மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.56.1
निहत्य नरकं भौमं सत्यभामासहायवान् ।
सहितो लोकपालैश्च ददर्श नरकालयम् ॥ २.५६.१ ॥
பௌமன் நரகனைக் கொன்று, சத்யபாமையின் துணையுடனும் லோகபாலர்களுடனும் சேர்ந்து, அவர் நரகனின் இல்லத்தைக் கண்டார்.
2.56.2
अथास्य गृहमासाद्य नारकस्य महात्मनः ।
ददर्श धनमक्षय्यं रत्नानि विविधानि च। ॥ २.५६.२ ॥
பின்னர் அந்த மகாத்மா நரகனின் இல்லத்தை அடைந்து, குறையாத செல்வத்தையும் பல்வேறு ரத்தினங்களையும் கண்டார்.
2.56.3
मणिमुक्ताप्रवालानि वैडूर्यविकृतानि च ।
विस्ताराल्पांश्चार्कमणीन्विपुलान्स्फाटिकानपि ॥ २.५६.३ ॥
மணிகள், முத்துக்கள், பவளங்கள், வைடூரியங்கள் பல வடிவங்களில், சிறியதும் பெரியதுமான சூரியகாந்தக் கற்கள், பெரிய படிகங்களும்.
2.56.4
जाम्बूनदमयान्येव शातकुम्भमयानि च ।
प्रदीप्तज्वलनाभानि शीतरश्मिप्रभाणि च ॥ २.५६.४ ॥
ஜாம்பூநத பொன்னால் ஆனவை, சாதகும்ப பொன்னால் ஆனவை; ஒளிரும் நெருப்பைப் போலவும், குளிர்ந்த கதிர்க் சந்திரனின் ஒளியைப் போலவும் பிரகாசிப்பவை.
2.56.5
हिरण्यवर्णं रुचिरं श्वेतमभ्यन्तरं गृहम् ।
तदक्षय्यं गृहे दृष्टं नरकस्य धनं बहु ॥ २.५६.५ ॥
பொன்னிறமும் அழகும் வெண்மையுமான உட்புற இல்லம்; நரகனின் இல்லத்தில் அளவற்ற குறையாத செல்வம் கண்டார்.
2.56.6
न हि राज्ञः कुबेरस्य तावद्धनसमुच्छ्रयः ।
दृष्टपूर्वः पुरा साक्षान्महेन्द्रभवनेष्वपि ॥ २.५६.६ ॥
குபேர அரசனின் செல்வக் குவியலும் இத்தனை பெரிதாக முன்பு நேரில் கண்டதில்லை; மகேந்திரனின் அரண்மனைகளிலும் கூட.
2.56.7
हते भौमे निशुम्भे च वासवः सगणोऽब्रवीत् ।
दाशार्हपतिमासीनमाहृत्य मणिकुण्डले ॥ २.५६.७ ॥
பௌமனும் நிசும்பனும் கொல்லப்பட்ட பின், கணங்களுடன் இருந்த வாசவன் (இந்திரன்) அமர்ந்திருந்த தாசார்ஹர்களின் தலைவரிடம் பேசி, மணிக்குண்டலங்களைக் கொண்டு வந்தான்.
2.56.8
हेमसूत्रा महाकक्ष्यास्तोमरैर्वीर्यशालिनः ।
विमलानि पताकानि वासांसि विविधानि च ॥ २.५६.८ ॥
பொன் நூல்களால் கட்டப்பட்ட, பெரிய பட்டைகளுடனும் ஈட்டிகளுடனும் வீரத்தால் சிறந்த அவை; தூய கொடிகளும் பலவகை ஆடைகளும்.
