مهابهاراتا · أدهيايا 2.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.77.1
कथं समभवद्द्यूतं भ्रातॄणां तन्महात्ययम् ।
यत्र तद्व्यसनं प्राप्तं पाण्डवैर्मे पितामहैः ॥ २.७७.१ ॥
كيف نشأت هذه المقامرة بين الإخوة، التي تكبّد فيها أجدادي، البانداڤا، هذه الكارثة العظيمة؟
2.77.2
के च तत्र समास्तारा राजानो ब्रह्मवित्तम ।
के चैनमन्वमोदन्त के चैनं प्रत्यषेधयन् ॥ २.७७.२ ॥
يا أفضل العارفين بالفيدا، أيُّ الملوك كانوا مجتمعين هناك؟ ومن أيّد هذا، ومن عارضه؟
2.77.3
विस्तरेणैतदिच्छामि कथ्यमानं त्वया द्विज ।
मूलं ह्येतद्विनाशस्य पृथिव्या द्विजसत्तम ॥ २.७७.३ ॥
أيها المولود مرتين، أودّ أن أسمع هذا كله منك مفصّلًا، فهذا بعينه أصل خراب الأرض، يا أفضل المولودين مرتين.
2.77.4
एवमुक्तस्ततो राज्ञा व्यासशिष्यः प्रतापवान् ।
आचचक्षेऽथ यद्वृत्तं तत्सर्वं वेदतत्त्वविद् ॥ २.७७.४ ॥
فلمّا سأله الملك هكذا، شرع تلميذ فياسا الجليل، العالم بحقيقة الفيدا، يروي كل ما جرى.
2.77.5
एवमुक्तस्ततो राज्ञा व्यासशिष्यः प्रतापवान् ।
आचचक्षेऽथ यद्वृत्तं तत्सर्वं वेदतत्त्ववित् ॥ २.७७.५ ॥
فلمّا سأله الملك هكذا، شرع تلميذ فياسا الجليل، العالم بحقيقة الفيدا، يروي كل ما جرى.
2.77.6
विदुरस्य मतिं ज्ञात्वा धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमुवाच विजने पुनः ॥ २.७७.६ ॥
فلمّا عرف دريتاراشترا، ابن أمبيكا، رأي فيدورا، قال لدُريودهانا في الخلاء هذه الكلمات مرة أخرى.
2.77.7
अलं द्यूतेन गान्धारे विदुरो न प्रशंसति ।
न ह्यसौ सुमहाबुद्धिरहितं नो वदिष्यति ॥ २.७७.७ ॥
يا ابن غاندهاري، كفى بالنرد. فيدورا لا يمدحه، وهو عظيم الحكمة لن يقول لنا ما فيه ضرر.
2.77.8
हितं हि परमं मन्ये विदुरो यत्प्रभाषते ।
क्रियतां पुत्र तत्सर्वमेतन्मन्ये हितं तव ॥ २.७७.८ ॥
أرى أن ما يقوله فيدورا هو الخير الأعظم. يا بني، افعل كل ما يقوله، فأرى هذا خيرك.
2.77.9
देवर्षिर्वासवागुरुर्देवराजाय धीमते ।
यत्प्राह शास्त्रं भगवान्बृहस्पतिरुदारधीः।
तद्दे विदुरः सर्वं सरहस्यं महाकविः ॥ २.७७.९ ॥
أوضح الحكيم الإلهي، معلّم فاسافا، بريهاسباتي، التعليم لملك الآلهة الحكيم إندرا. وكل هذا مع أسراره، يرويه لك الشاعر العظيم فيدورا.
2.77.10
स्थितस्तु वचने तस्य सदाऽहमपि पुत्रक ।
विदुरो वापि मेधावी कुरूणां प्रवरो मतः ॥ २.७७.१० ॥
وأنا أيضاً ما زلت ثابتاً على كلامه دائماً يا بُنيّ. وفيدورا الحكيم يُعدّ أيضاً خير الكورو.
2.77.11
उद्धवो वा महाबुद्धिर्वृष्णीनामर्चितो नृप ।
तदलं पुत्र द्यूतेन द्यूते भेदो हि दृश्यते ॥ २.७७.११ ॥
وأوذهافا أيضاً، عظيم الحكمة والمُكرَّم بين الفريشنيين أيها الملك، سيقول مثل ذلك. فلذلك يا بني، كفى بالنرد، فالتفرقة تظهر في النرد.
2.77.12
भेदे विनाशो राज्यस्य तत्पुत्र परिवर्जय ॥ २.७७.१२ ॥
في الفرقة يكمن خراب المملكة. فلذلك يا بني، اتركه.
2.77.13
पित्रा मात्रा च पुत्रस्य यद्वै कार्यं परं स्मृतम् ।
प्राप्तस्त्वमसि तन्नाम पितृपैतामहं पदम् ॥ २.७७.१३ ॥
الواجب الأسمى الذي يقرره الأب والأم للابن قد نلته: تلك المكانة وذلك الاسم لأبيك وأجدادك.
