مهابهاراتا · أدهيايا 2.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.97.1
शृणु राजन्पुराऽचिन्त्यानर्जुनस्य च साहसान् ।
अर्जुनो धन्विनां श्रेष्ठो दुष्करं कृतवान्पुरा ॥ २.९७.१ ॥
اسمع أيها الملك عن شجاعة أرجونا التي لا تُتصور في سالف الزمان. فقد أنجز أرجونا، أفضل الرماة، عملاً عسيراً في الماضي.
2.97.2
द्रुपदस्य पुरे राजन्द्रौपद्याश्च स्वयंवर ।
आबालवृद्धसङ्क्षोभे सर्वक्षत्रसमागमे।
क्षिप्रकारी जले मत्स्यं दुर्निरीक्ष्यं ससर्ज ह ॥ २.९७.२ ॥
أيها الملك، جرى في مدينة دروبادا اختيار زوج دراوبادي؛ فاضطرب الصغير والكبير، واجتمع جميع المحاربين. فأصاب الرامي السريع السمكة في الماء، وهي عسيرة الرؤية.
2.97.3
सर्वैर्नृपैरसाध्यं तत्कार्मुकप्रवरं च वै ।
क्षणेन सज्यमकरोत्सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ २.९७.३ ॥
ذلك القوس الأفضل، الذي عجز عنه جميع الملوك، شدّ وتره في لحظة أمام أعين جميع المحاربين.
2.97.4
ततो यन्त्रमयं विध्वा विसारं फल्गुनो बली ।
कृष्णया हेममाल्येन स्कन्धे स परिवेष्टितः ॥ २.९७.४ ॥
ثم أصاب فالغونا القوي الهدف الدوّار المصنوع بالآلة، وطوّقت كريشنا كتفه بإكليل من ذهب.
2.97.5
ततस्तया वृतं पार्थं दृष्ट्वा सर्वे नृपास्तदा ।
रोषात्सर्वायुधान्गृह्य क्रुद्धा वीरा महौजसः।
वैकर्तनं पुरस्कृत्य सर्वे पार्थमुपाद्रवन् ॥ २.९७.५ ॥
فلما رأوها اختارت بارثا غضب جميع الملوك، فأخذوا كل أسلحتهم، وانقضّ الأبطال الغاضبون ذوو البأس العظيم، واضعين فايكارتانا (كارنا) في المقدمة، جميعاً على بارثا.
2.97.6
स सर्वान्पार्थिवान्दृष्ट्वा क्रुद्धान्पार्थो महाबलः ।
वारयित्वा शरैस्तीक्ष्णैरजयत्तत्र स स्वयम् ॥ २.९७.६ ॥
ولما رأى جميع الملوك الغاضبين، صدّهم بارث ذو القوة العظيمة بسهام حادة، وانتصر هناك بنفسه.
2.97.7
जित्वा तु तान्महीपालान्सर्वान्कर्णपुरोगमान् ।
लेभे कृष्णां शुभां पार्थो युध्वा वीर्यबलात्तदा ॥ २.९७.७ ॥
وبعد أن هزم جميع أولئك الملوك الذين يقودهم كارنا، نال بارث حينها كريشنا المباركة بشجاعته وقوته في القتال.
2.97.8
सर्वक्षत्रसमूहेषु अम्बां भीष्मो यथा पुरा ।
ततः कदाचिद्बीभत्सुस्तीर्ययात्रां ययौ स्वयम् ॥ २.९७.८ ॥
كما فاز بهيشما بأمبا في وسط جماعات المحاربين من قبل، انطلق بيبهاتسو بنفسه في رحلة حج مقدسة في وقت ما.
2.97.9
अथोलूपीं शुभां तात नागराजसतां तदा ।
नागेष्वाप वराग्र्येषु प्रार्थितोऽथ यथा तथा ॥ २.९७.९ ॥
ثم، يا أبتِ، نال أولوبي المباركة ابنة ملك النّاغا، بين أفضل النّاغات، حين طُلبت، أيًّا كانت الطريقة.
2.97.10
ततो गोदावरीं कृष्णां कावेरीं चावगाहत ।
तत्र पाण्ड्यं समासाद्य तस्य कन्यामवाप सः ॥ २.९७.१० ॥
ثم اغتسل في نهر غوداڤاري وكريشنا وكاڤيري؛ وهناك، إذ قصد ملك الباندْيا، نال ابنته.
2.97.11
लब्ध्वा जिष्णुर्मुदं तत्र ततो याम्यां दिशं ययौ ॥ २.९७.११ ॥
وبعد أن نال الفرح هناك، مضى أرجونا المنتصر نحو الجهة الجنوبية.
2.97.12
स दक्षिणं समुद्रान्तं गत्वा चाप्सरसां च वै ।
कुमारतीर्थमासाद्य मोक्षयामास चार्जुनः ॥ २.९७.१२ ॥
وبعد أن ذهب إلى منتهى البحر الجنوبي ووصل إلى معبر كومارا للأبسرا، أطلقهن أرجونا.
