ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.97.1
शृणु राजन्पुराऽचिन्त्यानर्जुनस्य च साहसान् ।
अर्जुनो धन्विनां श्रेष्ठो दुष्करं कृतवान्पुरा ॥ २.९७.१ ॥
ರಾಜನೇ, ಕೇಳು — ಹಿಂದೆ ಅರ್ಜುನನ ಅಚಿಂತ್ಯ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು. ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಹಿಂದೆ ಒಂದು ದುಷ್ಕರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
2.97.2
द्रुपदस्य पुरे राजन्द्रौपद्याश्च स्वयंवर ।
आबालवृद्धसङ्क्षोभे सर्वक्षत्रसमागमे।
क्षिप्रकारी जले मत्स्यं दुर्निरीक्ष्यं ससर्ज ह ॥ २.९७.२ ॥
ರಾಜನೇ, ದ್ರುಪದನ ನಗರದಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿಯ ಸ್ವಯಂವರ ನಡೆಯಿತು; ಬಾಲಕರು, ವೃದ್ಧರು ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡರು, ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಸೇರಿದ್ದರು. ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವನು ನೀರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ನೋಡಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಮೀನನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು.
2.97.3
सर्वैर्नृपैरसाध्यं तत्कार्मुकप्रवरं च वै ।
क्षणेन सज्यमकरोत्सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ २.९७.३ ॥
ಎಲ್ಲ ರಾಜರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುಸ್ಸನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೆದೆ ಏರಿಸಿದನು.
2.97.4
ततो यन्त्रमयं विध्वा विसारं फल्गुनो बली ।
कृष्णया हेममाल्येन स्कन्धे स परिवेष्टितः ॥ २.९७.४ ॥
ನಂತರ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಫಲ್ಗುನನು ಯಂತ್ರದ ತಿರುಗುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು; ಕೃಷ್ಣೆ ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಅವನ ಭುಜವನ್ನು ಸುತ್ತಿದಳು.
2.97.5
ततस्तया वृतं पार्थं दृष्ट्वा सर्वे नृपास्तदा ।
रोषात्सर्वायुधान्गृह्य क्रुद्धा वीरा महौजसः।
वैकर्तनं पुरस्कृत्य सर्वे पार्थमुपाद्रवन् ॥ २.९७.५ ॥
ಅವಳು ಪಾರ್ಥನನ್ನು ವರಿಸಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ಆಗ ರೋಷದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕ್ರುದ್ಧರಾದ ಮಹಾಬಲ ವೀರರು ವೈಕರ್ತನನನ್ನು (ಕರ್ಣನನ್ನು) ಮುಂದಿಟ್ಟು ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.
2.97.6
स सर्वान्पार्थिवान्दृष्ट्वा क्रुद्धान्पार्थो महाबलः ।
वारयित्वा शरैस्तीक्ष्णैरजयत्तत्र स स्वयम् ॥ २.९७.६ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪಾರ್ಥನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ತಡೆದು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಜಯಗಳಿಸಿದನು.
2.97.7
जित्वा तु तान्महीपालान्सर्वान्कर्णपुरोगमान् ।
लेभे कृष्णां शुभां पार्थो युध्वा वीर्यबलात्तदा ॥ २.९७.७ ॥
ಕರ್ಣನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಪಾರ್ಥನು ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಶುಭೆ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
2.97.8
सर्वक्षत्रसमूहेषु अम्बां भीष्मो यथा पुरा ।
ततः कदाचिद्बीभत्सुस्तीर्ययात्रां ययौ स्वयम् ॥ २.९७.८ ॥
ಹಿಂದೆ ಭೀಷ್ಮನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸಮೂಹಗಳ ನಡುವೆ ಅಂಬೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದಂತೆ, ಆಮೇಲೆ ಒಮ್ಮೆ ಬೀಭತ್ಸುವು ತಾನೇ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟನು.
2.97.9
अथोलूपीं शुभां तात नागराजसतां तदा ।
नागेष्वाप वराग्र्येषु प्रार्थितोऽथ यथा तथा ॥ २.९७.९ ॥
ಅಪ್ಪಾ, ಆಗ ನಾಗರಾಜನ ಶುಭೆ ಮಗಳಾದ ಉಲೂಪಿಯನ್ನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಗರ ನಡುವೆ ಕೋರಿದಾಗ, ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ ಅವನು ಪಡೆದನು.
2.97.10
ततो गोदावरीं कृष्णां कावेरीं चावगाहत ।
तत्र पाण्ड्यं समासाद्य तस्य कन्यामवाप सः ॥ २.९७.१० ॥
ನಂತರ ಅವನು ಗೋದಾವರಿ, ಕೃಷ್ಣಾ ಮತ್ತು ಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡ್ಯ ರಾಜನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಅವನ ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದನು.
2.97.11
लब्ध्वा जिष्णुर्मुदं तत्र ततो याम्यां दिशं ययौ ॥ २.९७.११ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದ ಜಯಶಾಲಿ ಅರ್ಜುನನು ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಹೊರಟನು.
2.97.12
स दक्षिणं समुद्रान्तं गत्वा चाप्सरसां च वै ।
कुमारतीर्थमासाद्य मोक्षयामास चार्जुनः ॥ २.९७.१२ ॥
ಅವನು ದಕ್ಷಿಣ ಸಮುದ್ರದ ತುದಿಯವರೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಕುಮಾರತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ತಲುಪಿ ಅರ್ಜುನನು ಅವರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು.