2.77.14
अधीतवान्कृती शास्त्रे लालितः सततं गृहे ।
भ्रातृज्येष्ठः स्थितो राज्ये विन्दसरे किं न शोभनम् ॥ २.७७.१४ ॥
لقد درست العلوم وصرت ماهرًا، ونشأت مدللًا في البيت دائمًا، وثبتّ في المملكة بوصفك الأكبر بين الإخوة — أما يبدو لك هذا حسنًا؟
2.77.15
पृथग्जनैरलभ्यं यद्भोजनाच्छादनं परम् ।
तत्प्राप्तोसि महाबाहो कस्माच्छोनसि पुत्रक ॥ २.७७.१५ ॥
لقد نلت أعلى درجات الرفاهية من طعام وكسوة لا يناله عامة الناس. فلماذا تحزن يا ذا الذراعين القويتين أيها الابن؟
2.77.16
स्फीतं राष्ट्रं महाबाहो पितृपैतामहं महत् ।
नित्यमाज्ञापयन्भासि दिवि देवेश्वरो यथा ॥ २.७७.१६ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، المملكة الواسعة المزدهرة لأبيك وأجدادك لك. تتألق دائمًا آمرًا، كما يفعل سيد الآلهة في السماء.
2.77.17
यादृशं च तवैश्वर्यं तदन्येषां सुदुर्लभम् ।
ये चोपभोगास्ते राजन्मया ते परिकीर्तिताः ॥ २.७७.१७ ॥
إن سلطانك كهذا يصعب جدًا على غيرك نيله. والمتع، أيها الملك، هي التي وصفتها لك.
2.77.18
तस्य ते विदितप्रज्ञ शोकमूलमिदं कथम् ।
समुत्थितं दुःखकरं तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ २.७७.१८ ॥
أيها الحكيم، ما جذر هذا الحزن الذي فيك؟ كيف نشأ هذا الكرب الذي يجلب المعاناة؟ يليق بك أن تخبرني بذلك.
2.77.19
अश्नाम्याच्छादयामीति प्रपश्यन्हीनपौरुषः ।
नामर्षं कुरुते यस्तु पुरुषः सोऽधमः स्मृतः ॥ २.७७.१९ ॥
من يرى نفسه يأكل ويلبس ولا يغضب، عديم الرجولة، يُعدّ أدنى الرجال.
2.77.20
न मां प्रीणाति राजेन्द्र लक्ष्मीः साधारणी विभो ।
ज्वलितामेव कौन्येये श्रियं दृष्ट्वा च विव्यथे ॥ २.७७.२० ॥
يا سيد الملوك، يا عظيم القدرة، لا يسرّني هذا الحظ المشترك؛ إذ رأيت ازدهار ابن كنتي المتوهج فتألمت.
2.77.21
सर्वां च पृथिवीं चैव युधिष्ठिरवशानुगाम् ।
स्थिरोऽस्मि योऽहं जीवामि दुःखादेतद्ब्रवीमि ते। ॥ २.७७.२१ ॥
والأرض كلها تتبع سلطان يودهيشثيرا؛ وأنا ثابت حي، وإنما أقول لك هذا من شدة الحزن.
2.77.22
आवर्जिता इवाभान्ति नीपाश्चित्रककौकुराः ।
कारस्कारा लोहजङ्घा युधिष्ठिरनिवेशने ॥ २.७७.२२ ॥
في مسكن يودهيشثيرا تلمع أشجار النيبا والتشيتراكا والكوكورا والكاراسكارا واللوهاجانغا كأنها منحنية.
2.77.23
हिमवत्सागरानुपाः सर्वे रत्नाकरास्तथा ।
अन्त्याः सर्वे पर्युदस्ता युधिष्ठिरनिवेशने ॥ २.७७.२३ ॥
جميع مناطق الهيمالايا وشواطئ البحر، وجميع مناجم الجواهر، وكل الأراضي النائية، وُضعت في مسكن يودهيشثيرا.
2.77.24
ज्येष्ठोऽयमिति मां मत्वा श्रेष्ठश्चेति विशाम्पते ।
युधिष्ठिरेण सत्कृत्य युक्तो रत्नपरिग्रहे ॥ २.७७.२४ ॥
يا سيد الشعب، ظنّ يودهيشثيرا أنني الأكبر والأفضل، فأكرمني وعيّنني للإشراف على استلام الجواهر.
2.77.25
उपस्थितानां रत्नानां श्रेष्ठानामर्घहारिणाम् ।
नादृश्यत परः पारो नापरस्तत्र भारत ॥ २.७७.२५ ॥
وسط أفضل الجواهر وأثمنها الموضوعة أمامي، يا بهاراتا، لم أرَ لا الشاطئ البعيد ولا الشاطئ القريب.
