மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.53.1
ततः कदचिद्गोविन्दो ज्येष्ठं सङ्कर्षणं विना ।
चचार तद्वनं रम्यं सुस्वरूपो वराननः ॥ २.५३.१ ॥
ஒரு சமயம் கோவிந்தன் மூத்தவரான சங்கர்ஷணன் இன்றி அந்த அழகிய காட்டில் சுற்றித் திரிந்தான்; அழகிய வடிவும் அழகிய முகமும் கொண்டவன்.
2.53.2
काकपक्षधरः श्रीमाञ्छ्यामः पद्मनिभेक्षणः ।
श्रीवत्सेनोरसा युक्तः शशाङ्क इव लक्ष्मणा ॥ २.५३.२ ॥
காக்கை இறகைச் சூடிய, செல்வமும் கருநிறமும் கொண்ட, தாமரை போன்ற கண்களுடையவன்; மார்பில் ஸ்ரீவத்சம் என்ற அடையாளம் உடையவன், சந்திரனைப் போல் அடையாளங்கள் கொண்டவன்.
2.53.3
रज्जुयज्ञोपवीती स पीताम्बरधरो युवा ।
श्वेतचन्द्रनलिप्राङ्गो नीलकुञ्चितमूर्धजः ॥ २.५३.३ ॥
கயிற்றையே பூணூலாக அணிந்த அந்த இளைஞன், மஞ்சள் ஆடை அணிந்தவன்; வெண்சந்தனம் பூசிய உடலும் கருநீல சுருள்முடியும் கொண்டவன்.
2.53.4
राजता बर्हिपत्रेण मन्दमारुतकम्पिना ।
क्वचिद्गायन्क्वञ्चित्क्रीडन्क्वचिन्नृत्यन्क्वचिद्धसन् ॥ २.५३.४ ॥
மெல்லிய காற்றில் அசையும் ஒளிரும் மயிலிறகுடன், சில சமயம் பாடியும், சில சமயம் விளையாடியும், சில சமயம் ஆடியும், சில சமயம் சிரித்தும்.
2.53.5
गोपवेणुं सुमधुरं कामं तदपि वादयन् ।
प्रह्लादनार्थं च गवां क क्वचिद्वनगतो युवा ॥ २.५३.५ ॥
இடையர்களின் குழலை மிக இனிமையாக விரும்பியபடி வாசித்துக்கொண்டு, பசுக்களை மகிழ்விக்கும் பொருட்டு, எங்கோ காட்டிற்குச் சென்ற அந்த இளைஞன்.
2.53.6
गोकुले मेघकाले तु चचार द्युतिमान्प्रभुः ।
बहुरम्येषु देशेषु वनस्य वनराजिपु ॥ २.५३.६ ॥
மேகக் காலத்தில் கோகுலத்தில் ஒளிரும் இறைவன் சுற்றித் திரிந்தான்; காட்டின் சோலை வரிசைகளைக் கொண்ட பல அழகிய நாடுகளில்.
2.53.7
तासु कृष्णो मुदा युक्तः क्रीडयन्भरतर्षभ ।
स कदाचिद्वने तस्मिन्गोभिः सह परिव्रजन् ॥ २.५३.७ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவற்றில் கிருஷ்ணன் மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். ஒரு முறை அந்த வனத்தில் பசுக்களுடன் சுற்றித் திரிந்தான்.
2.53.8
भाण्डीरं नाम दृष्ट्वाऽथ न्यग्रोधं केशवो महान् ।
तच्छायायां मतिं चक्रे निवासाय तदा प्रभुः ॥ २.५३.८ ॥
பின்னர் பாண்டீரம் என்ற ஆலமரத்தைக் கண்ட மகாக் கேசவன், அதன் நிழலில் தங்க முடிவு செய்தான் — அந்த இறைவன்.