2.97.13
ग्राहरूपाश्च ताः पञ्च अतिशौर्येण वै बलात् ।
कन्यातीर्थं समभ्येत्य ततो द्वारवतीं ययौ॥। ॥ २.९७.१३ ॥
ಮೊಸಳೆ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಐವರನ್ನು ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಬಲದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿ, ಕನ್ಯಾತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ತಲುಪಿ ನಂತರ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋದನು.
2.97.14
तत्र कृष्णनिदेशात्स सुभद्रां प्राप्य फल्गुनः ।
तामारोप्य रथोपस्थे प्रययौ स्वपुरीं प्रति ॥ २.९७.१४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಆದೇಶದಂತೆ ಅವನು ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವಳನ್ನು ರಥದ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ತನ್ನ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
2.97.15
अथादाय गते पार्थे ते श्रुत्वा सर्वयादवाः ।
तमभ्यधावन्त्सङ्क्रुद्धाः सिंहव्याघ्रगणा इव ॥ २.९७.१५ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಅವಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲಾ ಯಾದವರು ಕೋಪದಿಂದ ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಹುಲಿಗಳ ಹಿಂಡಿನಂತೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
2.97.16
प्रद्युम्नः कृतवर्मा च गदः सारणसात्यकी ।
आहुकश्चैव साम्बश्च चारुदेष्णो विदूरथः ॥ २.९७.१६ ॥
ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಕೃತವರ್ಮ, ಗದ, ಸಾರಣ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿ, ಆಹುಕ, ಸಾಂಬ, ಚಾರುದೇಷ್ಣ ಮತ್ತು ವಿದೂರಥ.
2.97.17
अन्ये च यादवाः सर्वे बलदेवपुरोगमाः ।
एकमेव परे कृष्णं गजवाजिरथैर्युताः ॥ २.९७.१७ ॥
ಬಲರಾಮನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಯಾದವರು ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತರು.
2.97.18
अथासाद्य वने यान्तं परिवार्य धनञ्जयम् ।
चक्रुर्युद्धं सुसङ्क्रुद्धा बहुकोट्यश्च यादवाः ॥ २.९७.१८ ॥
ನಂತರ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಅತ್ಯಂತ ಕುಪಿತರಾದ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಯಾದವರು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.
2.97.19
एक एव तु पार्थस्तैर्युद्धं चक्रे सुदारुणम् ।
तेन तेषां समं युद्धं मुहूर्तं प्रबभूव ह ॥ २.९७.१९ ॥
ಒಬ್ಬನೇ ಆದ ಪಾರ್ಥನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು. ಅದರಿಂದ ಅವರ ಯುದ್ಧ ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತ ಸಮಾನವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.
2.97.20
ततः पार्थो रणे सर्वान्वारयित्वा शितैः शरैः ।
बलाद्विजित्य राजेन्द्र वीरस्तान्सर्वयादवान्।
तां सुभद्रामथादाय शक्रप्रस्थं विवेश ह ॥ २.९७.२० ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ತಡೆದು, ರಾಜೇಂದ್ರ, ಬಲದಿಂದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಯಾದವರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
2.97.21
भूयः शृणु महाराज फल्गुनस्य च साहसम् ।
ददौ स वह्नेर्बिभत्सुः प्रार्थितं खाण्डवं वनम् ॥ २.९७.२१ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಮತ್ತೆ ಫಲ್ಗುನನ ಸಾಹಸವನ್ನು ಕೇಳು. ಬೀಭತ್ಸುವು ಅಗ್ನಿಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಖಾಂಡವ ವನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
2.97.22
लब्धमात्रे तु तेनाथ भगवान्हव्यवाहनः ।
भक्षितुं खाण्डवं राजंस्तत्रस्थानुपचक्रमे ॥ २.९७.२२ ॥
ಅವನು ವನವನ್ನು ಪಡೆದ ಕೂಡಲೇ, ರಾಜನೇ, ಭಗವಾನ್ ಹವ್ಯವಾಹನನು (ಅಗ್ನಿ) ಖಾಂಡವ ವನವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿದ್ದವರ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದನು.
2.97.23
ततस्तं भक्षयन्तं वै सव्यसाची विभावसुम् ।
रथा धन्वी शरान्गृह्य स कलापयुतः प्रभुः।
पालयामास राजेन्द्र स्ववीर्येण महाबलः ॥ २.९७.२३ ॥
ಆಗ ಅವನು ಆ ವಿಭಾವಸುವನ್ನು (ಅಗ್ನಿಯನ್ನು) ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸವ್ಯಸಾಚಿ (ಅರ್ಜುನ) ರಥದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಧನುರ್ಧಾರಿಯಾಗಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬತ್ತಳಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ರಾಜೇಂದ್ರ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಆ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
2.97.24
ततः श्रुत्वा महेनद्रस्तु मेघांस्तान्सन्दिदेश ह ।
तेनोक्ता मेघसङ्घास्ते ववर्षुरतिवृष्टिभिः ॥ २.९७.२४ ॥
ಆಗ ಮಹೇಂದ್ರನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಮೇಘಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು. ಅವನಿಂದ ಆಜ್ಞಾಪಿತವಾದ ಮೇಘಸಮೂಹಗಳು ಅತಿವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸುರಿದವು.
2.97.25
ततो मेघगाणान्पार्थः शरव्रातैः समान्ततः ।
खगमैर्वारयामास तदाश्चर्यमिवाभवत् ॥ २.९७.२५ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಬಾಣಗಳ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಮೇಘಗಣಗಳನ್ನು ತಡೆದನು; ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಂತಾಯಿತು.
