மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.97.1
शृणु राजन्पुराऽचिन्त्यानर्जुनस्य च साहसान् ।
अर्जुनो धन्विनां श्रेष्ठो दुष्करं कृतवान्पुरा ॥ २.९७.१ ॥
அரசே, கேளுங்கள்— முன்பு அர்ஜுனனின் எண்ணிலடங்கா வீரச் செயல்களை. வில்வீரர்களில் சிறந்த அர்ஜுனன் முன்பு ஒரு கடினமான செயலைச் செய்தான்.
2.97.2
द्रुपदस्य पुरे राजन्द्रौपद्याश्च स्वयंवर ।
आबालवृद्धसङ्क्षोभे सर्वक्षत्रसमागमे।
क्षिप्रकारी जले मत्स्यं दुर्निरीक्ष्यं ससर्ज ह ॥ २.९७.२ ॥
அரசே, துருபதனின் நகரில் திரௌபதியின் சுயம்வரம் நடந்தது; இளையவர், முதியவர் அனைவரும் கலங்க, எல்லா க்ஷத்திரியரும் கூடியிருந்தனர். விரைந்து செயல்படுபவன் நீரில் காண்பதற்கு கடினமான மீனை எய்தான்.
2.97.3
सर्वैर्नृपैरसाध्यं तत्कार्मुकप्रवरं च वै ।
क्षणेन सज्यमकरोत्सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ २.९७.३ ॥
எல்லா அரசர்களுக்கும் இயலாததாக இருந்த அந்த சிறந்த வில்லை, எல்லா க்ஷத்திரியர்களும் பார்த்திருக்க, அவன் ஒரு கணத்தில் நாண் ஏற்றினான்.
2.97.4
ततो यन्त्रमयं विध्वा विसारं फल्गुनो बली ।
कृष्णया हेममाल्येन स्कन्धे स परिवेष्टितः ॥ २.९७.४ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க பால்குனன் இயந்திரத்தால் ஆன சுழலும் இலக்கைத் துளைத்தான்; அப்போது கிருஷ்ணை பொன்மாலையால் அவனுடைய தோளை வளைத்தாள்.
2.97.5
ततस्तया वृतं पार्थं दृष्ट्वा सर्वे नृपास्तदा ।
रोषात्सर्वायुधान्गृह्य क्रुद्धा वीरा महौजसः।
वैकर्तनं पुरस्कृत्य सर्वे पार्थमुपाद्रवन् ॥ २.९७.५ ॥
அவளால் பார்த்தன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதைக் கண்ட எல்லா அரசர்களும் அப்போது சினந்து, எல்லா ஆயுதங்களையும் எடுத்து, சினமுற்ற பெரும்வலிமை வீரர்கள் வைகர்தனனை (கர்ணனை) முன்னிறுத்தி, அனைவரும் பார்த்தன்மீது பாய்ந்தனர்.
2.97.6
स सर्वान्पार्थिवान्दृष्ट्वा क्रुद्धान्पार्थो महाबलः ।
वारयित्वा शरैस्तीक्ष्णैरजयत्तत्र स स्वयम् ॥ २.९७.६ ॥
அப்போது அனைத்து அரசர்களும் சினம் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு, பெரும்பலம் கொண்ட பார்த்தன் கூரிய அம்புகளால் அவர்களைத் தடுத்து, அங்கேயே தானே வெற்றி பெற்றான்.
2.97.7
जित्वा तु तान्महीपालान्सर्वान्कर्णपुरोगमान् ।
लेभे कृष्णां शुभां पार्थो युध्वा वीर्यबलात्तदा ॥ २.९७.७ ॥
கர்ணனை முன்னிறுத்திய அந்த அரசர்கள் அனைவரையும் வென்ற பின், பார்த்தன் அப்போது போரில் தன் வீரியத்தாலும் பலத்தாலும் மங்கலமான கிருஷ்ணையைப் பெற்றான்.
2.97.8
सर्वक्षत्रसमूहेषु अम्बां भीष्मो यथा पुरा ।
ततः कदाचिद्बीभत्सुस्तीर्ययात्रां ययौ स्वयम् ॥ २.९७.८ ॥
முன்பு பீஷ்மர் அரச குலக் கூட்டங்களிடையே அம்பையை வென்றது போல, பின்னர் ஒருமுறை பீபத்சு தானே தீர்த்த யாத்திரை சென்றான்.
2.97.9
अथोलूपीं शुभां तात नागराजसतां तदा ।
नागेष्वाप वराग्र्येषु प्रार्थितोऽथ यथा तथा ॥ २.९७.९ ॥
அப்பா, பின்னர் நாகராஜனின் மங்கலமான மகள் உலூபியை, அப்போது சிறந்த நாகர்களிடையே வேண்டப்பட்டபோது, அவன் பெற்றான், எவ்வாறோ அவ்வாறே.
2.97.10
ततो गोदावरीं कृष्णां कावेरीं चावगाहत ।
तत्र पाण्ड्यं समासाद्य तस्य कन्यामवाप सः ॥ २.९७.१० ॥
பின்னர் அவன் கோதாவரியிலும் கிருஷ்ணையிலும் காவேரியிலும் நீராடினான்; அங்கே பாண்டிய மன்னனை அணுகி அவனுடைய மகளைப் பெற்றான்.
2.97.11
लब्ध्वा जिष्णुर्मुदं तत्र ततो याम्यां दिशं ययौ ॥ २.९७.११ ॥
அங்கே மகிழ்ச்சியைப் பெற்ற வெற்றியாளன் அர்ஜுனன் பின்னர் தெற்குத் திசை நோக்கிச் சென்றான்.
2.97.12
स दक्षिणं समुद्रान्तं गत्वा चाप्सरसां च वै ।
कुमारतीर्थमासाद्य मोक्षयामास चार्जुनः ॥ २.९७.१२ ॥
அவன் தெற்குக் கடல் வரை சென்று, அப்சரஸ்களின் குமாரதீர்த்தத்தை அடைந்து அர்ஜுனன் அவர்களை விடுவித்தான்.