2.56.9
भीमरूपाश्च मातङ्गाः प्रवालविकृताः कुथाः ।
ते च विंशतिसाहस्रा द्वास्तावत्यः करेणवः ॥ २.५६.९ ॥
அச்சந்தரும் தோற்றமுள்ள யானைகள், பவளம் போல் அலங்கரிக்கப்பட்ட கம்பளிகள்; அவை இருபதாயிரம், மேலும் அதே போல் இரண்டாயிரம் பெண் யானைகள்.
2.56.10
अष्टौ शतसहस्राणि देशजाश्चोत्तमा हयाः ।
गोभिश्चाविकृतैर्यावत्कामात्तव जनार्दन ॥ २.५६.१० ॥
எட்டு லட்சம் சிறந்த நாட்டுக் குதிரைகள், குறைவற்ற பசுக்களும்; உமக்கு விருப்பமான அளவு, ஜனார்தனா.
2.56.11
एतत्ते प्रापयिष्याणि वृष्ण्यावासमरिन्दम ।
वसु यत्रिषु लोकेषु धर्मेणावर्जितं त्वया ॥ २.५६.११ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே, இவை அனைத்தையும் வृष्णிகளின் வாசஸ்தலத்திற்கு நான் உமக்குக் கொண்டு சேர்ப்பேன்; மூன்று உலகங்களிலும் நீர் தர்மத்தால் பெற்ற செல்வம் இது.
2.56.12
देवगन्धर्वरत्नानि दैतेयासुरजानि च ।
यानि सन्ति हिरण्यानि नरकस्य निवेशने ॥ २.५६.१२ ॥
தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் கொண்ட ரத்தினங்கள், தைத்தியர்களும் அசுரர்களும் உண்டாக்கியவையும்; நரகனின் இல்லத்தில் இருக்கும் பொன்னும்.
2.56.13
एतत्तु गरुडे सर्वं क्षिप्रमारोप्य वासवः ।
दार्शार्हपतिना सार्धमुपायान्मणिपर्वतम् ॥ २.५६.१३ ॥
இவை அனைத்தையும் இந்திரன் கருடன் மீது விரைவாக ஏற்றி, தாசார்ஹர்களின் தலைவருடன் சேர்ந்து மணிபர்வதத்திற்குச் சென்றான்.
2.56.14
चित्रग्रथितमेघाभः प्रबभौ मणिपर्वतः ।
हेमचित्रवितानैश्च प्रासादैरुपशोभितः ॥ २.५६.१४ ॥
பல வண்ணங்களில் பின்னிய மேகங்களின் ஒளியுடைய மணிபர்வதம், பொன்னிற அழகிய விதானங்களாலும் மாளிகைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு ஒளிர்ந்தது.
2.56.15
हर्म्याणि च विशालानि मणिसोपानवन्ति च ।
तत्रस्था वरवर्णिन्यो ददृशुर्मधुसूदनम् ॥ २.५६.१५ ॥
அங்கு பரந்த மாளிகைகள் மணிப் படிகளுடன் இருந்தன; அங்கு நின்றிருந்த அழகிய நிறமுடைய பெண்கள் மதுசூதனனைக் கண்டனர்.
2.56.16
गन्धर्वसुरमुख्यानां प्रिया दुहितरस्तदा ।
त्रिविष्टपसमे देशे तिष्ठन्तमपराजितम् ॥ २.५६.१६ ॥
அப்போது கந்தர்வ, அசுரத் தலைவர்களின் அன்புக்குரிய புதல்விகள், சொர்க்கத்திற்கு ஒப்பான அந்த நாட்டில் நின்றிருந்த வெல்லப்படாதவனைக் கண்டனர்.
2.56.17
परिवव्रुर्महाबाहुमेकवेणीधराः स्त्रियः ।
पर्वाः काषायवासिन्यः सर्वाश्च नियतेन्द्रियाः ॥ २.५६.१७ ॥
மகாபாகு (கிருஷ்ணன்)வை ஒற்றைச் சடை தரித்தவர்களும், காவி உடையணிந்தவர்களும், புலன்களை அடக்கியவர்களுமான பெண்கள் சூழ்ந்தனர்.
