ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.76.1
अनुभूय तु राज्ञस्तं राजसूयं सुदुर्मतिः ।
युधिष्ठिरस्य शकुनिर्दुर्योधसुसंयुतः ॥ २.७६.१ ॥
ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಆ ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗವನ್ನು ನೋಡಿದ ನಂತರ, ಅತಿ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯ ಶಕುನಿ ದುರ್ಯೋಧನನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡನು.
2.76.2
विवेश हास्तिनपुरं दुर्योधनमतेन सः ।
वाढमित्येव शकुनिर्दृढं हृदि चकार ह ॥ २.७६.२ ॥
ಅವನು ದುರ್ಯೋಧನನ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಹಸ್ತಿನಾಪುರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಶಕುನಿ 'ಒಳ್ಳೆಯದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.
2.76.3
अस्वस्थतां चतां दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रस्य पापकृत् ।
भारतानां च दुष्टात्मा क्षयाय हि नृपक्षयः ॥ २.७६.३ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆ ಮತ್ತು ಚಿಂತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಷ್ಟಾತ್ಮನಾದ ಪಾಪಿ ಭಾರತರ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜರ ನಾಶವನ್ನು ಯೋಜಿಸಿದನು.
2.76.4
प्रियकृन्मतमाज्ञाय पूर्वं दुर्योधनस्य तत् ।
प्रज्ञाचक्षुषमासीनं शकुनिः सौबलस्तदा ॥ २.७६.४ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಆ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಮೊದಲೇ ತಿಳಿದ ಪ್ರಿಯಕರ ಸೌಬಲ ಶಕುನಿ, ಆಗ ಪ್ರಜ್ಞಾಚಕ್ಷು (ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ) ಬಳಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು.
2.76.5
दुर्योधनवचः श्रुत्वा धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ।
उपगम्य महाप्राज्ञं शकुनिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ २.७६.५ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶಕುನಿ ಜನಾಧಿಪತಿ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.76.6
दुर्योधनो महाराज विवर्णो हरिणः कृशः ।
दीनश्चिन्तापरश्चैव तं विद्धि मनुजाधिप ॥ २.७६.६ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ದುರ್ಯೋಧನನು ಬಣ್ಣಗೆಟ್ಟು, ಕೃಶನಾಗಿ, ದೀನನಾಗಿ, ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾನೆ; ಮನುಜಾಧಿಪ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿ.
2.76.7
न वै परीक्षसे सम्यगसह्यं शत्रुसंभवम् ।
ज्येष्ठपुत्रस्य हृच्छोकं किमर्थं नावबुध्यसे ॥ २.७६.७ ॥
ನಿಮ್ಮ ಹಿರಿಯ ಮಗನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸಹಿಸಲಾಗದ ಶೋಕವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ; ಏಕೆ ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ?
2.76.8
एवमुक्तः शकुनिना धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
दुर्योधनं समाहूयं इदं वचनमब्रवीत् ॥ २.७६.८ ॥
ಶಕುನಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಜನನಾಯಕ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಕರೆದು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.76.9
दुर्योधन कृतोमूलं भृशमार्तोऽसि पुत्रक ।
श्रोतव्यश्चेन्मया सोऽर्थो ब्रूहि मे कुरुनन्दन ॥ २.७६.९ ॥
ದುರ್ಯೋಧನ, ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿದೆ; ನೀನು ಬಹಳ ನೊಂದಿದ್ದೀಯೆ. ನಾನು ಕೇಳಲು ಯೋಗ್ಯವಾದರೆ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು, ಕುರುನಂದನ.
2.76.10
अयं त्वां शकुनिः प्राह विवर्णं हरिमं कृशम् ।
चिन्तयंश्च न पश्यामि शोकस्य तव सम्भवम् ॥ २.७६.१० ॥
ಶಕುನಿ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ನೀನು ಬಣ್ಣಗೆಟ್ಟು ಕೃಶನಾಗಿದ್ದೀಯೆ ಎಂದು. ಯೋಚಿಸಿದರೂ ನಿನ್ನ ಶೋಕದ ಮೂಲವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
2.76.11
ऐश्वर्यं हि महत्पुत्र त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
भ्रातरः सुहृदश्चैव नाचरन्ति तवाप्रियम् ॥ २.७६.११ ॥
ಮಗನೇ, ಮಹಾ ಐಶ್ವರ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಸಹೋದರರೂ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ನಿನಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
2.76.12
आच्छादयसि प्रावारानश्नासि पिशितौदनम् ।
आजानेया वहन्त्यश्वाः केनासि हरिणः कृशः ॥ २.७६.१२ ॥
ನೀನು ಉತ್ತಮ ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊದ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀ, ಮಾಂಸದ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಣ್ಣುತ್ತೀ, ಉತ್ತಮ ಜಾತಿಯ ಕುದುರೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಏಕೆ ಬಣ್ಣಗೆಟ್ಟು ಕೃಶನಾಗಿದ್ದೀಯೆ?
