ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.56.1
निहत्य नरकं भौमं सत्यभामासहायवान् ।
सहितो लोकपालैश्च ददर्श नरकालयम् ॥ २.५६.१ ॥
ಭೌಮ ನರಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಸತ್ಯಭಾಮೆಯ ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲಕರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವನು ನರಕನ ನಿವಾಸವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
2.56.2
अथास्य गृहमासाद्य नारकस्य महात्मनः ।
ददर्श धनमक्षय्यं रत्नानि विविधानि च। ॥ २.५६.२ ॥
ನಂತರ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ನರಕನ ಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಕ್ಷಯ ಧನವನ್ನೂ ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳನ್ನೂ ಕಂಡನು.
2.56.3
मणिमुक्ताप्रवालानि वैडूर्यविकृतानि च ।
विस्ताराल्पांश्चार्कमणीन्विपुलान्स्फाटिकानपि ॥ २.५६.३ ॥
ಮಣಿಗಳು, ಮುತ್ತುಗಳು, ಹವಳಗಳು, ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡ ವೈಡೂರ್ಯಗಳು, ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಸೂರ್ಯಕಾಂತ ಮಣಿಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಸ್ಫಟಿಕಗಳು ಸಹ.
2.56.4
जाम्बूनदमयान्येव शातकुम्भमयानि च ।
प्रदीप्तज्वलनाभानि शीतरश्मिप्रभाणि च ॥ २.५६.४ ॥
ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದವು, ಶಾತಕುಂಭ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದವು; ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಮತ್ತು ತಂಪು ಕಿರಣಗಳ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವವು.
2.56.5
हिरण्यवर्णं रुचिरं श्वेतमभ्यन्तरं गृहम् ।
तदक्षय्यं गृहे दृष्टं नरकस्य धनं बहु ॥ २.५६.५ ॥
ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದ, ಸುಂದರ, ಬಿಳಿಯ ಒಳಗಿನ ಮನೆ; ನರಕನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಅಕ್ಷಯ ಧನವನ್ನು ಕಂಡನು.
2.56.6
न हि राज्ञः कुबेरस्य तावद्धनसमुच्छ्रयः ।
दृष्टपूर्वः पुरा साक्षान्महेन्द्रभवनेष्वपि ॥ २.५६.६ ॥
ಕುಬೇರ ರಾಜನ ಸಂಪತ್ತಿನ ರಾಶಿಯೂ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ನೇರವಾಗಿ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಮಹೇಂದ್ರನ ಭವನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ.
2.56.7
हते भौमे निशुम्भे च वासवः सगणोऽब्रवीत् ।
दाशार्हपतिमासीनमाहृत्य मणिकुण्डले ॥ २.५६.७ ॥
ಭೌಮ ಮತ್ತು ನಿಶುಂಭರು ಹತರಾದ ನಂತರ, ಗಣಗಳೊಂದಿಗಿದ್ದ ವಾಸವನು (ಇಂದ್ರ) ಕುಳಿತಿದ್ದ ದಾಶಾರ್ಹಪತಿಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಮಣಿಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ತಂದನು.
2.56.8
हेमसूत्रा महाकक्ष्यास्तोमरैर्वीर्यशालिनः ।
विमलानि पताकानि वासांसि विविधानि च ॥ २.५६.८ ॥
ಚಿನ್ನದ ದಾರಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ, ದೊಡ್ಡ ಕಕ್ಷ್ಯಗಳುಳ್ಳ, ಈಟಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಗಳಾದ ಅವು; ನಿರ್ಮಲ ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ವಸ್ತ್ರಗಳೂ.
2.56.9
भीमरूपाश्च मातङ्गाः प्रवालविकृताः कुथाः ।
ते च विंशतिसाहस्रा द्वास्तावत्यः करेणवः ॥ २.५६.९ ॥
ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಆನೆಗಳು, ಹವಳದಂತೆ ಅಲಂಕೃತ ಜೀನುಗಳು; ಅವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ, ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳು.
2.56.10
अष्टौ शतसहस्राणि देशजाश्चोत्तमा हयाः ।
गोभिश्चाविकृतैर्यावत्कामात्तव जनार्दन ॥ २.५६.१० ॥
ಎಂಟು ಲಕ್ಷ ಉತ್ತಮ ದೇಶೀಯ ಕುದುರೆಗಳು, ಹಾಗೂ ನಿರ್ದೋಷ ಹಸುಗಳೂ; ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು, ಓ ಜನಾರ್ದನ.