2.56.18
व्रतसन्तापजः शोके नात्र कश्चिदपीडयत् ।
अरजांसि च वासांसि बिभ्रत्यः कौशिकान्यपि ॥ २.५६.१८ ॥
விரதத் தவத்தின் வெப்பத்தால் பிறந்த துயரால் இங்கே எவரும் வருந்தவில்லை; அவர்கள் களங்கமற்ற பட்டாடைகளையும் அணிந்திருந்தனர்.
2.56.19
समेत्य यदुसिंहस्य चक्रुरस्याञ्जलिं स्त्रियः ।
ऊचुश्चैनं हृषीकेशं सर्वास्ताः कमलेक्षणाः ॥ २.५६.१९ ॥
யாதவ சிங்கத்திடம் வந்து, தாமரைக் கண்ணுடைய அந்தப் பெண்கள் அனைவரும் அவருக்கு அஞ்சலி செய்து ஹ்ருஷீகேசனிடம் பேசினர்.
2.56.20
नारदेन समाख्यातमस्माकं पुरुषोत्तम ।
आगमिष्यति गोविन्दः सुरकार्यार्थसिद्धये ॥ २.५६.२० ॥
புருஷோத்தமனே, தேவர்களின் காரியம் நிறைவேற கோவிந்தன் வருவார் என்று நாரதர் எங்களுக்குச் சொன்னார்.
2.56.21
सोऽसुरं नरकं हत्वा निशुम्भं मुरमेव च ।
भौमं च सपरीवारं हयग्रीवं च दानवम् ॥ २.५६.२१ ॥
அவர் அசுரன் நரகனையும், நிசும்பனையும், முரனையும், பரிவாரத்துடன் பௌமனையும், தானவன் ஹயக்ரீவனையும் கொன்று.
2.56.22
तथा पञ्चजनं चैव प्राप्स्यते धनमक्षयम् ।
सोऽचिरेणैव कालेन युष्मन्मोक्ता भविष्यति ॥ २.५६.२२ ॥
அதுபோல பஞ்சஜனனைக் கொன்று அழியாத செல்வத்தைப் பெறுவார். அவர் விரைவில், உரிய காலத்தில், உங்களை விடுவிப்பவராவார்.
2.56.23
एवमुक्त्वागमद्धीरो देवर्षिर्नारदस्तथा ।
त्वां चिन्तयानाः सततं तपो घोरमुपास्महे ॥ २.५६.२३ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, உறுதியுள்ள தேவரிஷி நாரதர் சென்றார். உங்களையே எப்போதும் நினைத்து நாங்கள் கடுமையான தவம் செய்கிறோம்.
2.56.24
कालेऽतीते महाबाहुं कदा द्रक्ष्याम माधवम् ।
इत्येवं हृदि सङ्कल्पं कृत्वा पुरुषसत्तम।
तपश्चराम सततं रक्ष्यमाणा हि दानवैः ॥ २.५६.२४ ॥
புருஷோத்தமனே, காலம் கடந்த பின் மகாபாகு மாதவனை நாங்கள் எப்போது காண்போம்? என்ற இந்த உறுதியை மனதில் கொண்டு, தானவர்களிடமிருந்து காக்கப்பட்டவர்களாக நாங்கள் தொடர்ந்து தவம் செய்தோம்.
2.56.25
ततोऽस्मत्प्रियकामार्थं भगवान्मारुतोऽब्रवीत् ।
यथोक्तं नारदेनाथ न चिरात्तद्भविष्यति ॥ २.५६.२५ ॥
பின்னர் எங்கள் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற பகவான் வாயு கூறினார்; நாரதர் சொன்னபடி அது நீண்ட காலமின்றி நிகழும்.