2.97.13
ग्राहरूपाश्च ताः पञ्च अतिशौर्येण वै बलात् ।
कन्यातीर्थं समभ्येत्य ततो द्वारवतीं ययौ॥। ॥ २.९७.१३ ॥
முதலை வடிவில் இருந்த அந்த ஐவரையும் மிகுந்த வீரத்தோடு வலிமையால் விடுவித்து, கன்யாதீர்த்தம் சென்று பின்னர் துவாரகைக்குச் சென்றான்.
2.97.14
तत्र कृष्णनिदेशात्स सुभद्रां प्राप्य फल्गुनः ।
तामारोप्य रथोपस्थे प्रययौ स्वपुरीं प्रति ॥ २.९७.१४ ॥
அங்கே கிருஷ்ணனின் கட்டளைப்படி அவன் சுபத்திரையைப் பெற்று, அவளை ரதத்தின் இருக்கையில் ஏற்றி தன் நகரை நோக்கிச் சென்றான்.
2.97.15
अथादाय गते पार्थे ते श्रुत्वा सर्वयादवाः ।
तमभ्यधावन्त्सङ्क्रुद्धाः सिंहव्याघ्रगणा इव ॥ २.९७.१५ ॥
பின்னர் பார்த்தன் அவளை அழைத்துச் சென்றதை அறிந்த யாதவர்கள் அனைவரும் கோபமடைந்து, சிங்கங்களும் புலிகளும் கூட்டம் போல அவனை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
2.97.16
प्रद्युम्नः कृतवर्मा च गदः सारणसात्यकी ।
आहुकश्चैव साम्बश्च चारुदेष्णो विदूरथः ॥ २.९७.१६ ॥
பிரத்யும்னன், கிருதவர்மா, கதன், சாரணன், சாத்யகி, ஆஹுகன், சாம்பன், சாருதேஷ்ணன், விதூரதன்.
2.97.17
अन्ये च यादवाः सर्वे बलदेवपुरोगमाः ।
एकमेव परे कृष्णं गजवाजिरथैर्युताः ॥ २.९७.१७ ॥
பலராமனை முன்னிறுத்திய மற்ற யாதவர்கள் அனைவரும் யானைகள், குதிரைகள், தேர்களுடன் கிருஷ்ணனை எதிர்த்து நின்றனர்.
2.97.18
अथासाद्य वने यान्तं परिवार्य धनञ्जयम् ।
चक्रुर्युद्धं सुसङ्क्रुद्धा बहुकोट्यश्च यादवाः ॥ २.९७.१८ ॥
பின்னர் காட்டில் செல்லும் தனஞ்சயனைச் சூழ்ந்து, மிகுந்த சினமுற்ற பல கோடி யாதவர்கள் போர் செய்தனர்.
2.97.19
एक एव तु पार्थस्तैर्युद्धं चक्रे सुदारुणम् ।
तेन तेषां समं युद्धं मुहूर्तं प्रबभूव ह ॥ २.९७.१९ ॥
ஒருவனாகவே பார்த்தன் அவர்களுடன் மிகக் கொடிய போர் புரிந்தான்; அதனால் அவர்களுடனான போர் ஒரு கணம் சமமாக நடந்தது.
2.97.20
ततः पार्थो रणे सर्वान्वारयित्वा शितैः शरैः ।
बलाद्विजित्य राजेन्द्र वीरस्तान्सर्वयादवान्।
तां सुभद्रामथादाय शक्रप्रस्थं विवेश ह ॥ २.९७.२० ॥
பின்னர் பார்த்தன் போரில் கூர்மையான அம்புகளால் அனைவரையும் தடுத்து, ராஜேந்திரா, அந்த யாதவர்களை வலிமையால் வென்று, சுபத்திரையை அழைத்துக்கொண்டு இந்திரப்பிரஸ்தத்திற்குள் நுழைந்தான்.
2.97.21
भूयः शृणु महाराज फल्गुनस्य च साहसम् ।
ददौ स वह्नेर्बिभत्सुः प्रार्थितं खाण्डवं वनम् ॥ २.९७.२१ ॥
மகாராஜனே, மீண்டும் பால்குனனின் துணிவைக் கேள். அக்கினிக்கு கேட்கப்பட்ட காண்டவ வனத்தை பீபத்ஸு அளித்தான்.
2.97.22
लब्धमात्रे तु तेनाथ भगवान्हव्यवाहनः ।
भक्षितुं खाण्डवं राजंस्तत्रस्थानुपचक्रमे ॥ २.९७.२२ ॥
அவன் வனத்தைப் பெற்றதும், ராஜனே, பகவான் ஹவ்யவாஹனன் (அக்கினி) காண்டவ வனத்தை விழுங்கத் தொடங்கினான்; அங்கு வாழ்ந்தவர்களையும் தாக்கினான்.
2.97.23
ततस्तं भक्षयन्तं वै सव्यसाची विभावसुम् ।
रथा धन्वी शरान्गृह्य स कलापयुतः प्रभुः।
पालयामास राजेन्द्र स्ववीर्येण महाबलः ॥ २.९७.२३ ॥
அப்போது அவன் அந்த விபாவசுவை (அக்கினியை) விழுங்குவதைக் கண்டு, சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) தேரில் நின்று வில்லாளியாக அம்புகளை எடுத்து, அம்புறாத்தூணியுடன், ராஜேந்திரா, மகாபலனான அந்தத் தலைவன் தன் வீரியத்தால் காத்தான்.
2.97.24
ततः श्रुत्वा महेनद्रस्तु मेघांस्तान्सन्दिदेश ह ।
तेनोक्ता मेघसङ्घास्ते ववर्षुरतिवृष्टिभिः ॥ २.९७.२४ ॥
அப்போது மகேந்திரன் இதைக் கேட்டு அந்த மேகங்களுக்குக் கட்டளையிட்டான். அவனால் கட்டளையிடப்பட்ட மேகக் கூட்டங்கள் மிகுந்த பெருமழையாகப் பொழிந்தன.
2.97.25
ततो मेघगाणान्पार्थः शरव्रातैः समान्ततः ।
खगमैर्वारयामास तदाश्चर्यमिवाभवत् ॥ २.९७.२५ ॥
அப்போது பார்த்தன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்புக் கூட்டங்களால் மேகக் கூட்டங்களைத் தடுத்தான்; அது ஓர் அதிசயம் போல் ஆயிற்று.