2.76.13
शयनानि महार्हाणि योषितश्च मनोरमाः ।
गुणवन्ति च वेश्मानि विहाराश्च यथासुखम् ॥ २.७६.१३ ॥
ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಬೆಲೆಬಾಳುವವು, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮನೋಹರರು, ಮಹಲುಗಳು ಉತ್ತಮವಾಗಿವೆ, ಇಷ್ಟಬಂದಂತೆ ಸುಖ ನೀಡುವ ವಿಹಾರಸ್ಥಳಗಳೂ ಇವೆ.
2.76.14
देवनामिव ते सर्वं वाचि बद्धं न संशयः ।
स दीन इव दुर्धर्ष कस्माच्छोचसि पुत्रक ॥ २.७६.१४ ॥
ದೇವತೆಗಳಂತೆ ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಓ ದುರ್ಧರ್ಷನೇ, ಮಗನೇ, ದೀನನಂತೆ ಏಕೆ ಶೋಕಿಸುತ್ತೀಯ?
2.76.15
मात्रा पित्रा च पुत्रस्य यद्वै कार्यं परं स्मृतम् ।
प्राप्तस्त्वमसि तत्तात निखिलां नः कुलश्रियम् ॥ २.७६.१५ ॥
ತಾಯಿತಂದೆಯರು ಮಗನಿಗೆ ವಿಧಿಸಿದ ಪರಮ ಕರ್ತವ್ಯ ಯಾವುದೋ, ಅದನ್ನು ನೀನು ಪಡೆದಿರುವೆ, ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ — ನಮ್ಮ ಕುಲದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶ್ರೀ ನೀನೇ.
2.76.16
उपस्थितः सर्वकामैस्त्रिदिवे वासवो यथा ।
विविधैरन्नपानैश्च प्रवरैः किं नु शोचसि ॥ २.७६.१६ ॥
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿತನಾಗಿರುವಂತೆ, ನೀನು ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಉತ್ತಮ ಆಹಾರ ಪಾನೀಯಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವೆ — ಮತ್ತೇಕೆ ಶೋಕಿಸುತ್ತೀಯ?
2.76.17
निरुक्तं निगमं छन्दः षडङ्गान्यस्त्रशास्त्रवान् ।
अधीती कृतविद्यस्त्वं दशव्याकरणैः कृपात् ॥ २.७६.१७ ॥
ನಿರುಕ್ತ, ವೇದ, ಛಂದಸ್ಸು, ಆರು ವೇದಾಂಗಗಳನ್ನು ನೀನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿರುವೆ, ಅಸ್ತ್ರಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವನು; ಕೃಪನಿಂದ ಹತ್ತು ವ್ಯಾಕರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣತನಾಗಿರುವೆ.
2.76.18
हलायुधात्कृपाद्द्रोणादस्त्रविद्यामधीतवान् ।
भ्राताज्येष्ठः स्थितो राज्ये किमु शोचसि पुत्रक ॥ २.७६.१८ ॥
ಹಲಾಯುಧ ಬಲರಾಮ, ಕೃಪ, ದ್ರೋಣರಿಂದ ನೀನು ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆ ಕಲಿತಿರುವೆ; ನಿನ್ನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವನು — ಮಗನೇ, ಮತ್ತೇಕೆ ಶೋಕಿಸುತ್ತೀಯ?
2.76.19
पृथग्जनैरलभ्यं यदशनाच्छादनं बहु ।
प्रभुः सन्भुञ्जसे पुत्र संस्तुतः सूतमागधैः ॥ २.७६.१९ ॥
ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ದೊರೆಯದ ಊಟವಸ್ತ್ರಗಳು ಬಹಳಷ್ಟಿವೆ. ಮಗನೇ, ನೀನು ಪ್ರಭುವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವೆ; ಸೂತರು ಮತ್ತು ಮಾಗಧರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.
2.76.20
तस्य ते विदितप्रज्ञ शोकमूलमिदं कथम् ।
लोकेस्मिञ्ज्येष्ठभागन्यस्तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ २.७६.२० ॥
ವಿದಿತಪ್ರಜ್ಞನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ದುಃಖದ ಮೂಲ ಯಾವುದು? ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠಭಾಗ ನನಗೆ ವಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಕೇಳುವ ನನಗೆ ಹೇಳು.