2.97.13
ग्राहरूपाश्च ताः पञ्च अतिशौर्येण वै बलात् ।
कन्यातीर्थं समभ्येत्य ततो द्वारवतीं ययौ॥। ॥ २.९७.१३ ॥
وبعد أن حرّر بالقوة وبشجاعة عظيمة تلك الخمس اللواتي اتخذن هيئة التماسيح، ووصل إلى معبر العذراء، ذهب بعد ذلك إلى دفارافاتي.
2.97.14
तत्र कृष्णनिदेशात्स सुभद्रां प्राप्य फल्गुनः ।
तामारोप्य रथोपस्थे प्रययौ स्वपुरीं प्रति ॥ २.९७.१४ ॥
هناك، بتوجيه من كريشنا، نال سوبهادرا، وبعد أن أجلسها على مقعد العربة، انطلق نحو مدينته.
2.97.15
अथादाय गते पार्थे ते श्रुत्वा सर्वयादवाः ।
तमभ्यधावन्त्सङ्क्रुद्धाः सिंहव्याघ्रगणा इव ॥ २.९७.१५ ॥
ثم لما أخذها بارتا وذهب، سمع جميع اليادافا بذلك، فاندفعوا نحوه غاضبين كقطعان من الأسود والنمور.
2.97.16
प्रद्युम्नः कृतवर्मा च गदः सारणसात्यकी ।
आहुकश्चैव साम्बश्च चारुदेष्णो विदूरथः ॥ २.९७.१६ ॥
برادyumna، كريتافارمان، غادا، سارانا وساتياكي، آهوكا، سامبا، تشارودeshna، وفيدورتا.
2.97.17
अन्ये च यादवाः सर्वे बलदेवपुरोगमाः ।
एकमेव परे कृष्णं गजवाजिरथैर्युताः ॥ २.९७.१७ ॥
وجميع اليادافا الآخرين بقيادة بالارامـا، مزودين بالفيلة والخيول والعربات، وقفوا ضد كريشنا وحده.
2.97.18
अथासाद्य वने यान्तं परिवार्य धनञ्जयम् ।
चक्रुर्युद्धं सुसङ्क्रुद्धा बहुकोट्यश्च यादवाः ॥ २.९७.१८ ॥
ثم أحاط اليادافاس، وهم عشرات الملايين الكثيرة وقد اشتد غضبهم، بدهانانجايا وهو يسير في الغابة، فخاضوا القتال معه.
2.97.19
एक एव तु पार्थस्तैर्युद्धं चक्रे सुदारुणम् ।
तेन तेषां समं युद्धं मुहूर्तं प्रबभूव ह ॥ २.९७.१९ ॥
لكن پارثا وحده قاتلهم قتالاً شديد الضراوة، فتكافأ القتال بينهم لحظة.
2.97.20
ततः पार्थो रणे सर्वान्वारयित्वा शितैः शरैः ।
बलाद्विजित्य राजेन्द्र वीरस्तान्सर्वयादवान्।
तां सुभद्रामथादाय शक्रप्रस्थं विवेश ह ॥ २.९७.२० ॥
ثم إن البطل پارثا، إذ صدّهم جميعاً في المعركة بسهام حادة، قهر بالقوة جميع أولئك اليادافا، يا سيد الملوك؛ وأخذ سوبهادرا ودخل إندرابراستها.
2.97.21
भूयः शृणु महाराज फल्गुनस्य च साहसम् ।
ददौ स वह्नेर्बिभत्सुः प्रार्थितं खाण्डवं वनम् ॥ २.९७.२१ ॥
اسمع أيها الملك العظيم مرة أخرى عن جسارة فالجونا. أعطى بيبهاتسو آغني غابة خاندافا التي طُلبت منه.
2.97.22
लब्धमात्रे तु तेनाथ भगवान्हव्यवाहनः ।
भक्षितुं खाण्डवं राजंस्तत्रस्थानुपचक्रमे ॥ २.९७.२२ ॥
فما إن نالها، أيها الملك، حتى أخذ الإله المبارك هافيياڤاهانا (آغني) يلتهم غابة خاندافا، وهاجم من كانوا يسكنونها.
2.97.23
ततस्तं भक्षयन्तं वै सव्यसाची विभावसुम् ।
रथा धन्वी शरान्गृह्य स कलापयुतः प्रभुः।
पालयामास राजेन्द्र स्ववीर्येण महाबलः ॥ २.९७.२३ ॥
فلما رأى فيبهافاسو (آغني) يلتهمها، أمسك سافياساتشين (أرجونا) الواقف على عربته قوسه كرامٍ، فأخذ السهام، ومعه الكنانة، يا سيد الملوك، فحمى ذلك السيد العظيم بشجاعته الذاتية.
2.97.24
ततः श्रुत्वा महेनद्रस्तु मेघांस्तान्सन्दिदेश ह ।
तेनोक्ता मेघसङ्घास्ते ववर्षुरतिवृष्टिभिः ॥ २.९७.२४ ॥
فلما سمع ذلك مهيندرا أصدر أوامره إلى تلك السحب. فلما أمرتها هبّت جموع السحب تمطر مطرًا غزيرًا.
2.97.25
ततो मेघगाणान्पार्थः शरव्रातैः समान्ततः ।
खगमैर्वारयामास तदाश्चर्यमिवाभवत् ॥ २.९७.२५ ॥
فصدّ برتا من كل جانب جموع السحب بوابل من السهام الريشية، فصار ذلك كأنه أعجوبة.
