Mahābhārata · Adhyāya 2.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.56.1
निहत्य नरकं भौमं सत्यभामासहायवान् ।
सहितो लोकपालैश्च ददर्श नरकालयम् ॥ २.५६.१ ॥
Tras matar a Naraka, el hijo de la tierra, acompañado de Satyabhāmā y junto con los guardianes de los mundos, contempló la morada de Naraka.
2.56.2
अथास्य गृहमासाद्य नारकस्य महात्मनः ।
ददर्श धनमक्षय्यं रत्नानि विविधानि च। ॥ २.५६.२ ॥
Luego, llegado a la casa de aquel magnánimo Naraka, vio riquezas inagotables y diversas joyas.
2.56.3
मणिमुक्ताप्रवालानि वैडूर्यविकृतानि च ।
विस्ताराल्पांश्चार्कमणीन्विपुलान्स्फाटिकानपि ॥ २.५६.३ ॥
Gemas, perlas y corales, lapislázuli labrado en formas, piedras solares pequeñas y grandes, y también grandes cristales.
2.56.4
जाम्बूनदमयान्येव शातकुम्भमयानि च ।
प्रदीप्तज्वलनाभानि शीतरश्मिप्रभाणि च ॥ २.५६.४ ॥
Hechos de oro jāmbūnada y de oro śātakumbha, brillando como fuego ardiente y radiantes como la luna de rayos fríos.
2.56.5
हिरण्यवर्णं रुचिरं श्वेतमभ्यन्तरं गृहम् ।
तदक्षय्यं गृहे दृष्टं नरकस्य धनं बहु ॥ २.५६.५ ॥
Una hermosa casa interior de color dorado y blanco; en la casa de Naraka vio mucha riqueza inagotable.
2.56.6
न हि राज्ञः कुबेरस्य तावद्धनसमुच्छ्रयः ।
दृष्टपूर्वः पुरा साक्षान्महेन्द्रभवनेष्वपि ॥ २.५६.६ ॥
Ni siquiera la montaña de riqueza del rey Kubera había sido vista antes directamente en tal magnitud, ni siquiera en los palacios del gran Indra.
2.56.7
हते भौमे निशुम्भे च वासवः सगणोऽब्रवीत् ।
दाशार्हपतिमासीनमाहृत्य मणिकुण्डले ॥ २.५६.७ ॥
Cuando Bhauma y Niśumbha fueron abatidos, Vāsava (Indra) con su séquito habló al señor de los Dāśārhas, que estaba sentado, y trajo los pendientes de gemas.
2.56.8
हेमसूत्रा महाकक्ष्यास्तोमरैर्वीर्यशालिनः ।
विमलानि पताकानि वासांसि विविधानि च ॥ २.५६.८ ॥
Adornados con hilos de oro, de grandes cinchas, provistos de lanzas, dotados de vigor; también banderas inmaculadas y vestiduras de muchas clases.
2.56.9
भीमरूपाश्च मातङ्गाः प्रवालविकृताः कुथाः ।
ते च विंशतिसाहस्रा द्वास्तावत्यः करेणवः ॥ २.५६.९ ॥
Elefantes de forma temible, gualdrapas adornadas como coral; eran veinte mil, y otras tantas dos mil hembras de elefante.
2.56.10
अष्टौ शतसहस्राणि देशजाश्चोत्तमा हयाः ।
गोभिश्चाविकृतैर्यावत्कामात्तव जनार्दन ॥ २.५६.१० ॥
Ochocientos mil excelentes caballos de raza local, y vacas sin defecto, cuantas desees, oh Janārdana.
2.56.11
एतत्ते प्रापयिष्याणि वृष्ण्यावासमरिन्दम ।
वसु यत्रिषु लोकेषु धर्मेणावर्जितं त्वया ॥ २.५६.११ ॥
Oh domador de enemigos, todo esto te lo llevaré a la morada de los Vṛṣṇis: la riqueza que has ganado con rectitud en los tres mundos.
2.56.12
देवगन्धर्वरत्नानि दैतेयासुरजानि च ।
यानि सन्ति हिरण्यानि नरकस्य निवेशने ॥ २.५६.१२ ॥
Las joyas de dioses y gandharvas, las nacidas de los Daityas y Asuras, y el oro que hay en la morada de Naraka.
2.56.13
एतत्तु गरुडे सर्वं क्षिप्रमारोप्य वासवः ।
दार्शार्हपतिना सार्धमुपायान्मणिपर्वतम् ॥ २.५६.१३ ॥
Indra, cargando rápidamente todo esto sobre Garuḍa, partió hacia Maṇiparvata junto con el señor de los Dāśārhas.