2.56.26
तासां परमनारीणामृषभाक्षं पुरः स्थितम् ।
ददृशुर्देवगन्धर्वा गृष्टीनामिव गोपतिम् ॥ २.५६.२६ ॥
அந்த மிக அழகிய பெண்களுக்கு முன் நின்ற காளை போன்ற கண்களை உடையவரை தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் பார்த்தனர்; பசுக்கூட்டத்தின் நடுவே காளையைப் போல.
2.56.27
तस्य चन्द्रोपमं वक्त्रमुदीक्ष्य मुदितेन्द्रियाः ।
सम्प्रहृष्टा महाबाहुमिदं वचनमब्रुवन्। ॥ २.५६.२७ ॥
அவருடைய சந்திரனைப் போன்ற முகத்தைக் கண்டு, மகிழ்ந்த புலன்களுடன் மிகவும் களித்தவர்களாய், அந்த மகாபாகுவிடம் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினார்கள்.
2.56.28
सत्यव्रत पुरा वायुरिदमस्मानिहाब्रवीत् ।
सर्वभूतहितज्ञश्च महर्षिरपि नारदः ॥ २.५६.२८ ॥
ஓ சத்தியவிரதனே! முன்பு இங்கே வாயு எங்களுக்கு இதைச் சொன்னார்; எல்லா உயிர்களின் நலனையும் அறிந்த மகரிஷி நாரதரும் சொன்னார்.
2.56.29
विष्णुर्नारायणो देवः शङ्खचक्रगदासिभृत् ।
स भौमं नरकं हत्वा भर्ता वो भविता ध्रुवम् ॥ २.५६.२९ ॥
சங்கு, சக்கரம், கதை, வாள் ஏந்திய விஷ்ணு நாராயணத் தேவன், பௌம நரகனைக் கொன்று, நிச்சயமாக உங்கள் தலைவனாவார்.
2.56.30
दिष्ट्या तस्यर्षिमुख्यस्य नारदस्य महात्मनः ।
वचनादेव सत्यं नो भर्ता भवितुमर्हसि ॥ २.५६.३० ॥
நல்லூழால், அந்த மகாத்மாவான ரிஷிகளில் தலைசிறந்த நாரதரின் வார்த்தையாலேயே, நீங்கள் எங்கள் உண்மையான கணவராக ஆகத் தகுதியுடையவர்.
2.56.31
यत्प्रियं बत पश्याम श्रुतं प्रियमरिन्दम ।
दर्शनेन कृतार्थाः स्मो वयमस्य महात्मनः ॥ २.५६.३१ ॥
பகைவரை அடக்குபவனே, நாம் பார்த்ததும் கேட்டதும் இனிமையானவை. இந்த மகாத்மாவின் தரிசனத்தால் நாம் நிறைவடைந்தோம்.
2.56.32
उवाच हि यदुश्रेष्ठः सर्वास्ता जातमन्मथाः ।
यथा ब्रूत विशालाक्ष्यस्तत्सर्वं वो भविष्यति ॥ २.५६.३२ ॥
யாதவர்களில் சிறந்தவன் அவர்கள் அனைவரிடமும் கூறினான், ஆசை எழுந்த அவர்களிடம்: அகன்ற விழிகளுடையவர்களே, நீங்கள் சொல்வதெல்லாம் உங்களுக்கு நிறைவேறும்.
2.56.33
ततस्ता गरुडे सर्वाः सरत्नधनसञ्चयाः ।
क्षिप्रमारोपयाञ्चक्रे भगवान्देवकीसुतः ॥ २.५६.३३ ॥
பின்னர் பகவான் தேவகியின் மகன் அவர்கள் அனைவரையும், ரத்தினங்களும் செல்வக் குவியல்களும் சேர்த்து, விரைவாக கருடன் மீது ஏற்றினான்.