2.97.26
वारितान्मेघसङ्घांश्च श्रुत्वा क्रुद्धः पुरन्दरः ।
पाण्डरं गजमास्थाय सर्वदेवगणैर्वृतः।
ययौ पार्थेन संयोद्धुं रक्षार्थं खाण्डवस्य च ॥ २.९७.२६ ॥
فلما سمع بأن جموع السحب قد صُدّت غضب بورندرا. فامتطى الفيل الأبيض، محاطًا بجميع جموع الآلهة، ومضى ليقاتل برتا وليحمي خاندافا.
2.97.27
रुद्राश्च मरुतश्चैव वसवश्चाश्विनौ तदा ।
आदित्याश्चैव साध्याश्च निश्वेदेवाश्च भारत।
गन्धर्वाश्चैव सहिता अन्ये देवगणाश्च ये ॥ २.९७.२७ ॥
فجاء حينئذٍ الرودرا والمارُوتا والفاسو والأشفينان، والآديتيا والسادهيا والفيشفيدفا، يا بهاراتا، مع الغندهاربا وسائر جموع الآلهة، كلهم.
2.97.28
ते सर्वे शस्त्रसम्पन्ना दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
धनञ्जयं जिघांसन्तः प्रपेतुर्विबुधाधिपाः ॥ २.९७.२८ ॥
فانقضّ جميعهم، مسلّحين، متوهّجين بنورهم الذاتي، راغبين في قتل دهنانجايا، أسياد الآلهة.
2.97.29
युगान्ते यानि दृश्यन्ते निमित्तानि महान्त्यपि ।
सर्वाणि तत्र दृश्यन्ते निमित्तानि महीपते ॥ २.९७.२९ ॥
فظهرت هناك جميع العلامات العظيمة التي تبدو في نهاية العصر، يا سيد الأرض.
2.97.30
ततो देवगमाः सर्वे पार्थं समभिदुद्रुवुः ।
असम्भ्रान्तस्तु तान्दृष्ट्वा स तां देवमयीं चमूम् ॥ २.९७.३० ॥
فاندفع حينئذ جميع أتباع الآلهة نحو بارتha. أما هو فلم يضطرب عند رؤيتهم وذلك الجيش المؤلف من الآلهة.
2.97.31
त्वरितः फल्गुनो गृह्य तीक्ष्णांस्तानाशुगांस्तदा ।
इन्द्रं देवांश्च सम्प्रेक्ष्य तस्थौ काल इवात्यये ॥ २.९७.३१ ॥
فأخذ فالغونا على عجل تلك السهام الحادة السريعة. ولما نظر إلى إندرا والآلهة وقف كالزمن عند نهاية عصر.
2.97.32
ततो देवगणाः सर्वे बीभत्सुं सपुरन्दराः ।
अवाकिरञ्छरव्रातैर्मानुषं तं महीपते ॥ २.९७.३२ ॥
فأمطرت حينئذ جميع جماعات الآلهة مع بورندارا بيبهاتسو، ذلك الفاني، يا سيد الأرض، بوابل من السهام.
2.97.33
ततः पार्थो महातेजा गाण्डिवं गृह्य सत्वरः ।
वारयामास देवानां शरव्रातैः शरांस्तदा ॥ २.९७.३३ ॥
فأخذ بارتha ذو البهاء العظيم الغاندِيفا على عجل، وصدّ في الحال سهام الآلهة بوابل من سهامه.
2.97.34
पुनः क्रुद्धाः सुराः सर्वे मर्त्यं तं सुभहाबलाः ।
नानाशस्त्रैर्ववर्षुस्तं सव्यसाची महीपते ॥ २.९७.३४ ॥
ثم أمطر الآلهة جميعاً، وقد غضبوا وكانوا شديدي القوة، على ذلك الفاني، سافياساتشين، يا سيد الأرض، أسلحة شتى.
2.97.35
तान्पार्थः शस्त्रवर्षान्वै विसृष्टान्विबुधैस्तदा ।
द्विधा त्रिधा स चिच्छेद स एव निशितैः शरैः ॥ २.९७.३५ ॥
تلك الأمطار من الأسلحة التي أطلقها الآلهة، قطعها بارتha حينئذ إلى قسمين وثلاثة بتلك السهام الحادة نفسها.
2.97.36
पुनश्च पार्थः सङ्क्रुद्धो मण्डलीकृतकार्मुकः ।
देवसङ्घाञ्छरैस्तीक्ष्णैरर्पयन्वै समन्ततः ॥ २.९७.३६ ॥
ثم عاد برتا الغاضب، وقد شدّ قوسه دائرياً، فرمى جماعات الآلهة من كل جانب بسهام حادة.
2.97.37
ततो देवगणाः सर्वे युध्वा पार्थेन वै मुहुः ।
रणे जेतुमशक्यं तं ज्ञात्वा ते भरतर्षभ ॥ २.९७.३७ ॥
ثم إن جميع جماعات الآلهة، بعد أن قاتلوا برتا مراراً، يا ثور البهاراتا، أدركوا أنه لا يُقهر في الحرب.