2.97.26
वारितान्मेघसङ्घांश्च श्रुत्वा क्रुद्धः पुरन्दरः ।
पाण्डरं गजमास्थाय सर्वदेवगणैर्वृतः।
ययौ पार्थेन संयोद्धुं रक्षार्थं खाण्डवस्य च ॥ २.९७.२६ ॥
மேகக் கூட்டங்கள் தடுக்கப்பட்டதைக் கேட்டுப் புரந்தரன் கோபமுற்றான். வெண்மையான யானையின் மேல் ஏறி, எல்லா தேவகணங்களாலும் சூழப்பட்டு, பார்த்தனுடன் போரிடவும், காண்டவத்தைக் காக்கவும் சென்றான்.
2.97.27
रुद्राश्च मरुतश्चैव वसवश्चाश्विनौ तदा ।
आदित्याश्चैव साध्याश्च निश्वेदेवाश्च भारत।
गन्धर्वाश्चैव सहिता अन्ये देवगणाश्च ये ॥ २.९७.२७ ॥
அப்போது ருத்திரர்களும், மருத்துகளும், வசுக்களும், இரு அசுவினிகளும், ஆதித்தியர்களும், சாத்தியர்களும், விஸ்வதேவர்களும், ஓ பாரதா, கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து மற்ற தேவகணங்களும் அங்கே வந்தனர்.
2.97.28
ते सर्वे शस्त्रसम्पन्ना दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
धनञ्जयं जिघांसन्तः प्रपेतुर्विबुधाधिपाः ॥ २.९७.२८ ॥
அவர்கள் அனைவரும் ஆயுதங்களுடன் கூடியவர்களாய், தம் ஒளியால் ஒளிர்ந்தபடி, தனஞ்சயனைக் கொல்ல விரும்பி தேவத் தலைவர்கள் பாய்ந்தனர்.
2.97.29
युगान्ते यानि दृश्यन्ते निमित्तानि महान्त्यपि ।
सर्वाणि तत्र दृश्यन्ते निमित्तानि महीपते ॥ २.९७.२९ ॥
யுகத்தின் முடிவில் தோன்றும் பெரிய சகுனங்கள் எல்லாம் அங்கே காணப்பட்டன, ஓ மன்னா.
2.97.30
ततो देवगमाः सर्वे पार्थं समभिदुद्रुवुः ।
असम्भ्रान्तस्तु तान्दृष्ट्वा स तां देवमयीं चमूम् ॥ २.९७.३० ॥
அப்போது தேவர்களின் துணைவர்கள் அனைவரும் பார்த்தனை நோக்கி விரைந்தனர். ஆனால் அவர்களையும் அந்த தேவமயமான படையையும் கண்டும் அவர் கலங்கவில்லை.
2.97.31
त्वरितः फल्गुनो गृह्य तीक्ष्णांस्तानाशुगांस्तदा ।
इन्द्रं देवांश्च सम्प्रेक्ष्य तस्थौ काल इवात्यये ॥ २.९७.३१ ॥
அப்போது பல்குனன் விரைந்து கூரிய அந்த விரைவு அம்புகளை எடுத்தான். இந்திரனையும் தேவர்களையும் நோக்கி யுகமுடிவின் காலம் போல நின்றான்.
2.97.32
ततो देवगणाः सर्वे बीभत्सुं सपुरन्दराः ।
अवाकिरञ्छरव्रातैर्मानुषं तं महीपते ॥ २.९७.३२ ॥
அப்போது புரந்தரனுடன் கூடிய தேவகணங்கள் அனைவரும் பீபத்சுவின் மேல், ஓ மன்னா, அந்த மனிதன் மேல் அம்பு மழை பொழிந்தனர்.
2.97.33
ततः पार्थो महातेजा गाण्डिवं गृह्य सत्वरः ।
वारयामास देवानां शरव्रातैः शरांस्तदा ॥ २.९७.३३ ॥
அப்போது மகாதேஜஸ்வியான பார்த்தன் காண்டீவத்தை விரைந்து எடுத்து, அப்போதே அம்புகளின் தொகுதிகளால் தேவர்களின் அம்புகளைத் தடுத்தான்.
2.97.34
पुनः क्रुद्धाः सुराः सर्वे मर्त्यं तं सुभहाबलाः ।
नानाशस्त्रैर्ववर्षुस्तं सव्यसाची महीपते ॥ २.९७.३४ ॥
மீண்டும் சினம் கொண்ட அனைத்து மிகு பலமுள்ள தேவர்களும் அந்த மனிதன் மேல், ஓ மன்னா, பல்வேறு ஆயுதங்களை மழையெனப் பொழிந்தனர் — அந்த சவ்யசாசியின் மேல்.
2.97.35
तान्पार्थः शस्त्रवर्षान्वै विसृष्टान्विबुधैस्तदा ।
द्विधा त्रिधा स चिच्छेद स एव निशितैः शरैः ॥ २.९७.३५ ॥
தேவர்கள் பொழிந்த அந்த ஆயுத மழைகளை, அப்போதே பார்த்தன் அதே கூரிய அம்புகளால் இரண்டு மூன்று துண்டுகளாக வெட்டினான்.
2.97.36
पुनश्च पार्थः सङ्क्रुद्धो मण्डलीकृतकार्मुकः ।
देवसङ्घाञ्छरैस्तीक्ष्णैरर्पयन्वै समन्ततः ॥ २.९७.३६ ॥
மீண்டும் கோபமடைந்த பார்த்தன், வில்லை வட்டமாக வளைத்து, கூரிய அம்புகளால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் தேவர் கூட்டங்களைத் துளைத்தான்.
2.97.37
ततो देवगणाः सर्वे युध्वा पार्थेन वै मुहुः ।
रणे जेतुमशक्यं तं ज्ञात्वा ते भरतर्षभ ॥ २.९७.३७ ॥
பின்னர் தேவர் கூட்டங்கள் அனைவரும் பார்த்தனுடன் பலமுறை போரிட்டு, பரதர்களில் காளையே, அவனை போரில் வெல்ல முடியாதென்று அறிந்தனர்.