2.56.34
सपक्षिगणमातङ्गं सव्यालमृगपन्नगम् ।
शाखामृगगणैर्जुष्टं सप्रस्तरशिलातलम् ॥ २.५६.३४ ॥
பறவைக் கூட்டங்களும் யானைகளும், கொடிய விலங்குகளும் மான்களும் பாம்புகளும் நிறைந்ததும், குரங்குக் கூட்டங்கள் வாழ்வதும், பாறைகளும் கற்தளங்களும் கொண்டதுமான மலை.
2.56.35
न्यङ्कुभिश्च वराहैश्च रुरुभिश्च निषेवितम् ।
सप्रपातमहासानुं विचित्रशिखिसङ्कुलम् ॥ २.५६.३५ ॥
முள்ளெலிகளும் காட்டுப்பன்றிகளும் ருரு மான்களும் வாழ்வதும், பெரிய சிகரங்களும் செங்குத்து பள்ளங்களும் கொண்டதும், வண்ணமயமான மயில்கள் நிறைந்ததுமான மலை.
2.56.36
स महेन्द्रानुजः शौरिश्चकार गुरुडोपरि ।
पश्यतां सर्वभूतानामुत्पाट्य मणिपर्वतम् ॥ २.५६.३६ ॥
இந்திரனின் தம்பியான அந்த சௌரி, எல்லா உயிரினங்களும் பார்த்திருக்க, மணிமலையை பிடுங்கி கருடன் மேல் வைத்தான்.
2.56.37
उपेन्द्रं बलदेवं च वासवं च महाबलम् ।
स्वपक्षबलविक्षेपैर्महाद्रिशिखरोपमः ॥ २.५६.३७ ॥
உபேந்திரனையும், பலதேவரையும், மகாபலம் பொருந்திய வாசவனையும் (அவன் அசைத்தான்). தன் பக்கத்தின் பலத்தின் வீசல்களால் அவன் மகா மலைச் சிகரம் போல் தோன்றினான்.
2.56.38
दिक्षु सर्वासु संरावं स चक्रे गरुडो वहन् ।
आरुजन्पर्वताग्राणि पादपांश्च समुत्क्षिपन् ॥ २.५६.३८ ॥
கருடனைச் சுமந்தபடி அவன் எல்லாத் திசைகளிலும் பேரொலி எழுப்பினான். மலைச் சிகரங்களை உடைத்தும், மரங்களைப் பிடுங்கி மேலே வீசியும் அவன் அவ்வாறு செய்தான்.
2.56.39
सञ्जहार महाभ्राणि वैश्वानरपथं गतः ।
ग्रहनक्षत्रताराणां सप्तर्षीणां स्वतेजसा ॥ २.५६.३९ ॥
வைசுவானர வழியில் சென்று அவன் பெரிய மேகங்களைச் சிதறடித்தான். தன் ஒளியால் கோள்கள், நட்சத்திரங்கள், தாரகைகள், சப்தரிஷிகள் ஆகியோரின் ஒளியையும் (மறைத்தான்).
2.56.40
प्रभाजालमतिक्रम्य चाश्विनोश्च परन्तप ।
प्राप्य पुण्यतमं स्थानं देवलोकमरिन्दमः ॥ २.५६.४० ॥
பரந்தப! அசுவினி தேவர்களின் ஒளிவலையைக் கடந்து, அரிந்தமன் மிகவும் புண்ணியமான இடத்தையும் தேவலோகத்தையும் அடைந்தான்.
2.56.41
शक्रसद्म समासाद्य चावरुह्य जनार्दनः ।
सोऽभिवाद्यादितेः पादावर्चितः सर्वदैवतैः।
ब्रह्मदक्षपुरोगैश्च प्रजापतिभिरेव च ॥ २.५६.४१ ॥
இந்திரனின் இருப்பிடத்தை அடைந்து இறங்கிய ஜனார்த்தனன், அதிதியின் பாதங்களை வணங்கினான். பிரம்மா, தக்ஷர் தலைமையிலான எல்லா தேவர்களாலும், பிரஜாபதிகளாலும் அவன் பூஜிக்கப்பட்டான்.