2.97.26
वारितान्मेघसङ्घांश्च श्रुत्वा क्रुद्धः पुरन्दरः ।
पाण्डरं गजमास्थाय सर्वदेवगणैर्वृतः।
ययौ पार्थेन संयोद्धुं रक्षार्थं खाण्डवस्य च ॥ २.९७.२६ ॥
ಮೇಘಸಮೂಹಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ ಪುರಂದರನು ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಬಿಳಿಯ ಆನೆಯನ್ನೇರಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಪಾರ್ಥನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಖಾಂಡವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಹೊರಟನು.
2.97.27
रुद्राश्च मरुतश्चैव वसवश्चाश्विनौ तदा ।
आदित्याश्चैव साध्याश्च निश्वेदेवाश्च भारत।
गन्धर्वाश्चैव सहिता अन्ये देवगणाश्च ये ॥ २.९७.२७ ॥
ಆಗ ರುದ್ರರು, ಮರುತರು, ವಸುಗಳು, ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳಿಬ್ಬರು, ಆದಿತ್ಯರು, ಸಾಧ್ಯರು, ವಿಶ್ವೇದೇವರು, ಓ ಭಾರತ, ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವಗಣಗಳೂ ಬಂದರು.
2.97.28
ते सर्वे शस्त्रसम्पन्ना दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
धनञ्जयं जिघांसन्तः प्रपेतुर्विबुधाधिपाः ॥ २.९७.२८ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡವರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಧನಂಜಯನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಯಸಿ ದೇವಾಧಿಪತಿಗಳು ನುಗ್ಗಿದರು.
2.97.29
युगान्ते यानि दृश्यन्ते निमित्तानि महान्त्यपि ।
सर्वाणि तत्र दृश्यन्ते निमित्तानि महीपते ॥ २.९७.२९ ॥
ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ಶಕುನಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದವು, ಓ ಮಹೀಪತೀ.
2.97.30
ततो देवगमाः सर्वे पार्थं समभिदुद्रुवुः ।
असम्भ्रान्तस्तु तान्दृष्ट्वा स तां देवमयीं चमूम् ॥ २.९७.३० ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳ ಸಂಗಡಿಗರೆಲ್ಲರೂ ಪಾರ್ಥನತ್ತ ನುಗ್ಗಿದರು. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವಮಯ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಕಳವಳಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
2.97.31
त्वरितः फल्गुनो गृह्य तीक्ष्णांस्तानाशुगांस्तदा ।
इन्द्रं देवांश्च सम्प्रेक्ष्य तस्थौ काल इवात्यये ॥ २.९७.३१ ॥
ಆಗ ಫಲ್ಗುನನು ವೇಗದಿಂದ ಹರಿತವಾದ ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು. ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿ ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಕಾಲದಂತೆ ನಿಂತನು.
2.97.32
ततो देवगणाः सर्वे बीभत्सुं सपुरन्दराः ।
अवाकिरञ्छरव्रातैर्मानुषं तं महीपते ॥ २.९७.३२ ॥
ಆಗ ಪುರಂದರನೊಂದಿಗೆ ದೇವಗಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬೀಭತ್ಸುವಿನ ಮೇಲೆ, ಓ ಮಹೀಪತಿ, ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದವು.
2.97.33
ततः पार्थो महातेजा गाण्डिवं गृह्य सत्वरः ।
वारयामास देवानां शरव्रातैः शरांस्तदा ॥ २.९७.३३ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪಾರ್ಥನು ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ವೇಗದಿಂದ ಎತ್ತಿ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಬಾಣಗಳ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತಡೆದನು.
2.97.34
पुनः क्रुद्धाः सुराः सर्वे मर्त्यं तं सुभहाबलाः ।
नानाशस्त्रैर्ववर्षुस्तं सव्यसाची महीपते ॥ २.९७.३४ ॥
ಮತ್ತೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆ, ಓ ಮಹೀಪತಿ, ಸವ್ಯಸಾಚಿಯ ಮೇಲೆ ನಾನಾ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಮಳೆಗರೆದರು.
2.97.35
तान्पार्थः शस्त्रवर्षान्वै विसृष्टान्विबुधैस्तदा ।
द्विधा त्रिधा स चिच्छेद स एव निशितैः शरैः ॥ २.९७.३५ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಸುರಿಸಿದ ಆ ಶಸ್ತ್ರ ಮಳೆಗಳನ್ನು ಪಾರ್ಥನು ಆಗಲೇ ಆ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎರಡು-ಮೂರು ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
2.97.36
पुनश्च पार्थः सङ्क्रुद्धो मण्डलीकृतकार्मुकः ।
देवसङ्घाञ्छरैस्तीक्ष्णैरर्पयन्वै समन्ततः ॥ २.९७.३६ ॥
ಮತ್ತೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಾರ್ಥನು, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ಎಳೆದು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು.
2.97.37
ततो देवगणाः सर्वे युध्वा पार्थेन वै मुहुः ।
रणे जेतुमशक्यं तं ज्ञात्वा ते भरतर्षभ ॥ २.९७.३७ ॥
ನಂತರ ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳೂ ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಯುದ್ಧಮಾಡಿ, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನನ್ನು ರಣದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದರು.
