Mahābhārata · Adhyāya 2.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.56.1
निहत्य नरकं भौमं सत्यभामासहायवान् ।
सहितो लोकपालैश्च ददर्श नरकालयम् ॥ २.५६.१ ॥
Nachdem er Naraka, den Sohn der Erde, erschlagen hatte, sah er, begleitet von Satyabhāmā und zusammen mit den Weltenhütern, die Wohnstätte Narakas.
2.56.2
अथास्य गृहमासाद्य नारकस्य महात्मनः ।
ददर्श धनमक्षय्यं रत्नानि विविधानि च। ॥ २.५६.२ ॥
Dann, als er das Haus jenes großherzigen Naraka erreicht hatte, sah er unerschöpfliche Reichtümer und vielerlei Juwelen.
2.56.3
मणिमुक्ताप्रवालानि वैडूर्यविकृतानि च ।
विस्ताराल्पांश्चार्कमणीन्विपुलान्स्फाटिकानपि ॥ २.५६.३ ॥
Edelsteine, Perlen und Korallen, zu Formen gearbeiteter Lapislazuli, kleine und große Sonnensteine und auch große Kristalle.
2.56.4
जाम्बूनदमयान्येव शातकुम्भमयानि च ।
प्रदीप्तज्वलनाभानि शीतरश्मिप्रभाणि च ॥ २.५६.४ ॥
Aus Jāmbūnada-Gold und aus Śātakumbha-Gold gefertigt, leuchtend wie loderndes Feuer und strahlend wie der Mond mit kühlen Strahlen.
2.56.5
हिरण्यवर्णं रुचिरं श्वेतमभ्यन्तरं गृहम् ।
तदक्षय्यं गृहे दृष्टं नरकस्य धनं बहु ॥ २.५६.५ ॥
Ein schönes, goldfarbenes, weißes Innenhaus; im Haus Narakas sah er viel unerschöpflichen Reichtum.
2.56.6
न हि राज्ञः कुबेरस्य तावद्धनसमुच्छ्रयः ।
दृष्टपूर्वः पुरा साक्षान्महेन्द्रभवनेष्वपि ॥ २.५६.६ ॥
Nicht einmal der Reichtumshaufen des Königs Kubera war je zuvor unmittelbar in solchem Ausmaß gesehen worden, auch nicht in den Palästen des großen Indra.
2.56.7
हते भौमे निशुम्भे च वासवः सगणोऽब्रवीत् ।
दाशार्हपतिमासीनमाहृत्य मणिकुण्डले ॥ २.५६.७ ॥
Als Bhauma und Niśumbha erschlagen waren, sprach Vāsava (Indra) mit seinem Gefolge zum sitzenden Herrn der Dāśārhas und brachte die Juwelenohrringe.
2.56.8
हेमसूत्रा महाकक्ष्यास्तोमरैर्वीर्यशालिनः ।
विमलानि पताकानि वासांसि विविधानि च ॥ २.५६.८ ॥
Mit goldenen Fäden geschmückt, mit großen Gurten, mit Lanzen versehen, von Kraft erfüllt; auch makellose Banner und vielerlei Gewänder.
2.56.9
भीमरूपाश्च मातङ्गाः प्रवालविकृताः कुथाः ।
ते च विंशतिसाहस्रा द्वास्तावत्यः करेणवः ॥ २.५६.९ ॥
Elefanten von furchterregender Gestalt, Decken wie Korallen verziert; es waren zwanzigtausend, und ebenso viele, zweitausend Elefantenkühe.
2.56.10
अष्टौ शतसहस्राणि देशजाश्चोत्तमा हयाः ।
गोभिश्चाविकृतैर्यावत्कामात्तव जनार्दन ॥ २.५६.१० ॥
Achthunderttausend vorzügliche einheimische Pferde und makellose Kühe, so viele, wie du wünschst, o Janārdana.