2.76.21
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा मन्दः क्रोधवशानुगः ।
पितरं प्रत्युवाचेदं स्वमतिं सम्प्रकाशयन् ॥ २.७६.२१ ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಂದಬುದ್ಧಿಯಾದ ಮತ್ತು ಕೋಪಕ್ಕೆ ವಶನಾದ ಅವನು ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾ ತಂದೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.76.22
अश्नाम्याच्छादये चाहं यथा कुपुरुषस्तथा ।
अमर्षं धारये चोग्रं निनीषुः कालपर्ययम् ॥ २.७६.२२ ॥
ನಾನು ಊಟಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಕೀಳು ಮನುಷ್ಯನಂತೆ; ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತೀವ್ರ ಅಸಹನೆಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.
2.76.23
अमर्षणः स्वाः प्रकृतीरभिभूय परं स्थितः ।
क्लेशान्मुमुक्षुः परजान्स वै पुरुष उच्यते ॥ २.७६.२३ ॥
ಅಸಹನೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಪರರಿಂದ ಬರುವ ಕ್ಲೇಶಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಬಯಸುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಪುರುಷನೆನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
2.76.24
सन्तोषो वै श्रियं हन्ति ह्यभिमानं च भारत ।
अनुक्रोशभये चोभे यैर्वृतो नाश्नुते महत् ॥ २.७६.२४ ॥
ಭರತನೇ, ಸಂತೋಷವೇ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಭಯ ಎರಡರಿಂದಲೂ ಆವೃತನಾದವನು ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
2.76.25
न मां प्रीणाति मद्भुक्तं श्रियं दृष्ट्वा युधिष्ठेरे ।
अतिज्वलन्तीं कौन्तेये विवर्णकरणीं मम ॥ २.७६.२५ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆ ಶ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ಉಂಡ ಊಟವೂ ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಬಿಳುಚಿಸುತ್ತದೆ.
2.76.26
नृद्व्यतोत्मानं हीयमानं निशाम्य च ।
अदृश्यामपि कौन्तेय श्रियं पश्यन्निवोद्यताम् ॥ २.७६.२६ ॥
ನಾನು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಕುಂತಿಪುತ್ರನ ಶ್ರೀ ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾ…
2.76.27
तस्मादहं विवर्णश्च दीनश्च हरिमः कृशः ।
अष्टाशीतिसहस्राणि स्नातका गृहमेधिनः ॥ २.७६.२७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ವಿವರ್ಣನಾಗಿ, ದೀನನಾಗಿ, ಕೃಶನಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಎಂಬತ್ತೆಂಟು ಸಾವಿರ ಸ್ನಾತಕರು, ಗೃಹಸ್ಥರು…
2.76.28
त्रिंशद्दासीक एकैको यान्बिभर्ति युधिष्ठिरः ।
दशान्यानि सहस्राणि यतीनामूर्ध्वरेतसाम्।
भुञ्जते रुक्मपात्रीभिर्युधिष्ठिरनिवेशने ॥ २.७६.२८ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಮೂವತ್ತು ದಾಸಿಯರೊಂದಿಗೆ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ ಯತಿಗಳು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
2.76.29
कदलीमृगमोकानि कृष्णश्यामारुणानि च ।
काम्भोजः प्राहिणोत्तस्मै परार्ध्यानपि कम्बलान्।
गजयोषिद्गवाश्वस्य शतशोऽथ सहस्रशः ॥ २.७६.२९ ॥
ಕದಲೀ, ಮೃಗ ಚರ್ಮಗಳು, ಕಪ್ಪು, ಶ್ಯಾಮ, ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದವು; ಕಾಂಬೋಜನು ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಕಂಬಳಿಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಆನೆಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಗೋವುಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು.
2.76.30
शतं चोष्ट्रवामीनां शतानि विचरन्त्युत ।
राजन्या बलिमादाय समेता हि नृपक्षये ॥ २.७६.३० ॥
ನೂರು ಒಂಟೆ ಹೆಣ್ಣುಗಳು, ನೂರಾರು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿವೆ; ರಾಜರು ಕಪ್ಪ ತಂದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು.
2.76.31
पृथग्विधानि रत्नान पार्थिवाः पृथिवीपते ।
आहरन्क्रतुमुख्येऽस्मिन्कुन्तीपुत्राय भूरिशः ॥ २.७६.३१ ॥
ಪೃಥ್ವೀಪತಿಯೇ, ಈ ಪ್ರಧಾನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ರಾಜರು ಕುಂತೀಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ನಾನಾ ಬಗೆಯ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ತಂದರು.