2.97.38
शान्तास्ते विबुधाः सर्वे पार्थबाणाभिपीडिताः ।
सद्विपं वासवं त्यक्त्वा दुद्रुवुः सर्वतो दिशम् ॥ २.९७.३८ ॥
فأولئك الآلهة جميعهم، وقد أنهكتهم سهام برتا، خضعوا، وتركوا فاسافا مع فيله، وفروا في كل الاتجاهات.
2.97.39
प्राचीं रुद्राः सगन्धर्वा दक्षिणां मरुतो ययुः ।
दिशं प्रतीचीं भीतास्ते वसवश्च तथाऽश्विनौ ॥ २.९७.३९ ॥
ذهب الرودرا مع الغاندهاروا نحو الشرق، وذهب الماروت نحو الجنوب؛ وذهب الفاسو المرعوبون، وكذلك الأشفينان، نحو الغرب.
2.97.40
आदित्याश्चैव विश्वे च दुद्रुवुर्वा उदङ्मुखाः ।
साध्याश्चोर्ध्वमुखा भीताश्चिन्तयन्तोऽस्य सायकान् ॥ २.९७.४० ॥
فرّ الآديتيا والفيشفاديفا متجهين نحو الشمال؛ وفرّ السادهيا مرعوبين، وقد وجّهوا وجوههم نحو الأعلى، يفكرون في سهامه.
2.97.41
एवं सुरगणाः सर्वे प्राद्रवन्त्सर्वतो दिशम् ।
मुहुर्मुहुः प्रेक्षमाणाः पार्थमेव सकार्मुकम् ॥ २.९७.४१ ॥
وهكذا فرّت جماعات الآلهة جميعها في كل الاتجاهات، تنظر مراراً إلى برتا وقوسه.
2.97.42
विद्रुतान्देवसङ्घांस्तान्रणे दृष्ट्वा पुरन्दरः ।
ततः क्रुद्धो महातेजाः पार्थं बाणैरवाकिरत् ॥ २.९७.४२ ॥
فلما رأى بوراندَرا جموع الآلهة متفرقة في المعركة، غضب وهو عظيم البهاء، فأمطر بالسهام على بارثا.
2.97.43
पार्थोऽपि शक्रं विव्याथ मानुषो विबुधाधिपम् ॥ २.९७.४३ ॥
وبارثا أيضًا، مع كونه فانيًا، طعن شَكْرا سيد الآلهة.
2.97.44
ततः सोऽश्ममयं वर्षं व्यसृजद्विबुधाधिपः ।
तच्छरैरर्जुनो वर्षं प्रतिजाघ्नेऽत्यमर्षणः ॥ २.९७.४४ ॥
ثم أطلق سيد الآلهة مطرًا من الحجارة، فصدّه أرجونا، الذي لا يحتمل الإهانة، بسهامه.
2.97.45
अथ संवर्धयामास तद्वर्षं देवराडपि ।
भूय एव महावीर्यं जिज्ञासुः सव्यसाचिनः ॥ २.९७.४५ ॥
ثم زاد ملك الآلهة ذلك المطر مرة أخرى، راغبًا في اختبار القوة العظيمة لسافياساتشين.
2.97.46
सोऽश्मवर्षं महावेगमिषुभिः पाण्डवोऽपि च ।
विलयं गमयामास हर्षयन्पाकशासनम् ॥ २.९७.४६ ॥
وأبطل البانداڤا أيضًا ذلك المطر الشديد الاندفاع من الحجارة بسهامه، مُسرًّا إندرا مُعاقِب باكا.
2.97.47
उपादाय तु पाणिभ्यामङ्गदं नाम पर्वतम् ।
सद्रुमं व्यसृजच्छक्रो जिघांसुः श्वेतवाहनम् ॥ २.९७.४७ ॥
ثم أمسك شَكْرا، راغبًا في قتل صاحب الخيل البيضاء، بكلتا يديه جبلًا يُدعى أنغادا مع أشجاره، وقذفه.
2.97.48
ततोऽर्जुनो वेगवद्भिर्ज्वलमानैरजिह्यगैः ।
बाणैर्विध्वंसयामास गिरिराजं सहस्रधा ॥ २.९७.४८ ॥
ثم حطم أرجونا ذلك ملك الجبال إلى ألف قطعة بسهام سريعة متقدة مستقيمة الطيران.
2.97.49
शक्रं च पातयामास शरैः पार्थो महान्युधि ।
ततः शक्रो महाराज रणे वीरं धनञ्जयम् ॥ २.९७.४९ ॥
فأسقط العظيم ابن برتا حتى إندرا في القتال بسهامه. ثم، أيها الملك العظيم، في المعركة، إندرا للبطل دهنجايا—
2.97.50
ज्ञात्वा जेतुमशक्यं तं तेजोबलसमन्वितम् ।
परां प्रीति ययौ तत्र पुत्रशौर्येण वासवः ॥ २.९७.५० ॥
إذ علم أنه لا يُقهر، وأنه ذو بهاء وقوة، شعر فاسافا هناك بسرور عظيم بشجاعة ابنه.
