Mahābhārata · Adhyāya 2.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.53.1
ततः कदचिद्गोविन्दो ज्येष्ठं सङ्कर्षणं विना ।
चचार तद्वनं रम्यं सुस्वरूपो वराननः ॥ २.५३.१ ॥
Certa vez Govinda, sem seu irmão mais velho Saṅkarṣaṇa, vagueava por aquela floresta encantadora, de forma bela e rosto formoso.
2.53.2
काकपक्षधरः श्रीमाञ्छ्यामः पद्मनिभेक्षणः ।
श्रीवत्सेनोरसा युक्तः शशाङ्क इव लक्ष्मणा ॥ २.५३.२ ॥
Portando uma pena de corvo, glorioso, de tom escuro, com olhos como pétalas de lótus, marcado com o Śrīvatsa no peito, sinalizado como a lua.
2.53.3
रज्जुयज्ञोपवीती स पीताम्बरधरो युवा ।
श्वेतचन्द्रनलिप्राङ्गो नीलकुञ्चितमूर्धजः ॥ २.५३.३ ॥
Aquele jovem, usando uma corda como cordão sagrado, vestido de amarelo, com os membros untados de sândalo branco, cabelos azulados e encaracolados.
2.53.4
राजता बर्हिपत्रेण मन्दमारुतकम्पिना ।
क्वचिद्गायन्क्वञ्चित्क्रीडन्क्वचिन्नृत्यन्क्वचिद्धसन् ॥ २.५३.४ ॥
Com uma pena de pavão reluzente agitada pela brisa suave, ora cantando, ora brincando, ora dançando, ora rindo.
2.53.5
गोपवेणुं सुमधुरं कामं तदपि वादयन् ।
प्रह्लादनार्थं च गवां क क्वचिद्वनगतो युवा ॥ २.५३.५ ॥
Tocando à vontade a flauta dos pastores, com doçura extrema, e para alegrar as vacas, o jovem foi para algum lugar da floresta.
2.53.6
गोकुले मेघकाले तु चचार द्युतिमान्प्रभुः ।
बहुरम्येषु देशेषु वनस्य वनराजिपु ॥ २.५३.६ ॥
Na estação chuvosa, o senhor radiante vagueava por Gokula, por muitas regiões encantadoras com fileiras de bosques.
2.53.7
तासु कृष्णो मुदा युक्तः क्रीडयन्भरतर्षभ ।
स कदाचिद्वने तस्मिन्गोभिः सह परिव्रजन् ॥ २.५३.७ ॥
Entre eles, Kṛṣṇa, alegre e entregue ao brinquedo, ó touro dos Bharatas, certa vez vagueava com as vacas naquela floresta.
2.53.8
भाण्डीरं नाम दृष्ट्वाऽथ न्यग्रोधं केशवो महान् ।
तच्छायायां मतिं चक्रे निवासाय तदा प्रभुः ॥ २.५३.८ ॥
Então, tendo visto uma figueira-de-bengala chamada Bhāṇḍīra, o grande Keśava resolveu morar à sua sombra, aquele senhor então.
2.53.9
स तत्र वयसा तुल्यैर्बत्सपालैस्तदाऽनघ ।
रेमे स दिवसं कृष्णः पुरा स्वर्गगतो यथा ॥ २.५३.९ ॥
Ali, ó sem mácula, Kṛṣṇa deleitou-se o dia inteiro com os pastores da sua idade, como outrora se deleitara no céu.
2.53.10
तं क्रीडमानं गोपालाः कृष्णं भाण्डीरवासिनः ।
रमयन्ति स्म बहवो मान्यैः क्रीडनकैस्तदा ॥ २.५३.१० ॥
Muitos pastores que moravam em Bhāṇḍīra então deleitavam o Kṛṣṇa que brincava com belos brinquedos.
2.53.11
अन्ये स्म परिगायन्ति गोपा मुदितमानसाः ।
गोपालकृष्णमेवान्ये गायन्ति स्म वनप्रियाः ॥ २.५३.११ ॥
Alguns pastores de coração alegre cantavam em volta, enquanto outros, amantes da floresta, cantavam somente Gopāla-Kṛṣṇa.