2.97.38
शान्तास्ते विबुधाः सर्वे पार्थबाणाभिपीडिताः ।
सद्विपं वासवं त्यक्त्वा दुद्रुवुः सर्वतो दिशम् ॥ २.९७.३८ ॥
பார்த்தனின் அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட அந்தத் தேவர்கள் அனைவரும் அமைதியிழந்து, யானையுடன் கூடிய வாசவனை விட்டுவிட்டு எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடினர்.
2.97.39
प्राचीं रुद्राः सगन्धर्वा दक्षिणां मरुतो ययुः ।
दिशं प्रतीचीं भीतास्ते वसवश्च तथाऽश्विनौ ॥ २.९७.३९ ॥
கந்தர்வர்களுடன் கூடிய ருத்ரர்கள் கிழக்கு நோக்கிச் சென்றனர்; மருத்துகள் தெற்கு நோக்கிச் சென்றனர்; அஞ்சிய வசுக்களும் அஸ்வினிகளும் மேற்கு நோக்கிச் சென்றனர்.
2.97.40
आदित्याश्चैव विश्वे च दुद्रुवुर्वा उदङ्मुखाः ।
साध्याश्चोर्ध्वमुखा भीताश्चिन्तयन्तोऽस्य सायकान् ॥ २.९७.४० ॥
ஆதித்யர்களும் விசுவதேவர்களும் வடக்கு நோக்கி முகம் திருப்பி ஓடினர்; சாத்தியர்கள் அஞ்சி மேல்நோக்கி முகம் காட்டி, அவனுடைய அம்புகளை நினைத்தவாறு ஓடினர்.
2.97.41
एवं सुरगणाः सर्वे प्राद्रवन्त्सर्वतो दिशम् ।
मुहुर्मुहुः प्रेक्षमाणाः पार्थमेव सकार्मुकम् ॥ २.९७.४१ ॥
இவ்வாறு தேவர் கூட்டங்கள் அனைவரும் எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடினர்; வில்லுடன் கூடிய பார்த்தனையே மீண்டும் மீண்டும் நோக்கிக்கொண்டிருந்தனர்.
2.97.42
विद्रुतान्देवसङ्घांस्तान्रणे दृष्ट्वा पुरन्दरः ।
ततः क्रुद्धो महातेजाः पार्थं बाणैरवाकिरत् ॥ २.९७.४२ ॥
போரில் தேவர் கூட்டங்கள் ஓடுவதைக் கண்ட புரந்தரன், பின்னர் சினமும் பெரும் ஒளியும் கொண்டு, பார்த்தன் மீது அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
2.97.43
पार्थोऽपि शक्रं विव्याथ मानुषो विबुधाधिपम् ॥ २.९७.४३ ॥
பார்த்தனும் ஒரு மனிதனாக இருந்தும், தேவர்களின் தலைவனாகிய சக்ரனைத் துளைத்தான்.
2.97.44
ततः सोऽश्ममयं वर्षं व्यसृजद्विबुधाधिपः ।
तच्छरैरर्जुनो वर्षं प्रतिजाघ्नेऽत्यमर्षणः ॥ २.९७.४४ ॥
அப்பொழுது அந்த தேவாதிபதி கல்மழையைப் பொழிந்தான்; மிகவும் பொறுக்காத அர்ஜுனன் அம்புகளால் அந்த மழையை எதிர்த்தழித்தான்.
2.97.45
अथ संवर्धयामास तद्वर्षं देवराडपि ।
भूय एव महावीर्यं जिज्ञासुः सव्यसाचिनः ॥ २.९७.४५ ॥
பின்னர் தேவராஜனும் சவ்யசாசியின் பெரும் வீரியத்தை மீண்டும் அறிய விரும்பி, அந்த மழையை மேலும் பெருக்கினான்.
2.97.46
सोऽश्मवर्षं महावेगमिषुभिः पाण्डवोऽपि च ।
विलयं गमयामास हर्षयन्पाकशासनम् ॥ २.९७.४६ ॥
பாண்டவனும் அந்த மிகு வேகமுள்ள கல்மழையை அம்புகளால் அழித்து, பாகசாசனனாகிய இந்திரனை மகிழ்வித்தான்.
2.97.47
उपादाय तु पाणिभ्यामङ्गदं नाम पर्वतम् ।
सद्रुमं व्यसृजच्छक्रो जिघांसुः श्वेतवाहनम् ॥ २.९७.४७ ॥
பின்னர் சக்ரன் இரு கைகளாலும் அங்கதம் என்ற மலையை மரங்களுடன் தூக்கி, வெண்குதிரையுடையவனைக் கொல்ல விரும்பி எறிந்தான்.
2.97.48
ततोऽर्जुनो वेगवद्भिर्ज्वलमानैरजिह्यगैः ।
बाणैर्विध्वंसयामास गिरिराजं सहस्रधा ॥ २.९७.४८ ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் வேகமான, ஒளிரும், நேராகப் பாயும் அம்புகளால் அந்த மலைகளின் அரசனை ஆயிரம் துண்டுகளாக நொறுக்கினான்.
2.97.49
शक्रं च पातयामास शरैः पार्थो महान्युधि ।
ततः शक्रो महाराज रणे वीरं धनञ्जयम् ॥ २.९७.४९ ॥
பெரிய பார்த்தன் போரில் அம்புகளால் இந்திரனையும் வீழ்த்தினான். பின்னர், மன்னா, போரில் இந்திரன் வீரன் தனஞ்சயனை—
2.97.50
ज्ञात्वा जेतुमशक्यं तं तेजोबलसमन्वितम् ।
परां प्रीति ययौ तत्र पुत्रशौर्येण वासवः ॥ २.९७.५० ॥
அவனை வெல்ல இயலாதவன் என்றும், தேஜஸும் பலமும் கொண்டவன் என்றும் அறிந்து, அங்கே வாசவன் தன் மகனின் வீரத்தால் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
2.97.51
तदा तत्र न तस्यास्ति दिवि कश्चिन्महायशाः ।
समर्थो निर्जये राजन्नपि साक्षात्प्रजापतिः ॥ २.९७.५१ ॥
அப்போது அங்கே, விண்ணில் அவனை வெல்ல வல்லமை பெற்ற எந்த மாபெரும் புகழுடையவனும் இல்லை, அரசே, நேரில் பிரஜாபதியும் அல்லன்.