2.56.11
एतत्ते प्रापयिष्याणि वृष्ण्यावासमरिन्दम ।
वसु यत्रिषु लोकेषु धर्मेणावर्जितं त्वया ॥ २.५६.११ ॥
ಶತ್ರು ದಮನಕಾರನೇ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ವೃಷ್ಣಿಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ನಿಮಗಾಗಿ ತಲುಪಿಸುತ್ತೇನೆ — ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಧರ್ಮದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಸಂಪತ್ತು ಇದು.
2.56.12
देवगन्धर्वरत्नानि दैतेयासुरजानि च ।
यानि सन्ति हिरण्यानि नरकस्य निवेशने ॥ २.५६.१२ ॥
ದೇವಗಂಧರ್ವರ ರತ್ನಗಳು, ದೈತ್ಯಾಸುರರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳೂ; ನರಕನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿರುವ ಚಿನ್ನವೂ.
2.56.13
एतत्तु गरुडे सर्वं क्षिप्रमारोप्य वासवः ।
दार्शार्हपतिना सार्धमुपायान्मणिपर्वतम् ॥ २.५६.१३ ॥
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಇಂದ್ರನು ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೇರಿ, ದಾಶಾರ್ಹಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಣಿಪರ್ವತಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
2.56.14
चित्रग्रथितमेघाभः प्रबभौ मणिपर्वतः ।
हेमचित्रवितानैश्च प्रासादैरुपशोभितः ॥ २.५६.१४ ॥
ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಹೆಣೆದ ಮೇಘಗಳ ಕಾಂತಿಯ ಮಣಿಪರ್ವತವು ಚಿನ್ನದ ವಿಚಿತ್ರ ಮೇಲ್ಕಟ್ಟುಗಳು ಮತ್ತು ಅರಮನೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿ ಹೊಳೆಯಿತು.
2.56.15
हर्म्याणि च विशालानि मणिसोपानवन्ति च ।
तत्रस्था वरवर्णिन्यो ददृशुर्मधुसूदनम् ॥ २.५६.१५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಅರಮನೆಗಳಿದ್ದವು, ಮಣಿಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳೊಂದಿಗೆ; ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಸುಂದರ ವರ್ಣದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಕಂಡರು.
2.56.16
गन्धर्वसुरमुख्यानां प्रिया दुहितरस्तदा ।
त्रिविष्टपसमे देशे तिष्ठन्तमपराजितम् ॥ २.५६.१६ ॥
ಆಗ ಗಂಧರ್ವ ಮತ್ತು ಅಸುರ ಪ್ರಮುಖರ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರಿಯರು, ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪದ ಸಮಾನವಾದ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅಪರಾಜಿತನನ್ನು ನೋಡಿದರು.
2.56.17
परिवव्रुर्महाबाहुमेकवेणीधराः स्त्रियः ।
पर्वाः काषायवासिन्यः सर्वाश्च नियतेन्द्रियाः ॥ २.५६.१७ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವನ್ನು ಒಂದೇ ಜಡೆ ಧರಿಸಿದ, ಕಾವಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
2.56.18
व्रतसन्तापजः शोके नात्र कश्चिदपीडयत् ।
अरजांसि च वासांसि बिभ्रत्यः कौशिकान्यपि ॥ २.५६.१८ ॥
ವ್ರತದ ತಾಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶೋಕದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಪೀಡಿತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಕಳಂಕರಹಿತ ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಧರಿಸಿದ್ದರು.
2.56.19
समेत्य यदुसिंहस्य चक्रुरस्याञ्जलिं स्त्रियः ।
ऊचुश्चैनं हृषीकेशं सर्वास्ताः कमलेक्षणाः ॥ २.५६.१९ ॥
ಯದುಸಿಂಹನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಕಮಲನಯನೆಯರಾದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರೆಲ್ಲರೂ ಅವನಿಗೆ ಅಂಜಲಿ ಮಾಡಿ ಹೃಷೀಕೇಶನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
2.56.20
नारदेन समाख्यातमस्माकं पुरुषोत्तम ।
आगमिष्यति गोविन्दः सुरकार्यार्थसिद्धये ॥ २.५६.२० ॥
ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ದೇವಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಗೋವಿಂದನು ಬರುತ್ತಾನೆಂದು ನಾರದರು ನಮಗೆ ಹೇಳಿದರು.
