Mahābhārata · Adhyāya 2.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.53.1
ततः कदचिद्गोविन्दो ज्येष्ठं सङ्कर्षणं विना ।
चचार तद्वनं रम्यं सुस्वरूपो वराननः ॥ २.५३.१ ॥
Una vez Govinda, sin su hermano mayor Saṅkarṣaṇa, recorrió aquel bosque delicioso, de hermosa forma y bello rostro.
2.53.2
काकपक्षधरः श्रीमाञ्छ्यामः पद्मनिभेक्षणः ।
श्रीवत्सेनोरसा युक्तः शशाङ्क इव लक्ष्मणा ॥ २.५३.२ ॥
Portando una pluma de cuervo, glorioso, de tono oscuro, con ojos como pétalos de loto, marcado con el Śrīvatsa en el pecho, señalado como la luna.
2.53.3
रज्जुयज्ञोपवीती स पीताम्बरधरो युवा ।
श्वेतचन्द्रनलिप्राङ्गो नीलकुञ्चितमूर्धजः ॥ २.५३.३ ॥
Aquel joven, llevando una cuerda como cordón sagrado, vestido de amarillo, con los miembros untados de sándalo blanco, con cabello azul y rizado.
2.53.4
राजता बर्हिपत्रेण मन्दमारुतकम्पिना ।
क्वचिद्गायन्क्वञ्चित्क्रीडन्क्वचिन्नृत्यन्क्वचिद्धसन् ॥ २.५३.४ ॥
Con una pluma de pavo real brillante agitada por la suave brisa, ya cantando, ya jugando, ya bailando, ya riendo.
2.53.5
गोपवेणुं सुमधुरं कामं तदपि वादयन् ।
प्रह्लादनार्थं च गवां क क्वचिद्वनगतो युवा ॥ २.५३.५ ॥
Tocando a su gusto la flauta de los pastores, con dulcísima melodía, y para deleitar a las vacas, el joven se internó en algún lugar del bosque.
2.53.6
गोकुले मेघकाले तु चचार द्युतिमान्प्रभुः ।
बहुरम्येषु देशेषु वनस्य वनराजिपु ॥ २.५३.६ ॥
En la estación de lluvias, el señor resplandeciente vagaba por Gokula, por muchas regiones deliciosas con hileras de bosquecillos.
2.53.7
तासु कृष्णो मुदा युक्तः क्रीडयन्भरतर्षभ ।
स कदाचिद्वने तस्मिन्गोभिः सह परिव्रजन् ॥ २.५३.७ ॥
Entre ellos, Kṛṣṇa, alegre y entregado al juego, oh toro de los Bharatas, una vez vagaba en aquel bosque con las vacas.
2.53.8
भाण्डीरं नाम दृष्ट्वाऽथ न्यग्रोधं केशवो महान् ।
तच्छायायां मतिं चक्रे निवासाय तदा प्रभुः ॥ २.५३.८ ॥
Entonces, habiendo visto un banyán llamado Bhāṇḍīra, el gran Keśava resolvió morar en su sombra, aquel señor en aquel tiempo.
2.53.9
स तत्र वयसा तुल्यैर्बत्सपालैस्तदाऽनघ ।
रेमे स दिवसं कृष्णः पुरा स्वर्गगतो यथा ॥ २.५३.९ ॥
Allí, oh sin mancha, Kṛṣṇa se deleitó todo el día con los pastores de su misma edad, como antes se había deleitado en el cielo.
2.53.10
तं क्रीडमानं गोपालाः कृष्णं भाण्डीरवासिनः ।
रमयन्ति स्म बहवो मान्यैः क्रीडनकैस्तदा ॥ २.५३.१० ॥
Muchos pastores que habitaban en Bhāṇḍīra entonces deleitaban a aquel Kṛṣṇa que jugaba con bellos juguetes.
2.53.11
अन्ये स्म परिगायन्ति गोपा मुदितमानसाः ।
गोपालकृष्णमेवान्ये गायन्ति स्म वनप्रियाः ॥ २.५३.११ ॥
Algunos pastores de corazón alegre cantaban por todas partes, mientras otros, amantes del bosque, cantaban solo a Gopāla-Kṛṣṇa.