2.53.9
स तत्र वयसा तुल्यैर्बत्सपालैस्तदाऽनघ ।
रेमे स दिवसं कृष्णः पुरा स्वर्गगतो यथा ॥ २.५३.९ ॥
பாவமற்றவனே, அங்கே அப்போது சம வயதுடைய கன்று மேய்ப்பவர்களுடன் அந்தக் கிருஷ்ணன் நாள் முழுவதும் மகிழ்ந்தான் — முன்பு சொர்க்கத்தில் இருந்தது போல.
2.53.10
तं क्रीडमानं गोपालाः कृष्णं भाण्डीरवासिनः ।
रमयन्ति स्म बहवो मान्यैः क्रीडनकैस्तदा ॥ २.५३.१० ॥
பாண்டீரத்தில் வசித்த பல கோபாலர்கள் விளையாடிக்கொண்டிருந்த அந்தக் கிருஷ்ணனை அப்போது சிறந்த விளையாட்டுப் பொருட்களால் மகிழ்வித்தனர்.
2.53.11
अन्ये स्म परिगायन्ति गोपा मुदितमानसाः ।
गोपालकृष्णमेवान्ये गायन्ति स्म वनप्रियाः ॥ २.५३.११ ॥
மகிழ்ந்த மனமுடைய சில கோபாலர்கள் பாடிக்கொண்டிருந்தனர்; காட்டை விரும்பிய மற்றவர்கள் கோபாலக் கிருஷ்ணனையே பாடினர்.
2.53.12
तेषां सङ्गायतामेव वादयामास केशवः ।
पर्णवाद्यान्तरे वेणुं तुम्बवीणां च तत्र वै ॥ २.५३.१२ ॥
அவர்கள் பாடிக்கொண்டிருக்கையில் கேசவன் அங்கே இலை இசைக்கருவிகளுக்கிடையே புல்லாங்குழலையும் சுரைக்காய் வீணையையும் வாசித்தான்.
2.53.13
एवं क्रीडान्तरैः कृष्णो गोपालैर्विजहार सः ।
तेन बालेन कौन्तेय कृतं लोकहितं तदा ॥ २.५३.१३ ॥
இவ்வாறு கிருஷ்ணன் விளையாட்டுகளின் இடையே கோபாலர்களுடன் விளையாடினான். குந்தியின் மகனே, அந்தச் சிறுவன் அப்போது உலகின் நன்மைக்காகச் செயல் புரிந்தான்.
2.53.14
पश्यतां सर्वभूतानां वासुदेवेन भारत ।
ह्रदे निपातता तत्र क्रीडितं नागमूर्धनि ॥ २.५३.१४ ॥
பாரதா, எல்லா உயிர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, வாசுதேவன் அங்கே ஏரியில் குதித்து நாகத்தின் தலை மேல் விளையாடினான்.
2.53.15
शासयित्वा तु कालीयं सर्वलोकस्य पश्यतः ।
विजहार ततः कृष्णो बलेदवसहायवान् ॥ २.५३.१५ ॥
உலகம் முழுவதும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க காளியனை அடக்கிய பின், பலதேவனின் துணையுடன் கிருஷ்ணன் விளையாடினான்.
2.53.16
धेनुको दारुणो राजन्दैत्यो रासभविग्रहः ।
तदा तालवने राजन्बलदेवेन वै हतः ॥ २.५३.१६ ॥
அரசே, கொடிய அசுரன் தேனுகன் கழுதை உருவில் இருந்தான். அரசே, அப்போது தாலவனத்தில் பலதேவன் அவனைக் கொன்றான்.
2.53.17
ततः कदाचित्कौन्तेय रामकृष्णौ वनं गतौ ।
चारयन्तौ प्रवृद्धानि गोधनानि शुभाननौ ॥ २.५३.१७ ॥
குந்தியின் மகனே, பின்னர் ஒருகாலத்தில் அழகிய முகம் கொண்ட ராமனும் கிருஷ்ணனும் காட்டிற்குச் சென்று வளர்ந்த பசுக்கூட்டங்களை மேய்த்தனர்.