2.77.26
न मे हस्तः समभवद्वसु तत्प्रतिगृह्णतः ।
अतिष्ठन्त मयि श्रान्ते गृग्य दूराहृतं वसु ॥ २.७७.२६ ॥
لم تستطع يدي أن تبلغ ذلك المال عند أخذه؛ وقفت متعبًا، وبقيت الثروة المجلوبة من بعيد عليّ.
2.77.27
कृतां बिन्दुसरोरत्नैर्मयेन स्फाटिकच्छदाम् ।
अपश्यं नलिनीं पूर्णामुदकस्येव भारत ॥ २.७७.२७ ॥
رأيت بركة لوتس صنعها مايا، مغطاة بالبلور، مزينة بجواهر البحيرات، مليئة بالماء، يا بهاراتا.
2.77.28
वस्त्रमुत्कर्षति मयि प्राहसत्स वृकोदरः ।
शत्रोर्ऋद्धिविशेषेण विमूढ रत्तवर्जितम् ॥ २.७७.२८ ॥
وبينما كنت أرفع ثوبي ضحك فريكودارا (بهيما) عليّ؛ وقد أربكني البهاء الخاص لعدوي فأفقدني صوابي.
2.77.29
तत्र स्म यदि शक्तः स्यं पातयेऽहं वृकोदरम् ।
यदि कुर्यां समारम्भं भीमं हन्तुं नराधिप ॥ २.७७.२९ ॥
لو كنت قادرًا هناك لأسقطت فريكودارا؛ لو بذلت جهدًا لقتل بهيما، يا سيد الرجال.
2.77.30
शिशुपाल इवास्माकं गतिः स्यान्नात्र संशयः ।
सपत्नेनावहासो मे स मां दहति भारत ॥ २.७७.३० ॥
كما حدث لشيشوبالا، سيكون مصيرنا بلا شك كذلك؛ لا ريب في ذلك. هذه السخرية من خصمي تحرقني، يا بهاراتا.
2.77.31
पुनश्च तादृशीमेव वापीं जलजशालिनीम् ।
मत्वा शिलासमां तोये पतितोऽस्मि नराधिप ॥ २.७७.३१ ॥
ثم ظننت بركة مماثلة مليئة بالماء أرضًا من حجر، فسقطت في الماء، يا سيد الرجال.
2.77.32
तत्र मां प्राहसत्कृष्णः पार्थेन सह सुस्वरम् ।
द्रौपदी च सह स्त्रीभिर्व्यथयन्ती मनो मम ॥ २.७७.३२ ॥
هناك ضحك كريشنا مع ابن برثا ضحكًا عاليًا مني، وضحكت درابدي مع النساء موجعةً قلبي.
2.77.33
क्लिन्नवस्त्रस्य तु जले किङ्करा राजनोदिताः ।
ददुर्वासांसि मेऽन्यानि तच्च दुःखं परं मम ॥ २.७७.३३ ॥
لما بُلّت ثيابي بالماء، أعطاني الخدم بأمر الملك ثيابًا أخرى، وكان ذلك حزنًا عظيمًا لي.
2.77.34
प्रलम्भं च शृणुष्वान्यद्वदतो मे नराधिप ।
अद्वारेण विनिर्गच्छन्द्वारसंस्थानरूपिणा।
अभिहत्य शिलां भूयो ललाटेनास्मि विक्षतः ॥ २.७७.३४ ॥
اسمع خداعًا آخر، يا سيد الرجال: إذ خرجت من مكان لا باب فيه، اصطدمت بحجر على هيئة باب، فجُرحت في جبهتي مرة أخرى.
2.77.35
तत्र मां यमजौ दूरादालोक्याभिहतं तदा ।
बाहुभिः परिगृह्णीतां शोचन्तौ सहितावुभौ ॥ २.७७.३५ ॥
هناك، لما رآني الأخوان التوأمان مجروحًا من بعيد، حزنا معًا وأمسكاني بذراعيهما.
2.77.36
उवाच सहदेवस्तु तत्र मां विस्मयन्निव ।
इद द्वारं धार्तराष्ट्र मा गच्छेति पुनः पुनः ॥ २.७७.३६ ॥
هناك قال لي ساهاديفا، كأنه متعجب: "هذا هو الباب، يا ابن دهريتاراشترا؛ لا تذهب." مرارًا وتكرارًا.
2.77.37
भीमसेनेन तत्रोक्तो धृतराष्ट्रात्मजेति च ।
सम्बोध्य प्रहसित्वा च इतो द्वारं नराधिप ॥ २.७७.३७ ॥
هناك خاطبني بهيمسينا بقوله «ابن دهريتاراشترا»، وقال ضاحكًا: «من هنا، يا سيد الرجال، الباب».
2.77.38
नामधेयानि रत्नानां पुरस्तान्न श्रुतानि मे ।
यानि दृष्टानि मे तस्यां मनस्तपति तच्च मे ॥ २.७७.३८ ॥
أسماء الجواهر التي رأيتها في تلك القاعة لم أسمع بها من قبل، وعند رؤيتها يحترق قلبي.