2.97.38
शान्तास्ते विबुधाः सर्वे पार्थबाणाभिपीडिताः ।
सद्विपं वासवं त्यक्त्वा दुद्रुवुः सर्वतो दिशम् ॥ २.९७.३८ ॥
ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಆ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಶಾಂತರಾಗಿ, ಆನೆಯೊಂದಿಗಿದ್ದ ವಾಸವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡಿದರು.
2.97.39
प्राचीं रुद्राः सगन्धर्वा दक्षिणां मरुतो ययुः ।
दिशं प्रतीचीं भीतास्ते वसवश्च तथाऽश्विनौ ॥ २.९७.३९ ॥
ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗಿದ್ದ ರುದ್ರರು ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದರು; ಮರುತ್ತುಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದರು; ಭೀತರಾದ ವಸುಗಳು ಮತ್ತು ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದರು.
2.97.40
आदित्याश्चैव विश्वे च दुद्रुवुर्वा उदङ्मुखाः ।
साध्याश्चोर्ध्वमुखा भीताश्चिन्तयन्तोऽस्य सायकान् ॥ २.९७.४० ॥
ಆದಿತ್ಯರು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದೇವರು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಓಡಿದರು; ಸಾಧ್ಯರು ಭಯದಿಂದ ಮೇಲ್ಮುಖರಾಗಿ, ಅವನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತ ಓಡಿದರು.
2.97.41
एवं सुरगणाः सर्वे प्राद्रवन्त्सर्वतो दिशम् ।
मुहुर्मुहुः प्रेक्षमाणाः पार्थमेव सकार्मुकम् ॥ २.९७.४१ ॥
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳೂ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡಿದರು; ಬಿಲ್ಲಿನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಪಾರ್ಥನನ್ನೇ ಪದೇ ಪದೇ ನೋಡುತ್ತ.
2.97.42
विद्रुतान्देवसङ्घांस्तान्रणे दृष्ट्वा पुरन्दरः ।
ततः क्रुद्धो महातेजाः पार्थं बाणैरवाकिरत् ॥ २.९७.४२ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳು ಓಡುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಪುರಂದರನು, ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ, ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು.
2.97.43
पार्थोऽपि शक्रं विव्याथ मानुषो विबुधाधिपम् ॥ २.९७.४३ ॥
ಪಾರ್ಥನೂ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿದ್ದರೂ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಶಕ್ರನನ್ನು ಇರಿದನು.
2.97.44
ततः सोऽश्ममयं वर्षं व्यसृजद्विबुधाधिपः ।
तच्छरैरर्जुनो वर्षं प्रतिजाघ्नेऽत्यमर्षणः ॥ २.९७.४४ ॥
ಆಗ ಆ ದೇವಾಧಿಪತಿ ಕಲ್ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು; ಅತ್ಯಂತ ಸಹನೆ ಇಲ್ಲದ ಅರ್ಜುನನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಮಳೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು.
2.97.45
अथ संवर्धयामास तद्वर्षं देवराडपि ।
भूय एव महावीर्यं जिज्ञासुः सव्यसाचिनः ॥ २.९७.४५ ॥
ಆಗ ದೇವರಾಜನೂ ಸವ್ಯಸಾಚಿಯ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಿಳಿಯಬಯಸಿ ಆ ಮಳೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು.
2.97.46
सोऽश्मवर्षं महावेगमिषुभिः पाण्डवोऽपि च ।
विलयं गमयामास हर्षयन्पाकशासनम् ॥ २.९७.४६ ॥
ಪಾಂಡವನು ಆ ಮಹಾವೇಗದ ಕಲ್ಮಳೆಯನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾಶಗೊಳಿಸಿ, ಪಾಕಶಾಸನ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿದನು.
2.97.47
उपादाय तु पाणिभ्यामङ्गदं नाम पर्वतम् ।
सद्रुमं व्यसृजच्छक्रो जिघांसुः श्वेतवाहनम् ॥ २.९७.४७ ॥
ಆಗ ಶಕ್ರನು ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಅಂಗದ ಎಂಬ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ ಎತ್ತಿ, ಶ್ವೇತವಾಹನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಯಸಿ ಎಸೆದನು.
2.97.48
ततोऽर्जुनो वेगवद्भिर्ज्वलमानैरजिह्यगैः ।
बाणैर्विध्वंसयामास गिरिराजं सहस्रधा ॥ २.९७.४८ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ವೇಗವಾದ, ಉರಿಯುವ, ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಪರ್ವತರಾಜನನ್ನು ಸಾವಿರ ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಒಡೆದನು.
2.97.49
शक्रं च पातयामास शरैः पार्थो महान्युधि ।
ततः शक्रो महाराज रणे वीरं धनञ्जयम् ॥ २.९७.४९ ॥
ಮಹಾ ಪಾರ್ಥನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ಕೆಡವಿದನು. ಆಗ ಮಹಾರಾಜ, ರಣದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ವೀರ ಧನಂಜಯನನ್ನು—
2.97.50
ज्ञात्वा जेतुमशक्यं तं तेजोबलसमन्वितम् ।
परां प्रीति ययौ तत्र पुत्रशौर्येण वासवः ॥ २.९७.५० ॥
ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದವನೆಂದು, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅಲ್ಲಿ ವಾಸವನು ತನ್ನ ಮಗನ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
2.97.51
तदा तत्र न तस्यास्ति दिवि कश्चिन्महायशाः ।
समर्थो निर्जये राजन्नपि साक्षात्प्रजापतिः ॥ २.९७.५१ ॥
ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಸಮರ್ಥನಾದ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ, ಸ್ವತಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೂ ಅಲ್ಲ.