2.56.42
अदितेः कुण्डले दिव्ये ददावथ तदा विभुः ।
रत्नान च परार्घ्याणि रामेण सह केशवः ॥ २.५६.४२ ॥
அப்பொழுது எங்கும் நிறைந்த இறைவன் அதிதியின் இரு தெய்வீக குண்டலங்களைக் கொடுத்தான். ராமனுடன் கேசவன் மிக விலைமதிப்பற்ற இரத்தினங்களையும் கொடுத்தான்.
2.56.43
प्रतिगृह्य च तत्सर्वमदितिर्वासवानुजम् ।
पूजयामास दाशार्हं रामं च विगतज्वरा ॥ २.५६.४३ ॥
அதிதி அவை அனைத்தையும் ஏற்று, வாசவனின் தம்பியாகிய தாசார்ஹனையும் ராமனையும் துன்பமற்றவளாய் வணங்கி மதித்தாள்.
2.56.44
शची महेन्द्रमहिषी कृष्णस्य महिषीं तदा ।
सत्यभामां तु सङ्गृह्य अदित्यै सा न्यवेदयत् ॥ २.५६.४४ ॥
இந்திரனின் பட்டத்தரசி சசி அப்போது கிருஷ்ணனின் பட்டத்தரசி சத்யபாமையைப் பிடித்து அதிதிக்கு அறிமுகப்படுத்தினாள்.
2.56.45
सा तस्याः सत्यभामायाः कृष्णाप्रियचिकीर्षया ।
वरं प्रादाद्देवमाता सत्यायै विगतज्वरा ॥ २.५६.४५ ॥
கிருஷ்ணனுக்கு விருப்பமானதைச் செய்ய விரும்பி, துன்பமற்ற தேவமாதா அந்தச் சத்யாவுக்கு ஒரு வரத்தை அளித்தாள்.
2.56.46
जरां न यास्यसि शुभे यावत्कृष्णोऽस्ति भूतले ।
सर्वगन्धगुणोपेता भविष्यसि वरानने ॥ २.५६.४६ ॥
சுபையே, பூமியில் கிருஷ்ணன் இருக்கும் வரை நீ முதுமையை அடையமாட்டாய்; அழகிய முகத்தவளே, எல்லா நறுமணங்களும் நற்குணங்களும் கொண்டவளாவாய்.
2.56.47
विसृज्य सत्यभामा वै पौलोमीं च सुमध्यमा ।
शच्यापि समनुज्ञाता ययौ कृष्णनिवेशनम् ॥ २.५६.४७ ॥
சுமத்யாவாகிய சத்யபாமை பௌலோமியை (சசியை) வணங்கி விடைபெற்று, சசியின் அனுமதியும் பெற்று கிருஷ்ணனின் இல்லத்திற்குச் சென்றாள்.
2.56.48
सम्पूज्यमानस्त्रिदशैर्महर्षिगणसेवितः ।
द्वारकां प्रययौ कृष्णो देवलोकादरिन्दमः ॥ २.५६.४८ ॥
தேவர்களால் வணங்கப்பட்டு, மகரிஷிகளின் கூட்டத்தால் சேவிக்கப்பட்ட பகைவரை அடக்குபவனான கிருஷ்ணன் தேவலோகத்திலிருந்து துவாரகைக்குச் சென்றான்.
2.56.49
शीघ्रादेत्य महाबाहुर्दीर्घमध्वानमच्युतः। ॥ २.५६.४९ ॥
மகாபாகு அச்யுதர் விரைவாக நீண்ட வழியைக் கடந்து வந்தார்.
2.56.59
वर्घमानपुरद्वारमाससाद सुरोत्तमः ॥ २.५६.५९ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவர் வர்தமானபுர வாயிலை அடைந்தார்.