2.56.11
एतत्ते प्रापयिष्याणि वृष्ण्यावासमरिन्दम ।
वसु यत्रिषु लोकेषु धर्मेणावर्जितं त्वया ॥ २.५६.११ ॥
O Bezwinger der Feinde, all dies werde ich dir zur Wohnstatt der Vṛṣṇi bringen: den Reichtum, den du in den drei Welten durch Dharma gewonnen hast.
2.56.12
देवगन्धर्वरत्नानि दैतेयासुरजानि च ।
यानि सन्ति हिरण्यानि नरकस्य निवेशने ॥ २.५६.१२ ॥
Die Juwelen der Götter und Gandharvas, die von den Daitya und Asura geborenen, und das Gold, das in der Wohnstatt Narakas ist.
2.56.13
एतत्तु गरुडे सर्वं क्षिप्रमारोप्य वासवः ।
दार्शार्हपतिना सार्धमुपायान्मणिपर्वतम् ॥ २.५६.१३ ॥
Indra lud all dies rasch auf Garuḍa und brach mit dem Herrn der Dāśārhas nach Maṇiparvata auf.
2.56.14
चित्रग्रथितमेघाभः प्रबभौ मणिपर्वतः ।
हेमचित्रवितानैश्च प्रासादैरुपशोभितः ॥ २.५६.१४ ॥
Maṇiparvata, leuchtend wie bunt gewobene Wolken, erstrahlte, geschmückt mit goldenen, vielfarbigen Baldachinen und Palästen.
2.56.15
हर्म्याणि च विशालानि मणिसोपानवन्ति च ।
तत्रस्था वरवर्णिन्यो ददृशुर्मधुसूदनम् ॥ २.५६.१५ ॥
Es gab weite Häuser mit Treppen aus Edelsteinen, und die schönfarbigen Frauen, die dort standen, sahen Madhusūdana.
2.56.16
गन्धर्वसुरमुख्यानां प्रिया दुहितरस्तदा ।
त्रिविष्टपसमे देशे तिष्ठन्तमपराजितम् ॥ २.५६.१६ ॥
Da sahen die geliebten Töchter der führenden Gandharvas und Asuras den Unbesiegten, der in jener himmelgleichen Gegend stand.
2.56.17
परिवव्रुर्महाबाहुमेकवेणीधराः स्त्रियः ।
पर्वाः काषायवासिन्यः सर्वाश्च नियतेन्द्रियाः ॥ २.५६.१७ ॥
Frauen mit einem einzigen Zopf, in ockerfarbene Gewänder gekleidet und mit gezügelten Sinnen, umringten den Starkarmigen.
2.56.18
व्रतसन्तापजः शोके नात्र कश्चिदपीडयत् ।
अरजांसि च वासांसि बिभ्रत्यः कौशिकान्यपि ॥ २.५६.१८ ॥
Niemand hier war vom Kummer gequält, der aus der Glut ihrer Gelübde entstand; sie trugen auch makellose seidene Gewänder.
2.56.19
समेत्य यदुसिंहस्य चक्रुरस्याञ्जलिं स्त्रियः ।
ऊचुश्चैनं हृषीकेशं सर्वास्ताः कमलेक्षणाः ॥ २.५६.१९ ॥
Zum Löwen der Yadu tretend, erwiesen ihm alle diese lotusäugigen Frauen den Añjali und sprachen zu Hṛṣīkeśa.
2.56.20
नारदेन समाख्यातमस्माकं पुरुषोत्तम ।
आगमिष्यति गोविन्दः सुरकार्यार्थसिद्धये ॥ २.५६.२० ॥
O Bester der Menschen, Nārada verkündete uns, dass Govinda kommen werde, um den Zweck der Götter zu erfüllen.
2.56.21
सोऽसुरं नरकं हत्वा निशुम्भं मुरमेव च ।
भौमं च सपरीवारं हयग्रीवं च दानवम् ॥ २.५६.२१ ॥
Nachdem er den Asura Naraka, Niśumbha und Mura, Bhauma mit seinem Gefolge und den Dānava Hayagrīva erschlagen hatte.