2.76.32
न क्वचिद्धि मया तादृग्दृष्टपूर्वो न च श्रुतः ।
यादृग्धनागमो यज्ञे पाण्डुपुत्रस्य धीमतः ॥ २.७६.३२ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಇಂತಹ ಧನರಾಶಿಯನ್ನು ನಾನು ಎಂದೂ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ.
2.76.33
असत्यं चेदिदं सर्वं सञ्जयं प्रष्टुमर्हसि ।
अपर्यन्तं धनौघं तं दृष्ट्वा शत्रोरहं नृप।
शर्म नैवाभिगच्छामि चिन्तयानो विशाम्पते ॥ २.७६.३३ ॥
ಇದೆಲ್ಲವೂ ಸುಳ್ಳಾದರೆ ಸಂಜಯನನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು. ರಾಜನೇ, ಶತ್ರುವಿನ ಅಪರಿಮಿತ ಧನರಾಶಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ನನಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
2.76.34
ब्रह्मणा वाटधानाश्च गोमन्तः शतसङ्घशः ।
त्रिखर्वं बलिमादाय द्वारि तिष्ठन्ति वारिताः ॥ २.७६.३४ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ವಾಟಧಾನರು ಮತ್ತು ಗೋಮಂತರು ನೂರಾರು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಮೂರು ಖರ್ವ ಕಪ್ಪವನ್ನು ತಂದು ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.
2.76.35
कमण्डलूनुपादाय जातरूपमयाञ्शुभान् ।
त्रैखर्वाः प्रतिवेद्यास्मै लेभिरेऽथ प्रवेशनम् ॥ २.७६.३५ ॥
ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸುಂದರ ಕಮಂಡಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತ್ರೈಖರ್ವರು ಇವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದರು.
2.76.36
यथैव मधु शक्राय धारयन्त्यमरस्त्रियटः ।
तदस्मै कांस्यमाहार्षीद्वारुणं कलशोदधिः ॥ २.७६.३६ ॥
ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಅಮರಸ್ತ್ರೀಯರು ಮಧುವನ್ನು ಧರಿಸುವಂತೆ, ಕಲಶೋದಧಿ ಇವನಿಗಾಗಿ ವರುಣನ ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತಂದಿತು.
2.76.37
शङ्खप्रवरमादाय वासुदेवोऽभिषिक्तवान् ।
शक्यं रुक्मसहस्रस्य बहुरत्नविभूषितम् ॥ २.७६.३७ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಂಖವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ವಾಸುದೇವನು ಅದನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಅದು ಸಾವಿರ ಸುವರ್ಣ ಮುದ್ರೆಗಳ ಮೌಲ್ಯದ್ದು, ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
2.76.38
दृष्ट्वा च मम तत्सर्वं ज्वररूपमिवाभवत् ।
गृहीत्वा तत्तु गच्छन्ति समुद्रौ पूर्वदक्षिणौ ॥ २.७६.३८ ॥
ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಜ್ವರ ಬಂದಂತಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವರು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ಸಾಗರಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
2.76.39
तथैव पश्चिमं यान्ति गृहीत्वा भरतर्षभ ।
त्तरं तु न गच्छन्ति विना तात पतत्रिणः।
तत्र गत्वाऽर्जुनो दण्डमाजहारामितं धनम् ॥ २.७६.३९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಪಶ್ಚಿಮ ಸಾಗರದ ಕಡೆಗೂ ಅದನ್ನು ಒಯ್ಯುತ್ತಾರೆ, ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಆದರೆ ತಂದೆಯೇ, ಪಕ್ಷಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಅವರು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅರ್ಜುನನು ಅಪಾರ ಧನವನ್ನು ಕಪ್ಪವಾಗಿ ತಂದನು.
2.76.40
कृतां बैन्दुसरै रत्नैर्मयेन स्फाटिकच्छदाम् ।
अपश्यं नलिनीं पूर्णामुदकस्येव भारत ॥ २.७६.४० ॥
ಮಯನಿಂದ ಬಿಂದು-ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ, ಸ್ಫಟಿಕದ ಛಾವಣಿಯ, ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ತಾವರೆ ಕೊಳವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ, ಭಾರತ.
2.76.41
उत्कर्षन्तं च वासश्च प्राहसन्मां वृकोदरः ।
किङ्कराश्च सभापाला जहसुर्भरतर्षभ ॥ २.७६.४१ ॥
ನನ್ನ ಉಡುಪನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಗ ವೃಕೋದರನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕನು. ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ಸಭಾಪಾಲರೂ ನಕ್ಕರು.