2.56.21
सोऽसुरं नरकं हत्वा निशुम्भं मुरमेव च ।
भौमं च सपरीवारं हयग्रीवं च दानवम् ॥ २.५६.२१ ॥
ಅವನು ಅಸುರ ನರಕನನ್ನು, ನಿಶುಂಭ ಮತ್ತು ಮುರನನ್ನು, ಪರಿವಾರಸಹಿತ ಭೌಮನನ್ನು ಮತ್ತು ದಾನವ ಹಯಗ್ರೀವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ.
2.56.22
तथा पञ्चजनं चैव प्राप्स्यते धनमक्षयम् ।
सोऽचिरेणैव कालेन युष्मन्मोक्ता भविष्यति ॥ २.५६.२२ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಪಂಚಜನನನ್ನು ಕೊಂದು ಅಕ್ಷಯ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಅವನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ, ಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡಿಸುವವನಾಗುವನು.
2.56.23
एवमुक्त्वागमद्धीरो देवर्षिर्नारदस्तथा ।
त्वां चिन्तयानाः सततं तपो घोरमुपास्महे ॥ २.५६.२३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಧೀರ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದರು ಹೊರಟುಹೋದರು. ನಿನ್ನನ್ನೇ ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ನಾವು ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
2.56.24
कालेऽतीते महाबाहुं कदा द्रक्ष्याम माधवम् ।
इत्येवं हृदि सङ्कल्पं कृत्वा पुरुषसत्तम।
तपश्चराम सततं रक्ष्यमाणा हि दानवैः ॥ २.५६.२४ ॥
ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಮಹಾಬಾಹು ಮಾಧವನನ್ನು ನಾವು ಯಾವಾಗ ನೋಡುವೆವು? ಎಂಬ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ದಾನವರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ ನಾವು ನಿರಂತರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದೆವು.
2.56.25
ततोऽस्मत्प्रियकामार्थं भगवान्मारुतोऽब्रवीत् ।
यथोक्तं नारदेनाथ न चिरात्तद्भविष्यति ॥ २.५६.२५ ॥
ಆಗ ನಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಭಗವಾನ್ ವಾಯು ಹೇಳಿದನು; ನಾರದನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಅದು ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಳೆಯದೆ ನೆರವೇರುವುದು.
2.56.26
तासां परमनारीणामृषभाक्षं पुरः स्थितम् ।
ददृशुर्देवगन्धर्वा गृष्टीनामिव गोपतिम् ॥ २.५६.२६ ॥
ಆ ಪರಮ ಸುಂದರಿಯರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ವೃಷಭಾಕ್ಷನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ನೋಡಿದರು; ಹಸುಗಳ ನಡುವೆ ಎತ್ತನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ.
2.56.27
तस्य चन्द्रोपमं वक्त्रमुदीक्ष्य मुदितेन्द्रियाः ।
सम्प्रहृष्टा महाबाहुमिदं वचनमब्रुवन्। ॥ २.५६.२७ ॥
ಅವನ ಚಂದ್ರಸದೃಶ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷಿತ ಇಂದ್ರಿಯರಾಗಿ, ಅತಿ ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ ಆ ಮಹಾಬಾಹುವಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
2.56.28
सत्यव्रत पुरा वायुरिदमस्मानिहाब्रवीत् ।
सर्वभूतहितज्ञश्च महर्षिरपि नारदः ॥ २.५६.२८ ॥
ಓ ಸತ್ಯವ್ರತನೇ! ಹಿಂದೆ ಇಲ್ಲಿ ವಾಯು ನಮಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಹಿತವನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನೂ ಹೇಳಿದನು.
2.56.29
विष्णुर्नारायणो देवः शङ्खचक्रगदासिभृत् ।
स भौमं नरकं हत्वा भर्ता वो भविता ध्रुवम् ॥ २.५६.२९ ॥
ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆ, ಖಡ್ಗ ಧರಿಸಿದ ವಿಷ್ಣು ನಾರಾಯಣ ದೇವನು ಭೌಮ ನರಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಒಡೆಯನಾಗುವನು.
2.56.30
दिष्ट्या तस्यर्षिमुख्यस्य नारदस्य महात्मनः ।
वचनादेव सत्यं नो भर्ता भवितुमर्हसि ॥ २.५६.३० ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾರದನ ಮಾತಿನಿಂದಲೇ, ನೀನು ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಪತಿಯಾಗಲು ಅರ್ಹನಾಗಿರುವೆ.