2.97.52
ततः पार्थः शरैर्हत्वा यक्षराक्षसपन्नगान् ।
दीप्ते चाग्नौ महातेजाः पातयामास सन्ततम् ॥ २.९७.५२ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪಾರ್ಥನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ನಾಗರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೀಳಿಸಿದನು.
2.97.53
प्रतिषेधयितुं पार्थं न शेकुस्तत्र केचन ।
दृष्ट्वा निवारितं शक्रं दिवि देवगणैः सह ॥ २.९७.५३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಶಕ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು—
2.97.54
यथा सुपर्णः सोमार्थं विबुधानजयत्पुरा ।
तथा जित्वा सुरान्पार्थस्तर्पयामास पावकम् ॥ २.९७.५४ ॥
ಹಿಂದೆ ಸೋಮಕ್ಕಾಗಿ ಸುಪರ್ಣನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಂತೆ, ಪಾರ್ಥನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.
2.97.55
ततोऽर्जुनः स्ववीर्येण तर्पयित्वा विभावसुम् ।
रथं ध्वजं च सहयं दिव्यानस्त्रांश्च पाण्डवः ॥ २.९७.५५ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ವಿಭಾವಸು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ರಥ, ಧ್ವಜ, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದನು.
2.97.56
गाण्डीवं च धनुः श्रेष्ठं तूणी चाक्षयसायकौ ।
एतान्यपि च बीभत्सुर्लेभे कीर्ति च भारत ॥ २.९७.५६ ॥
ಭಾರತ, ಬೀಭತ್ಸು ಗಾಂಡೀವ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುಸ್ಸು, ಅಕ್ಷಯ ಬಾಣಗಳ ಎರಡು ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳು ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಪಡೆದನು; ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದನು.
2.97.57
भूयोऽपि शृणु राजेन्द्र पार्थो गत्वोत्तरां दिशम् ।
विजित्य नववर्षांश्च सपुरांश्च सपर्वतान् ॥ २.९७.५७ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಇನ್ನೂ ಕೇಳು: ಪಾರ್ಥನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು, ಅವುಗಳ ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳ ಸಹಿತ ಗೆದ್ದನು.
2.97.58
जम्बुद्वीपं वशे कृत्वा सर्वं तद्भरतर्षभ ।
बलाज्जित्वा नृपान्सर्वान्करे चविनिवेश्य च ॥ २.९७.५८ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅವನು ಜಂಬೂದ್ವೀಪವನ್ನೆಲ್ಲ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು; ಬಲದಿಂದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಗೆದ್ದು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತಂದನು.
2.97.59
रत्नान्यादाय सर्वाणि गत्वा चैव पुनः पुरीम् ।
ततो ज्येष्ठं महात्मानं धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं कारयामास भारत ॥ २.९७.५९ ॥
ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಓ ಭಾರತ, ಹಿರಿಯ ಮಹಾತ್ಮ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಜ್ಞ ರಾಜಸೂಯವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
2.97.60
स तान्यन्यानि कर्माणि कृतवानर्जुनः पुरा ।
अर्जुनेन समो वीर्ये त्रिषु लोकेषु न क्वचित् ॥ २.९७.६० ॥
ಅರ್ಜುನನು ಹಿಂದೆ ಇತರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಶೌರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಮಾನರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
2.97.61
देवदानवयक्षाश्च पिशाचोरगराक्षसाः ।
भीष्मद्रोणादयः सर्वे कुरवश्च महारथाः ॥ २.९७.६१ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು, ಪಿಶಾಚರು, ಉರಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ಕುರುಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾರಥರು.
2.97.62
लोके सर्वनृपाश्चैव वीराश्चान्ये धनुर्धराः ।
एते पार्थं रणे युक्ताः प्रतियोद्धुं न शक्नुयुः ॥ २.९७.६२ ॥
ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಇತರ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ ವೀರರು, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರೂ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾರರು.
2.97.63
अहं हि नित्यं कौरव्य फल्गुनं हृदि संस्थितम् ।
अपश्यं चिन्तयित्वा तं समुद्विग्नोऽस्मि तद्भयात् ॥ २.९७.६३ ॥
ಕೌರವ್ಯ, ನಾನು ಸದಾ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಫಲ್ಗುನನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ; ಅವನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ಅವನ ಭಯದಿಂದ ಬಹಳ ಕಳವಳಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
2.97.64
गृहे गृहे च पश्यामि तात पार्थमहं सदा ।
शरगाण्डीवसंयुक्तं पाशहस्तमिवान्तकम् ॥ २.९७.६४ ॥
ತಂದೆ, ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ; ಬಾಣ ಮತ್ತು ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಕೂಡಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಾಶ ಹಿಡಿದ ಯಮನಂತೆ.
2.97.65
अपि पार्थसहस्राणि भीतः पश्यामि भारत ।
पार्थभूतमिदं सर्वं नगरं प्रतिभाति मे ॥ २.९७.६५ ॥
ಭಾರತ, ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಸಾವಿರಾರು ಪಾರ್ಥರನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ; ಈ ಇಡೀ ನಗರವು ನನಗೆ ಪಾರ್ಥರಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
2.97.66
पार्थमेव हि पश्यामि रहिते तात भारत ।
दृष्ट्वा स्वप्नगतं पार्थमुद्धमामि विचेतनः ॥ २.९७.६६ ॥
ತಂದೆಯೇ, ಭರತವಂಶಜನೇ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಾರ್ಥನನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ. ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಕಂಡು ವಿಚಲಿತನಾಗಿ ಎದ್ದೇಳುತ್ತೇನೆ.