2.97.51
तदा तत्र न तस्यास्ति दिवि कश्चिन्महायशाः ।
समर्थो निर्जये राजन्नपि साक्षात्प्रजापतिः ॥ २.९७.५१ ॥
فلم يكن هناك في السماء أحد عظيم الشهرة يقدر على قهره، أيها الملك، ولا حتى براجاباتي نفسه.
2.97.52
ततः पार्थः शरैर्हत्वा यक्षराक्षसपन्नगान् ।
दीप्ते चाग्नौ महातेजाः पातयामास सन्ततम् ॥ २.९७.५२ ॥
ثم أخذ ابن برتا ذو الجلال العظيم، بعد أن قتل اليكشات والراكشاسات والنعبان بسهامه، يلقي بهم باستمرار في النار المتقدة.
2.97.53
प्रतिषेधयितुं पार्थं न शेकुस्तत्र केचन ।
दृष्ट्वा निवारितं शक्रं दिवि देवगणैः सह ॥ २.९७.५३ ॥
ولم يستطع أحد هناك أن يردّ ﭘارثا. ولما رأى إندرا مكبوحًا في السماء مع جماعة الآلهة—
2.97.54
यथा सुपर्णः सोमार्थं विबुधानजयत्पुरा ।
तथा जित्वा सुरान्पार्थस्तर्पयामास पावकम् ॥ २.९७.५४ ॥
كما غلب سُبارنا الآلهة في القديم من أجل السوما، هكذا غلب بارثا الآلهة وأرضى النار.
2.97.55
ततोऽर्जुनः स्ववीर्येण तर्पयित्वा विभावसुम् ।
रथं ध्वजं च सहयं दिव्यानस्त्रांश्च पाण्डवः ॥ २.९७.५५ ॥
ثم أرضى أرجونا، ابن باندو، بشجاعته النار فيبهاوسو، فنال العربة والراية والخيول والأسلحة الإلهية.
2.97.56
गाण्डीवं च धनुः श्रेष्ठं तूणी चाक्षयसायकौ ।
एतान्यपि च बीभत्सुर्लेभे कीर्ति च भारत ॥ २.९७.५६ ॥
يا سليل بهاراتا، نال بيبهاتسو القوس الممتاز المسمّى غاندِيفا، وجعبتين بسهام لا تنفد، وهذه الأشياء كذلك، وكسب الشهرة.
2.97.57
भूयोऽपि शृणु राजेन्द्र पार्थो गत्वोत्तरां दिशम् ।
विजित्य नववर्षांश्च सपुरांश्च सपर्वतान् ॥ २.९७.५७ ॥
يا ملك الملوك، اسمع أيضاً: ذهب بارثا إلى الاتجاه الشمالي، وبعد أن غلب الأقاليم التسعة مع مدنها وجبالها،
2.97.58
जम्बुद्वीपं वशे कृत्वा सर्वं तद्भरतर्षभ ।
बलाज्जित्वा नृपान्सर्वान्करे चविनिवेश्य च ॥ २.९७.५८ ॥
يا ثور البهاراتا، أخضع جامبودفيبا كلها لسيطرته، فغلب بالقوة جميع الملوك ووضعهم تحت يده.
2.97.59
रत्नान्यादाय सर्वाणि गत्वा चैव पुनः पुरीम् ।
ततो ज्येष्ठं महात्मानं धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं कारयामास भारत ॥ २.९७.५९ ॥
وبعد أن أخذ كل الجواهر وعاد إلى المدينة من جديد، يا بهاراتا، جعل الأكبر، الملك الكريم ذا النفس العظيمة يودهيشتيرا ملك الدهرما، يقيم الراجاسويا، أفضل القرابين.
2.97.60
स तान्यन्यानि कर्माणि कृतवानर्जुनः पुरा ।
अर्जुनेन समो वीर्ये त्रिषु लोकेषु न क्वचित् ॥ २.९७.६० ॥
لقد قام أرجونا من قبل بتلك الأفعال الأخرى؛ وفي البأس لا يضاهي أرجونا أحد في العوالم الثلاثة أبدًا.
2.97.61
देवदानवयक्षाश्च पिशाचोरगराक्षसाः ।
भीष्मद्रोणादयः सर्वे कुरवश्च महारथाः ॥ २.९७.६१ ॥
الآلهة والدانافا واليكشا والبيشاتشا والثعابين والراكشاسا، وجميع الكوروِيين مع بهيشما ودرونا وغيرهما من العربات العظيمة.
2.97.62
लोके सर्वनृपाश्चैव वीराश्चान्ये धनुर्धराः ।
एते पार्थं रणे युक्ताः प्रतियोद्धुं न शक्नुयुः ॥ २.९७.६२ ॥
لن يستطيع جميع ملوك العالم وسائر الأبطال الرماة، وإن خاضوا المعركة، أن يصمدوا أمام بارثا.
2.97.63
अहं हि नित्यं कौरव्य फल्गुनं हृदि संस्थितम् ।
अपश्यं चिन्तयित्वा तं समुद्विग्नोऽस्मि तद्भयात् ॥ २.९७.६३ ॥
يا سليل الكورو، إنني أرى فالغونا دائمًا ماثلًا في قلبي؛ وإذا فكرت فيه اضطربت كثيرًا من خوفه.