2.53.12
तेषां सङ्गायतामेव वादयामास केशवः ।
पर्णवाद्यान्तरे वेणुं तुम्बवीणां च तत्र वै ॥ २.५३.१२ ॥
Mientras ellos cantaban, Keśava tocó allí, entre los instrumentos de hojas, una flauta y una vīṇā de calabaza.
2.53.13
एवं क्रीडान्तरैः कृष्णो गोपालैर्विजहार सः ।
तेन बालेन कौन्तेय कृतं लोकहितं तदा ॥ २.५३.१३ ॥
Así Kṛṣṇa jugaba con los pastores entre sus juegos. Hijo de Kuntī, aquel niño entonces realizó una acción para el bien del mundo.
2.53.14
पश्यतां सर्वभूतानां वासुदेवेन भारत ।
ह्रदे निपातता तत्र क्रीडितं नागमूर्धनि ॥ २.५३.१४ ॥
Bhārata, mientras todos los seres miraban, Vāsudeva se lanzó allí al lago y jugó sobre la cabeza de la serpiente.
2.53.15
शासयित्वा तु कालीयं सर्वलोकस्य पश्यतः ।
विजहार ततः कृष्णो बलेदवसहायवान् ॥ २.५३.१५ ॥
Habiendo sometido a Kāliya mientras todo el mundo miraba, Kṛṣṇa entonces jugó, con Balarāma como ayudante.
2.53.16
धेनुको दारुणो राजन्दैत्यो रासभविग्रहः ।
तदा तालवने राजन्बलदेवेन वै हतः ॥ २.५३.१६ ॥
Oh rey, el cruel demonio Dhenuka tenía forma de asno. Oh rey, entonces en el palmar fue muerto por Balarāma.
2.53.17
ततः कदाचित्कौन्तेय रामकृष्णौ वनं गतौ ।
चारयन्तौ प्रवृद्धानि गोधनानि शुभाननौ ॥ २.५३.१७ ॥
Entonces una vez, hijo de Kuntī, Rāma y Kṛṣṇa de rostros hermosos fueron al bosque a cuidar los rebaños de ganado que habían crecido.
2.53.18
विहरन्तौ मुदा युक्तौ वीक्षमाणौ वनानि वै ।
श्वेलयन्तौ प्रगायन्तौ विचिन्वन्तौ च पादपान् ॥ २.५३.१८ ॥
Llenos de alegría, los dos vagaban contemplando los bosques, columpiándose, cantando en voz alta, buscando entre los árboles.
2.53.19
नामभिर्व्याहरन्तौ च वत्सान्गाश्च परन्तपौ ।
चेरतुर्लोकसिद्धाभिः क्रीडाभिरपराजितौ ॥ २.५३.१९ ॥
Los dos abrasadores de enemigos, llamando por sus nombres a los terneros y a las vacas, vagaban en juegos conocidos en el mundo; los dos eran invencibles.
2.53.20
तौ देवौ मानुषीं दीक्षां वहन्तौ सुरपूजितौ ।
तज्जातिगुणयुक्ताभिः क्रीडाभिश्चेरतुर्वनम् ॥ २.५३.२० ॥
Aquellos dos dioses, portando forma humana, adorados por los dioses, vagaban por el bosque en juegos dotados de las cualidades de su linaje.
2.53.21
एवं बाल्येऽपि गोपालैः क्रीडाभिश्च विजह्रतुः ॥ २.५३.२१ ॥
Así, incluso en la infancia, los dos jugaron con los pastores en juegos.
2.53.22
ततः कृष्णो महातेजास्तदा गत्वा तु गोव्रजम् ।
गिरियज्ञं तमेवैष प्रवृत्तं गोपदारकैः ॥ २.५३.२२ ॥
Entonces Kṛṣṇa, de gran esplendor, fue al corral de las vacas y tomó parte en aquel sacrificio de la montaña que los niños pastores habían emprendido.
2.53.23
बुभुजे पायसं शौरिरीश्वरः सर्वभूतकृत् ।
तं दृष्ट्वा गोपकाः सर्वे कृष्णमेव समर्चयन् ॥ २.५३.२३ ॥
Śauri, el Señor creador de todos los seres, comió el arroz con leche; al verlo, todos los pastores adoraron solo a Kṛṣṇa.