2.97.52
ततः पार्थः शरैर्हत्वा यक्षराक्षसपन्नगान् ।
दीप्ते चाग्नौ महातेजाः पातयामास सन्ततम् ॥ २.९७.५२ ॥
பின்னர் பார்த்தன், மகாதேஜஸ்வி, அம்புகளால் யக்ஷர், ராக்ஷசர், நாகர்களை வீழ்த்தி, எரியும் நெருப்பில் அவர்களை இடைவிடாமல் வீழ்த்தினான்.
2.97.53
प्रतिषेधयितुं पार्थं न शेकुस्तत्र केचन ।
दृष्ट्वा निवारितं शक्रं दिवि देवगणैः सह ॥ २.९७.५३ ॥
அங்கே எவராலும் பார்த்தனைத் தடுக்க முடியவில்லை. விண்ணில் தேவர்களுடன் இந்திரன் தடுக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு—
2.97.54
यथा सुपर्णः सोमार्थं विबुधानजयत्पुरा ।
तथा जित्वा सुरान्पार्थस्तर्पयामास पावकम् ॥ २.९७.५४ ॥
முன்பு சோமத்திற்காக கருடன் தேவர்களை வென்றது போல, பார்த்தன் தேவர்களை வென்று அக்னியைத் திருப்தி செய்தான்.
2.97.55
ततोऽर्जुनः स्ववीर्येण तर्पयित्वा विभावसुम् ।
रथं ध्वजं च सहयं दिव्यानस्त्रांश्च पाण्डवः ॥ २.९७.५५ ॥
பின்னர் பாண்டுவின் மகன் அர்ஜுனன் தன் வீரத்தால் விபாவசுவாகிய அக்னியைத் திருப்தி செய்து, தேர், கொடி, குதிரைகள் மற்றும் தெய்வீக ஆயுதங்களைப் பெற்றான்.
2.97.56
गाण्डीवं च धनुः श्रेष्ठं तूणी चाक्षयसायकौ ।
एतान्यपि च बीभत्सुर्लेभे कीर्ति च भारत ॥ २.९७.५६ ॥
பாரதனே, பீபத்சு காண்டீவம் என்ற சிறந்த வில்லையும், அழியாத அம்புகள் கொண்ட இரண்டு அம்பறாத்தூணிகளையும், இவற்றையும் பெற்றான்; புகழையும் அடைந்தான்.
2.97.57
भूयोऽपि शृणु राजेन्द्र पार्थो गत्वोत्तरां दिशम् ।
विजित्य नववर्षांश्च सपुरांश्च सपर्वतान् ॥ २.९७.५७ ॥
ராஜேந்திரனே, மேலும் கேள்: பார்த்தன் வடதிசைக்குச் சென்று ஒன்பது வர்ஷங்களையும், அவற்றின் நகரங்கள் மற்றும் மலைகளுடன் வென்றான்.
2.97.58
जम्बुद्वीपं वशे कृत्वा सर्वं तद्भरतर्षभ ।
बलाज्जित्वा नृपान्सर्वान्करे चविनिवेश्य च ॥ २.९७.५८ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவன் ஜம்புத்வீபம் முழுவதையும் தன் வசப்படுத்தினான்; வலிமையால் எல்லா அரசர்களையும் வென்று அவர்களை தன் கைக்குள் கொண்டுவந்தான்.
2.97.59
रत्नान्यादाय सर्वाणि गत्वा चैव पुनः पुरीम् ।
ततो ज्येष्ठं महात्मानं धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं कारयामास भारत ॥ २.९७.५९ ॥
எல்லா ரத்தினங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு மீண்டும் நகரத்திற்குச் சென்று, பரதனே, மூத்தவனும் மகாத்மாவுமான தர்மராஜ யுதிஷ்டிரனுக்காக சிறந்த யாகமாகிய ராஜசூயத்தைச் செய்வித்தான்.
2.97.60
स तान्यन्यानि कर्माणि कृतवानर्जुनः पुरा ।
अर्जुनेन समो वीर्ये त्रिषु लोकेषु न क्वचित् ॥ २.९७.६० ॥
அர்ஜுனன் முன்பு வேறு பல செயல்களைச் செய்தான். வீரத்தில் அர்ஜுனனுக்கு ஒப்பான எவரும் மூவுலகிலும் எங்கும் இல்லை.
2.97.61
देवदानवयक्षाश्च पिशाचोरगराक्षसाः ।
भीष्मद्रोणादयः सर्वे कुरवश्च महारथाः ॥ २.९७.६१ ॥
தேவர்கள், தானவர்கள், யக்ஷர்கள், பிசாசர்கள், நாகர்கள், ராக்ஷசர்கள், பீஷ்மர், துரோணர் முதலிய அனைத்து குருக்களும் மகாரதர்களும்.
2.97.62
लोके सर्वनृपाश्चैव वीराश्चान्ये धनुर्धराः ।
एते पार्थं रणे युक्ताः प्रतियोद्धुं न शक्नुयुः ॥ २.९७.६२ ॥
உலகிலுள்ள அனைத்து அரசர்களும், மற்ற வில்வீரர்களும், ஆகிய இவர்கள் அனைவரும் போரில் ஈடுபட்டாலும் பார்த்தனை எதிர்த்துப் போரிட இயலமாட்டார்கள்.
2.97.63
अहं हि नित्यं कौरव्य फल्गुनं हृदि संस्थितम् ।
अपश्यं चिन्तयित्वा तं समुद्विग्नोऽस्मि तद्भयात् ॥ २.९७.६३ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, நான் எப்போதும் இதயத்தில் நிலைத்திருக்கும் பால்குனனைக் காண்கிறேன்; அவனை நினைத்து அவனது அச்சத்தால் மிகவும் கலங்குகிறேன்.
2.97.64
गृहे गृहे च पश्यामि तात पार्थमहं सदा ।
शरगाण्डीवसंयुक्तं पाशहस्तमिवान्तकम् ॥ २.९७.६४ ॥
தந்தையே, நான் எப்போதும் ஒவ்வொரு வீட்டிலும் பார்த்தனைக் காண்கிறேன்; அம்புகளும் காண்டீவமும் கொண்டு, கையில் பாசம் ஏந்திய யமனைப் போல.