2.56.31
यत्प्रियं बत पश्याम श्रुतं प्रियमरिन्दम ।
दर्शनेन कृतार्थाः स्मो वयमस्य महात्मनः ॥ २.५६.३१ ॥
ಶತ್ರುದಮನನೇ, ನಾವು ನೋಡಿದ್ದು ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ್ದು ಪ್ರಿಯವಾದುದು. ಈ ಮಹಾತ್ಮನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನಾವು ಕೃತಾರ್ಥರಾದೆವು.
2.56.32
उवाच हि यदुश्रेष्ठः सर्वास्ता जातमन्मथाः ।
यथा ब्रूत विशालाक्ष्यस्तत्सर्वं वो भविष्यति ॥ २.५६.३२ ॥
ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿದನು, ಕಾಮ ಜಾಗೃತವಾದವರಿಗೆ: ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿಯರೇ, ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಿಮಗೆ ನೆರವೇರುವುದು.
2.56.33
ततस्ता गरुडे सर्वाः सरत्नधनसञ्चयाः ।
क्षिप्रमारोपयाञ्चक्रे भगवान्देवकीसुतः ॥ २.५६.३३ ॥
ಆಗ ಭಗವಾನ್ ದೇವಕೀ ಪುತ್ರನು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ರತ್ನ ಧನರಾಶಿಗಳ ಸಹಿತ ತಕ್ಷಣ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿದನು.
2.56.34
सपक्षिगणमातङ्गं सव्यालमृगपन्नगम् ।
शाखामृगगणैर्जुष्टं सप्रस्तरशिलातलम् ॥ २.५६.३४ ॥
ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು, ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು, ಹಾವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕಪಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಸೇವಿಸುವ, ಬಂಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ನೆಲವುಳ್ಳದ್ದು.
2.56.35
न्यङ्कुभिश्च वराहैश्च रुरुभिश्च निषेवितम् ।
सप्रपातमहासानुं विचित्रशिखिसङ्कुलम् ॥ २.५६.३५ ॥
ಮುಳ್ಳುಹಂದಿ, ಕಾಡುಹಂದಿ, ರುರು ಜಿಂಕೆಗಳು ಸೇವಿಸುವ, ಆಳವಾದ ಕಡಿದಾದ ಶಿಖರಗಳುಳ್ಳ, ವರ್ಣರಂಜಿತ ನವಿಲುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ.
2.56.36
स महेन्द्रानुजः शौरिश्चकार गुरुडोपरि ।
पश्यतां सर्वभूतानामुत्पाट्य मणिपर्वतम् ॥ २.५६.३६ ॥
ಇಂದ್ರನ ತಮ್ಮನಾದ ಆ ಶೌರಿ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಣಿಪರ್ವತವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು.
2.56.37
उपेन्द्रं बलदेवं च वासवं च महाबलम् ।
स्वपक्षबलविक्षेपैर्महाद्रिशिखरोपमः ॥ २.५६.३७ ॥
ಉಪೇಂದ್ರ, ಬಲದೇವ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲ ವಾಸವನನ್ನೂ (ಇಂದ್ರನನ್ನೂ) ಅವನು ಕದಲಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಪಕ್ಷದ ಬಲದ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಅವನು ಮಹಾಪರ್ವತ ಶಿಖರದಂತೆ ತೋರಿದನು.
2.56.38
दिक्षु सर्वासु संरावं स चक्रे गरुडो वहन् ।
आरुजन्पर्वताग्राणि पादपांश्च समुत्क्षिपन् ॥ २.५६.३८ ॥
ಗರುಡನನ್ನು ಹೊತ್ತು ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಮಾಡಿದನು. ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ಮರಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಸೆಯುತ್ತಾ ಅವನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.
2.56.39
सञ्जहार महाभ्राणि वैश्वानरपथं गतः ।
ग्रहनक्षत्रताराणां सप्तर्षीणां स्वतेजसा ॥ २.५६.३९ ॥
ವೈಶ್ವಾನರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ಅವನು ಮಹಾ ಮೇಘಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು. ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಗ್ರಹ, ನಕ್ಷತ್ರ, ತಾರೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ (ಬೆಳಕನ್ನು) ಮರೆಮಾಡಿದನು.
