Mahābhārata · Adhyāya 2.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.77.1
कथं समभवद्द्यूतं भ्रातॄणां तन्महात्ययम् ।
यत्र तद्व्यसनं प्राप्तं पाण्डवैर्मे पितामहैः ॥ २.७७.१ ॥
Como surgiu este jogo de dados entre irmãos, no qual meus avós, os Pāṇḍavas, sofreram esta grande calamidade?
2.77.2
के च तत्र समास्तारा राजानो ब्रह्मवित्तम ।
के चैनमन्वमोदन्त के चैनं प्रत्यषेधयन् ॥ २.७७.२ ॥
Ó melhor dos conhecedores do Veda, quais reis estavam ali reunidos? Quem aprovou isto e quem se opôs?
2.77.3
विस्तरेणैतदिच्छामि कथ्यमानं त्वया द्विज ।
मूलं ह्येतद्विनाशस्य पृथिव्या द्विजसत्तम ॥ २.७७.३ ॥
Ó nascido duas vezes, desejo ouvir isto contado por ti em detalhe, pois esta é de fato a raiz da destruição da terra, ó melhor dos nascidos duas vezes.
2.77.4
एवमुक्तस्ततो राज्ञा व्यासशिष्यः प्रतापवान् ।
आचचक्षेऽथ यद्वृत्तं तत्सर्वं वेदतत्त्वविद् ॥ २.७७.४ ॥
Assim interpelado pelo rei, o poderoso discípulo de Vyāsa, conhecedor da verdade dos Vedas, então relatou tudo o que havia ocorrido.
2.77.5
एवमुक्तस्ततो राज्ञा व्यासशिष्यः प्रतापवान् ।
आचचक्षेऽथ यद्वृत्तं तत्सर्वं वेदतत्त्ववित् ॥ २.७७.५ ॥
Assim interpelado pelo rei, o poderoso discípulo de Vyāsa, conhecedor da verdade dos Vedas, então relatou tudo o que havia ocorrido.
2.77.6
विदुरस्य मतिं ज्ञात्वा धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमुवाच विजने पुनः ॥ २.७७.६ ॥
Conhecendo a opinião de Vidura, Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā, dirigiu de novo estas palavras a Duryodhana, em privado.
2.77.7
अलं द्यूतेन गान्धारे विदुरो न प्रशंसति ।
न ह्यसौ सुमहाबुद्धिरहितं नो वदिष्यति ॥ २.७७.७ ॥
Filho de Gāndhārī, basta de dados. Vidura não o elogia. Ele, de grande sabedoria, não nos dirá nada prejudicial.
2.77.8
हितं हि परमं मन्ये विदुरो यत्प्रभाषते ।
क्रियतां पुत्र तत्सर्वमेतन्मन्ये हितं तव ॥ २.७७.८ ॥
Considero o maior bem aquilo que Vidura diz. Filho, faz tudo o que ele diz; acho que isso é bom para ti.
2.77.9
देवर्षिर्वासवागुरुर्देवराजाय धीमते ।
यत्प्राह शास्त्रं भगवान्बृहस्पतिरुदारधीः।
तद्दे विदुरः सर्वं सरहस्यं महाकविः ॥ २.७७.९ ॥
O sábio divino, mestre de Vāsava, Bṛhaspati, expôs o ensinamento ao sábio rei dos deuses, Indra. Tudo isso, com seus segredos, o grande poeta Vidura te conta.
2.77.10
स्थितस्तु वचने तस्य सदाऽहमपि पुत्रक ।
विदुरो वापि मेधावी कुरूणां प्रवरो मतः ॥ २.७७.१० ॥
Eu também sempre me mantive fiel às suas palavras, querido filho. Vidura, o sábio, é tido como o melhor dos Kurus.
2.77.11
उद्धवो वा महाबुद्धिर्वृष्णीनामर्चितो नृप ।
तदलं पुत्र द्यूतेन द्यूते भेदो हि दृश्यते ॥ २.७७.११ ॥
Uddhava também, de grande sabedoria e honrado entre os Vṛṣṇis, ó rei, diria o mesmo. Portanto, filho, basta de dados; no jogo de dados vê-se a divisão.
2.77.12
भेदे विनाशो राज्यस्य तत्पुत्र परिवर्जय ॥ २.७७.१२ ॥
Na divisão está a ruína do reino. Portanto, filho, abandona isso.
2.77.13
पित्रा मात्रा च पुत्रस्य यद्वै कार्यं परं स्मृतम् ।
प्राप्तस्त्वमसि तन्नाम पितृपैतामहं पदम् ॥ २.७७.१३ ॥
O dever supremo que o pai e a mãe declaram para o filho, tu o alcançaste: aquele posto e aquele nome de teu pai e de teus avós.