2.97.65
अपि पार्थसहस्राणि भीतः पश्यामि भारत ।
पार्थभूतमिदं सर्वं नगरं प्रतिभाति मे ॥ २.९७.६५ ॥
பாரதனே, அஞ்சி நான் ஆயிரக்கணக்கான பார்த்தர்களைக் காண்கிறேன்; இந்த முழு நகரமும் எனக்கு பார்த்தர்களால் நிரம்பியதாகத் தோன்றுகிறது.
2.97.66
पार्थमेव हि पश्यामि रहिते तात भारत ।
दृष्ट्वा स्वप्नगतं पार्थमुद्धमामि विचेतनः ॥ २.९७.६६ ॥
ஐயா, பரதனின் வழித்தோன்றலே, தனிமையில் நான் பார்த்தனையே காண்கிறேன். கனவில் பார்த்தனைக் கண்டு, மனம் குழம்பி விழித்தெழுகிறேன்.
2.97.67
अकारादीनि नामानि अर्जुनग्रस्तचेतसः ।
अश्वाक्षराम्बुजाश्चैव त्रासं सञ्जनयन्ति मे ॥ २.९७.६७ ॥
'அ' எழுத்தில் தொடங்கும் பெயர்களும், 'அஸ்வ' எழுத்துக்களும், தாமரையும், அர்ஜுனனால் பீடிக்கப்பட்ட மனம் கொண்ட எனக்கு பயத்தை உண்டாக்குகின்றன.
2.97.68
नास्ति पार्थादृते तात परवीराद्भयं मम ।
प्रह्लादं वा बलिं वापि हन्याद्धि विजयो रणे ॥ २.९७.६८ ॥
ஐயா, பார்த்தனைத் தவிர எதிரி வீரர்களிடமிருந்து எனக்கு பயம் இல்லை. போரில் வெற்றி பெறுபவன் பிரஹ்லாதனையோ பலியையோ கூட கொல்லக்கூடும்.
2.97.69
तस्मात्तेन महाराज युद्धं नस्तात न क्षमम् ।
अहं तस्य प्रभावज्ञो नित्यं दुःखं वहामि च ॥ २.९७.६९ ॥
ஆகவே, மாமன்னரே, அவனுடன் போர் செய்வது எங்களுக்கு, ஐயா, தகுதியானதல்ல. அவனுடைய வலிமையை அறிந்தவனாக நான் எப்போதும் துயரத்தைச் சுமக்கிறேன்.
2.97.70
पुरा हि दण्डकारण्ये मारीचस्य यथा भयम् ।
भवेद्रामे महावीर्ये तथा पार्थे भयं मम ॥ २.९७.७० ॥
முன்பு தண்டக வனத்தில் மகாவீரன் ராமனிடம் மாரீசனுக்கு இருந்த பயம் போல, பார்த்தனிடம் எனக்கு பயம் இருக்கிறது.
2.97.71
जानाम्येव महद्वीयं जिष्णोरेतद्दुरासदम् ।
एतद्वीरस्य पार्थस्य कार्षीस्त्वं तु विप्रियम् ॥ २.९७.७१ ॥
வெற்றியாளன் ஜிஷ்ணுவின் (அர்ஜுனனின்) இந்த பெரும் வீரியம் அணுக முடியாதது என்பதை நான் அறிவேன். ஆனால் நீ இந்த வீரன் பார்த்தனுக்கு அப்பிரியம் செய்யாதே.
2.97.72
द्यूतं वा शस्त्रयुद्धं वा दुवाक्यं वा कथञ्चन ।
एतेष्वेवं कृते तस्य विग्रहश्चैव वो भवेत् ॥ २.९७.७२ ॥
சூதாட்டத்திலோ, ஆயுதப் போரிலோ, அல்லது கடுஞ்சொற்களாலோ, எவ்விதத்திலும் இவற்றைச் செய்தால் அவனுடன் உங்களுக்குச் சண்டை நிச்சயம் ஏற்படும்.
2.97.73
तस्मात्त्वं पुत्र पार्थेन नित्यं स्नेहेन वर्तय ।
यश्च पार्थेन सम्बन्धो वर्तते चेन्नरो भुवि ॥ २.९७.७३ ॥
ஆகையால் மகனே, நீ பார்த்தனுடன் எப்போதும் அன்புடன் நடந்துகொள்; பூமியில் பார்த்தனுடன் உறவு கொண்ட எந்த மனிதனிடமும் அவ்வாறே நடந்துகொள்.
2.97.74
तस्य नास्ति भयं किञ्चित्रिषु लोकेषु भारत ।
तस्मात्त्वं जिष्णुना वत्स नित्यं स्नेहेन वर्तय ॥ २.९७.७४ ॥
மூவுலகிலும் அவனுக்கு எவ்வித அச்சமும் இல்லை, பாரதனே. ஆகையால் மகனே, நீ ஜிஷ்ணுவுடன் எப்போதும் அன்புடன் நடந்துகொள்.
2.97.75
द्यूते पार्थस्य कौरव्य मायया निकृतिः कृता ।
तस्माद्वि नो जयस्तात अन्योपायेन नो भवेत् ॥ २.९७.७५ ॥
ஓ கௌரவ்யனே, சூதாட்டத்தில் பார்த்தனுக்கு மாயையால் வஞ்சனை செய்யப்பட்டது. ஆகையால் தந்தையே, எங்களுக்கு வெற்றி வேறு வழியால் மட்டுமே வரும்.
2.97.76
उपायश्च न कर्तव्यः पाण्डवान्प्रति भारत ।
पार्थान्प्रति पुरा वत्स बहूपायाः कृतास्त्वया ॥ २.९७.७६ ॥
பாரதனே, பாண்டவர்களுக்கு எதிராக எந்த வழியும் கையாளக்கூடாது. மகனே, முன்பு பார்த்தர்களுக்கு எதிராக நீ பல வழிகளைக் கையாண்டிருக்கிறாய்.
2.97.77
तानुपायान्हि कौन्तेया बहुशो व्यतिचक्रमुः ।
तस्माद्वितं जीविताय नः कुलस्य जनस्य च ॥ २.९७.७७ ॥
அந்த வழிகளை கௌந்தேயர்கள் பலமுறை கடந்துவிட்டனர். ஆகையால் நம் உயிருக்கும், குலத்துக்கும், மக்களுக்கும் நன்மையானதை.