2.56.40
प्रभाजालमतिक्रम्य चाश्विनोश्च परन्तप ।
प्राप्य पुण्यतमं स्थानं देवलोकमरिन्दमः ॥ २.५६.४० ॥
ಓ ಪರಂತಪ! ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳ ಬೆಳಕಿನ ಜಾಲವನ್ನು ದಾಟಿ, ಅರಿಂದಮನು ಅತಿ ಪುಣ್ಯಮಯ ಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ದೇವಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
2.56.41
शक्रसद्म समासाद्य चावरुह्य जनार्दनः ।
सोऽभिवाद्यादितेः पादावर्चितः सर्वदैवतैः।
ब्रह्मदक्षपुरोगैश्च प्रजापतिभिरेव च ॥ २.५६.४१ ॥
ಇಂದ್ರನ ನಿವಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿ ಇಳಿದ ಜನಾರ್ದನನು ಅದಿತಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮ, ದಕ್ಷ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳಿಂದ ಅವನು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
2.56.42
अदितेः कुण्डले दिव्ये ददावथ तदा विभुः ।
रत्नान च परार्घ्याणि रामेण सह केशवः ॥ २.५६.४२ ॥
ಆಗ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭುವು ಅದಿತಿಗೆ ಎರಡು ದಿವ್ಯ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಕೇಶವನು ಅತ್ಯಂತ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ರತ್ನಗಳನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು.
2.56.43
प्रतिगृह्य च तत्सर्वमदितिर्वासवानुजम् ।
पूजयामास दाशार्हं रामं च विगतज्वरा ॥ २.५६.४३ ॥
ಅದಿತಿ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ವಾಸವನ ತಮ್ಮನಾದ ದಾಶಾರ್ಹನನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಮನನ್ನು ದುಃಖರಹಿತಳಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದಳು.
2.56.44
शची महेन्द्रमहिषी कृष्णस्य महिषीं तदा ।
सत्यभामां तु सङ्गृह्य अदित्यै सा न्यवेदयत् ॥ २.५६.४४ ॥
ಇಂದ್ರನ ಪಟ್ಟಮಹಿಷಿ ಶಚಿ ಆಗ ಕೃಷ್ಣನ ಪಟ್ಟಮಹಿಷಿ ಸತ್ಯಭಾಮೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅದಿತಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಳು.
2.56.45
सा तस्याः सत्यभामायाः कृष्णाप्रियचिकीर्षया ।
वरं प्रादाद्देवमाता सत्यायै विगतज्वरा ॥ २.५६.४५ ॥
ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ದುಃಖರಹಿತಳಾದ ದೇವಮಾತೆ ಆ ಸತ್ಯಭಾಮೆಗೆ ವರವನ್ನಿತ್ತಳು.
2.56.46
जरां न यास्यसि शुभे यावत्कृष्णोऽस्ति भूतले ।
सर्वगन्धगुणोपेता भविष्यसि वरानने ॥ २.५६.४६ ॥
ಶುಭೆಯೇ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಿರುವವರೆಗೆ ನೀನು ಮುಪ್ಪನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ; ಸುಂದರ ಮುಖದವಳೇ, ಎಲ್ಲ ಸುಗಂಧ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗುವೆ.
2.56.47
विसृज्य सत्यभामा वै पौलोमीं च सुमध्यमा ।
शच्यापि समनुज्ञाता ययौ कृष्णनिवेशनम् ॥ २.५६.४७ ॥
ಸುಮಧ್ಯಮೆಯಾದ ಸತ್ಯಭಾಮೆ ಪೌಲೋಮಿಗೆ (ಶಚಿಗೆ) ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಶಚಿಯ ಅನುಮತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದು ಕೃಷ್ಣನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.
2.56.48
सम्पूज्यमानस्त्रिदशैर्महर्षिगणसेवितः ।
द्वारकां प्रययौ कृष्णो देवलोकादरिन्दमः ॥ २.५६.४८ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮಹರ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶತ್ರುದಮನ ಕೃಷ್ಣ ದೇವಲೋಕದಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟನು.
2.56.49
शीघ्रादेत्य महाबाहुर्दीर्घमध्वानमच्युतः। ॥ २.५६.४९ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಅಚ್ಯುತನು ಬೇಗನೆ ದೀರ್ಘ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಿ ಬಂದನು.
2.56.59
वर्घमानपुरद्वारमाससाद सुरोत्तमः ॥ २.५६.५९ ॥
ದೇವೋತ್ತಮನು ವರ್ಧಮಾನಪುರದ ದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.