2.56.14
चित्रग्रथितमेघाभः प्रबभौ मणिपर्वतः ।
हेमचित्रवितानैश्च प्रासादैरुपशोभितः ॥ २.५६.१४ ॥
El Maṇiparvata, brillante como nubes tejidas de colores, resplandeció, adornado con variados doseles dorados y palacios.
2.56.15
हर्म्याणि च विशालानि मणिसोपानवन्ति च ।
तत्रस्था वरवर्णिन्यो ददृशुर्मधुसूदनम् ॥ २.५६.१५ ॥
Había vastas mansiones con escaleras de joyas, y las mujeres de bella tez que estaban allí vieron a Madhusūdana.
2.56.16
गन्धर्वसुरमुख्यानां प्रिया दुहितरस्तदा ।
त्रिविष्टपसमे देशे तिष्ठन्तमपराजितम् ॥ २.५६.१६ ॥
Entonces las amadas hijas de los principales gandharvas y asuras contemplaron al invicto, que estaba de pie en aquella región semejante al cielo.
2.56.17
परिवव्रुर्महाबाहुमेकवेणीधराः स्त्रियः ।
पर्वाः काषायवासिन्यः सर्वाश्च नियतेन्द्रियाः ॥ २.५६.१७ ॥
Mujeres con una sola trenza, vestidas de ocre y con los sentidos dominados, rodearon al de brazos poderosos.
2.56.18
व्रतसन्तापजः शोके नात्र कश्चिदपीडयत् ।
अरजांसि च वासांसि बिभ्रत्यः कौशिकान्यपि ॥ २.५६.१८ ॥
Ninguna aquí estaba afligida por el dolor nacido del calor de sus votos; llevaban también vestiduras de seda inmaculadas.
2.56.19
समेत्य यदुसिंहस्य चक्रुरस्याञ्जलिं स्त्रियः ।
ऊचुश्चैनं हृषीकेशं सर्वास्ताः कमलेक्षणाः ॥ २.५६.१९ ॥
Acercándose al león de los Yadus, todas aquellas mujeres de ojos de loto le ofrecieron añjali y se dirigieron a Hṛṣīkeśa.
2.56.20
नारदेन समाख्यातमस्माकं पुरुषोत्तम ।
आगमिष्यति गोविन्दः सुरकार्यार्थसिद्धये ॥ २.५६.२० ॥
Oh, el mejor de los hombres, Nārada nos anunció que Govinda vendría para cumplir el propósito de los dioses.
2.56.21
सोऽसुरं नरकं हत्वा निशुम्भं मुरमेव च ।
भौमं च सपरीवारं हयग्रीवं च दानवम् ॥ २.५६.२१ ॥
Tras matar al asura Naraka, a Niśumbha y a Mura, a Bhauma con su séquito y al dānava Hayagrīva.
2.56.22
तथा पञ्चजनं चैव प्राप्स्यते धनमक्षयम् ।
सोऽचिरेणैव कालेन युष्मन्मोक्ता भविष्यति ॥ २.५६.२२ ॥
Asimismo, tras matar a Pañcajana, obtendrá riqueza imperecedera; y pronto, a su debido tiempo, se convertirá en vuestro libertador.
2.56.23
एवमुक्त्वागमद्धीरो देवर्षिर्नारदस्तथा ।
त्वां चिन्तयानाः सततं तपो घोरमुपास्महे ॥ २.५६.२३ ॥
Dicho esto, el sabio divino Nārada, firme, se marchó; y pensando siempre en ti, practicamos una austeridad severa.
2.56.24
कालेऽतीते महाबाहुं कदा द्रक्ष्याम माधवम् ।
इत्येवं हृदि सङ्कल्पं कृत्वा पुरुषसत्तम।
तपश्चराम सततं रक्ष्यमाणा हि दानवैः ॥ २.५६.२४ ॥
Oh, el mejor de los hombres, ¿cuándo, transcurrido el tiempo, veremos al de poderosos brazos, Mādhava? Guardando este propósito en el corazón, practicamos austeridad sin cesar, protegidas de los dānava.
2.56.25
ततोऽस्मत्प्रियकामार्थं भगवान्मारुतोऽब्रवीत् ।
यथोक्तं नारदेनाथ न चिरात्तद्भविष्यति ॥ २.५६.२५ ॥
Entonces, para cumplir nuestro deseo querido, el bienaventurado Vāyu habló: como declaró Nārada, sucederá no mucho después.