2.53.18
विहरन्तौ मुदा युक्तौ वीक्षमाणौ वनानि वै ।
श्वेलयन्तौ प्रगायन्तौ विचिन्वन्तौ च पादपान् ॥ २.५३.१८ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் இருவரும் காடுகளைக் கண்டவாறு விளையாடினர்; ஊஞ்சலாடி, உரத்துப் பாடி, மரங்களைத் தேடினர்.
2.53.19
नामभिर्व्याहरन्तौ च वत्सान्गाश्च परन्तपौ ।
चेरतुर्लोकसिद्धाभिः क्रीडाभिरपराजितौ ॥ २.५३.१९ ॥
பரந்தபர்களான அவ்விருவரும் பெயர்களால் கன்றுகளையும் பசுக்களையும் அழைத்தவாறு, உலகறிந்த விளையாட்டுகளில் திரிந்தனர்; அவ்விருவரும் வெல்லப்படாதவர்கள்.
2.53.20
तौ देवौ मानुषीं दीक्षां वहन्तौ सुरपूजितौ ।
तज्जातिगुणयुक्ताभिः क्रीडाभिश्चेरतुर्वनम् ॥ २.५३.२० ॥
மனிதர் வடிவம் தாங்கிய அந்த இரு தெய்வங்களும், தேவர்களால் வணங்கப்பட்டவர்கள், தம் குலத்தின் குணங்களுடன் கூடிய விளையாட்டுகளால் காட்டில் திரிந்தனர்.
2.53.21
एवं बाल्येऽपि गोपालैः क्रीडाभिश्च विजह्रतुः ॥ २.५३.२१ ॥
இவ்வாறு, சிறுவயதிலும் இடையர்களுடன் விளையாட்டுகளால் அவ்விருவரும் மகிழ்ந்தனர்.
2.53.22
ततः कृष्णो महातेजास्तदा गत्वा तु गोव्रजम् ।
गिरियज्ञं तमेवैष प्रवृत्तं गोपदारकैः ॥ २.५३.२२ ॥
பின்னர் மகா தேஜஸ்வியான கிருஷ்ணன் மாட்டுத் தொழுவத்திற்குச் சென்று, இடையர் சிறுவர்களால் தொடங்கப்பட்ட அதே கிரி-யாகத்தில் ஈடுபட்டார்.
2.53.23
बुभुजे पायसं शौरिरीश्वरः सर्वभूतकृत् ।
तं दृष्ट्वा गोपकाः सर्वे कृष्णमेव समर्चयन् ॥ २.५३.२३ ॥
அனைத்து உயிர்களையும் படைத்த ஈசுவரரான ஷௌரி பாயசம் உண்டார்; அதைக் கண்ட இடையர்கள் அனைவரும் கிருஷ்ணனையே வழிபட்டனர்.
2.53.24
पूज्यमानस्तदा देवैर्दिव्यं वपुरधारयत् ।
धृतो गोवर्धनो नाम सप्ताहं पर्वतो धृतः ॥ २.५३.२४ ॥
அப்போது தேவர்களால் வணங்கப்பட்டவராய் அவர் தெய்வீக உருவம் தாங்கினார்; கோவர்தனம் என்ற அந்த மலை ஏழு நாட்கள் தாங்கப்பட்டது.
2.53.25
शिशुना वासुदेवेन गवार्थमरिमर्दन ।
क्रीडमानस्तदा कृष्णः कृतवान्कर्म दुष्करम् ॥ २.५३.२५ ॥
எதிரிகளை அழிப்பவனே! பசுக்களுக்காக சிறுவனாகிய வாசுதேவன் கிருஷ்ணன் அப்போது விளையாடிக்கொண்டே கடினமான செயலைச் செய்தான்.
