनीतं तदा क्षयम् ।
ग्रासमानस्तु तत्रायं गोपीभिर्ददृशे तथा ॥ २.५२.२७ ॥
そのとき、その子ゴーヴィンダは、消えていくバターを食べているところを、牧女たちにこのように見られた。
2.52.28
दाम्नाऽथोलूखले कृष्णो गोपीभिश्च निबन्धितः ।
तत्तथा शिशुना तेन कर्षता चार्जुनावृभौ ॥ २.५२.२८ ॥
そこで牧女たちは縄でクリシュナを臼に縛った。その子がそれを引きずると、二本のアルジュナの木も。
2.52.29
समूलविटपौ भग्नौ तदद्भुतमिवाभवत् ।
ततस्तौ बाल्यमुत्तीर्णौ कृष्णसङ्कर्षणावुभौ ॥ २.५२.२९ ॥
根と枝ごと折れたその木々は、まさに驚くべきことであった。そして、クリシュナとサンカルシャナの二人は、幼年期を過ぎた。
2.52.30
तस्मिन्नेव व्रजस्थाने सप्तवर्षै बभूवतुः ।
नीलपीताम्बरधरौ पीतश्वेतानुलेपनौ ॥ २.५२.३० ॥
そのヴラジャの地で、二人は七歳になり、青と黄色の衣をまとい、黄色と白の香油を塗っていた。
2.52.31
बभुवतुर्वत्सपालौ काकपक्षधरावुभौ ।
पर्णवाद्यं श्रुतिसुखं वादयन्तौ वराननौ ॥ २.५२.३१ ॥
二人は子牛の番人となり、二人ともカラスの羽の冠を戴き、耳に快い葉の楽器を奏でる、美しい顔の若者であった。
2.52.32
शुशुभाते वनगतौ त्रिशीर्षाविव पन्नगौ ।
मयूराङ्गजकर्णौ तौ पल्लवापीडधारिणौ ॥ २.५२.३२ ॥
森をさまよう二人は、三つの頭を持つ蛇のように輝いた。耳には孔雀の羽の飾りをつけ、若葉の花輪を身に着けていた。
2.52.33
वनमालापरिक्षिप्तौ सालपोताविवोद्गतौ ।
अरविन्दकृतापीडौ रज्जुयज्ञोपवीतिनौ ॥ २.५२.३३ ॥
野の花の花輪に包まれた二人は、伸び立つ若い沙羅の木のようであった。蓮の冠を戴き、縄を聖紐として身につけていた。
2.52.34
सशिक्यतुम्बुरुकरौ गोपवेणुप्रवादकौ ।
क्वचिद्वसन्तावन्योन्यं क्रडमानौ क्वचिद्वने ॥ २.५२.३४ ॥
手に吊り籠とトゥンブルの楽器を持ち、牧人の笛を吹きながら。時には森の中で互いに遊びながら過ごした。
2.52.35
पर्णशय्यासु तौ सुप्तौ क्वचिन्निद्रान्तरैषिणौ ।
तौ वत्सान्पालयन्तौ हि शोभयन्तौ महद्वनम् ॥ २.५२.३५ ॥
木の葉の寝床に二人は眠り、時には間に眠りを求めた。二人は子牛を世話して、大森林を美しく飾った。
2.52.36
चञ्चूर्यन्तौ रमन्तौ च राजन्नेवं तदा शुभम् ।
ततो बृन्दावनं गत्वा वसुदेवसुतावुभौ।
गोकुलं तत्र कौन्येय चारयन्तौ विजह्रतुः ॥ २.५२.३६ ॥
王よ、二人はこのように吉祥に歩き回り喜んでいた。やがてヴリンダーヴァナへ行き、ヴァスデーヴァの二人の息子は、クンティーの子よ、そこゴークラで牛を飼いながら遊び戯れた。