2.97.64
गृहे गृहे च पश्यामि तात पार्थमहं सदा ।
शरगाण्डीवसंयुक्तं पाशहस्तमिवान्तकम् ॥ २.९७.६४ ॥
يا أبي، أرى بارثا دائمًا في كل بيت، مسلحًا بالسهام والغاندينفا، كالموت يحمل المشنقة في يده.
2.97.65
अपि पार्थसहस्राणि भीतः पश्यामि भारत ।
पार्थभूतमिदं सर्वं नगरं प्रतिभाति मे ॥ २.९७.६५ ॥
يا بهاراتا، أرى في خوف آلاف البارثا؛ وتبدو لي هذه المدينة بأسرها مليئة بالبارثا.
2.97.66
पार्थमेव हि पश्यामि रहिते तात भारत ।
दृष्ट्वा स्वप्नगतं पार्थमुद्धमामि विचेतनः ॥ २.९७.६६ ॥
يا أبي، يا سليل بهارata، في الخلاء لا أرى إلا بارثا. وحين أراه في الحلم أستيقظ مضطربا فاقد الوعي.
2.97.67
अकारादीनि नामानि अर्जुनग्रस्तचेतसः ।
अश्वाक्षराम्बुजाश्चैव त्रासं सञ्जनयन्ति मे ॥ २.९७.६७ ॥
الأسماء التي تبدأ بحرف الألف، ومقاطع أشفا، واللوتس، تبعث الرعب فيّ، أنا الذي استولى بارثا على قلبه.
2.97.68
नास्ति पार्थादृते तात परवीराद्भयं मम ।
प्रह्लादं वा बलिं वापि हन्याद्धि विजयो रणे ॥ २.९७.६८ ॥
يا أبي، لا أخشى أبطال العدو سوى بارثا. ففي المعركة قد يقتل المنتصر حتى براهلادا أو بالي.
2.97.69
तस्मात्तेन महाराज युद्धं नस्तात न क्षमम् ।
अहं तस्य प्रभावज्ञो नित्यं दुःखं वहामि च ॥ २.९७.६९ ॥
لذلك، يا ملكي العظيم، الحرب معه لا تليق بنا، يا أبي. وأنا العارف بقوته، أحمل الحزن دائما.
2.97.70
पुरा हि दण्डकारण्ये मारीचस्य यथा भयम् ।
भवेद्रामे महावीर्ये तथा पार्थे भयं मम ॥ २.९७.७० ॥
فيما مضى، في غابة دندكا، خاف مارِيتشا من راما ذي البأس العظيم؛ وكذلك أخاف أنا بارثا.
2.97.71
जानाम्येव महद्वीयं जिष्णोरेतद्दुरासदम् ।
एतद्वीरस्य पार्थस्य कार्षीस्त्वं तु विप्रियम् ॥ २.९७.७१ ॥
أنا أعلم أن البأس العظيم للمنتصر جيشنو (أرجونا) لا يُقاوم. ولكن لا ينبغي أن تسيء إلى هذا البطل بارثا.
2.97.72
द्यूतं वा शस्त्रयुद्धं वा दुवाक्यं वा कथञ्चन ।
एतेष्वेवं कृते तस्य विग्रहश्चैव वो भवेत् ॥ २.९७.७२ ॥
إن فُعل هذا بالنرد أو بالقتال بالسلاح أو بالكلام الجارح، بأي وجه كان، فسينشأ بينكم وبينه نزاع لا محالة.
2.97.73
तस्मात्त्वं पुत्र पार्थेन नित्यं स्नेहेन वर्तय ।
यश्च पार्थेन सम्बन्धो वर्तते चेन्नरो भुवि ॥ २.९७.७३ ॥
فلذلك يا بني، عامل بارتا دائماً بالمودة، وكذلك كل من على الأرض له صلة ببارتا.
2.97.74
तस्य नास्ति भयं किञ्चित्रिषु लोकेषु भारत ।
तस्मात्त्वं जिष्णुना वत्स नित्यं स्नेहेन वर्तय ॥ २.९७.७४ ॥
لا خوف عليه البتة في العوالم الثلاثة يا بهاراتا. فلذلك يا بني، عامل جيشنو دائماً بالمودة.
2.97.75
द्यूते पार्थस्य कौरव्य मायया निकृतिः कृता ।
तस्माद्वि नो जयस्तात अन्योपायेन नो भवेत् ॥ २.९७.७५ ॥
في لعبة النرد، يا كوراوي، خُدع بارتا بالحيلة. فلذلك يا أبي، لا يمكن أن يأتينا النصر إلا بوسيلة أخرى.
2.97.76
उपायश्च न कर्तव्यः पाण्डवान्प्रति भारत ।
पार्थान्प्रति पुरा वत्स बहूपायाः कृतास्त्वया ॥ २.९७.७६ ॥
ولا ينبغي استعمال أي حيلة ضد الباندافا يا بهاراتا. يا بني، لقد دبّرت من قبل حيلاً كثيرة ضد البارثا.