2.76.42
पित्रोरर्थे विशेषेण प्रावृण्वं तत्र जीवितम् ।
तत्र त्म यदि शक्तः स्यां घातयेयं वृकोदरम् ॥ २.७६.४२ ॥
ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳಿಗಾಗಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆನು. ನನಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಆ ವೃಕೋದರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೆ.
2.76.43
सपत्नेनापहासो हि स मां दहति भारत ॥ २.७६.४३ ॥
ಓ ಭರತ, ಶತ್ರುವಿನ ಆ ಅಪಹಾಸ್ಯ ನನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸುಡುತ್ತಿದೆ.
2.76.44
तत्र स्फाटिकतोयां हि स्फाटिकाम्बुजशोभिताम् ।
सभां पुष्करिणीं मत्वा पतितोऽस्मि नराधिप ॥ २.७६.४४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಫಟಿಕ ನೀರಿನಿಂದ, ಸ್ಫಟಿಕ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಿದ ಆ ಸಭೆಯನ್ನು ಕೊಳವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಓ ನರಾಧಿಪ, ನಾನು ಬಿದ್ದೆ.
2.76.45
तत्र मामहसद्भीमः सह पार्थेन सस्वरम् ।
द्रौपदी चसह स्त्रीभिः पातयन्ती मनो मम ॥ २.७६.४५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಭೀಮನು ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ಜೋರಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ನಗಾಡಿದನು; ದ್ರೌಪದಿಯೂ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿದಳು.
2.76.46
क्लिन्नवस्त्रस्य च जले किङ्करा राजचोदिताः ।
ददुर्वासांसि मेऽन्यानि तच्च दुःखतरं मम ॥ २.७६.४६ ॥
ನೀರಿನಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾದ ಬಟ್ಟೆಯವನಾದ ನನಗೆ, ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಸೇವಕರು ಬೇರೆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು; ಅದು ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ದುಃಖಕರವಾಗಿತ್ತು.
2.76.47
अस्तम्भा इव तिष्ठन्ति स्तम्भा इव सहस्रशः ।
सोहं तत्राहतो राजन्स्फटिकाभ्यन्तरे विभो ॥ २.७६.४७ ॥
ಸ್ತಂಭಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಾವಿರಾರು ಸ್ತಂಭಗಳಂತೆ ಅವು ನಿಂತಿವೆ; ಓ ರಾಜನೇ, ಓ ವಿಭೋ, ಆ ಸ್ಫಟಿಕ ಮಂದಿರದೊಳಗೆ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಹೊಡೆತ ತಿಂದೆ.
2.76.48
अद्वारेण विनिर्गच्छन्द्वारसंस्थानरूपिणा ।
अभिहत्य शिलां भूयो ललाटेनास्मि विक्षतः ॥ २.७६.४८ ॥
ಬಾಗಿಲಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಬಾಗಿಲಲ್ಲದ ದಾರಿಯ ಮೂಲಕ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು ನಾನು ಹಣೆಗೆ ಗಾಯಗೊಂಡೆ.
2.76.49
आमृशन्निव तां दृष्ट्वा मार्गान्तरमुपाविशम् ।
इदं द्वारमिदं राजन्नद्वारमिति मां प्रति।
अद्भुतं प्रहसन्वाक्यं बभाषे स वृकोदरः ॥ २.७६.४९ ॥
ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟುವಂತೆ ನೋಡಿ ನಾನು ಮತ್ತೊಂದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆ. "ರಾಜನೇ, ಇದು ಬಾಗಿಲು; ಇದು ಬಾಗಿಲಲ್ಲ" ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ವೃಕೋದರನು ನಗುತ್ತಾ ಅದ್ಭುತ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
2.76.50
स्त्रियश्च तत्र मां दृष्ट्वा जहसुस्तादृशं नृप ।
सर्वं हासकरं तेषां सदस्यानां नरर्षभ ॥ २.७६.५० ॥
ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಹಾಗೆಯೇ ನಕ್ಕರು. ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸಭಾಸದರ ಎಲ್ಲವೂ ನಗೆ ತರಿಸುವಂತಿತ್ತು.
2.76.51
न श्रुतानि न दृष्टानि यानि रत्नान मे क्वचित् ।
तानि मे तत्र दृष्टानि तेन तप्तोस्मि दुःखितः ॥ २.७६.५१ ॥
ನಾನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಳದ, ನೋಡದ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ. ಅದರಿಂದ ನಾನು ಸಂತಪ್ತನಾಗಿ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
2.76.52
हुताशनं प्रवेक्ष्यामि प्रवेक्ष्यामि महोदधिम् ।
सम्भावितस्य चाकीर्तिर्मरणादतिरिच्यते ॥ २.७६.५२ ॥
ನಾನು ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆನು, ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆನು. ಗೌರವಿತನಿಗೆ ಅಪಕೀರ್ತಿ ಮರಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು.