2.97.78
त्वं चिकीर्षसि चेद्वत्स समित्रः सहबान्धवः ।
सभ्रातृकस्त्वं पार्थेन नित्यं स्नेहेन वर्तय ॥ २.९७.७८ ॥
அன்பு மகனே, நண்பர்களுடனும் உறவினர்களுடனும் சகோதரர்களுடனும் பிருதையின் மகனுடன் எப்போதும் அன்புடன் நடந்துகொள்ள நீ விரும்பினால்…
2.97.79
धृतराष्ट्रवचः श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्तदा ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं तु विधिना चोदितोऽब्रवीत् ॥ २.९७.७९ ॥
திருதராட்டிரனின் சொற்களைக் கேட்ட பின், அப்போது அரசன் துரியோதனன் ஒரு கணம் சிந்தித்து, விதியால் தூண்டப்பட்டு பேசினான்.
2.97.80
पुनर्दीव्याम भद्रं ते वनवासाय पाण्डवैः ।
एवमेतान्वशे कर्तुं शक्ष्यामः पुरुषर्षभ॥ष ॥ २.९७.८० ॥
மீண்டும் சூதாடுவோம், உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; பாண்டவர்களின் வனவாசத்திற்காக. ஆண்களில் சிறந்தவனே, இவ்வாறு நாம் இவர்களை வசப்படுத்த முடியும்.
2.97.81
ते वा द्वादश वर्षाणि वयं वा द्यूतनिर्जिताः ।
प्रविशेम महारण्यमजिनैः प्रतिवासिताः ॥ २.९७.८१ ॥
அவர்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள், அல்லது சூதில் தோற்ற நாம், தோல் ஆடை அணிந்து பெரிய காட்டில் நுழையட்டும்.
2.97.82
त्रयोदशं च स्वजनैरज्ञाताः परिवत्सरम् ।
ज्ञाताश्च पुनरन्यानि वने वर्षाणि द्वादश ॥ २.९७.८२ ॥
பதின்மூன்றாம் ஆண்டில் தங்கள் சுற்றத்தாரால் அறியப்படாமல் ஓராண்டு; அறியப்பட்டால் மீண்டும் காட்டில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள்.
2.97.83
निवसेम वयं ते वा तथा द्यूतं प्रवर्तताम् ।
अक्षानुप्त्वा पुनर्द्यूतमिदं कुर्वन्तु पाण्डवः ॥ २.९७.८३ ॥
நாம் அல்லது அவர்கள் அவ்வாறே வசிக்கட்டும்; சூது நடக்கட்டும். பகடைகளை உருட்டி, பாண்டவர்கள் மீண்டும் இந்த சூதை ஆடட்டும்.
2.97.84
एतत्कृत्यतमं राजन्नस्माकं भरतर्षभ ।
अयं हि शकुनिर्वेद सविद्यामक्षसम्पदम् ॥ २.९७.८४ ॥
அரசே, பரதர்களில் சிறந்தவரே, இதுவே நமக்கு மிகவும் செய்யத்தக்க கடமை. இந்த சகுனி பகடையின் கலையையும் அதன் செல்வத்தையும் நன்கு அறிந்தவன்.
2.97.85
दृढमूलं वयं राज्ये मित्राणि परिगृह्य च ।
सारवद्विपुलं सैन्यं सत्कृत्य च दुरासदम् ॥ २.९७.८५ ॥
ராஜ்யத்தில் நாம் உறுதியாக வேரூன்றியுள்ளோம்; நண்பர்களை ஒன்றுசேர்த்து மரியாதை செய்து, நமது படை வலிமையும் பெருமையும் கொண்டதாய், எதிர்க்க முடியாததாய் உள்ளது.
2.97.86
ते च त्रयोदशं वर्षं पारयिष्यन्ति चेद्व्रतम् ।
जेष्यामस्तान्वयं राजत्रोचतां ते परन्तप ॥ २.९७.८६ ॥
அவர்கள் பதின்மூன்றாம் ஆண்டை நோன்புடன் முடித்தால், நாங்கள் அவர்களை வெல்வோம். அரசே, எதிரிகளை அழிப்பவரே, இது உமக்கு உகந்ததாகட்டும்.
2.97.87
तूर्णं प्रत्यानयस्वैतान्कामं व्यध्वगतानपि ।
आगच्छन्तु पुनर्द्यूतमिदं कुर्वन्तु पाण्डवः ॥ २.९७.८७ ॥
தொலைதூர வழிகளில் சென்றிருந்தாலும், இவர்களை விரைவில் திரும்ப அழைத்து வா. பாண்டவர்கள் வந்து மீண்டும் இந்த சூதாட்டத்தை ஆடட்டும்.
2.97.88
ततो द्रोणः सोमदत्तो बाह्लीकश्चैव गौतमः ।
विदुरो द्रोणपुत्रश्च वैश्यापुत्रश्च वीर्यवान् ॥ २.९७.८८ ॥
பின்னர் துரோணர், சோமதத்தன், பாஹ்லீகன், கௌதமன் (கிருபர்), விதுரர், துரோணரின் மகன், வீரியம் மிக்க வைசியப் புதல்வன் ஆகியோர்.
2.97.89
भूरिश्रवाः शान्तनवो विकर्णश्च महारथः ।
मा द्यूतमित्यभाषन्त शमोऽस्त्विति च सर्वशः ॥ २.९७.८९ ॥
பூரிஷ்ரவஸ், சாந்தனுவின் மகன் (பீஷ்மர்), மகாரதன் விகர்ணன் ஆகியோர் "சூதாட வேண்டாம்" என்றனர்; அனைவரும் "சமாதானம் இருக்கட்டும்" என்றனர்.
2.97.90
अकामानां च सर्वेषां सुहृदामर्थदर्शिनाम् ।
अकरोत्पाण्डवाह्वानं धृतराष्ट्रः सुतप्रियः ॥ २.९७.९० ॥
நன்மையைக் காணும் நண்பர்கள் அனைவரும் விரும்பாத நிலையிலும், மகன்களில் பிரியம் கொண்ட திருதராஷ்டிரன் பாண்டவர்களை அழைக்கச் செய்தான்.