2.56.22
तथा पञ्चजनं चैव प्राप्स्यते धनमक्षयम् ।
सोऽचिरेणैव कालेन युष्मन्मोक्ता भविष्यति ॥ २.५६.२२ ॥
Ebenso wird er, nachdem er Pañcajana erschlagen hat, unvergängliche Reichtümer erlangen; und bald, zur rechten Zeit, wird er euer Befreier sein.
2.56.23
एवमुक्त्वागमद्धीरो देवर्षिर्नारदस्तथा ।
त्वां चिन्तयानाः सततं तपो घोरमुपास्महे ॥ २.५६.२३ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, ging der standhafte göttliche Weise Nārada davon; und unablässig an dich denkend, üben wir strenge Askese.
2.56.24
कालेऽतीते महाबाहुं कदा द्रक्ष्याम माधवम् ।
इत्येवं हृदि सङ्कल्पं कृत्वा पुरुषसत्तम।
तपश्चराम सततं रक्ष्यमाणा हि दानवैः ॥ २.५६.२४ ॥
O Bester der Menschen, wann werden wir, wenn die Zeit vergangen ist, den starkarmigen Mādhava sehen? Diesen Entschluss im Herzen tragend, übten wir unablässig Askese, von den Dānava beschützt.
2.56.25
ततोऽस्मत्प्रियकामार्थं भगवान्मारुतोऽब्रवीत् ।
यथोक्तं नारदेनाथ न चिरात्तद्भविष्यति ॥ २.५६.२५ ॥
Da sprach zu unserer Freude der erhabene Vāyu: Wie Nārada gesagt hat, wird es nicht lange dauern, bis es geschieht.
2.56.26
तासां परमनारीणामृषभाक्षं पुरः स्थितम् ।
ददृशुर्देवगन्धर्वा गृष्टीनामिव गोपतिम् ॥ २.५६.२६ ॥
Vor jenen überaus schönen Frauen stand der Stierauge; Götter und Gandharvas sahen ihn, wie man den Stier unter den Kühen sieht.
2.56.27
तस्य चन्द्रोपमं वक्त्रमुदीक्ष्य मुदितेन्द्रियाः ।
सम्प्रहृष्टा महाबाहुमिदं वचनमब्रुवन्। ॥ २.५६.२७ ॥
Nachdem sie sein mondgleiches Antlitz betrachtet hatten, mit erfreuten Sinnen und sehr erfreut, sprachen sie diese Worte zu dem Starkarmigen.
2.56.28
सत्यव्रत पुरा वायुरिदमस्मानिहाब्रवीत् ।
सर्वभूतहितज्ञश्च महर्षिरपि नारदः ॥ २.५६.२८ ॥
O Wahrhaftiggelübter, Vāyu hat dies einst hier zu uns gesagt, und ebenso der große Weise Nārada, der das Wohl aller Wesen kennt.
2.56.29
विष्णुर्नारायणो देवः शङ्खचक्रगदासिभृत् ।
स भौमं नरकं हत्वा भर्ता वो भविता ध्रुवम् ॥ २.५६.२९ ॥
Der Gott Viṣṇu Nārāyaṇa, Träger von Muschel, Diskus, Keule und Schwert, wird, nachdem er Bhauma Naraka erschlagen hat, gewiss euer Herr sein.
2.56.30
दिष्ट्या तस्यर्षिमुख्यस्य नारदस्य महात्मनः ।
वचनादेव सत्यं नो भर्ता भवितुमर्हसि ॥ २.५६.३० ॥
Glücklicherweise bist du durch das Wort jenes großherzigen Nārada, des Vornehmsten unter den Weisen, wahrhaft würdig, unser wahrer Gatte zu werden.