2.77.14
अधीतवान्कृती शास्त्रे लालितः सततं गृहे ।
भ्रातृज्येष्ठः स्थितो राज्ये विन्दसरे किं न शोभनम् ॥ २.७७.१४ ॥
Tendo estudado as ciências e te tornado perito, sempre mimado em casa, estabelecido no reino como o mais velho dos irmãos — isso não te parece bom?
2.77.15
पृथग्जनैरलभ्यं यद्भोजनाच्छादनं परम् ।
तत्प्राप्तोसि महाबाहो कस्माच्छोनसि पुत्रक ॥ २.७७.१५ ॥
O supremo conforto de comida e vestuário que o povo comum não consegue obter, tu o alcançaste. Por que te lamentas, ó filho de braços poderosos?
2.77.16
स्फीतं राष्ट्रं महाबाहो पितृपैतामहं महत् ।
नित्यमाज्ञापयन्भासि दिवि देवेश्वरो यथा ॥ २.७७.१६ ॥
Ó de braços poderosos, o vasto e próspero reino de teu pai e de teus avós é teu. Brilhas sempre a comandar, como o senhor dos deuses no céu.
2.77.17
यादृशं च तवैश्वर्यं तदन्येषां सुदुर्लभम् ।
ये चोपभोगास्ते राजन्मया ते परिकीर्तिताः ॥ २.७७.१७ ॥
Um domínio como o teu é dificílimo de obter para outros. E os gozos, ó rei, são aqueles que te descrevi.
2.77.18
तस्य ते विदितप्रज्ञ शोकमूलमिदं कथम् ।
समुत्थितं दुःखकरं तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ २.७७.१८ ॥
Ó sábio, qual é a raiz desta tua dor? Como surgiu esta aflição que causa sofrimento? Convém que me digas isso.
2.77.19
अश्नाम्याच्छादयामीति प्रपश्यन्हीनपौरुषः ।
नामर्षं कुरुते यस्तु पुरुषः सोऽधमः स्मृतः ॥ २.७७.१९ ॥
O homem que, vendo-se comer e vestir-se, não sente indignação, sem virilidade, é considerado o mais vil.
2.77.20
न मां प्रीणाति राजेन्द्र लक्ष्मीः साधारणी विभो ।
ज्वलितामेव कौन्येये श्रियं दृष्ट्वा च विव्यथे ॥ २.७७.२० ॥
Ó senhor dos reis, ó poderoso, esta fortuna partilhada não me alegra; ao ver a brilhante prosperidade do filho de Kuntī, fiquei aflito.
2.77.21
सर्वां च पृथिवीं चैव युधिष्ठिरवशानुगाम् ।
स्थिरोऽस्मि योऽहं जीवामि दुःखादेतद्ब्रवीमि ते। ॥ २.७७.२१ ॥
Toda a terra também segue o domínio de Yudhiṣṭhira; eu permaneço firme e vivo, e é de dor que te digo isto.
2.77.22
आवर्जिता इवाभान्ति नीपाश्चित्रककौकुराः ।
कारस्कारा लोहजङ्घा युधिष्ठिरनिवेशने ॥ २.७७.२२ ॥
Na morada de Yudhiṣṭhira, as nīpa, citraka e kaukura, kāraskāra e lohajaṅgha brilham como se curvados.
2.77.23
हिमवत्सागरानुपाः सर्वे रत्नाकरास्तथा ।
अन्त्याः सर्वे पर्युदस्ता युधिष्ठिरनिवेशने ॥ २.७७.२३ ॥
As regiões do Himalaia e das costas marítimas, todas as minas de joias e todas as terras distantes foram depositadas na morada de Yudhiṣṭhira.
2.77.24
ज्येष्ठोऽयमिति मां मत्वा श्रेष्ठश्चेति विशाम्पते ।
युधिष्ठिरेण सत्कृत्य युक्तो रत्नपरिग्रहे ॥ २.७७.२४ ॥
Ó senhor do povo, julgando-me o mais velho e o melhor, Yudhiṣṭhira honrou-me e encarregou-me de receber as joias.
2.77.25
उपस्थितानां रत्नानां श्रेष्ठानामर्घहारिणाम् ।
नादृश्यत परः पारो नापरस्तत्र भारत ॥ २.७७.२५ ॥
Entre as melhores e mais valiosas joias dispostas diante de mim, ó Bhārata, não via nem a margem distante nem a margem próxima.