2.97.77
तानुपायान्हि कौन्तेया बहुशो व्यतिचक्रमुः ।
तस्माद्वितं जीविताय नः कुलस्य जनस्य च ॥ २.९७.७७ ॥
لقد تجاوز أبناء كونتي تلك الحيل مرات كثيرة. فلذلك، ما فيه خير لحياتنا ولأسرتنا وللناس.
2.97.78
त्वं चिकीर्षसि चेद्वत्स समित्रः सहबान्धवः ।
सभ्रातृकस्त्वं पार्थेन नित्यं स्नेहेन वर्तय ॥ २.९७.७८ ॥
يا بني العزيز، إن كنت تريد أن تسلك دائماً بمودة مع الأصدقاء والأقارب والإخوة تجاه بارثا…
2.97.79
धृतराष्ट्रवचः श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्तदा ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं तु विधिना चोदितोऽब्रवीत् ॥ २.९७.७९ ॥
لما سمع الملك دوريودهانا كلام دهريتاراشترا، تأمل لحظة ثم تكلم مدفوعاً بالقدر.
2.97.80
पुनर्दीव्याम भद्रं ते वनवासाय पाण्डवैः ।
एवमेतान्वशे कर्तुं शक्ष्यामः पुरुषर्षभ॥ष ॥ २.९७.८० ॥
لنلعب النرد مرة أخرى، فليكن لك الخير، لنفي البانداڤا. هكذا، أيها الثور بين الرجال، سنتمكن من إخضاعهم.
2.97.81
ते वा द्वादश वर्षाणि वयं वा द्यूतनिर्जिताः ।
प्रविशेम महारण्यमजिनैः प्रतिवासिताः ॥ २.९७.८१ ॥
ليدخل هم الغابة العظيمة اثني عشر عاماً — أو نحن، المهزومون بالنرد — متدثرين بجلود الغزلان.
2.97.82
त्रयोदशं च स्वजनैरज्ञाताः परिवत्सरम् ।
ज्ञाताश्च पुनरन्यानि वने वर्षाणि द्वादश ॥ २.९७.८२ ॥
وفي السنة الثالثة عشرة، مجهولين لأهلهم لمدة عام؛ وإن عُرفوا، فاثنا عشر عاماً أخرى في الغابة.
2.97.83
निवसेम वयं ते वा तथा द्यूतं प्रवर्तताम् ।
अक्षानुप्त्वा पुनर्द्यूतमिदं कुर्वन्तु पाण्डवः ॥ २.९७.८३ ॥
فلنعش نحن أو هم هكذا؛ فليستمر لعب النرد. وليرمِ البانداڤا النرد ويلعبوا هذه اللعبة مرة أخرى.
2.97.84
एतत्कृत्यतमं राजन्नस्माकं भरतर्षभ ।
अयं हि शकुनिर्वेद सविद्यामक्षसम्पदम् ॥ २.९७.८४ ॥
أيها الملك، ثور البهاراتا، هذا أنسب واجب لنا، فإن شكوني هذا يعرف فن النرد وثروته جيدًا.
2.97.85
दृढमूलं वयं राज्ये मित्राणि परिगृह्य च ।
सारवद्विपुलं सैन्यं सत्कृत्य च दुरासदम् ॥ २.९७.८५ ॥
لقد ترسخنا في المملكة؛ وبعد أن جمعنا الحلفاء وأكرمناهم، أصبح جيشنا قويًا واسعًا لا يُقهر.
2.97.86
ते च त्रयोदशं वर्षं पारयिष्यन्ति चेद्व्रतम् ।
जेष्यामस्तान्वयं राजत्रोचतां ते परन्तप ॥ २.९७.८६ ॥
إن أتموا السنة الثالثة عشرة في نذرهم، فسنغلبهم. أيها الملك، يا مُحرِق الأعداء، ليرُقك ذلك.
2.97.87
तूर्णं प्रत्यानयस्वैतान्कामं व्यध्वगतानपि ।
आगच्छन्तु पुनर्द्यूतमिदं कुर्वन्तु पाण्डवः ॥ २.९७.८७ ॥
أعدهم بسرعة وإن كانوا قد ذهبوا في طرق بعيدة. فليأتِ البانداويون ويلعبوا هذه المقامرة بالنرد مرة أخرى.
2.97.88
ततो द्रोणः सोमदत्तो बाह्लीकश्चैव गौतमः ।
विदुरो द्रोणपुत्रश्च वैश्यापुत्रश्च वीर्यवान् ॥ २.९७.८८ ॥
ثم درونا وسومادتا وباهليكا وغوتاما (كريبا) وفيدورا وابن درونا والابن الشجاع لامرأة من الفيشيا.
2.97.89
भूरिश्रवाः शान्तनवो विकर्णश्च महारथः ।
मा द्यूतमित्यभाषन्त शमोऽस्त्विति च सर्वशः ॥ २.९७.८९ ॥
قال بهوريشرافاس، ابن شانتانو (بهيشما)، والمحارب العظيم على العربة فيكارنا: «لا تلعبوا النرد». وقال الجميع: «ليكن السلام».
2.97.90
अकामानां च सर्वेषां सुहृदामर्थदर्शिनाम् ।
अकरोत्पाण्डवाह्वानं धृतराष्ट्रः सुतप्रियः ॥ २.९७.९० ॥
مع أن جميع الأصدقاء الناظرين إلى الخير لم يرغبوا في ذلك، أمر دهريتاراشترا، المحب لأبنائه، باستدعاء البانداوا.