2.97.91
अथाब्रवीन्महाराज धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
पुत्रहार्दाद्धर्मयुक्ता गान्धारी शोककर्शिता ॥ २.९७.९१ ॥
பிறகு மகனிடத்துப் பாசத்தால், தர்மம் நிறைந்தவளும் துயரால் மெலிந்தவளுமான காந்தாரி, மகாராஜனும் மக்களின் தலைவனுமான திருதராஷ்டிரனிடம் கூறினாள்.
2.97.92
जाते दुर्योधने क्षत्ता महामतिरभाषत ।
नीयतां परलोकाय साध्वयं कुलपांसनः ॥ २.९७.९२ ॥
துரியோதனன் பிறந்ததும், பெரும் அறிவுடைய க்ஷத்தா (விதுரன்) கூறினான்: 'இந்தக் குலத்தைக் கெடுப்பவனை மறுலோகத்திற்கு அனுப்புவதே நல்லது.'
2.97.93
व्यनदज्जातमात्रो हि गोमायुरिव भारत ।
अन्तो नूनं कुलस्यास्य कुरवस्तन्निबोधत ॥ २.९७.९३ ॥
பாரதனே, பிறந்தவுடனே அவன் நரியைப் போல் ஊளையிட்டான். இந்தக் குலத்தின் முடிவு நிச்சயம்; குருக்களே, இதை அறியுங்கள்.
2.97.94
मा निमज्जीः स्वदोषेण महाप्सु त्वं हि भारत ।
मा बालानामशिष्टानामभिमंस्था मतिं प्रभो ॥ २.९७.९४ ॥
பாரதனே, உன் சொந்தக் குற்றத்தால் பெரும் நீரில் மூழ்காதே. பிரபுவே, அறிவற்ற குழந்தைகளின் கருத்தை உன் மனதில் கொள்ளாதே.
2.97.95
मा कुलस्य क्षये घोरे कारणं त्वं भविष्यसि ।
बद्धं सेतुं को नु भिन्द्याद्धमेच्छान्तं च पावकम् ॥ २.९७.९५ ॥
குலத்தின் கொடிய அழிவுக்கு நீ காரணமாகாதே. கட்டப்பட்ட அணையை யார் உடைப்பார்? அணைந்த நெருப்பை யார் ஊதி எரிப்பார்?
2.97.96
शमे स्थितान्को नु पार्थान्कोपयेद्भरतर्षभ ।
स्मरन्तं त्वामाजमीढं स्मारयिष्याम्यहं पुनः ॥ २.९७.९६ ॥
ஓ பரதர்களில் காளையே, அமைதியில் நிலைத்திருக்கும் பார்த்தர்களை யார் சினமூட்டுவார்? அஜமீடரின் வழித்தோன்றலே, உன்னை நினைவுகூர்ந்து நான் மீண்டும் உனக்கு நினைவூட்டுவேன்.
2.97.97
शास्त्रं न शास्ति दुर्बुद्धिं श्रेयसे चेतराय च ।
न वै वृद्धो बालमतिर्भवेद्राजन्कथञ्चन ॥ २.९७.९७ ॥
சாஸ்திரம் தீய புத்தியுடையவனுக்கு நன்மைக்கோ மற்றதற்கோ போதிப்பதில்லை. ஓ அரசே, முதியவன் எந்த வகையிலும் சிறுபுத்தியுடையவனாக ஆவதில்லை.
2.97.98
त्वन्नेत्राः सन्तु ते पुत्रा मा त्वां दीर्णाः प्रहासिषुः ।
तस्मादयं मद्वचनात्त्यज्यतां कुलपांसनः ॥ २.९७.९८ ॥
உன் மகன்கள் உன்னையே கண்களாகக் கொள்ளட்டும்; அவர்கள் உன்னைக் கைவிட்டுக் கிழித்துவிடாதிருக்கட்டும். ஆகையால் என் சொல்லின்படி இந்த குலத்தைக் கெடுப்பவன் விலக்கப்படட்டும்.
2.97.99
तथा ते न कृतं राजन्पुत्रस्नेहान्नराधिप ।
तस्य प्राप्तं फलं विद्धि कुलान्तकरणाय यत् ॥ २.९७.९९ ॥
ஓ அரசே, ஓ மனிதர்களின் தலைவனே, மகன் பாசத்தால் நீ அவ்வாறு செய்யவில்லை. குலத்தின் அழிவுக்காக அடைந்த அதன் பலனை அறிந்துகொள்.
2.97.100
शमेन धर्मेण नयेन युक्ता ।
या ते बुद्धिः साऽस्तु ते मा प्रमादीः।
प्रध्वंसिनी क्रूरसमाहिता श्री-
र्मृदुप्रौढा गच्छति पुत्रपौत्रान् ॥ २.९७.१०० ॥
சமம், தர்மம், நீதி ஆகியவற்றால் கூடிய உன் புத்தி அதுவே உனக்கு இருக்கட்டும்; கவனக்குறைவு கொள்ளாதே. அழிக்கும் தன்மையுடைய, கொடுமையால் குவிக்கப்பட்ட செல்வம் மென்மையாகவும் முதிர்ந்தும் மகன்களையும் பேரன்களையும் சென்றடைகிறது.
2.97.101
अथाब्रवीन्महाराजो गान्धारीं धर्मदर्शिनीम् ।
अन्तः कामं कुलस्यास्तु न शक्नोमि निवारितुम् ॥ २.९७.१०१ ॥
அப்போது பெரிய அரசன் தர்மத்தைக் காண்பவளான காந்தாரியிடம் கூறினான்: குலத்தின் உள்ளார்ந்த விருப்பம் எதுவாக இருந்தாலும் அதை நான் தடுக்க இயலேன்.
2.97.102
यथेच्छन्ति तथैवास्तु प्रत्यागच्छन्तु पाण्डवाः ।
पुनर्द्यूतं च कुर्वन्तु मामकाः पाण्डवैः सह ॥ २.९७.१०२ ॥
அவர்கள் விரும்பியபடியே ஆகட்டும். பாண்டவர்கள் திரும்பி வரட்டும், என் மகன்கள் பாண்டவர்களுடன் மீண்டும் சூதாட்டம் ஆடட்டும்.