2.77.26
न मे हस्तः समभवद्वसु तत्प्रतिगृह्णतः ।
अतिष्ठन्त मयि श्रान्ते गृग्य दूराहृतं वसु ॥ २.७७.२६ ॥
Minha mão não conseguiu segurar aquela riqueza ao pegá-la; cansado, fiquei de pé, e a riqueza trazida de longe permaneceu sobre mim.
2.77.27
कृतां बिन्दुसरोरत्नैर्मयेन स्फाटिकच्छदाम् ।
अपश्यं नलिनीं पूर्णामुदकस्येव भारत ॥ २.७७.२७ ॥
Vi um tanque de lótus, feito por Maya, coberto de cristal, adornado com joias de lagos, cheio de água, ó Bhārata.
2.77.28
वस्त्रमुत्कर्षति मयि प्राहसत्स वृकोदरः ।
शत्रोर्ऋद्धिविशेषेण विमूढ रत्तवर्जितम् ॥ २.७७.२८ ॥
Enquanto eu erguia a veste, Vṛkodara (Bhīma) riu de mim; desnorteado pelo esplendor especial do meu inimigo, eu perdera o juízo.
2.77.29
तत्र स्म यदि शक्तः स्यं पातयेऽहं वृकोदरम् ।
यदि कुर्यां समारम्भं भीमं हन्तुं नराधिप ॥ २.७७.२९ ॥
Se eu tivesse sido capaz ali, teria derrubado Vṛkodara; se eu fizesse um esforço para matar Bhīma, ó senhor dos homens.
2.77.30
शिशुपाल इवास्माकं गतिः स्यान्नात्र संशयः ।
सपत्नेनावहासो मे स मां दहति भारत ॥ २.७७.३० ॥
Como Śiśupāla, nosso destino seria sem dúvida o mesmo; não há dúvida disso. Este escárnio do meu rival me queima, ó Bhārata.
2.77.31
पुनश्च तादृशीमेव वापीं जलजशालिनीम् ।
मत्वा शिलासमां तोये पतितोऽस्मि नराधिप ॥ २.७७.३१ ॥
Novamente, tomando um tanque semelhante, cheio de água, por um piso de pedra, ó senhor dos homens, caí na água.
2.77.32
तत्र मां प्राहसत्कृष्णः पार्थेन सह सुस्वरम् ।
द्रौपदी च सह स्त्रीभिर्व्यथयन्ती मनो मम ॥ २.७७.३२ ॥
Ali Kṛṣṇa, junto com o filho de Pṛthā, riu alto de mim, e Draupadī, com as mulheres, afligiu minha mente.
2.77.33
क्लिन्नवस्त्रस्य तु जले किङ्करा राजनोदिताः ।
ददुर्वासांसि मेऽन्यानि तच्च दुःखं परं मम ॥ २.७७.३३ ॥
Quando minhas vestes estavam encharcadas na água, os servos, por ordem do rei, me deram outras roupas, e isso foi para mim uma grande dor.
2.77.34
प्रलम्भं च शृणुष्वान्यद्वदतो मे नराधिप ।
अद्वारेण विनिर्गच्छन्द्वारसंस्थानरूपिणा।
अभिहत्य शिलां भूयो ललाटेनास्मि विक्षतः ॥ २.७७.३४ ॥
Ouve outro engano, ó senhor dos homens: saindo por um lugar sem porta, bati numa pedra com forma de porta e fui de novo ferido na testa.
2.77.35
तत्र मां यमजौ दूरादालोक्याभिहतं तदा ।
बाहुभिः परिगृह्णीतां शोचन्तौ सहितावुभौ ॥ २.७७.३५ ॥
Ali, vendo-me ferido de longe, os dois gêmeos, aflitos, me seguraram com os braços.
2.77.36
उवाच सहदेवस्तु तत्र मां विस्मयन्निव ।
इद द्वारं धार्तराष्ट्र मा गच्छेति पुनः पुनः ॥ २.७७.३६ ॥
Ali Sahadeva, como se estivesse espantado, disse-me repetidas vezes: "Esta é a porta, filho de Dhṛtarāṣṭra; não vás."
2.77.37
भीमसेनेन तत्रोक्तो धृतराष्ट्रात्मजेति च ।
सम्बोध्य प्रहसित्वा च इतो द्वारं नराधिप ॥ २.७७.३७ ॥
Ali Bhīmasena dirigiu-se a mim como «filho de Dhṛtarāṣṭra» e, rindo, disse: «Por aqui, ó senhor dos homens, fica a porta».
2.77.38
नामधेयानि रत्नानां पुरस्तान्न श्रुतानि मे ।
यानि दृष्टानि मे तस्यां मनस्तपति तच्च मे ॥ २.७७.३८ ॥
Nunca antes ouvira os nomes das joias que vi naquele salão, e vê-las queima-me a mente.