2.56.26
तासां परमनारीणामृषभाक्षं पुरः स्थितम् ।
ददृशुर्देवगन्धर्वा गृष्टीनामिव गोपतिम् ॥ २.५६.२६ ॥
Ante aquellas mujeres supremamente hermosas estaba de pie el de ojos de toro; lo vieron los dioses y los gandharvas, como se ve al señor de los toros entre las vacas.
2.56.27
तस्य चन्द्रोपमं वक्त्रमुदीक्ष्य मुदितेन्द्रियाः ।
सम्प्रहृष्टा महाबाहुमिदं वचनमब्रुवन्। ॥ २.५६.२७ ॥
Contemplando su rostro semejante a la luna, con los sentidos complacidos y sumamente alegres, dijeron estas palabras al de brazos poderosos.
2.56.28
सत्यव्रत पुरा वायुरिदमस्मानिहाब्रवीत् ।
सर्वभूतहितज्ञश्च महर्षिरपि नारदः ॥ २.५६.२८ ॥
Oh tú de votos verdaderos, Vāyu nos dijo esto antes aquí, y también el gran sabio Nārada, que conoce el bien de todos los seres.
2.56.29
विष्णुर्नारायणो देवः शङ्खचक्रगदासिभृत् ।
स भौमं नरकं हत्वा भर्ता वो भविता ध्रुवम् ॥ २.५६.२९ ॥
El dios Viṣṇu Nārāyaṇa, portador de caracola, disco, maza y espada, habiendo matado a Bhauma Naraka, ciertamente será vuestro señor.
2.56.30
दिष्ट्या तस्यर्षिमुख्यस्य नारदस्य महात्मनः ।
वचनादेव सत्यं नो भर्ता भवितुमर्हसि ॥ २.५६.३० ॥
Por buena fortuna, por la palabra de aquel gran sabio Nārada, el principal de los sabios, en verdad mereces ser nuestro verdadero esposo.
2.56.31
यत्प्रियं बत पश्याम श्रुतं प्रियमरिन्दम ।
दर्शनेन कृतार्थाः स्मो वयमस्य महात्मनः ॥ २.५६.३१ ॥
Lo que hemos visto y oído es agradable, oh subyugador de enemigos; con la visión de este magnánimo nos sentimos colmados.
2.56.32
उवाच हि यदुश्रेष्ठः सर्वास्ता जातमन्मथाः ।
यथा ब्रूत विशालाक्ष्यस्तत्सर्वं वो भविष्यति ॥ २.५६.३२ ॥
El mejor de los yadus habló a todas ellas, en cuyos corazones había despertado el deseo: ojos grandes, todo lo que digáis se cumplirá para vosotras.
2.56.33
ततस्ता गरुडे सर्वाः सरत्नधनसञ्चयाः ।
क्षिप्रमारोपयाञ्चक्रे भगवान्देवकीसुतः ॥ २.५६.३३ ॥
Entonces el bienaventurado hijo de Devakī hizo subir de inmediato a todas ellas sobre Garuḍa, junto con montones de joyas y riquezas.
2.56.34
सपक्षिगणमातङ्गं सव्यालमृगपन्नगम् ।
शाखामृगगणैर्जुष्टं सप्रस्तरशिलातलम् ॥ २.५६.३४ ॥
Lleno de bandadas de aves y elefantes, con fieras, ciervos y serpientes, frecuentado por tropas de monos, con superficies de roca plana y terreno pedregoso.
2.56.35
न्यङ्कुभिश्च वराहैश्च रुरुभिश्च निषेवितम् ।
सप्रपातमहासानुं विचित्रशिखिसङ्कुलम् ॥ २.५६.३५ ॥
Frecuentado por puercoespines, jabalíes y ciervos rurus, con una gran cumbre de precipicios, abarrotado de pavos reales multicolores.
2.56.36
स महेन्द्रानुजः शौरिश्चकार गुरुडोपरि ।
पश्यतां सर्वभूतानामुत्पाट्य मणिपर्वतम् ॥ २.५६.३६ ॥
Aquel Śauri, hermano menor de Indra, mientras todos los seres miraban, arrancó la montaña de joyas y la puso sobre Garuḍa.
2.56.37
उपेन्द्रं बलदेवं च वासवं च महाबलम् ।
स्वपक्षबलविक्षेपैर्महाद्रिशिखरोपमः ॥ २.५६.३७ ॥
Sacudió incluso a Upendra, a Balarāma y al muy poderoso Vāsava (Indra); con el empuje de la fuerza de su propio bando parecía el pico de una gran montaña.