2.53.26
तदद्भुतमतीवासीत्सर्वलोकस्य भारत ।
देवदेवः क्षितं गत्वा कृष्णं नत्वा मुदान्वितः। ॥ २.५३.२६ ॥
பாரதனே! அது எல்லா உலகங்களுக்கும் மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது. தேவதேவன் பூமிக்கு வந்து கிருஷ்ணனை வணங்கி மகிழ்ச்சியுடன் நிறைந்தான்.
2.53.27
गोविन्द इति तं ह्युक्त्वा ह्यभ्यषिञ्चत्पुरन्दरः ।
इत्युक्त्वाश्लिष्य गोविन्दं पुरुहूतोभ्ययाद्दिवम् ॥ २.५३.२७ ॥
"கோவிந்தா" என்று அவனை அழைத்து இந்திரன் அவனுக்கு அபிஷேகம் செய்தான். இவ்வாறு சொல்லி கோவிந்தனைத் தழுவி, புருஹூதன் சொர்க்கம் சென்றான்.
2.53.28
अथारिष्ट इति ख्यातं दैत्यं वृषभविग्रहम् ।
जघान तरसा कृष्णः पशूनां हितकाम्यया ॥ २.५३.२८ ॥
பின்னர் அரிஷ்டன் என்று புகழப்பட்ட, காளை உருவம் கொண்ட அசுரனை கிருஷ்ணன் பசுக்களின் நலனை விரும்பி உடனே கொன்றான்.
2.53.29
केशिनामा ततो दैत्यो राजंस्तुरगविग्रहः ।
तथा वनगतं पार्थ गजायुतबलं हयम् ॥ २.५३.२९ ॥
அரசனே! பின்னர் கேசி என்ற அசுரன் குதிரை உருவில் வந்தான். பார்த்தா! காட்டில் சென்ற, பத்தாயிரம் யானைகளின் பலம் கொண்ட அந்தக் குதிரையையும் [கிருஷ்ணன் கொன்றான்].
2.53.30
कराम्भोरुहवज्रेण जघान मधुसूदनः ।
अथ मल्लं तु चाणूरं निजघान महाऽसुरम् ॥ २.५३.३० ॥
மதுசூதனன் தனது தாமரைக் கைகளின் வஜ்ரத்தால் அவனைக் கொன்றான். பின்னர் மல்லனான சாணூரன் என்ற மகா அசுரனையும் கொன்றான்.
2.53.31
सुदामानममित्रघ्न सर्वसैन्यपुरस्कृतम् ।
बालरूपेण गोविन्दो निजघान च भारत ॥ २.५३.३१ ॥
பாரதனே, எதிரிகளை அழிப்பவனாகிய கோவிந்தன் சிறுவன் வடிவில் சேனையின் முன்னணியில் நின்ற சுதாமனை கொன்றான்.
2.53.32
बलदेवेन चायत्नात्समाजे मुष्टिको हतः ।
ताडितश्च सहामात्यः कंसः कृष्णेन भारत ॥ २.५३.३२ ॥
பாரதனே, பலதேவன் சபையில் எளிதாக முஷ்டிகனைக் கொன்றான்; கிருஷ்ணன் அமைச்சர்களுடன் இருந்த கம்சனை அடித்தான்.
2.53.33
हत्वा कंसममित्रघ्नः सर्वेषां पश्यतां तदा ।
अभिषिच्योग्रसेनं तं पित्रोः पादमवन्दत। ॥ २.५३.३३ ॥
எதிரிகளை அழிப்பவன் கம்சனைக் கொன்று, அனைவரும் பார்த்திருக்க உக்ரசேனனுக்கு அபிஷேகம் செய்து, பெற்றோரின் பாதங்களில் வணங்கினான்.
2.53.34
एवमादीनि कर्माणि कृतवान्वै जनार्दनः ॥ २.५३.३४ ॥
இவை போன்ற செயல்களை ஜனார்த்தனன் செய்தான்.