2.97.67
अकारादीनि नामानि अर्जुनग्रस्तचेतसः ।
अश्वाक्षराम्बुजाश्चैव त्रासं सञ्जनयन्ति मे ॥ २.९७.६७ ॥
'ಅ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಹೆಸರುಗಳು, ಅಶ್ವ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮತ್ತು ಕಮಲವೂ ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.
2.97.68
नास्ति पार्थादृते तात परवीराद्भयं मम ।
प्रह्लादं वा बलिं वापि हन्याद्धि विजयो रणे ॥ २.९७.६८ ॥
ತಂದೆಯೇ, ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಶತ್ರುವೀರರಿಂದ ನನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಜಯಿಯಾದವನು ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನೂ ಬಲಿಯನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲನು.
2.97.69
तस्मात्तेन महाराज युद्धं नस्तात न क्षमम् ।
अहं तस्य प्रभावज्ञो नित्यं दुःखं वहामि च ॥ २.९७.६९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದು ನಮಗೆ, ಅಪ್ಪಾ, ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಅವನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬಲ್ಲವನಾದ ನಾನು ಸದಾ ದುಃಖವನ್ನು ಹೊರುತ್ತೇನೆ.
2.97.70
पुरा हि दण्डकारण्ये मारीचस्य यथा भयम् ।
भवेद्रामे महावीर्ये तथा पार्थे भयं मम ॥ २.९७.७० ॥
ಹಿಂದೆ ದಂಡಕಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾವೀರ್ಯನಾದ ರಾಮನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾರೀಚನಿಗೆ ಭಯವಿದ್ದಂತೆ, ಪಾರ್ಥನ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಭಯವಿದೆ.
2.97.71
जानाम्येव महद्वीयं जिष्णोरेतद्दुरासदम् ।
एतद्वीरस्य पार्थस्य कार्षीस्त्वं तु विप्रियम् ॥ २.९७.७१ ॥
ವಿಜಯಿಯಾದ ಜಿಷ್ಣುವಿನ (ಅರ್ಜುನನ) ಈ ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮ ಅಜೇಯವೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ನೀನು ಈ ವೀರ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಡ.
2.97.72
द्यूतं वा शस्त्रयुद्धं वा दुवाक्यं वा कथञ्चन ।
एतेष्वेवं कृते तस्य विग्रहश्चैव वो भवेत् ॥ २.९७.७२ ॥
ಜೂಜಿನಿಂದಾಗಲಿ, ಶಸ್ತ್ರಯುದ್ಧದಿಂದಾಗಲಿ, ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳಿಂದಾಗಲಿ, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಅವನೊಡನೆ ನಿಮಗೆ ಕಲಹ ಉಂಟಾಗುವುದು.
2.97.73
तस्मात्त्वं पुत्र पार्थेन नित्यं स्नेहेन वर्तय ।
यश्च पार्थेन सम्बन्धो वर्तते चेन्नरो भुवि ॥ २.९७.७३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಮಗನೇ, ನೀನು ಪಾರ್ಥನೊಡನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ವರ್ತಿಸು; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನೊಡನೆ ಸಂಬಂಧವಿರುವ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನೊಡನೆಯೂ.
2.97.74
तस्य नास्ति भयं किञ्चित्रिषु लोकेषु भारत ।
तस्मात्त्वं जिष्णुना वत्स नित्यं स्नेहेन वर्तय ॥ २.९७.७४ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಭರತನೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ವತ್ಸ, ನೀನು ಜಿಷ್ಣುವಿನೊಡನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ವರ್ತಿಸು.
2.97.75
द्यूते पार्थस्य कौरव्य मायया निकृतिः कृता ।
तस्माद्वि नो जयस्तात अन्योपायेन नो भवेत् ॥ २.९७.७५ ॥
ಓ ಕೌರವ್ಯನೇ, ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ವಂಚನೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ತಂದೆಯೇ, ನಮಗೆ ಜಯ ಬೇರೆ ಉಪಾಯದಿಂದಲೇ ಆಗಬೇಕು.
2.97.76
उपायश्च न कर्तव्यः पाण्डवान्प्रति भारत ।
पार्थान्प्रति पुरा वत्स बहूपायाः कृतास्त्वया ॥ २.९७.७६ ॥
ಭರತನೇ, ಪಾಂಡವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಉಪಾಯವನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು. ವತ್ಸ, ಹಿಂದೆ ಪಾರ್ಥರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅನೇಕ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ.
2.97.77
तानुपायान्हि कौन्तेया बहुशो व्यतिचक्रमुः ।
तस्माद्वितं जीविताय नः कुलस्य जनस्य च ॥ २.९७.७७ ॥
ಆ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಕೌಂತೇಯರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮೀರಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ, ಕುಲಕ್ಕೆ, ಜನರಿಗೆ ಹಿತವಾದುದು.