2.56.38
दिक्षु सर्वासु संरावं स चक्रे गरुडो वहन् ।
आरुजन्पर्वताग्राणि पादपांश्च समुत्क्षिपन् ॥ २.५६.३८ ॥
Llevando a Garuḍa, produjo un gran estruendo en todas las direcciones, rompiendo las cumbres de las montañas y arrojando hacia arriba los árboles.
2.56.39
सञ्जहार महाभ्राणि वैश्वानरपथं गतः ।
ग्रहनक्षत्रताराणां सप्तर्षीणां स्वतेजसा ॥ २.५६.३९ ॥
Yendo por el camino de Vaiśvānara (el cielo), dispersó las grandes nubes; con su propio resplandor opacó la luz de los planetas, las constelaciones, las estrellas y los siete sabios.
2.56.40
प्रभाजालमतिक्रम्य चाश्विनोश्च परन्तप ।
प्राप्य पुण्यतमं स्थानं देवलोकमरिन्दमः ॥ २.५६.४० ॥
¡Oh abrasador de enemigos! Tras atravesar la red de luz de los dos Aśvin, el domeñador de enemigos alcanzó el lugar más sagrado, el mundo de los dioses.
2.56.41
शक्रसद्म समासाद्य चावरुह्य जनार्दनः ।
सोऽभिवाद्यादितेः पादावर्चितः सर्वदैवतैः।
ब्रह्मदक्षपुरोगैश्च प्रजापतिभिरेव च ॥ २.५६.४१ ॥
Tras llegar a la morada de Śakra y descender, Janārdana saludó los pies de Aditi; fue honrado por todos los dioses, encabezados por Brahmā y Dakṣa, y por los señores de las criaturas.
2.56.42
अदितेः कुण्डले दिव्ये ददावथ तदा विभुः ।
रत्नान च परार्घ्याणि रामेण सह केशवः ॥ २.५६.४२ ॥
Entonces el señor omnipresente le dio a Aditi dos pendientes divinos, y Keśava, junto con Rāma (Balarāma), le dio joyas de inmenso valor.
2.56.43
प्रतिगृह्य च तत्सर्वमदितिर्वासवानुजम् ।
पूजयामास दाशार्हं रामं च विगतज्वरा ॥ २.५६.४३ ॥
Aditi, tras recibir todo aquello, honró al hermano menor de Vāsava, el Dāśārha, y a Rāma, libre ya de aflicción.
2.56.44
शची महेन्द्रमहिषी कृष्णस्य महिषीं तदा ।
सत्यभामां तु सङ्गृह्य अदित्यै सा न्यवेदयत् ॥ २.५६.४४ ॥
Śacī, la reina principal de Mahendra, tomó entonces a Satyabhāmā, la reina principal de Kṛṣṇa, y se la presentó a Aditi.
2.56.45
सा तस्याः सत्यभामायाः कृष्णाप्रियचिकीर्षया ।
वरं प्रादाद्देवमाता सत्यायै विगतज्वरा ॥ २.५६.४५ ॥
Por deseo de agradar a Kṛṣṇa, la madre de los dioses, libre de aflicción, concedió un don a Satyā, aquella Satyabhāmā.
2.56.46
जरां न यास्यसि शुभे यावत्कृष्णोऽस्ति भूतले ।
सर्वगन्धगुणोपेता भविष्यसि वरानने ॥ २.५६.४६ ॥
Oh auspiciosa, mientras Kṛṣṇa esté sobre la tierra no envejecerás; oh de hermoso rostro, estarás dotada de todas las cualidades fragantes.
2.56.47
विसृज्य सत्यभामा वै पौलोमीं च सुमध्यमा ।
शच्यापि समनुज्ञाता ययौ कृष्णनिवेशनम् ॥ २.५६.४७ ॥
Tras despedirse de Paulomī (Śacī), la de esbelta cintura Satyabhāmā, y con el permiso también de Śacī, se marchó a la morada de Kṛṣṇa.
2.56.48
सम्पूज्यमानस्त्रिदशैर्महर्षिगणसेवितः ।
द्वारकां प्रययौ कृष्णो देवलोकादरिन्दमः ॥ २.५६.४८ ॥
Honrado por los dioses y acompañado por multitudes de grandes sabios, Kṛṣṇa, domador de enemigos, partió del mundo de los dioses hacia Dvārakā.
2.56.49
शीघ्रादेत्य महाबाहुर्दीर्घमध्वानमच्युतः। ॥ २.५६.४९ ॥
Acyuta, el de brazos poderosos, llegó rápidamente tras recorrer un largo camino.
2.56.59
वर्घमानपुरद्वारमाससाद सुरोत्तमः ॥ २.५६.५९ ॥
El mejor de los dioses llegó a la puerta de la ciudad de Vardhamāna.