2.53.24
पूज्यमानस्तदा देवैर्दिव्यं वपुरधारयत् ।
धृतो गोवर्धनो नाम सप्ताहं पर्वतो धृतः ॥ २.५३.२४ ॥
Entonces, adorado por los dioses, asumió una forma divina; y aquella montaña llamada Govardhana fue sostenida en alto durante siete días.
2.53.25
शिशुना वासुदेवेन गवार्थमरिमर्दन ।
क्रीडमानस्तदा कृष्णः कृतवान्कर्म दुष्करम् ॥ २.५३.२५ ॥
¡Oh, aplastador de enemigos! Por el bien de las vacas, el niño Vāsudeva Kṛṣṇa, jugando entonces, realizó una hazaña difícil de hacer.
2.53.26
तदद्भुतमतीवासीत्सर्वलोकस्य भारत ।
देवदेवः क्षितं गत्वा कृष्णं नत्वा मुदान्वितः। ॥ २.५३.२६ ॥
¡Oh descendiente de Bharata! Aquello fue sumamente maravilloso para todos los mundos. El dios de los dioses llegó a la tierra, se inclinó ante Kṛṣṇa y se llenó de alegría.
2.53.27
गोविन्द इति तं ह्युक्त्वा ह्यभ्यषिञ्चत्पुरन्दरः ।
इत्युक्त्वाश्लिष्य गोविन्दं पुरुहूतोभ्ययाद्दिवम् ॥ २.५३.२७ ॥
Llamándole "Govinda", Indra lo ungió. Tras decir esto y abrazar a Govinda, Puruhūta, Indra, partió al cielo.
2.53.28
अथारिष्ट इति ख्यातं दैत्यं वृषभविग्रहम् ।
जघान तरसा कृष्णः पशूनां हितकाम्यया ॥ २.५३.२८ ॥
Entonces Kṛṣṇa abatió rápidamente al demonio llamado Ariṣṭa, que tenía forma de toro, deseando el bienestar de los ganados.
2.53.29
केशिनामा ततो दैत्यो राजंस्तुरगविग्रहः ।
तथा वनगतं पार्थ गजायुतबलं हयम् ॥ २.५३.२९ ॥
Oh rey, entonces el demonio llamado Keśin llegó en forma de caballo; y aquel caballo, que había ido al bosque y poseía la fuerza de diez mil elefantes, oh hijo de Pṛthā, [Kṛṣṇa también abatió].
2.53.30
कराम्भोरुहवज्रेण जघान मधुसूदनः ।
अथ मल्लं तु चाणूरं निजघान महाऽसुरम् ॥ २.५३.३० ॥
Madhusūdana lo abatió con el rayo de sus manos de loto. Luego dio muerte al gran demonio Cāṇūra, el luchador.
2.53.31
सुदामानममित्रघ्न सर्वसैन्यपुरस्कृतम् ।
बालरूपेण गोविन्दो निजघान च भारत ॥ २.५३.३१ ॥
Oh Bhārata, Govinda, destructor de enemigos, bajo la forma de un niño, mató a Sudāman, que se hallaba al frente de todo el ejército.
2.53.32
बलदेवेन चायत्नात्समाजे मुष्टिको हतः ।
ताडितश्च सहामात्यः कंसः कृष्णेन भारत ॥ २.५३.३२ ॥
Oh Bhārata, Balarāma, sin esfuerzo, mató a Muṣṭika en la asamblea, y Kṛṣṇa golpeó a Kaṃsa junto con sus ministros.
2.53.33
हत्वा कंसममित्रघ्नः सर्वेषां पश्यतां तदा ।
अभिषिच्योग्रसेनं तं पित्रोः पादमवन्दत। ॥ २.५३.३३ ॥
Habiendo matado a Kaṃsa, el destructor de enemigos, ante la mirada de todos consagró a Ugrasena y luego se postró a los pies de sus padres.
2.53.34
एवमादीनि कर्माणि कृतवान्वै जनार्दनः ॥ २.५३.३४ ॥
Janārdana realizó hazañas como estas.