2.97.78
त्वं चिकीर्षसि चेद्वत्स समित्रः सहबान्धवः ।
सभ्रातृकस्त्वं पार्थेन नित्यं स्नेहेन वर्तय ॥ २.९७.७८ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಮಿತ್ರರು ಬಂಧುಗಳು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಪೃಥೆಯ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ವರ್ತಿಸಲು ನೀನು ಬಯಸಿದರೆ…
2.97.79
धृतराष्ट्रवचः श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्तदा ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं तु विधिना चोदितोऽब्रवीत् ॥ २.९७.७९ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಗ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸಿ, ವಿಧಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
2.97.80
पुनर्दीव्याम भद्रं ते वनवासाय पाण्डवैः ।
एवमेतान्वशे कर्तुं शक्ष्यामः पुरुषर्षभ॥ष ॥ २.९७.८० ॥
ಮತ್ತೆ ಜೂಜಾಡೋಣ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಪಾಂಡವರ ವನವಾಸಕ್ಕಾಗಿ. ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆ ನಾವು ಇವರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆವು.
2.97.81
ते वा द्वादश वर्षाणि वयं वा द्यूतनिर्जिताः ।
प्रविशेम महारण्यमजिनैः प्रतिवासिताः ॥ २.९७.८१ ॥
ಅವರು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ, ಅಥವಾ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಸೋತ ನಾವು, ಜಿಂಕೆಚರ್ಮ ಧರಿಸಿ ಮಹಾರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸೋಣ.
2.97.82
त्रयोदशं च स्वजनैरज्ञाताः परिवत्सरम् ।
ज्ञाताश्च पुनरन्यानि वने वर्षाणि द्वादश ॥ २.९७.८२ ॥
ಹದಿಮೂರನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮವರಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಒಂದು ವರ್ಷ; ತಿಳಿದುಬಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ.
2.97.83
निवसेम वयं ते वा तथा द्यूतं प्रवर्तताम् ।
अक्षानुप्त्वा पुनर्द्यूतमिदं कुर्वन्तु पाण्डवः ॥ २.९७.८३ ॥
ನಾವು ಅಥವಾ ಅವರು ಹಾಗೆಯೇ ವಾಸಿಸಲಿ; ಜೂಜು ನಡೆಯಲಿ. ದಾಳಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತೆ ಈ ಜೂಜನ್ನು ಆಡಲಿ.
2.97.84
एतत्कृत्यतमं राजन्नस्माकं भरतर्षभ ।
अयं हि शकुनिर्वेद सविद्यामक्षसम्पदम् ॥ २.९७.८४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದೇ ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಯೋಗ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯ. ಈ ಶಕುನಿ ದ್ಯೂತದ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನೂ ಅದರ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲವನು.
2.97.85
दृढमूलं वयं राज्ये मित्राणि परिगृह्य च ।
सारवद्विपुलं सैन्यं सत्कृत्य च दुरासदम् ॥ २.९७.८५ ॥
ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ದೃಢವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದ್ದೇವೆ; ಮಿತ್ರರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಸೇನೆ ಬಲಿಷ್ಠವೂ ವಿಶಾಲವೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದ್ದೂ ಆಗಿದೆ.
2.97.86
ते च त्रयोदशं वर्षं पारयिष्यन्ति चेद्व्रतम् ।
जेष्यामस्तान्वयं राजत्रोचतां ते परन्तप ॥ २.९७.८६ ॥
ಅವರು ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷವನ್ನು ವ್ರತದಿಂದ ಪೂರೈಸಿದರೆ, ನಾವು ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇವೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ, ಇದು ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿ.
2.97.87
तूर्णं प्रत्यानयस्वैतान्कामं व्यध्वगतानपि ।
आगच्छन्तु पुनर्द्यूतमिदं कुर्वन्तु पाण्डवः ॥ २.९७.८७ ॥
ದೂರದ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಇವರನ್ನು ಬೇಗ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆತಾ. ಪಾಂಡವರು ಬಂದು ಮತ್ತೆ ಈ ದ್ಯೂತವನ್ನು ಆಡಲಿ.
2.97.88
ततो द्रोणः सोमदत्तो बाह्लीकश्चैव गौतमः ।
विदुरो द्रोणपुत्रश्च वैश्यापुत्रश्च वीर्यवान् ॥ २.९७.८८ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣ, ಸೋಮದತ್ತ, ಬಾಹ್ಲೀಕ, ಗೌತಮ (ಕೃಪ), ವಿದುರ, ದ್ರೋಣನ ಮಗ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೈಶ್ಯಪುತ್ರ.
2.97.89
भूरिश्रवाः शान्तनवो विकर्णश्च महारथः ।
मा द्यूतमित्यभाषन्त शमोऽस्त्विति च सर्वशः ॥ २.९७.८९ ॥
ಭೂರಿಶ್ರವ, ಶಂತನುವಿನ ಮಗ (ಭೀಷ್ಮ), ಮಹಾರಥ ವಿಕರ್ಣ ಇವರು "ದ್ಯೂತ ಬೇಡ" ಎಂದರು; ಎಲ್ಲರೂ "ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ" ಎಂದರು.
2.97.90
अकामानां च सर्वेषां सुहृदामर्थदर्शिनाम् ।
अकरोत्पाण्डवाह्वानं धृतराष्ट्रः सुतप्रियः ॥ २.९७.९० ॥
ಹಿತವನ್ನು ಕಂಡ ಎಲ್ಲ ಮಿತ್ರರು ಇಷ್ಟಪಡದಿದ್ದರೂ, ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕರೆಸಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
2.97.91
अथाब्रवीन्महाराज धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
पुत्रहार्दाद्धर्मयुक्ता गान्धारी शोककर्शिता ॥ २.९७.९१ ॥
ಆಗ ಪುತ್ರಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಧರ್ಮಯುಕ್ತಳಾದ ಆದರೆ ಶೋಕದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ ಗಾಂಧಾರಿ, ಮಹಾರಾಜ ಜನೇಶ್ವರ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
2.97.92
जाते दुर्योधने क्षत्ता महामतिरभाषत ।
नीयतां परलोकाय साध्वयं कुलपांसनः ॥ २.९७.९२ ॥
ದುರ್ಯೋಧನ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಮಹಾಮತಿ ಕ್ಷತ್ತ (ವಿದುರ) ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಕುಲಪಾಂಸನನನ್ನು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು.'