2.76.53
इदं चाद्भुतमत्रासीत्तन्मे निगदतः शृणु ॥ २.७६.५३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಈ ಅದ್ಭುತವೂ ನಡೆಯಿತು. ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು.
2.76.54
पूर्णे शतसहस्रे तु विप्राणां भुञ्जतां सदा ।
स्थापितस्तत्र सञ्ज्ञार्थं शङ्खो ध्मायति नित्यसः ॥ २.७६.५४ ॥
ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸದಾ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಸಂಕೇತಕ್ಕಾಗಿ ಶಂಖವನ್ನು ಇಡಲಾಗಿತ್ತು; ಅದು ನಿತ್ಯವೂ ಊದಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು.
2.76.55
मुहुर्मुहुः प्रणदतस्तस्य शङ्खस्य भारत ।
अनिशं शब्दमश्रौषं ततो रोमाणि मेऽहृषन् ॥ २.७६.५५ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಆ ಶಂಖದ ನಾದವು ಪದೇ ಪದೇ ಮೊಳಗುವುದನ್ನು ನಾನು ಅವಿರತವಾಗಿ ಕೇಳಿದೆ; ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ರೋಮಗಳು ನಿಮಿರಿದವು.
2.76.56
पार्थिवैर्बहुभिः कीर्णमुपस्थानं दिदृक्षुभिः ।
अशोभत महाराज नक्षत्रैर्द्यैरिवामला ॥ २.७६.५६ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ನೋಡಲು ಬಯಸಿ ಬಂದ ಅನೇಕ ರಾಜರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಸಭೆಯು, ನಿರ್ಮಲ ಆಕಾಶವು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತು.
2.76.57
सर्वरत्नान्युपादाय पार्थिवा वै जनेश्वर ।
ज्ञे तस्य महाराज पाण्डुपुत्रस्य धीमतः ॥ २.७६.५७ ॥
ಜನೇಶ್ವರ, ರಾಜರು ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತಂದು ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
2.76.58
वैश्या इव महीपाला द्विजातिपरिवेषकाः ।
न सा श्रीर्देवराजस्य यमस्य वरुणस्य च।
गुह्यकाधिपतेर्वापि या श्री राजन्युधिष्ठिरे ॥ २.७६.५८ ॥
ರಾಜರು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಬಡಿಸುವ ವೈಶ್ಯರಂತೆ ಇದ್ದರು. ದೇವರಾಜ, ಯಮ, ವರುಣ, ಗುಹ್ಯಕಾಧಿಪತಿಗೂ ಇಲ್ಲದ ಆ ಶ್ರೀ, ರಾಜನೇ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಲ್ಲಿದೆ.
2.76.59
तां दृष्ट्वा पाण्डुपुत्रस्य श्रियं परमिक्रामहम् ।
शान्तिं न परिगच्छामि दह्यमानेन चेतसा ॥ २.७६.५९ ॥
ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಆ ಪರಮ ಶ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಉರಿಯುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
2.76.60
अप्राप्य पाण्डवैश्वर्यं शमो मम न विद्यते ।
अरीन्बाणैः शाययिष्ये शयिष्ये वा हतः परैः ॥ २.७६.६० ॥
ಪಾಂಡವರ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯದೆ ನನಗೆ ಶಮೆ ಇಲ್ಲ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮಲಗಿಸುವೆನು, ಇಲ್ಲವೇ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಹತನಾಗಿ ಮಲಗುವೆನು.
2.76.61
एतादृशस्य मे किं तु जीवितेन परन्तप ।
वर्धन्ते पाण्डवा राजन्वयं हि स्थितवृद्धयः ॥ २.७६.६१ ॥
ಪರಂತಪ, ಇಂಥ ನನ್ನ ಜೀವನದಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ? ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ನಾವಾದರೋ ನಿಂತ ಸಮೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ.
2.76.62
यामेतामतुलां लक्ष्मीं दृष्टवानसि पाण्डवे ।
तस्याटः प्राप्तावुपायं मे शृणु सत्यपराक्रम ॥ २.७६.६२ ॥
ಪಾಂಡವನಲ್ಲಿ ನೀನು ಕಂಡ ಈ ಅತುಲ ಸಿರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ.