2.56.31
यत्प्रियं बत पश्याम श्रुतं प्रियमरिन्दम ।
दर्शनेन कृतार्थाः स्मो वयमस्य महात्मनः ॥ २.५६.३१ ॥
Was wir gesehen und gehört haben, ist erfreulich, o Bezwinger der Feinde; durch den Anblick dieses Großseligen sind wir erfüllt.
2.56.32
उवाच हि यदुश्रेष्ठः सर्वास्ता जातमन्मथाः ।
यथा ब्रूत विशालाक्ष्यस्तत्सर्वं वो भविष्यति ॥ २.५६.३२ ॥
Der Beste der Yadavas sprach zu ihnen allen, in denen das Verlangen erwacht war: Was ihr sagt, ihr Großäugigen, all das wird für euch geschehen.
2.56.33
ततस्ता गरुडे सर्वाः सरत्नधनसञ्चयाः ।
क्षिप्रमारोपयाञ्चक्रे भगवान्देवकीसुतः ॥ २.५६.३३ ॥
Da ließ der erhabene Sohn der Devakī sie alle schnell auf Garuḍa setzen, zusammen mit Haufen von Juwelen und Reichtümern.
2.56.34
सपक्षिगणमातङ्गं सव्यालमृगपन्नगम् ।
शाखामृगगणैर्जुष्टं सप्रस्तरशिलातलम् ॥ २.५६.३४ ॥
Erfüllt von Vogelschwärmen und Elefanten, mit Raubtieren, Wild und Schlangen, von Affenscharen bewohnt, mit flachen Felsen und steinigem Grund.
2.56.35
न्यङ्कुभिश्च वराहैश्च रुरुभिश्च निषेवितम् ।
सप्रपातमहासानुं विचित्रशिखिसङ्कुलम् ॥ २.५६.३५ ॥
Von Stachelschweinen, Ebern und Ruru-Hirschen bewohnt, mit einem großen Gipfel voller Abgründe, übervoll mit buntgefiederten Pfauen.
2.56.36
स महेन्द्रानुजः शौरिश्चकार गुरुडोपरि ।
पश्यतां सर्वभूतानामुत्पाट्य मणिपर्वतम् ॥ २.५६.३६ ॥
Jener Śauri, jüngerer Bruder Indras, riss, während alle Wesen zusahen, den Juwelenberg aus und setzte ihn auf Garuḍa.
2.56.37
उपेन्द्रं बलदेवं च वासवं च महाबलम् ।
स्वपक्षबलविक्षेपैर्महाद्रिशिखरोपमः ॥ २.५६.३७ ॥
Er erschütterte sogar Upendra, Balarāma und den überaus mächtigen Vāsava (Indra); durch die gewaltigen Stöße der Kraft seiner eigenen Seite glich er dem Gipfel eines großen Berges.
2.56.38
दिक्षु सर्वासु संरावं स चक्रे गरुडो वहन् ।
आरुजन्पर्वताग्राणि पादपांश्च समुत्क्षिपन् ॥ २.५६.३८ ॥
Garuḍa tragend erzeugte er in allen Richtungen ein gewaltiges Getöse, brach die Bergspitzen und schleuderte die Bäume empor.
2.56.39
सञ्जहार महाभ्राणि वैश्वानरपथं गतः ।
ग्रहनक्षत्रताराणां सप्तर्षीणां स्वतेजसा ॥ २.५६.३९ ॥
Auf dem Weg Vaiśvānaras (des Himmels) ziehend, zerstreute er die großen Wolken; durch seinen eigenen Glanz verdunkelte er das Licht der Planeten, Sternbilder, Sterne und der sieben Weisen.
2.56.40
प्रभाजालमतिक्रम्य चाश्विनोश्च परन्तप ।
प्राप्य पुण्यतमं स्थानं देवलोकमरिन्दमः ॥ २.५६.४० ॥
O Brenner der Feinde! Nachdem er das Lichtnetz der beiden Aśvins durchschritten hatte, erreichte der Bezwinger der Feinde den heiligsten Ort, die Welt der Götter.