2.97.93
व्यनदज्जातमात्रो हि गोमायुरिव भारत ।
अन्तो नूनं कुलस्यास्य कुरवस्तन्निबोधत ॥ २.९७.९३ ॥
ಭಾರತ, ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಅವನು ನರಿಯಂತೆ ಕೂಗಿದನು. ಈ ಕುಲಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯ ಖಂಡಿತ; ಕುರುಗಳೇ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ.
2.97.94
मा निमज्जीः स्वदोषेण महाप्सु त्वं हि भारत ।
मा बालानामशिष्टानामभिमंस्था मतिं प्रभो ॥ २.९७.९४ ॥
ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಸ್ವದೋಷದಿಂದ ಮಹಾಜಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಬೇಡ. ಪ್ರಭು, ಬಾಲಕರ ಮತ್ತು ಅವಿವೇಕಿಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಡ.
2.97.95
मा कुलस्य क्षये घोरे कारणं त्वं भविष्यसि ।
बद्धं सेतुं को नु भिन्द्याद्धमेच्छान्तं च पावकम् ॥ २.९७.९५ ॥
ಕುಲದ ಭಯಂಕರ ನಾಶಕ್ಕೆ ನೀನು ಕಾರಣನಾಗಬೇಡ. ಕಟ್ಟಿದ ಅಣೆಕಟ್ಟನ್ನು ಯಾರು ಒಡೆಯುತ್ತಾರೆ? ತಣ್ಣಗಾದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಯಾರು ಊದಿ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ?
2.97.96
शमे स्थितान्को नु पार्थान्कोपयेद्भरतर्षभ ।
स्मरन्तं त्वामाजमीढं स्मारयिष्याम्यहं पुनः ॥ २.९७.९६ ॥
ಓ ಭರತರ್ಷಭ, ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪಾರ್ಥರನ್ನು ಯಾರು ಕೋಪಗೊಳಿಸುವರು? ಅಜಮೀಢನ ವಂಶಜನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ಮತ್ತೆ ನಿನಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
2.97.97
शास्त्रं न शास्ति दुर्बुद्धिं श्रेयसे चेतराय च ।
न वै वृद्धो बालमतिर्भवेद्राजन्कथञ्चन ॥ २.९७.९७ ॥
ಶಾಸ್ತ್ರವು ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನಿಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗಾಗಲಿ ಇತರಕ್ಕಾಗಲಿ ಬೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ರಾಜನೇ, ವೃದ್ಧನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಬಾಲಬುದ್ಧಿಯವನಾಗಬಾರದು.
2.97.98
त्वन्नेत्राः सन्तु ते पुत्रा मा त्वां दीर्णाः प्रहासिषुः ।
तस्मादयं मद्वचनात्त्यज्यतां कुलपांसनः ॥ २.९७.९८ ॥
ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ನಿನ್ನನ್ನೇ ನೇತ್ರಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಲಿ; ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸದಿರಲಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ಈ ಕುಲಕಳಂಕನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ.
2.97.99
तथा ते न कृतं राजन्पुत्रस्नेहान्नराधिप ।
तस्य प्राप्तं फलं विद्धि कुलान्तकरणाय यत् ॥ २.९७.९९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಪುತ್ರಪ್ರೇಮದಿಂದ ನೀನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಕುಲನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಅದು ಪಡೆದ ಫಲವನ್ನು ತಿಳಿ.
2.97.100
शमेन धर्मेण नयेन युक्ता ।
या ते बुद्धिः साऽस्तु ते मा प्रमादीः।
प्रध्वंसिनी क्रूरसमाहिता श्री-
र्मृदुप्रौढा गच्छति पुत्रपौत्रान् ॥ २.९७.१०० ॥
ಶಮ, ಧರ್ಮ, ನೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯೇ ನಿನಗಿರಲಿ; ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಬೇಡ. ನಾಶಕಾರಿಯಾದ, ಕ್ರೂರತೆಯಿಂದ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಮೃದುವಾಗಿ, ಪ್ರೌಢವಾಗಿ ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ.
2.97.101
अथाब्रवीन्महाराजो गान्धारीं धर्मदर्शिनीम् ।
अन्तः कामं कुलस्यास्तु न शक्नोमि निवारितुम् ॥ २.९७.१०१ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜನು ಧರ್ಮದರ್ಶಿನಿಯಾದ ಗಾಂಧಾರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಕುಲದ ಒಳಗಿನ ಇಚ್ಛೆ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಅದನ್ನು ನಾನು ತಡೆಯಲಾರೆ.
2.97.102
यथेच्छन्ति तथैवास्तु प्रत्यागच्छन्तु पाण्डवाः ।
पुनर्द्यूतं च कुर्वन्तु मामकाः पाण्डवैः सह ॥ २.९७.१०२ ॥
ಅವರು ಬಯಸಿದಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ. ಪಾಂಡವರು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರಲಿ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ದ್ಯೂತವಾಡಲಿ.