2.53.12
तेषां सङ्गायतामेव वादयामास केशवः ।
पर्णवाद्यान्तरे वेणुं तुम्बवीणां च तत्र वै ॥ २.५३.१२ ॥
Enquanto cantavam, Keśava tocou ali, entre os instrumentos de folhas, uma flauta e uma vīṇā de cabaça.
2.53.13
एवं क्रीडान्तरैः कृष्णो गोपालैर्विजहार सः ।
तेन बालेन कौन्तेय कृतं लोकहितं तदा ॥ २.५३.१३ ॥
Assim Kṛṣṇa brincava com os jovens pastores entre seus jogos. Filho de Kuntī, aquela criança então realizou um feito para o bem do mundo.
2.53.14
पश्यतां सर्वभूतानां वासुदेवेन भारत ।
ह्रदे निपातता तत्र क्रीडितं नागमूर्धनि ॥ २.५३.१४ ॥
Bhārata, enquanto todos os seres observavam, Vāsudeva lançou-se ao lago e brincou sobre a cabeça da serpente.
2.53.15
शासयित्वा तु कालीयं सर्वलोकस्य पश्यतः ।
विजहार ततः कृष्णो बलेदवसहायवान् ॥ २.५३.१५ ॥
Tendo subjugado Kāliya enquanto o mundo inteiro observava, Kṛṣṇa então brincou, tendo Balarāma como auxiliar.
2.53.16
धेनुको दारुणो राजन्दैत्यो रासभविग्रहः ।
तदा तालवने राजन्बलदेवेन वै हतः ॥ २.५३.१६ ॥
Ó rei, o cruel demônio Dhenuka tinha a forma de um asno. Ó rei, então no bosque de palmeiras foi morto por Balarāma.
2.53.17
ततः कदाचित्कौन्तेय रामकृष्णौ वनं गतौ ।
चारयन्तौ प्रवृद्धानि गोधनानि शुभाननौ ॥ २.५३.१७ ॥
Então, certa vez, filho de Kuntī, Rāma e Kṛṣṇa de belos rostos foram à floresta cuidar dos rebanhos de gado crescidos.
2.53.18
विहरन्तौ मुदा युक्तौ वीक्षमाणौ वनानि वै ।
श्वेलयन्तौ प्रगायन्तौ विचिन्वन्तौ च पादपान् ॥ २.५३.१८ ॥
Cheios de alegria, os dois vagavam contemplando as florestas, balançando-se, cantando em voz alta, procurando entre as árvores.
2.53.19
नामभिर्व्याहरन्तौ च वत्सान्गाश्च परन्तपौ ।
चेरतुर्लोकसिद्धाभिः क्रीडाभिरपराजितौ ॥ २.५३.१९ ॥
Os dois queimadores de inimigos, chamando os bezerros e as vacas pelos nomes, vagueavam em brincadeiras conhecidas no mundo; os dois eram invictos.
2.53.20
तौ देवौ मानुषीं दीक्षां वहन्तौ सुरपूजितौ ।
तज्जातिगुणयुक्ताभिः क्रीडाभिश्चेरतुर्वनम् ॥ २.५३.२० ॥
Aqueles dois deuses, portando forma humana, adorados pelos deuses, vagavam pela floresta em brincadeiras dotadas das qualidades de sua linhagem.
2.53.21
एवं बाल्येऽपि गोपालैः क्रीडाभिश्च विजह्रतुः ॥ २.५३.२१ ॥
Assim, mesmo na infância, os dois brincaram com os vaqueiros em jogos.
2.53.22
ततः कृष्णो महातेजास्तदा गत्वा तु गोव्रजम् ।
गिरियज्ञं तमेवैष प्रवृत्तं गोपदारकैः ॥ २.५३.२२ ॥
Então Kṛṣṇa, de grande esplendor, foi ao curral das vacas e tomou parte naquele sacrifício da montanha que os meninos vaqueiros haviam iniciado.
2.53.23
बुभुजे पायसं शौरिरीश्वरः सर्वभूतकृत् ।
तं दृष्ट्वा गोपकाः सर्वे कृष्णमेव समर्चयन् ॥ २.५३.२३ ॥
Śauri, o Senhor criador de todos os seres, comeu o arroz com leite; vendo isso, todos os vaqueiros adoraram somente Kṛṣṇa.