2.56.41
शक्रसद्म समासाद्य चावरुह्य जनार्दनः ।
सोऽभिवाद्यादितेः पादावर्चितः सर्वदैवतैः।
ब्रह्मदक्षपुरोगैश्च प्रजापतिभिरेव च ॥ २.५६.४१ ॥
Als er die Wohnstätte Śakras erreichte und hinabstieg, grüßte Janārdana die Füße Aditis; er wurde von allen Göttern, angeführt von Brahmā und Dakṣa, und von den Herren der Geschöpfe geehrt.
2.56.42
अदितेः कुण्डले दिव्ये ददावथ तदा विभुः ।
रत्नान च परार्घ्याणि रामेण सह केशवः ॥ २.५६.४२ ॥
Da gab der allgegenwärtige Herr Aditi zwei göttliche Ohrringe, und Keśava gab zusammen mit Rāma (Balarāma) die kostbarsten Juwelen.
2.56.43
प्रतिगृह्य च तत्सर्वमदितिर्वासवानुजम् ।
पूजयामास दाशार्हं रामं च विगतज्वरा ॥ २.५६.४३ ॥
Aditi nahm all dies entgegen und ehrte den jüngeren Bruder Vāsavas, den Dāśārha, und Rāma, frei von Kummer.
2.56.44
शची महेन्द्रमहिषी कृष्णस्य महिषीं तदा ।
सत्यभामां तु सङ्गृह्य अदित्यै सा न्यवेदयत् ॥ २.५६.४४ ॥
Śacī, die Hauptgemahlin Mahendras, nahm darauf Satyabhāmā, die Hauptgemahlin Kṛṣṇas, und stellte sie Aditi vor.
2.56.45
सा तस्याः सत्यभामायाः कृष्णाप्रियचिकीर्षया ।
वरं प्रादाद्देवमाता सत्यायै विगतज्वरा ॥ २.५६.४५ ॥
Aus dem Wunsch, Kṛṣṇa zu gefallen, gewährte die Göttermutter, frei von Kummer, der Satyā, jener Satyabhāmā, eine Gabe.
2.56.46
जरां न यास्यसि शुभे यावत्कृष्णोऽस्ति भूतले ।
सर्वगन्धगुणोपेता भविष्यसि वरानने ॥ २.५६.४६ ॥
O Glückliche, solange Kṛṣṇa auf der Erde weilt, wirst du nicht altern; o Schönantlitzige, du wirst mit allen duftenden Vorzügen begabt sein.
2.56.47
विसृज्य सत्यभामा वै पौलोमीं च सुमध्यमा ।
शच्यापि समनुज्ञाता ययौ कृष्णनिवेशनम् ॥ २.५६.४७ ॥
Nachdem sie sich von Paulomī (Śacī) verabschiedet hatte, die schlanktaillige Satyabhāmā, und auch mit Śacīs Erlaubnis, ging sie zur Wohnung Kṛṣṇas.
2.56.48
सम्पूज्यमानस्त्रिदशैर्महर्षिगणसेवितः ।
द्वारकां प्रययौ कृष्णो देवलोकादरिन्दमः ॥ २.५६.४८ ॥
Von den Göttern geehrt und von Scharen großer Weiser begleitet, ging Kṛṣṇa, der Feindebezwinger, aus der Welt der Götter nach Dvārakā.
2.56.49
शीघ्रादेत्य महाबाहुर्दीर्घमध्वानमच्युतः। ॥ २.५६.४९ ॥
Acyuta, der Mächtigarmige, kam rasch nach langem Weg an.
2.56.59
वर्घमानपुरद्वारमाससाद सुरोत्तमः ॥ २.५६.५९ ॥
Der Beste der Götter erreichte das Tor der Stadt Vardhamāna.