2.76.63
अहमक्षेष्वभिज्ञोऽस्मि पृथिव्यामपि भारत ।
हृदयज्ञः पणज्ञश्च विशेषज्ञश्च देवने ॥ २.७६.६३ ॥
ಭಾರತ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ದಾಳಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು; ಹೃದಯವನ್ನು ಬಲ್ಲೆ, ಪಣವನ್ನು ಬಲ್ಲೆ, ಜೂಜಿನ ವಿಶೇಷಗಳನ್ನೂ ಬಲ್ಲೆ.
2.76.64
द्यूतप्रियश्च कौन्तेयो न च जानाति देवितुम् ।
आहूतश्चैष्यति व्यक्तं नित्यमेवाह्वयत्स्वयम् ॥ २.७६.६४ ॥
ಜೂಜಿನ ಪ್ರಿಯನಾದ ಕೌಂತೇಯನು ದಾಳ ಆಡಲು ತಿಳಿಯದವನು; ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೆ ಅವನು ಖಂಡಿತ ಬರುವನು, ಅವನೇ ಸದಾ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.
2.76.65
नियतं तं विजेष्यामि कृत्वा तु कपटं विभो ।
आनयामि समृद्धिं तां दिव्यां चोपाह्वयस्व तम् ॥ २.७६.६५ ॥
ಪ್ರಭು, ಕಪಟ ಮಾಡಿ ಅವನನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುವೆನು; ಆ ದಿವ್ಯ ಸಿರಿಯನ್ನು ತರುವೆನು; ನೀನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಆಹ್ವಾನಿಸು.
2.76.66
एवमुक्तः शकुनिना राजा दुर्योधनस्ततः ।
धृतराष्ट्रमिदं वाक्यमपदान्तरमब्रवीत् ॥ २.७६.६६ ॥
ಶಕುನಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಆಮೇಲೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಬೇರೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು.
2.76.67
अयमुत्सहते राजञ्श्रियमाहर्तुमक्षवित् ।
द्यूतेन पाण्डुपुत्रस्य तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ २.७६.६७ ॥
ರಾಜನೇ, ಪಗಡೆಯಾಟದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಇವನು ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನ ಸಿರಿಯನ್ನು ಜೂಜಿನಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಉತ್ಸಾಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು.
2.76.68
क्षत्ता मन्त्री महाप्राज्ञः स्थितो यस्यास्मि शासने ।
तेन सङ्गम्य वेत्स्यामि कार्यस्यास्य विनिश्चयम् ॥ २.७६.६८ ॥
ನಾನು ಯಾರ ಆಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೋ ಆ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಮಂತ್ರಿ ಕ್ಷತ್ತ (ವಿದುರ) ಇದ್ದಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಈ ಕಾರ್ಯದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ.
2.76.69
स हि धर्मं पुरस्कृत्य दीर्घदर्शी परं हितम् ।
उभयोटः पक्षयोर्युक्तं वक्ष्यत्यर्थविनिश्चयम् ॥ २.७६.६९ ॥
ಅವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಪರಮ ಹಿತವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು, ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾದ ಅರ್ಥನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಹೇಳುವನು.
2.76.70
निवर्तयिष्यति त्वाऽसौ यदि क्षत्ता समेष्यति ।
निवृत्ते त्वयि राजेन्द्र मरिष्येऽहमसंशयम् ॥ २.७६.७० ॥
ಕ್ಷತ್ತ ಭೇಟಿಯಾದರೆ ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವನು. ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ಹಿಂದಿರುಗಿದರೆ ನಾನು ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಯುತ್ತೇನೆ.
2.76.71
स त्वं मयि मृते राजन्विदुरेण सुखी भव ।
भोक्ष्यसे पृथिवीं कृत्स्नां किं मया त्वं करिष्यसि ॥ २.७६.७१ ॥
ರಾಜನೇ, ನಾನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ನೀನು ವಿದುರನೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿರು. ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವೆ; ನನ್ನಿಂದ ನಿನಗೇನು ಆಗಬೇಕು?
2.76.72
शम्पायन उवाच ।
आर्तवाक्यं तु तत्तस्य प्रणयोक्तं निशम्य सः।
धृतराष्ट्रोऽब्रवीत्प्रेष्यन्दुर्योधनमते स्थितः ॥ २.७६.७२ ॥
ಅವನ ಆರ್ತವಾದ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದುರ್ಯೋಧನನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು (ವಿದುರನನ್ನು) ಕಳುಹಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.