2.53.24
पूज्यमानस्तदा देवैर्दिव्यं वपुरधारयत् ।
धृतो गोवर्धनो नाम सप्ताहं पर्वतो धृतः ॥ २.५३.२४ ॥
Então, adorado pelos deuses, assumiu uma forma divina; e aquela montanha chamada Govardhana foi sustentada no alto por sete dias.
2.53.25
शिशुना वासुदेवेन गवार्थमरिमर्दन ।
क्रीडमानस्तदा कृष्णः कृतवान्कर्म दुष्करम् ॥ २.५३.२५ ॥
Ó destruidor de inimigos! Pelas vacas, a criança Vāsudeva Kṛṣṇa, brincando então, realizou um feito difícil.
2.53.26
तदद्भुतमतीवासीत्सर्वलोकस्य भारत ।
देवदेवः क्षितं गत्वा कृष्णं नत्वा मुदान्वितः। ॥ २.५३.२६ ॥
Ó descendente de Bharata! Aquilo foi extremamente maravilhoso para todos os mundos. O deus dos deuses desceu à terra, curvou-se diante de Kṛṣṇa e encheu-se de alegria.
2.53.27
गोविन्द इति तं ह्युक्त्वा ह्यभ्यषिञ्चत्पुरन्दरः ।
इत्युक्त्वाश्लिष्य गोविन्दं पुरुहूतोभ्ययाद्दिवम् ॥ २.५३.२७ ॥
Chamando-o "Govinda", Indra de fato o ungiu. Tendo dito isso e abraçado Govinda, Puruhūta, Indra, foi para o céu.
2.53.28
अथारिष्ट इति ख्यातं दैत्यं वृषभविग्रहम् ।
जघान तरसा कृष्णः पशूनां हितकाम्यया ॥ २.५३.२८ ॥
Então Kṛṣṇa abateu rapidamente o demônio chamado Ariṣṭa, que tinha forma de touro, por desejar o bem do gado.
2.53.29
केशिनामा ततो दैत्यो राजंस्तुरगविग्रहः ।
तथा वनगतं पार्थ गजायुतबलं हयम् ॥ २.५३.२९ ॥
Ó rei, então o demônio chamado Keśin veio em forma de cavalo; e aquele cavalo, que fora para a floresta e possuía a força de dez mil elefantes, ó filho de Pṛthā, [Kṛṣṇa também abateu].
2.53.30
कराम्भोरुहवज्रेण जघान मधुसूदनः ।
अथ मल्लं तु चाणूरं निजघान महाऽसुरम् ॥ २.५३.३० ॥
Madhusūdana o abateu com o raio de suas mãos de lótus. Depois matou o grande demônio Cāṇūra, o lutador.
2.53.31
सुदामानममित्रघ्न सर्वसैन्यपुरस्कृतम् ।
बालरूपेण गोविन्दो निजघान च भारत ॥ २.५३.३१ ॥
Ó Bhārata, Govinda, o destruidor dos inimigos, sob a forma de um menino, matou Sudāman, que estava à frente de todo o exército.
2.53.32
बलदेवेन चायत्नात्समाजे मुष्टिको हतः ।
ताडितश्च सहामात्यः कंसः कृष्णेन भारत ॥ २.५३.३२ ॥
Ó Bhārata, Balarāma, sem esforço, matou Muṣṭika na assembleia, e Kṛṣṇa feriu Kaṃsa junto com seus ministros.
2.53.33
हत्वा कंसममित्रघ्नः सर्वेषां पश्यतां तदा ।
अभिषिच्योग्रसेनं तं पित्रोः पादमवन्दत। ॥ २.५३.३३ ॥
Tendo matado Kaṃsa, o destruidor dos inimigos, diante de todos consagrou Ugrasena e depois prostrou-se aos pés de seus pais.
2.53.34
एवमादीनि कर्माणि कृतवान्वै जनार्दनः ॥ २.५३.३४ ॥
Janārdana realizou feitos como estes.