2.97.91
अथाब्रवीन्महाराज धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
पुत्रहार्दाद्धर्मयुक्ता गान्धारी शोककर्शिता ॥ २.९७.९१ ॥
ثم تكلمت غاندهاري، الممتلئة بالدهرما والمنهكة بالحزن، من محبة لابنها، إلى الملك العظيم دهريتاراشترا، سيد البشر.
2.97.92
जाते दुर्योधने क्षत्ता महामतिरभाषत ।
नीयतां परलोकाय साध्वयं कुलपांसनः ॥ २.९७.९२ ॥
عندما وُلد دُريودهانا، قال الوزير الحكيم (فيدورا): «ليُرسَل هذا المدنّس للعائلة إلى العالم الآخر، فذلك حسن.»
2.97.93
व्यनदज्जातमात्रो हि गोमायुरिव भारत ।
अन्तो नूनं कुलस्यास्य कुरवस्तन्निबोधत ॥ २.९७.९३ ॥
يا بهاراتا، ما إن وُلد حتى عوى كابن آوى. لا شك أن هذا نهاية هذه العائلة؛ يا كورو، اعلموا ذلك.
2.97.94
मा निमज्जीः स्वदोषेण महाप्सु त्वं हि भारत ।
मा बालानामशिष्टानामभिमंस्था मतिं प्रभो ॥ २.९७.९४ ॥
لا تغرق يا بهاراتا بذنبك في المياه العظيمة. يا سيدي، لا تأخذ بعين الاعتبار رأي الأطفال وغير المهذبين.
2.97.95
मा कुलस्य क्षये घोरे कारणं त्वं भविष्यसि ।
बद्धं सेतुं को नु भिन्द्याद्धमेच्छान्तं च पावकम् ॥ २.९७.९५ ॥
لا تكن سبب الهلاك المروّع للعائلة. من يكسر سدًّا قد بُني، أو يُذكي نارًا قد انطفأت؟
2.97.96
शमे स्थितान्को नु पार्थान्कोपयेद्भरतर्षभ ।
स्मरन्तं त्वामाजमीढं स्मारयिष्याम्यहं पुनः ॥ २.९७.९६ ॥
يا ثور البهاراتا، من يُغضب البارثا الذين يقيمون في السلام؟ يا سليل أجاميدها، وأنا أذكرك، سأذكّرك مرة أخرى.
2.97.97
शास्त्रं न शास्ति दुर्बुद्धिं श्रेयसे चेतराय च ।
न वै वृद्धो बालमतिर्भवेद्राजन्कथञ्चन ॥ २.९७.९७ ॥
لا يعلّم الشاستر ذا العقل الفاسد نحو الخير ولا نحو غيره. أيها الملك، لا يصير الشيخ أبدًا ذا عقل طفلي بأي حال.
2.97.98
त्वन्नेत्राः सन्तु ते पुत्रा मा त्वां दीर्णाः प्रहासिषुः ।
तस्मादयं मद्वचनात्त्यज्यतां कुलपांसनः ॥ २.९७.९८ ॥
ليكن أبناؤك يرونك عيونهم، لئلا يتركوك ويمزقوك. لذلك، بكلمتي، ليُنفَ هذا المدنّس للأسرة.
2.97.99
तथा ते न कृतं राजन्पुत्रस्नेहान्नराधिप ।
तस्य प्राप्तं फलं विद्धि कुलान्तकरणाय यत् ॥ २.९७.९९ ॥
أيها الملك، أيها سيد البشر، لم تفعل ذلك حبًا بأبنائك. فاعلم الثمرة التي نالها لإبادة الأسرة.
2.97.100
शमेन धर्मेण नयेन युक्ता ।
या ते बुद्धिः साऽस्तु ते मा प्रमादीः।
प्रध्वंसिनी क्रूरसमाहिता श्री-
र्मृदुप्रौढा गच्छति पुत्रपौत्रान् ॥ २.९७.१०० ॥
ليكن ذلك العقل المقترن بالسكينة والدهرمة والحكم الرشيد عقلك؛ ولا تكن غافلًا. فالثروة المدمّرة المجموعة بالقسوة تصير لينة ناضجة، وتنتقل إلى الأبناء والأحفاد.
2.97.101
अथाब्रवीन्महाराजो गान्धारीं धर्मदर्शिनीम् ।
अन्तः कामं कुलस्यास्तु न शक्नोमि निवारितुम् ॥ २.९७.१०१ ॥
ثم قال الملك العظيم لغاندهاري، التي ترى الدهرما: مهما يكن الرغبة الباطنة للأسرة، فإنني لا أستطيع كبحها.
2.97.102
यथेच्छन्ति तथैवास्तु प्रत्यागच्छन्तु पाण्डवाः ।
पुनर्द्यूतं च कुर्वन्तु मामकाः पाण्डवैः सह ॥ २.९७.१०२ ॥
فليكن كما يشاؤون. ليعد البانداڤا، وليلعب أبنائي الزهر مع البانداڤا مرة أخرى.