2.76.73
स्थूणासहस्रैर्बृहतीं शतद्वारां सभां मम ।
मनोरमां दर्शनीयामाशु कुर्वन्तुं शिल्पिनः ॥ २.७६.७३ ॥
ಸಾವಿರ ಕಂಬಗಳು ಮತ್ತು ನೂರು ಬಾಗಿಲುಗಳುಳ್ಳ ವಿಶಾಲವಾದ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮೋಹಕವಾದ, ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾದ ಸಭೆಯನ್ನು ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಿ.
2.76.74
ततः संस्तीर्य रत्नैस्तां तक्ष्ण आनाय्य सर्वशः ।
सुकृतां सुप्रवेशां च निवेदयत मेऽशनैः ॥ २.७६.७४ ॥
ನಂತರ ಅದನ್ನು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬಡಗಿಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
2.76.75
दूर्योधनस्य शान्त्यर्थमिति निश्चित्य भूमिपः ।
धृतराष्ट्रो महाराज प्राहिणोद्विदुराय वै ॥ २.७६.७५ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಭೂಪತಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ವಿದುರನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
2.76.76
अपृष्ट्वा विदुरं स्वस्यन नासीत्कश्चिद्विनिश्चयः ।
द्यूते दोषांश्च जानन्स पुत्रस्नेहादकृष्यत ॥ २.७६.७६ ॥
ವಿದುರನನ್ನು ಕೇಳದೆ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ನಿರ್ಧಾರವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ದ್ಯೂತದ ದೋಷಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಅವನು ಮಗನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾದನು.
2.76.77
तच्छ्रुत्वा विदुरो धीमान्कलिद्वारमुपस्थितम् ।
विनाशमुखमुत्पन्नं धृतराष्ट्रमुपाद्रवत् ॥ २.७६.७७ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿದುರನು, ಕಲಹದ ಬಾಗಿಲಾಗಿ, ವಿನಾಶದ ಮುಖವಾಗಿ ಬಂದೊದಗಿದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
2.76.78
सोऽभिगम्य महात्मानं भ्राता भ्रातरमग्रजम् ।
मूर्ध्ना प्रणम्य चरणाविदं वचनमब्रवीत् ॥ २.७६.७८ ॥
ಅವನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತಲೆಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.76.79
नाभिनन्दामि ते राजन्व्यवसायमिमं प्रभो ।
पुत्रैर्भेदो यथा न स्थाद्द्यूतहेतोस्तथा कुरु ॥ २.७६.७९ ॥
ರಾಜನೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ನಾನು ಅನುಮೋದಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಜೂಜಿನ ಕಾರಣದಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ನಡುವೆ ಭೇದ ಉಂಟಾಗದಂತೆ ಮಾಡಿ.
2.76.80
क्षत्तः पुत्रेषु पुत्रैर्मे कलहो न भविष्यति ।
यदि देवाः प्रसादं नः करिष्यन्ति न संशयः ॥ २.७६.८० ॥
ಕ್ಷತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿದರೆ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ನಡುವೆ ಕಲಹ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
2.76.81
अशुभं वा शुभं वापि हितं वा यदि वाऽहितम्। ॥ २.७६.८१ ॥
ಅದು ಅಶುಭವಾಗಲಿ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಹಿತಕರವಾಗಲಿ ಅಹಿತಕರವಾಗಲಿ—
2.76.82
मयि सन्निहिते द्रोणे भीष्मे त्वयि च भारत ।
अनयो दैवविहितो न कथञ्चिद्भविष्यति ॥ २.७६.८२ ॥
ಭಾರತ, ನಾನು, ದ್ರೋಣ, ಭೀಷ್ಮ, ಮತ್ತು ನೀನು ಇರುವಾಗ ದೈವನಿಯಮದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅನರ್ಥ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
2.76.83
गच्छ त्वं रथमास्थाय हयैर्वातसमैर्जवे ।
खाण्डवप्रस्थमद्यैव समानय युधिष्ठिरम् ॥ २.७६.८३ ॥
ನೀನು ರಥವನ್ನೇರಿ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದೇ ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ.
2.76.84
न वाच्यो व्यवसायो मे विदुरैतद्ब्रवीमि ते ।
दैवमेव परं मन्ये येनैतदुपपद्यते ॥ २.७६.८४ ॥
ವಿದುರ, ನನ್ನ ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬೇಡ—ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ನಡೆಯಲು ಕಾರಣವಾದ ದೈವವೇ ಪರಮವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
2.76.85
इत्युक्तो विदुरो धीमान्नेदमस्तीति चिन्तयन् ।
आपगेयं महाप्राज्ञमभ्यगच्छत्सुदुः खितः ॥ २.७६.८५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿದುರನು, 'ಇದು ಇರಬಾರದು' ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಆಪಗೇಯನ (ಭೀಷ್ಮನ) ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.